JK21
JK21
ตอนที่ 21: ร่างอมตะ
ยามาโตะดื่มไปมากเกินไป ร่างโซเซแทบทุกก้าว แต่ก็ยังยืนกรานจะตามไปดูไคโดอัดแจ็คให้ได้
แบล็กมาเรียเดินตามอยู่ด้านหลังด้วยท่าทีชิลๆ เพราะเคยดื่มกับยามาโตะมาหลายครั้ง เธอรู้ดีว่ายามาโตะเป็นยังไงเวลาเมา และด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ เธอก็ผลักภาระยามาโตะไปให้แจ็คดูแล
แจ็คจึงไม่มีทางเลือก ต้องให้ยามาโตะขึ้นหลังแบกไปเอง พึมพำบ่นอย่างไม่พอใจ
แต่ยามาโตะในเวอร์ชั่นเมานั้นสุดแสนจะยุ่งยาก เล็บแหลมคมของเธอจิกแขนแจ็คแน่นจนเขาเจ็บหน้าเหยเก
ไคโดเดินนำอยู่ข้างหน้า บางครั้งก็หันกลับมามอง แจ็ครู้สึกประสาทจะกิน สายตาเรียบเฉยของไคโดน่ากลัวยิ่งกว่าสิ่งใด
"ท่านไคโด หัวหน้า ได้โปรดอย่าเข้าใจผิดนะ!" แจ็คคิดอย่างร้อนรน "ก็ใช่ ชั้นอาจจะชอบยามาโตะก็เถอะ... แต่ก็อีกตั้งสิบปี! ตอนนี้เธอยังไม่มีอะไร ชั้นก็ไม่มีอะไร ไม่มีอะไรให้เข้าใจผิดเลยจริงๆ!"
"อึก..."
"แบร่…"
"ฮ่าฮ่าฮ่า! แจ่มเลย ยามาโตะ!" เสียงหัวเราะเย้ยหยันของแบล็กมาเรียดังขึ้นพร้อมกลิ่นเหม็นคลุ้งในอากาศ
แจ็คตัวแข็งทื่อ
ยามาโตะอาเจียนออกมา
สัญชาตญาณผลักให้แจ็คแปลงร่างเป็นแมมมอธทันที งวงยกขึ้นราวกับจะปัดเธอทิ้ง แต่สายตาเงียบงันที่แหลมคมของไคโดก็ทำให้เขาชะงัก
กลืนความหงุดหงิดไว้ แจ็คใช้ปลายงวงเช็ดปากให้ยามาโตะอย่างอ่อนโยน ก่อนจะส่งต่อเธอให้ไคโดอุ้มแทน
จากนั้นเขาก็กลิ้งไปมาในหิมะเพื่อเช็ดหลังตัวเอง แล้วแปลงร่างกลับเป็นมนุษย์ด้วยสีหน้าเรียบนิ่งราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
"ไอ้บ้าแจ็ค!" ยามาโตะซึ่งดูจะสดชื่นขึ้นหลังจากอาเจียน กระโดดลงจากอ้อมแขนไคโด คว้าหิมะปั้นก้อนใหญ่ขว้างใส่แจ็คทันที
"ชั้นขอร่วมด้วย!" แบล็กมาเรียหัวเราะก่อนจะเข้าร่วมสงครามปาหิมะอย่างสนุกสนาน
ไคโดยืนกอดอกอยู่ด้านข้าง มองภาพความวุ่นวายด้วยรอยยิ้มอ่อนๆ ที่แทบจะไม่เคยเห็นบนใบหน้า—แทบราวกับรอยยิ้มของพ่อคนหนึ่ง
เพี๊ยะ!
"เฮ้! ใครขว้างหินใส่ฟะ?!"
"ใครเขาเล่นกันแบบนี้วะ!?"
แจ็คที่โดนสองสาวรุมเล่นงานจนย่ำแย่ ตอบโต้กลับอย่างไม่เกรงใจอีกต่อไป เขาขว้างหิมะอย่างเมามัน จนในที่สุดก็มีบางอย่างกระแทกศีรษะเขาอย่างแรง
เขาหันขวับ ลูบก้อนบวมบนหัว ก่อนจะเห็นแบล็กมาเรียกำลังจ้องเขม็งมา แต่ที่น่าตกใจกว่าคือไคโดเองก็กำลังวางหินอีกก้อนลงพื้นด้วยสีหน้าอ่านไม่ออก
"มาเรีย!" แจ็คตะโกนเสียงขุ่น แต่ยังไม่ทันพูดอะไรเพิ่ม แบล็กมาเรียก็แปลงร่างเป็นแมงมุมแล้วปาหิมะใส่เขาแบบถี่รัว—บางลูกก็แอบใส่ก้อนหินไว้ด้วย!
แจ็คที่ทั้งช้ำทั้งระบมในที่สุดก็ยกธงขาว ขอสงบศึก
เมื่อทั้งหมดเดินมาถึงท่าเรือ แจ็ควิ่งขึ้นเรือทันที พลังเหมือนกลับมาเต็มเปี่ยม หันไปตะโกนใส่ไคโดว่า—
"เอาเรือเข้ามาใกล้หน่อย!"
ไม่รอคำตอบ แจ็คก็พุ่งใส่ไคโดทันที เปิดฉากโจมตีอย่างเต็มกำลัง
"อย่ามองชั้นต่ำไปนะ!" แจ็คคำราม "ชั้นจะทำให้แกเสียใจที่ประมาทชั้น!"
"รับไปเลย—หมัดเหล็ก!"
หมัดของแจ็คเคลือบฮาคิสีแข็งเล็กน้อย ฟาดใส่ไคโดราวกับพายุ
ไคโดยังยืนกอดอกอยู่ ไม่ไหวติงแม้แต่น้อย เขาพยักหน้าเล็กน้อยอย่างพึงพอใจในขณะดู
แจ็คชะงัก จ้องร่างไร้รอยขีดข่วนของไคโดด้วยดวงตาสั่นระริก มือที่ชกยังคงสั่น
"หัวหน้า...ร่างกายท่านทำด้วยเหล็กเหรอ? ไม่เจ็บเลยรึไง!? ผมฟาดที่ขาท่านเลยนะ! งั้น...คราวหน้าลองตีจุดอื่นดีมั้ยครับ?"
ไคโดแสยะยิ้ม "ฮาคิสีแข็งของแกเริ่มเป็นรูปร่างแล้ว ไม่เลวเลยสำหรับอายุแบบนี้ แต่ยังมีทางอีกไกลนัก"
"งั้นมาดูฝีมือจากพลังผลปีศาจของแกบ้าง"
แจ็คคำราม แปลงร่างเป็นแมมมอธ พุ่งเข้าใส่ไคโด งาขนาดใหญ่เงาวับกระแทกเข้าใส่
เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!
ไม่ว่าแจ็คจะพุ่งชนแรงแค่ไหน การโจมตีก็แทบไม่ระคายไคโดเลย หลังจากฟาดงวงจนหมดแรง เขาก็แปลงร่างกลับเป็นมนุษย์ ถอนหายใจเฮือกใหญ่
"พอแล้วครับ ผมยอมแพ้ หัวหน้าแกร่งเกินไป ผมสู้ไม่ได้"
ไคโดขมวดคิ้ว "หมดแค่นี้เหรอ? แจ็ค แล้วโหมดผสมของแกไปไหน? ชั้นไม่เคยเห็นแกใช้เลย เปลี่ยนร่างไม่ได้เหรอ?"
สีหน้าแจ็คหม่นลง "หัวหน้า... ต้องให้ใช้จริงๆ เหรอครับ?"
"แน่นอน! ถ้าไม่อยากโดนหมัดของชั้นล่ะก็!"
แพ้อย่างหมดรูป แจ็คจำใจแปลงร่างเป็นร่างผสม ผิวเริ่มหยาบกร้าน ศีรษะแปรเปลี่ยน งวงกับงาอันเป็นเอกลักษณ์โผล่ออกมา
แบล็กมาเรียกับยามาโตะมองเขาด้วยแววตาปิดไม่มิดของความขยะแขยง ก่อนจะถอยไปยืนห่างๆ
"ถึงว่าไม่เคยใช้ร่างนี้..." แบล็กมาเรียแซะเบาๆ "ไม่แปลกเลย"
แต่ถึงจะแปลงร่างแล้ว การโจมตีก็ยังไร้ผลเหมือนเดิม ไคโดคว้างวงของเขาไว้กลางอากาศ แล้วฟาดเขาลงกับพื้นอย่างง่ายดาย
"แจ็ค!" เสียงไคโดคำรามดังกึกก้อง ขณะยืนค้ำร่างเขา "ในโลกนี้ พละกำลังคือทุกสิ่ง! ถ้าร่างไหนทำให้แกแกร่งขึ้น ก็ใช้มันซะ จะน่าเกลียดแค่ไหนก็ช่างหัวมัน!"
"แล้วถ้าใครกล้ามาเย้ยหยัน ก็จงบดขยี้มันด้วยพลังของแก! เข้าใจมั้ย!?"
แจ็คพยักหน้าช้าๆ อย่างไม่เต็มใจ
สีหน้าของไคโดอ่อนลงเล็กน้อย "แกพัฒนาไปมากแล้ว หากฝึกต่อไป แกจะกลายเป็นนายทัพที่แท้จริงของกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรในไม่ช้า อย่าทำให้ชั้นผิดหวัง...แจ็ค"
[ระบบแจ้งเตือน: ไม่สามารถเชื่อมต่อเรือได้ การเลือกรางวัลค้างอยู่... กำลังเลือกโดยอัตโนมัติ]
ขอแสดงความยินดี! คุณได้รับ: ร่างอมตะ!
ทันใดนั้น ความเจ็บปวดรุนแรงก็ปะทุขึ้นทั่วร่างแจ็ค เหงื่อไหลทะลักออกมาทั่วตัว ขณะที่เขาแทบไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง
ไคโดชะงัก หันกลับมา ก่อนที่ดวงตาจะเบิกโพลงอย่างตกตะลึง ขณะจ้องมองแจ็ค
จบตอน