บทที่ 28 การชำระร่างกายขั้นที่หนึ่ง!

ลู่หยู่ใช้โอกาสที่ความสนใจของทุกคนไม่ได้อยู่ที่ตัวเขา หายใจเข้าลึกๆ อย่างเงียบๆ แล้วคลิกที่เครื่องหมายบวกหลังระดับ

ในชั่วพริบตา กระแสความร้อนที่เดือดพล่านพุ่งออกมาจากหัวใจ แผ่ขยายไปทั่วร่างอย่างรวดเร็ว ราวกับทั้งร่างถูกห่อหุ้มในบ่อน้ำพุร้อนที่อบอุ่น ความเหนื่อยล้าที่สะสมจากการฝึกยิงธนูก่อนหน้านี้หายไปในทันที

เพียงไม่กี่วินาที กระแสความร้อนก็ค่อยๆ จางหายไป

ลู่หยู่รีบดูแผงข้อมูลคุณสมบัติทันที:

ระดับพลัง: ไม่มี

ระดับ: 4

ร่างกาย: 19.55

พลัง: 14.92

ความคล่องแคล่ว: 10.41

จิตใจ: 6.65

พลังแฝง: 1

คุณสมบัติทั้งหมดเพิ่มขึ้นสิบเปอร์เซ็นต์ หากดูเฉพาะค่าร่างกาย ก็เกือบจะเป็นสองเท่าของคนทั่วไปแล้ว

แต่ค่าพลังยังไม่ถึง 15 คะแนน การใช้ธนูที่ต้องใช้แรงดึงหนึ่งร้อยชั่งก็ยังไม่สมจริงนัก คาดว่าแม้แต่ธนูที่ต้องใช้แรงดึงแปดสิบชั่งก็ยังลำบากอยู่

ค่าความคล่องแคล่วอยู่ในระดับปานกลาง ส่วนค่าจิตใจนั้นยังไม่น่าพอใจ

"น่าเสียดายที่ตอนนี้นอกจากการเสริมร่างกาย ยังหาวิธีอื่นที่จะเพิ่มค่าจิตใจไม่ได้" ลู่หยู่คิดในใจ สายตาจับจ้องที่ระดับ

หากต้องการเพิ่มระดับการเสริมร่างกายเป็น 5 จะต้องใช้พลังแฝง 8 คะแนน ถ้าเปิดเผยการกินเนื้อสัตว์ร้าย มื้อเดียวก็อาจจะรวบรวมได้ครบ

หากไม่มีอะไรผิดพลาด วันนี้ก็น่าจะบรรลุเป้าหมายนี้ได้ ไม่ว่าอย่างไร ก็ต้องพยายามต่อไป

ในเวลาที่เหลือ ลู่หยู่มุ่งมั่นฝึกฝนการยิงธนูเพียงลำพัง

หลังจากเสริมร่างกาย พลังก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก เมื่อใช้การยิงสี่ดอกติดต่อกันครั้งที่สอง เขาไม่ได้หมดแรงเหมือนก่อนหน้านี้ แต่ยังคงต้องพักประมาณสิบห้านาทีจึงจะฟื้นตัว

หลังการยิงสี่ดอกติดต่อกันครั้งที่สาม เวลาพักเพิ่มขึ้นเป็นครึ่งชั่วโมง และแขนขวาก็เป็นเหน็บชาจนแทบยกไม่ขึ้น

โชคดีที่ใกล้ค่ำแล้ว เมื่อท้องฟ้าเริ่มมืดลง [การยิงธนูพื้นฐาน] ก็อัพเกรดสำเร็จ

ลู่หยู่กำลังเต็มไปด้วยความยินดีที่ได้รู้สึกถึงความสบายที่มาจากการเพิ่มค่าร่างกายและพลัง กำลังจะดูแผงข้อมูลคุณสมบัติ ในตอนนั้น ข้อความหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในสมองเขา: "ค่าร่างกายถึง 20 คะแนน ต้องการที่จะเบรกทรู? โอกาสเบรกทรูหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์"

"อะไรนะ?" ลู่หยู่เกือบจะอุทานออกมา เขาเบิกตากว้าง จ้องมองข้อความนี้อย่างแน่วแน่

ในใจเขามีความคาดเดาอยู่เล็กน้อย เมื่อโอกาสเบรกทรูเป็นหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์ ก็ลองดูก่อนดีกว่า

ลู่หยู่ตัดสินใจเลือก "ใช่" ทันที ในชั่วพริบตา เสียงดังกรอบแกรบก็ดังขึ้นในร่างกาย ราวกับมีพันธนาการที่มองไม่เห็นถูกทำลายลง กระแสความร้อนที่คุ้นเคยก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง

ทุกที่ที่กระแสความร้อนไหลผ่าน ก็จะรู้สึกคันๆ เล็กน้อย ทำให้เขารู้สึกแปลกประหลาด ราวกับว่าร่างกายกำลังได้รับการซ่อมแซมและปรับเปลี่ยนโดยพลังลึกลับบางอย่าง

หลังจากผ่านไปหลายลมหายใจ กระแสความร้อนก็ค่อยๆ จางหายไป ลู่หยู่รีบดูแผงข้อมูลคุณสมบัติ:

ระดับพลัง: การชำระร่างกายขั้นที่หนึ่ง

ระดับ: 4

ร่างกาย: 22.6

พลัง: 17.51

ความคล่องแคล่ว: 11.45

จิตใจ: 7.32

พลังแฝง: 1

"ฮู้ เป็นไปตามที่คาดไว้จริงๆ" ลู่หยู่ถอนหายใจยาว ใบหน้าเผยรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความพึงพอใจ

เขาเบรกทรูสำเร็จแล้ว จากเด็กหนุ่มธรรมดาได้เปลี่ยนเป็นนักรบการชำระร่างกายขั้นที่หนึ่ง

แม้ว่าค่าพลังยังไม่ถึง 20 คะแนน แต่การใช้ธนูที่ต้องใช้แรงดึงแปดสิบชั่งก็ไม่ใช่เรื่องยากแล้ว แม้แต่ธนูที่ต้องใช้แรงดึงหนึ่งร้อยชั่งก็พอจะดึงได้

ประโยชน์จากการเบรกทรูเห็นได้ชัด จากการเพิ่มขึ้นของค่าจิตใจก็สามารถสรุปได้ว่า คุณสมบัติทั้งหมดเพิ่มขึ้นอีกสิบเปอร์เซ็นต์ เท่ากับว่าได้เสริมร่างกายฟรีอีกครั้ง และไม่ต้องใช้พลังแฝง เพียงแค่ค่าใดค่าหนึ่งถึงเกณฑ์ที่กำหนดก็สามารถเบรกทรูได้

"หากต้องการเบรกทรูเป็นการชำระร่างกายขั้นที่สอง คาดว่าค่าร่างกายต้องถึง 30 คะแนน ส่วนขั้นที่สาม อาจจะต้อง 40 คะแนน?" ลู่หยู่คิดในใจ ดูเหมือนว่าค่าที่ต้องการไม่ได้มากเกินไปนัก พยายามสักหน่อยก็น่าจะทำได้ในเร็วๆ นี้

แต่พอถึงการชำระร่างกายขั้นที่สาม หากต้องการก้าวเข้าสู่ระดับการฝึกกล้ามเนื้อ คงจะไม่ง่ายขนาดนั้น อาจจะต้องให้คุณสมบัติทั้งสองค่าถึงเกณฑ์พร้อมกัน

"ช่างเถอะ คิดเรื่องเหล่านี้ยังเร็วเกินไป ค่อยๆ ทำไปทีละก้าวดีกว่า" หลังจากเบรกทรูแล้ว ลู่หยู่ก็เต็มไปด้วยความมั่นใจ

ตลอดทั้งคืนเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ลู่หยู่ยังคงใช้ธนูที่ต้องใช้แรงดึงหกสิบชั่งฝึกยิงต่อเนื่อง ตอนที่ [การยิงธนูพื้นฐาน] อยู่ที่ระดับ 4 การยิงสี่ดอกติดต่อกันสามารถเพิ่มความชำนาญได้ 5% แต่ตอนนี้แม้แต่ 3% ก็ยังทำได้ยาก

ในระหว่างนั้น เขาลองยิงห้าดอกติดต่อกันหนึ่งครั้ง ผลลัพธ์ไม่เลว ความชำนาญเพิ่มขึ้นเกือบ 4% แต่ต้องแลกกับความเหนื่อยล้าจนแทบจะทรุดลงกับพื้น

ก่อนที่จะเลิกฝึกและกลับไป ลู่หยู่พกธนูที่ต้องใช้แรงดึงแปดสิบชั่งติดตัวไปด้วย

หวังเหลียงเห็นแล้วก็แปลกใจเล็กน้อย ในความคิดของเขา ด้วยพลังของลู่หยู่ในตอนนี้ การใช้ธนูที่ต้องใช้แรงดึงแปดสิบชั่งไม่น่าจะเป็นปัญหา

เมื่อเปรียบเทียบกับธนูที่ต้องใช้แรงดึงหกสิบชั่ง ธนูนี้มีระยะยิงไกลสุดเกิน 200 เมตร ระยะยิงที่มีประสิทธิภาพอยู่ที่ประมาณ 80 เมตร หากบังเอิญเจอสัตว์ร้ายที่แข็งแกร่ง แน่นอนว่าจะได้ใช้ประโยชน์อย่างมาก

หลิวไคเห็นลู่หยู่พกธนูใหม่ ก็รู้สึกกดดันอย่างหนัก

เช้าวันที่สอง สมาชิกทีมล่าสัตว์มารวมตัวกันที่ประตูหมู่บ้านอีกครั้ง เนื่องจากเมื่อวานได้เก็บเกี่ยวมากมาย ลู่กั๋วหาวจึงให้ทุกคนพักเพิ่มอีกสองชั่วโมง

ทุกคนดูสดชื่น กระปรี้กระเปร่า ในดวงตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น

ลู่หยู่ก็อยู่ในกลุ่มเช่นกัน เมื่อได้ยินคำชมจากคนรอบข้าง เขาก็รู้สึกเขินอายเล็กน้อย แต่ส่วนใหญ่กลับรู้สึกไม่สบายใจ

เพราะตอนนี้เขาเป็นเพียงนักรบการชำระร่างกายขั้นที่หนึ่ง ในหมู่บ้านของตัวเองก็ถือว่ามีพลังอยู่บ้าง แต่ถ้าเทียบกับคนจากกลุ่มอิทธิพลอื่นๆ ก็ถือว่าเล็กน้อยมาก ยังต้องพยายามอย่างหนักต่อไป

ทุกคนเดินออกจากหมู่บ้านเป็นแถว สะพานเคลื่อนที่ด้านหลังค่อยๆ ยกขึ้น

"ปั้ก!" ในตอนนั้น จ้าวซานร่างกำยำตบบ่าของลู่หยู่ ถามอย่างสงสัย: "เจ้ากำลังคิดอะไรอยู่? ทำไมดูเหม่อลอยแบบนี้?"

"ใช่แล้ว ลู่หยู่น้อย เจ้าไม่สบายหรือ? ถ้าไม่ไหว วันนี้ก็อยู่ในหมู่บ้านพักผ่อนเถอะ สัตว์ที่ล่าได้เมื่อวานก็พอกินได้อีกหลายวัน"

"ใช่ ตอนนี้กลับไปก็ยังทัน" คนข้างๆ ก็พากันแสดงความห่วงใย

ลู่กั๋วหาวก็ส่งสายตากังวลมาเช่นกัน

"ไม่ใช่หรอกครับ ผมกำลังคิดว่า เมื่อเจอสัตว์ จะใช้ธนูในมือนี้ดี หรือธนูใหม่ที่อยู่บนหลังจะเหมาะกว่ากัน" ลู่หยู่ได้สติกลับมา อธิบายด้วยรอยยิ้ม

"โอ้โฮ เจ้าสามารถใช้ธนูแปดสิบชั่งได้แล้วหรือ?" จ้าวซานมองธนูยาวบนหลังของลู่หยู่ ด้วยความตกตะลึง ธนูนี้ต้องใช้แรงดึงไม่น้อย แม้แต่เขาเองก็ต้องใช้แรงทั้งหมดจึงจะดึงได้

"จริงๆ แล้วผมยังไม่ได้ลอง แต่การพกมันไป บางทีในยามคับขันอาจช่วยชีวิตได้" ลู่หยู่อธิบายอย่างใจเย็น

"จริงด้วย นิ้วยาวก็มีพลังมากกว่า ตอนที่พี่น้องตระกูลหลิวอยู่ พวกเขายิงถูกเป้าได้ไกลถึงหนึ่งร้อยห้าสิบเมตร" จ้าวซานกล่าวอย่างทึ่ง

"พวกเขาใช้ธนูที่ต้องใช้แรงดึงหนึ่งร้อยชั่ง คนทั่วไปดึงไม่ได้หรอก"

"ฮึ่ม ผมเชื่อว่าลู่หยู่น้อยสักวันหนึ่งก็จะดึงได้"

"แน่นอน ลู่หยู่น้อยเป็นนักยิงธนูที่แม่นยำของหมู่บ้านเรา ยิงร้อยครั้งถูกร้อยครั้ง ฮ่าๆ"

ทุกคนพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน แต่ไม่มีใครคาดคิดว่า เพิ่งเดินไปไม่ถึงสิบนาที ก็มีกลุ่มคนจากฝั่งตรงข้าม

กลุ่มคนเหล่านี้เก็บเกี่ยวได้มากมาย ถือในมือ แบกบนบ่า และยังลากสัตว์ที่ล่าได้ขนาดใหญ่สองสามร้อยชั่งอีกสองตัว ทั้งหมดเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและความสนุกสนาน

บรรยากาศในทีมล่าสัตว์ของพวกเขาแข็งค้างไปทันที

ลู่หยู่รู้สึกใจหายวูบ จับธนูยาวแน่นโดยไม่รู้ตัว คิดในใจ: "นี่คนพวกนี้มาจากหมู่บ้านตระกูลหวังข้างๆ หรือเปล่า?"

(จบบท)