บทที่ 19: ทำไมไม่มาอยู่บ้านชั้นล่ะ?

บทที่ 19: ทำไมไม่มาอยู่บ้านชั้นล่ะ?

“พ่อครับ แม่ครับ นี่คือเพื่อนรักของผมจากอคาเดมี พวกคุณเรียกเขาว่าคริสเฉย ๆ ก็ได้ครับ”

“โอ้พระเจ้า พวกแกสองคนไปทำอะไรกันมา? เนื้อตัวมอมแมมไปหมด แถมยังมีแผลตามตัวอีก?”

“ไม่มีอะไรครับ มีเด็กคนอื่นในอคาเดมีมารังแกผม แล้วคริสก็ออกตัวปกป้องผม ไม่ต้องห่วงนะครับ เราไม่ได้เสียเปรียบอะไรเลย พวกนั้นตอนนี้อาการหนักกว่าเยอะ! ผมหิวมากเลย เราหาอะไรกินกันได้ไหมครับ? ทำอาหารจานเด็ดของแม่เลยนะ!”

พ่อเติ้งและแม่เติ้งรู้ว่าลูกของพวกเขามีความเป็นตัวของตัวเองค่อนข้างสูง เขาอยากจะพูดอะไรก็จะพูด และการถามเรื่องที่เขาไม่ต้องการจะพูดก็ไร้ประโยชน์

หลังจากอาหารเย็น อารมณ์ของทุกคนก็ดีขึ้นอย่างมาก

ในช่วงเวลานี้ ตริเกลลาก็ได้โทรหาพ่อเติ้ง อธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อตอนกลางวันและขอโทษหลายต่อหลายครั้ง บอกว่าเขาล้มเหลวในความไว้วางใจของพวกเขา

ในที่สุด ตริเกลลาก็ระบุว่าเขากำลังสื่อสารกับหัวหน้าแผนกฝึกเยาวชนอยู่แล้ว และผู้เล่นเยาวชนเหล่านั้นที่ลงไม้ลงมือกับเติ้งไคจะต้องได้รับการลงโทษอย่างรุนแรงอย่างแน่นอน

พ่อเติ้งและแม่เติ้งไม่ได้สร้างความลำบากใจให้กับตริเกลลา เขาก็ลำบากเหมือนกัน

หลังจากนั้น แม่เติ้งก็แอบไปหลั่งน้ำตาในห้องครัว เสียใจที่ส่งเติ้งไคไปเล่นฟุตบอล

แม้ว่าพ่อเติ้งจะรู้สึกเจ็บปวดเช่นกัน แต่เขาก็ยังคงแสดงการสนับสนุน

“ยังไงเขาก็เป็นผู้ชาย ไม่ช้าก็เร็วเขาก็ต้องผ่านเรื่องแบบนี้ไปให้ได้” พ่อเติ้งพูดพลางหยิบเหล้าเอ้อร์กัวโถวออกมา ยืนกรานที่จะดื่มกับคริสเตียโน่ โรนัลโด้สองสามจอก

เพียงแค่จิบเล็ก ๆ คริสเตียโน่ โรนัลโด้ก็สลบไปในทันที

วันรุ่งขึ้น

เติ้งไคประหลาดใจที่พบว่าค่าความสนิทสนมของเขากับคริสเตียโน่ โรนัลโด้พุ่งสูงขึ้นไปถึงกว่ายี่สิบเปอร์เซ็นต์โดยตรง!

นี่มัน…

แน่นอนว่า ไม่มีอะไรจะเพิ่มความเข้าใจได้ดีไปกว่าการอยู่ด้วยกัน

เติ้งไคมองไปที่คริสเตียโน่ โรนัลโด้ที่นอนอยู่บนฟูกที่พื้น ครุ่นคิดอย่างลึกซึ้ง

จะเป็นอย่างไรถ้า… ให้คริสเตียโน่ โรนัลโด้มาอยู่ที่บ้าน?

“แม่ครับ เราทำอาหารเช้าให้หรูหรากว่านี้ได้ไหมครับ? ไม่เอาแบบตะวันตกนะ แต่เอาเป็นเนื้อแกะนึ่ง, อุ้งเท้าหมีนึ่ง, หางกวางนึ่ง… โอ๊ย อย่าตีสิ อย่างน้อยก็ทำหมูผัดซ้ำซอสหน่อย…”

…

บนรถบัส

คริสเตียโน่ โรนัลโด้ยังคงคิดถึงอาหารเช้าแบบจีนที่น่าทึ่งไม่หยุด บอกกับเติ้งไคตลอดเวลาว่ามันเป็นอาหารที่ดีที่สุดที่เขาเคยทานมา

เขายังบอกใบ้กับเติ้งไคอย่างแนบเนียนว่าในอนาคตเขาสามารถนำมาที่สนามฝึกซ้อมได้บ้างไหม

เติ้งไคมองไปที่กล่องเบนโตะที่แม่เติ้งเตรียมไว้ให้เขาและคริสเตียโน่ โรนัลโด้และพูดว่า “คริส ทำไมไม่มาอยู่บ้านชั้นล่ะ?”

“ห๊ะ?” คริสเตียโน่ โรนัลโด้ตกตะลึง

เติ้งไคพูดอย่างจริงจัง “เมื่อวานเราอัดอันโดย่าไปแล้ว เขาเป็นคนท้องถิ่น และชั้นได้ยินมาว่าพี่ชายของเขาดูเหมือนจะมีความเกี่ยวข้องกับมาเฟียลิสบอน นั่นคือวิธีที่เขาได้เป็นหัวโจกของทีม U14”

“ถ้าเขาพยายามจะแก้แค้นนาย… หอพักผู้เล่นเห็นได้ชัดว่าไม่ปลอดภัยเท่าบ้านชั้น”

“ที่ของเราเป็นชุมชนคนจีน คนจีนไม่ทำร้ายคนจีน คนต่างชาติคนไหนที่เข้ามาจะถูกคุณปู่หวังกับคุณย่าหวงสอบสวน”

“แล้วนายก็ชอบอาหารของครอบครัวเรามากไม่ใช่เหรอ?”

“นายสามารถให้ค่าหอพักและค่าอาหารรายเดือนที่นายจ่ายให้โรงเรียนมาให้พ่อแม่ชั้นได้ แล้วพวกเขาก็จะทำอาหารอร่อย ๆ ให้นายทุกวัน บางทีพวกเขาอาจจะคืนเงินให้นายสักร้อยหรือสองร้อยหยวน ซึ่งนายสามารถส่งกลับบ้านเพื่อช่วยเหลือครอบครัวได้”

“อีกอย่าง ชั้นสังเกตเห็นว่านายมีปัญหาใหญ่กับทฤษฎีฟุตบอล บังเอิญว่าชั้นเรียนเก่งในวิชาการและค่อนข้างจะชำนาญในการวางแผนบนกระดาษ ชั้นจะสอนแทคติกและการยืนตำแหน่งให้นาย และนายก็สามารถฝึกเลี้ยงบอล, จ่ายบอล และยิงบอลกับชั้นได้ เราทั้งคู่สามารถเติบโตได้อย่างรวดเร็ว”

“ชั้นรู้จักเส้นทางที่ตรงจากบ้านชั้นไปยังสนามฝึกซ้อม เราสามารถเลี้ยงบอลไปตลอดทางด้วยกันได้ มันจะสนุกมากเลย!”

เติ้งไคร่ายยาวเป็นชุด

หลังจากที่ประเด็นสุดท้ายถูกกล่าวออกมา คริสเตียโน่ โรนัลโด้ก็เอนเอียงไปทางนั้นอย่างเห็นได้ชัด

ผู้ชายยังคงเป็นเด็กชายจนกว่าเขาจะตาย

การกระทำบางอย่างที่ดูเหมือนจะเด็กและไร้ความหมายมาก ๆ ก็มักจะโดนใจพวกเขาอย่างจัง

“แต่ที่อคาเดมีนี่…” คริสเตียโน่ โรนัลโด้ยังคงขาดประสบการณ์ในการแหกกฎ

ผู้เล่นเยาวชนจะไปอยู่ข้างนอกเฉย ๆ ได้เหรอ?

กฎของอคาเดมีทั้งหมดถูกกำหนดไว้เป็นหิน

“ชั้นจะจัดการเอง ชั้นจะคุยกับคุณตริเกลลา เขาจะตกลง” เติ้งไครับรองกับเขา

อย่าให้กฎและข้อบังคับมากมายในโลกตะวันตกหลอกเอาได้ ที่ดูเหมือนจะให้ความสำคัญกับสัญญา เมื่อคุณสนิทสนมแล้ว คุณจะรู้ว่าทุกอย่างสามารถต่อรองได้ ฟุตบอลมันก็คือเรื่องของความสัมพันธ์ส่วนตัว

หลังจากที่ทั้งสองมาถึงฐานฝึกซ้อม มาร์คซ่าก็ได้นำพวกเขาไปยังทีมอคาเดมีใหม่ สปอร์ติง ลิสบอน U15

สถานที่จริง ๆ แล้วก็ที่เดิม มีเพียงเพื่อนร่วมทีมเท่านั้นที่เปลี่ยนไป

เพื่อนร่วมทีมก็ต้อนรับการมาถึงของคริสเตียโน่ โรนัลโด้และเติ้งไคเช่นกัน

พิธีต้อนรับไม่ใช่เพราะคริสเตียโน่ โรนัลโด้และเติ้งไคเข้าร่วม แต่เป็นเพราะทีมมีโค้ชคนใหม่...มาร์คซ่า!

เขาได้เลื่อนตำแหน่ง!

จาก U14 เป็น U15 ไต่เต้าขึ้นไปทีละขั้น

เติ้งไคมีเหตุผลทุกอย่างที่จะเชื่อว่ามาร์คซ่าถูกนำมาสู่ทีมนี้พร้อมกับภารกิจ

ภารกิจนั้นได้รับมอบหมายโดยตริเกลลา

เนื้อหาของภารกิจก็ไม่ต้องสงสัยเลยคือการหาวิธีที่เป็นไปได้ทั้งหมดเพื่อบ่มเพาะคริสเตียโน่ โรนัลโด้

และภารกิจนี้ก็น่าจะได้รับการสนับสนุนจากผู้บริหารระดับสูงด้วย เป็นส่วนสำคัญของกลยุทธ์การบริหารทีมของสปอร์ติง ลิสบอน

บางที ภารกิจนี้อาจจะรวมถึงการพัฒนาและการดูแลของเขาเองด้วย

แต่อาจจะเป็นเพียงผลประโยชน์ที่ตริเกลลาหามาให้ตัวเองโดยการแอบอ้างราชโองการ

หลังจากฝึกซ้อมไปหนึ่งครั้ง คริสเตียโน่ โรนัลโด้ก็พิชิตทีมนี้ได้สำเร็จ อย่างน้อยคนส่วนใหญ่ก็ยอมรับในความแข็งแกร่งของเขา

สำหรับเติ้งไค… เขายังคงต้องการเวลาในการปรับตัว ความแข็งแกร่งของเขาในทีมนี้ปัจจุบันอยู่ที่ระดับล่างสุด เนื่องจากเขาอายุน้อยกว่าสองปีและเตี้ยกว่าอย่างมีนัยสำคัญ

ในช่วงพักกลางวัน เติ้งไคประหลาดใจที่พบว่าผู้เล่นหลายคนจากทีม U14 ที่อยู่ข้าง ๆ หายไป

เขาสอบถามและได้เรียนรู้ว่าผู้เล่นเยาวชน U14 เจ็ดคนที่ต่อสู้กับเขาเมื่อวานนี้ถูกไล่ออกจากทีมฝึกเยาวชนแล้ว!

คริสเตียโน่ โรนัลโด้กังวลมากเมื่อได้ยินข่าวนี้ กลัวว่าสโมสรจะมาคิดบัญชีกับเขาและเติ้งไคด้วย

ถ้าพวกเขาถูกตราหน้าว่าเป็น “ตัวปัญหาประจำทีมเยาวชน” มันจะยากมากที่จะหาสโมสรใหม่

ข้อเท็จจริงพิสูจน์ให้เห็นว่ามีผู้เล่นตัวปัญหาน้อยมากที่เคยประสบความสำเร็จ

แม้ว่าพวกเขาจะประสบความสำเร็จในช่วงแรก ๆ พวกเขาก็มักจะแผ่วปลายในช่วงอายุยี่สิบต้น ๆ

พรสวรรค์ของพวกเขาจะถูกสุรุ่ยสุร่ายไปในไนท์คลับและแอลกอฮอล์ ไม่เคยไปถึงจุดสูงสุดที่ควรจะเป็น

เมื่อเทียบกับความกังวลของคริสเตียโน่ โรนัลโด้แล้ว เติ้งไคกลับโล่งใจอย่างมาก

การจัดการกับอันโดย่าและกลุ่มของเขาก็หมายความว่าไม่ต้องจัดการกับเติ้งไคและกลุ่มของเขาโดยธรรมชาติ

มีเพียงคนโง่เท่านั้นที่จะสร้างศัตรูทั้งสองฝ่าย

ตริเกลลายอดเยี่ยมมาก

รวดเร็ว, เหี้ยมโหด และแม่นยำ

เด็กฝึกเจ็ดคนถูกทิ้งไปง่าย ๆ

การกระทำที่เด็ดขาดเช่นนี้

อนาคตของเขาจะต้องยิ่งใหญ่ไพศาลอย่างแน่นอน!

เติ้งไคถึงกับจะเชื่อเลยถ้ามีคนบอกว่าเขาจะกลายเป็นหัวหน้าของสปอร์ติง ลิสบอนในอนาคต

…

สามวันต่อมา เติ้งไคก็สามารถแบ่งปันโบนัสพรสวรรค์ของคริสเตียโน่ โรนัลโด้ได้สำเร็จ

หลังจากฝึกซ้อมในวันนั้น ความเร็วและการเลี้ยงบอลของเขาเพิ่มขึ้นอย่างละหนึ่งแต้ม

สมแล้วที่เป็น “อัจฉริยะหนึ่งไม่มีสอง” อย่างแท้จริง

ในทางตรงกันข้าม “พรสวรรค์ระดับโลก” นั้นช่างธรรมดาเสียเหลือเกิน

หลังจากตรวจสอบพรสวรรค์ของผู้เล่นคนอื่น ๆ ในทีมฝึกเยาวชน เติ้งไคก็เข้าใจเกณฑ์การประเมินของระบบโดยพื้นฐานแล้ว

ตัวอย่างเช่น เจา มูตินโญ่ที่ข้ามจาก U13 มา U14 มีระดับพรสวรรค์เดียวกับเติ้งไค จัดอยู่ในประเภทพรสวรรค์ระดับโลก

พรสวรรค์ระดับนี้ หากศักยภาพของมันถูกปลดปล่อยออกมาตามปกติ โดยพื้นฐานแล้วจะทำให้คน ๆ หนึ่งสามารถกลายเป็นกองกลางตัวจริงสำหรับชาติฟุตบอลระดับสองหรือสามได้

ในระดับสโมสร พวกเขาก็สามารถกลายเป็นตัวจริงสำหรับทีมระดับห้าลีกใหญ่ได้เช่นกัน

ใครก็ตามที่สามารถไปถึงระดับห้าลีกใหญ่ได้ อย่างน้อยก็มี “พรสวรรค์เหนือธรรมดา”

สำหรับ “พรสวรรค์ระดับโลก” และ “พรสวรรค์เหนือธรรมดา” โดยทั่วไปจะหมายถึงผู้เล่นดาวดังบางคนที่ทุกคนสามารถจดจำชื่อได้ แต่ไม่ใช่คนเหล่านั้นที่ทุกคนมองว่ามีพรสวรรค์ที่ดีอย่างยิ่งยวดอย่างแน่นอน

กัปตันทีมลิเวอร์พูลในอนาคต จอร์แดน เฮนเดอร์สันเป็นตัวอย่างที่สำคัญ

ในอนาคต คงจะไม่มีใครมองว่าเฮนเดอร์สันเป็นผู้เล่นที่ใช้พรสวรรค์ การวิ่ง, ทัศนคติในเกม และความมุ่งมั่นในเกมรับของเขาเป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้เขาได้ตำแหน่งในทีมลิเวอร์พูลที่แข็งแกร่งทีมนั้น

พรสวรรค์ของเขาธรรมดามากเหรอ?

แต่ในความเป็นจริง… ระดับพรสวรรค์ของเขาน่าประหลาดใจที่เป็น “พรสวรรค์เหนือธรรมดา”!

ไม่ใช่แค่เขา ผู้เล่นหลายคนที่ผู้คนไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนก็มีพรสวรรค์สูงอย่างยิ่งยวดเช่นกัน

ในช่วงเริ่มต้นอาชีพของเขา เฮนเดอร์สันถูก The Guardian นิยามว่าเป็นดาวรุ่งพุ่งแรงแห่งปีของอังกฤษ U19 เป็นผู้เล่นที่มีพรสวรรค์ เขาคือความหวังของอังกฤษที่จะคว้าเหรียญทองโอลิมปิก, ยูโรเปียนคัพ หรือแม้กระทั่งฟุตบอลโลกในทศวรรษหน้า!

ดังนั้น ผู้เล่นคนใดก็ตามที่สามารถไปถึงห้าลีกใหญ่ได้ หรือแม้กระทั่งสร้างตัวเองในลีกระดับสอง ก็ไม่ได้มีพรสวรรค์ต่ำ

พรสวรรค์เหนือธรรมดานับไม่ถ้วนและแม้กระทั่งอัจฉริยะหนึ่งไม่มีสองก็ได้ร่วงหล่นไปตามทาง

ฟุตบอลยุโรปไม่เคยขาดผู้เล่นที่มีพรสวรรค์

แต่อัตราความสำเร็จของผู้เล่นที่มีพรสวรรค์นั้นต่ำเกินไป

สื่อบางแห่งเคยบันทึกดาวรุ่งที่มีแววมากที่สุดยี่สิบคนจากผู้เล่นเยาวชนของสโมสรห้าลีกใหญ่ในฟุตบอลยุโรปในแต่ละปี

เมื่อมองย้อนกลับไปในอีกไม่กี่ปีต่อมา ในบรรดาผู้เล่นเหล่านี้ สำหรับทุก ๆ ยี่สิบคน มีไม่ถึงห้าคนที่สามารถสร้างตัวเองในลีกระดับสองได้ และมีเพียงไม่กี่คนที่สามารถสร้างตัวเองในห้าลีกใหญ่ได้

ไม่มีซูเปอร์สตาร์ถือกำเนิดขึ้น

เพดานสูงสุดคือผู้เล่นตัวจริงสำหรับสโมสรชั้นนำ แต่ไม่ใช่ผู้เล่นคนสำคัญ แต่เป็นประเภทมดงาน

ประเด็นสำคัญคือ เหล่านี้ไม่ใช่ผู้เล่นเยาวชนธรรมดา พวกเขาเป็นผู้มีพรสวรรค์หนึ่งในร้อยอยู่แล้ว แต่อัตราความล้มเหลวก็ยังสูงขนาดนี้

ดังนั้นในโลกของฟุตบอล พรสวรรค์จึงไม่ได้มีค่ามากนัก พรสวรรค์ระดับโลกก็ไม่มีอะไร

เติ้งไค: ???

เติ้งไค: แกกำลังด่าใครอยู่วะ?

จบตอน