ตอนที่ 21 ตาต่อตา

เห้อ วันนี้งานยุ่งไปหมดเลย

คนที่เคยพูดไว้ว่า ‘ยิ่งความเสี่ยงสูง รางวัลก็ยิ่งมากตาม’ นี่มันรู้จริงนี่หว่า

เรื่องนี้ใครๆ เขาก็รู้กันนั่นแหละ แต่ถ้าเลือกได้ผมคงไม่อย่างเสี่ยงแบบตอนนี้

นี่ไม่ใช่การทำธุรกิจที่ถ้าพลาด อย่างมากก็ล้มละลาย งานนี่พลาดแล้วมันเอาถึงตายเลยนะ!!

จงดูซะ รางวัลของผู้ชนะ!

ชื่อ: แอนโธนี่

เลเวล: 4

ค่าพละกำลัง: 15

ค่าความทนทาน: 12

ค่าความหลักแหลม: 25

ค่าความมุ่งมั่น: 18

HP: 28

MP: 0

สกิล: ขุด เลเวล 4 ; พ่นกรด เลเวล 5 ; แรงจับ เลเวล 4 ; กัด เลเวล 4; อำพรางตัวขั้นสูง เลเวล 1; สัมผัสห้วงลึก เลเวล 2;

กลายพันธุ์: ตา +3, หนวดเสาอากาศ +2, ต่อมกรด +2

สปีชีส์ : ตัวอ่อนมดงาน (ฟอร์มิก้า)

แต้มสกิล: 1

ไบโอแมส: 4

หลังจากกินกิ้งก่าหนามและซากที่เหลือของทากปะการัง ผมก็ได้ไบโอแมสมาอีก 2 แต้ม

ผมคิดว่าควรจะเก็บแต้มไว้สักพักและหันไปล่าทากปะการังอีกตัว

วิธีการก็เหมือนเดิมเป๊ะ แต่เผอิญว่าคราวนี้หลบช้าไปหน่อย ก็เลยเลยโดนกรดเข้าให้

แม่เจ้า.... เย็บยิ่งกว่าโดนไฟลวกอีก แต่ทีใครทีมันอะเนอะ

ด้านหลังเปลือกส่วนอกของผมละลายหายไปกึ่งหนึ่ง (-10 HP) แต่ดีนะที่มันกัดมาไม่ถึงข้างใน

ขนาดโดนแค่ถากๆ HP ยังหายไปตั้งหนึ่งในสาม!

ความคิดที่จะกลายพันธุ์เปลือกเพิ่มสูงขึ้นทันที แต่ช่วงนี้มีตัวเลือกจำเป็นเยอะมาก!

ยังดีที่ผมได้กินไอ้ทากแสนแสบนั่น (กินอย่างนาน) และได้ HP คืนมา 8 จนแผลเกือบจะหายดีแล้ว

หลังจากใช้สกิลพ่นกรดมาอย่างต่อเนื่อง ในที่สุดมันก็มาถึงเลเวล 5 จนได้!

พร้อมจะอัพเกรดมานานแล้ว~

ยังมีสกิลอีก 2-3 อย่างที่ผมอยากซื้อ แต่ใครจะพลาดโอกาสอัพเกรดสกิลโจมตีที่เอาไว้เลี้ยงปากเลี้ยงท้องกันล่ะ?

[พ่นกรด -> พ่นกรดรุนแรง 1 แต้ม: สกิลพ่นกรดที่ผ่านการอัพเกรด เพิ่มระยะและความแม่นยำ รวมไปถึงพลังโจมตีจากการที่ระยะเพิ่มขึ้น]

กดซื้อรัวๆ!

อา~ ความอบอุ่นจากการเรียนสกิลเข้ามาโลมเลียสมองของผมอย่างช้าๆ ซี้ดซ้าด!

คราวนี้จะได้ยิงไกลออกมาอีกหน่อย แบบนี้คงปลอดภัยกว่าเดิมด้วย

ต้องไม่ลืมนะว่าผมเป็นมดตัวประมาณเมตรนึง และไอ้การยิงจากระยะ 5-10 เมตรนี่มันถือว่าใกล้มาก

งานนี้มีแต่ได้กับได้!

ถ้าเกิดว่าหาทางเพิ่มแต้มสกิลได้มากกว่านี้ก็ดีสิ

ผมต้องเลเวลอัพอีกครั้งให้เร็วที่สุด เพราะหลายสกิลเริ่มจะใกล้เลเวล 5 เข้ามาทุกทีแล้ว

ที่คิดไว้คือ 5 แล้วอัพเลยไรงี้ เพราะถ้าปล่อยค้างไว้ ค่าประสบกรณ์ที่ได้เพิ่มก็สูญเปล่าสิ...

โอเค มาถึงช่วงกระตุกจิตกระชากใจละ

ไบโอแมส...

ผมอยากกลายพันธุ์ให้เป็นตา+4 อยู่นะ

สายตาที่ดีจะทำให้ผมหาเหยื่อ โดยเฉพาะเหยื่อที่อยู่ตัวเดียวได้ง่ายขึ้น นอกจากนั้นมันยังช่วยเรื่องการหลีกเลี่ยงศัตรูที่อยู่กันเป็นฝูงด้วย เป็นของที่จำเป็นยิ่งชีพ!

แต่ถ้าผมหันไปเน้นเรื่องสู้แทนล่ะ?

ตัวเลือกอันดับหนึ่งก็จะตกเป็นของต่อมกรดทันที นั่นหมายความว่าผมจะเหลือไบโอแมสอีก 1 แต้มไว้สำหรับขา เปลือก หรือไม่ก็ขากรรไกร

มาลองตัดไปทีละอย่างดีกว่า เปลือก +1 นี่ขอบาย จะกระดาษหนึ่งแผ่นหรือสองแผ่นซ้อนกันมันก็ยังบางไปอยู่ดี

ขา +1 นี่สิค่อยน่าสนหน่อย ผมจะได้สำรวจ ต่อสู้ และเผ่นหนีได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น

ขากรรไกร +1 นี่เฉยๆ เพราะถ้ามันใหญ่และแข็งแกร่งขึ้น ผมก็คงขุดดินดีขึ้นอีกนิด โจมตีระยะใกล้แรงขึ้นอีกหน่อย แต่ช่วงนี้คงไม่ได้ไปจิกใครเขาหรอก อย่างมากก็แค่กิ้งก่าหนามนั่นแหละ

นั่นหมายความว่าผมมีแค่สองตัวเหลือเท่านั้น ไม่ตา +4 ก็ ต่อมกรด +3 กับ ขา +1

จะเน้นการตรวจจับต่อไปดีหรือเปล่าหว่า?

ถ้าต้องเลือกระหว่างของที่คุ้นเคยมากกว่ากับของที่ยังไม่แน่ใจ... ก็คงเป็นอย่างแรกนะ

เห็นศัตรูก่อนที่มันจะเห็นเรานี่แหละ ดีงามสุดแล้ว

ตามนั้นเลย

[ต้องการซื้อ ตา +4? จำเป็นต้องใช้ 4 ไบโอแมส]

เห้อ...

มาๆ จัดไป ลุย!

เฮือกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!

ผมบรรยายไม่ถูกเลยว่ามันเป็นความรู้สึกแบบไหน รู้สึกได้ว่าดวงตาโตขึ้นอีกหน่อย

มันขยายออกจนเปลือกต้องขยับเขยื้อนเล็กน้อยเพื่อเพิ่มพื้นที่ให้กับมัน

แกนดาลฟ์... ขอละ... ช่วยไรอย่าง... ทำให้มันหยุดสักทีสิโว้ยยย!

เกลียดช่วงกลายพันธุ์จริงๆ

เรื่องผลลัพธ์นี่ไม่เถียง เด็ดมาก แต่ตอนทำนี่...

สุดท้ายมันก็สงบลงพร้อมด้วยสายตาที่ดีขึ้น

ผมบอกได้เลยว่าตอนนี้ดวงตาชักจะปูดเลยหัวออกมาหน่อยนึงแล้ว

ความกว้างในการมองเห็นก็เพิ่มขึ้นด้วย นี่ขนาดหันหน้าตรงยังเห็นส่วนที่พ่นกรดเลยนะ!

บอกแล้วว่าเด็ดดวง

ตอนนี้สายตาก็ยังไม่ถึงขั้นมนุษย์แฮะ แต่ก็ดีกว่าตอนแรกแบบเทียบกันไม่ติดเลย

ซิกๆ... มาไกลเหลือเกินนะแอนโธนี่ และอีกเดี๋ยวนายก็จะได้กลับโคโลนี่แล้ว

เลิกทำซึ้งเถอะ! เรายังต้องออกไปเก็บค่าประสบการณ์กับไบโอแมสกันต่ออีกนะ

ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ไอ้พวกมนุษย์นั่นจะลงมาเก็บกวาดทุกอย่างที่ขวางหน้า

ผมกลับไปที่โพรงด้านนอกเพิ่มเริ่มออกล่าอีกครั้ง

ถ้าเป็นไปได้ก็อยากลองเก็บโบนัสไบโอแมสจากเหยื่อตัวใหม่เหมือนกัน... อาจถึงเวลาแล้วที่จะได้ลองฉะกับหนูสามหาง

ปัญหาคือตอนนี้ต้องหามันให้เจอก่อน

พวกมันชอบอยู่กัน 2-3 ตัว แล้วก็เคลื่อนที่ได้ไวมากเลยด้วย

ขนของพวกมันดูหนาและครอบคลุมทั่วตัว มีความเป็นไปได้ว่าจะต้านทานกรดได้ระดับนึง

ที่ที่ผมสามารถยิงได้จะๆ ก็เหลือแค่ใบหน้าและส่วนหาง

ตอนนี่แค่ต้องรอหาโอกาสเหมาะๆ-

โอ้วว อะไรเนี่ย? ผมรู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนจากทางด้านหน้า ต้องเป็นมอนสเตอร์สู้กันแน่เลย

ผมรีบวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว

จะว่าไปแล้ว พวกมอนสเตอร์นี่สู้กันแบบไม่มีลาพักร้อนเลยนะ น่าแปลกใจที่จำนวนดูไม่ลดลงเลย... พวกมันโผล่มาจากไหนกันเนี่ย?

โผล่ออกมาจากกำแพง งี้เหรอ? หรือว่ามีรัง มีพ่อมีแม่แบบที่ผมคิดไว้?

ไอ้ที่บ้าๆ นี่อะไรมันก็เกิดขึ้นได้อ่ะนะ แต่พอนึกเรื่องนี้ขึ้นมาแล้วมันก็น่าสงสัยจริงๆ

แล้วก็อีกเรื่อง เหมือนว่าเถาวัลย์จะสว่างขึ้นอีกแล้ว?

แสงจากเถาวัลย์แลดูสว่างขึ้นทุกๆ ชั่วโมงโดยไม่มีทีท่าว่าจะลดลงเลย

ผมมั่นใจมากเรื่องนี้

มันจะสว่างไปไหนของมัน? สว่างไปทำไม? รอรับไอดอลไรงี้มั้ง อืมมม ดันเจี้ยนไอดอล น่าเอาไปแต่งนิยาย

เดาให้ตายก็ไม่มีคำตอบ มีแต่ต้องเดินหน้าต่อ

ผมแอบย่องเมื่อเข้ามาใกล้กลุ่มตะขาบ 4 ตัวที่กำลังต่อสู้อยู่ ครั้งนี้อีกฝ่ายไม่ใช่เข้ยักษ์แต่เป็นหมาป่าหางกิ้งก่า 3 ตัว

เป็นการต่อสู้ที่รุนแรงมาก... พวกตะขาบมีจำนวนมากกว่า (หึ ตามเคย) ราวกับเป็นกลุ่มเด็กเกเรในโรงเรียนไม่มีผิด แต่คมเขี้ยวของพวกหมาป่าเองก็ไม่ใช่เล่นๆ แถมส่วนหางยังใช่ปัดป้องการโจมตีได้ด้วย

ถึงเวลาที่มดสหประชาชาติต้องเข้าไปห้ามทัพแล้ว

ก่อนอื่นเลยก็ต้องใช้สกิลอำพรางตัวเพื่อหาที่เหมาะๆ ก่อน

ตอนนี้อยู่ห่างกว่าเมื่อก่อนซะด้วย อิอิ

ขอให้สกิลฉบับปรับปรุงให้เกิดประโยชน์สูงสุดละกันนะ

ผมเล็งเป้าและรอหาจังหวะเหมาะๆ

การต่อสู้ยังคงดำเนินต่อไป สิ่งแหลมคมมากมายถูกนำมาใช้ซัดใส่กัน เสียงขู่ฟ่อและเห่าหอนดังออกมาไม่หยุด

ทันทีที่ทั้งสองฝั่งผละออกจากกันเล็กน้อย ผมก็จัดเข้าให้!

จิ้วๆ!

สายกรดพุ่งออกจากส่วนหลังของผมราวกับสายฟ้า

มันชนเข้ากับตะขาบกรงเล็บตัวนึงที่กำลังขู่อีกฝ่ายด้วยการชูกรงเล็บไปมา

เจ้านั่นรีบถอยออกและพยายามส่ายตัวเพื่อเอากรดร้อนๆ ออกทันที

หมาป่าตัวแรกคิดจะใช้จังหวะนี้ให้เป็นประโยชน์และออกวิ่งไล่ทันที

หมาป่าสองตัวที่เหลือพยายามกันไม่ให้ตะขาบอีก 3 ตัวเข้าไปช่วย นั่นทำให้เจ้าตัวแรกได้โอกาสสู้ 1-1 กับตะขาบที่มีอาการไม่สู้ดีนัก

น่าสนใจจริงๆ ผมขอเดิมพันข้างหมาป่านะ

เจ้าตะขาบเองก็ดูเหมือนจะเห็นด้วย เพราะตอนนี้มันได้แต่ถอยหลังและตวัดหางหนามออกมาด้านหน้าเพื่อขู่

หมาป่าไม่สนใจด้วยซ้ำ มันพุ่งเข้าไปทั้งแบบนั้นเลย!

กิ้งง!

ตะขาบทนรับแรงกดดันไม่ไหว มันก็เลยพยายามพุ่งสวนกลับโดยหมายจะใช้หนามพิษ.... แต่หมาป่าบิดตัวหลบทัน หนามพิษนั่นก็เลยชนเข้ากับหินแทน

หมาป่าไม่รอให้อีกฝ่ายได้ตั้งตัว มันขยับไปด้านข้างโดยไม่คิดจะใช้ปากขย้ำเพราะอาจโดนอีกฝ่ายสวนด้วยกรงเล็บ และสิ่งที่มันเลือกใช้ก็คือหางแข็งๆ ที่มีแต่กล้ามเนื้อ

ผัวะะะะ! เปรี้ยะ!!

---------------

ติดตามแฟนเพจนักแปล: EP:IC Translation