บทที่ 18 - โลกแห่งความจริงอันน่าตกตะลึง

บทที่ 18 - โลกแห่งความจริงอันน่าตกตะลึง

ทักษะพื้นฐานภายในมิติหวนคืน สามารถใช้แต้มเนื้อเรื่องเพื่อขอซื้อได้โดยตรง

ส่วนทักษะขั้นสูงอย่างเชี่ยวชาญและควบคุมนั้น จำเป็นต้องได้รับจากการผลิตด้วยตนเองภายในโลกเนื้อเรื่อง

เพื่อให้สามารถสวมใส่แบล็คสตาร์ได้ เขาจำเป็นต้องอัปเกรด “ทักษะยิงปืนพื้นฐาน” ให้ถึงระดับ 3

เขาใช้ความคิดสื่อสารกับรอยสักบนข้อมือ เสียงแจ้งเตือนของมิติก็ดังขึ้นในหัวอย่างรวดเร็ว

[เรียนรู้ทักษะยิงปืนพื้นฐานสำเร็จ ใช้ 50 แต้มเนื้อเรื่อง]

[อัปเกรดทักษะสำเร็จ ทักษะยิงปืนพื้นฐาน LV1-LV2 ใช้ 100 แต้มเนื้อเรื่อง]

[อัปเกรดทักษะสำเร็จ ทักษะยิงปืนพื้นฐาน LV2-LV3 ใช้ 150 แต้มเนื้อเรื่อง]

ความรู้ด้านการยิงปืนมากมายหลั่งไหลเข้ามาในสมอง ฟางป๋อจับปืนพกสีดำ ความรู้สึกคุ้นเคยพลันผุดขึ้นในใจอย่างไม่รู้ตัว

ความรู้สึกนั้น เหมือนกับคนขับรถสิบปีจับพวงมาลัย ทุกการควบคุมจะปรากฏขึ้นในใจอย่างไม่รู้ตัว

เมื่อมองดูแต้มเนื้อเรื่องที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิด เขาลองคิดดูแล้วจึงเลือกที่จะอัปเกรดทักษะดูสักครั้ง เป้าหมายย่อมเป็นวิชาฟื้นฟูของนักรบจอมฮีลที่เพิ่งได้มาใหม่

[อัปเกรดทักษะสำเร็จ วิชาฟื้นฟู LV1-LV2 ใช้ 200 แต้มเนื้อเรื่อง]

ฟางป๋อรู้สึกเจ็บปวดใจอย่างยิ่งขณะที่มองดูผลลัพธ์หลังการอัปเกรด

เงื่อนไขการใช้งาน: ใช้พลังจิตขั้นต่ำ 4 แต้ม

“ลดการใช้พลังจิตลงแค่ 1 แต้มเองหรือ?!”

การที่สามารถลดการใช้ลงได้ พิสูจน์ว่าทักษะได้รับการเสริมความแข็งแกร่งขึ้นจริง เพียงแต่จากตอนนี้ดูเหมือนว่าราคาที่ต้องจ่ายนั้นค่อนข้างสูงไปหน่อย

ไม่รู้ว่าหากอัปเกรดต่อไป จะยังลดความต้องการในการใช้งานลงอีกหรือไม่ หากในอนาคตสามารถปล่อยใช้ได้อย่างอิสระก็นับว่ายอดเยี่ยมแล้ว

การอัปเกรดทักษะสิ้นสุดลง หมายความว่างานเสริมความแข็งแกร่งในรอบนี้ได้เสร็จสิ้นลงอย่างสมบูรณ์แล้ว ในตอนนี้ พลังการต่อสู้ของฟางป๋อได้รับการเสริมความแข็งแกร่งขึ้นอย่างมหาศาลอย่างไม่ต้องสงสัย

พลังชีวิต: 90/90 (+20)

สถานะ: แข็งแรง

ความแข็งแกร่ง: 7 (+1)

ความทนทาน:

ความว่องไว: 6 (+1)

พลังจิต: 16 (+3)

สัมผัสรับรู้: 12 (+2)

ทักษะใช้งาน: วิชาฟื้นฟู Heal

ทักษะติดตัว: ไม่มี

ทักษะพื้นฐาน: ทักษะควบคุมอุปกรณ์เคลื่อนย้ายสามมิติ LV3, ทักษะยิงปืนพื้นฐาน LV3

คุณสมบัติ: ดวงใจเหล็กกล้า (ตำนาน), กลิ่นอายแห่งศิลปะ

สิ่งของ: อุปกรณ์เคลื่อนย้ายสามมิติรุ่นปรับปรุง Ⅳ, เนื้อส่วนคอและไหล่ของไททัน, สเต๊กเนื้อราดซอส ×3, ยาฟื้นฟูสมบูรณ์แบบ, แบล็คสตาร์

เมื่อมองดูแต้มเนื้อเรื่องที่เหลือไม่ถึง 400 แต้ม ฟางป๋อก็ถอนหายใจเบาๆ ในใจอย่างจนปัญญา “เดิมทีคิดว่าจะซื้อยาปรุงสักหน่อย ตอนนี้ดูเหมือนว่าเงินที่เหลือจะพอแค่ซื้อกระสุนแล้ว”

เขากลับมายังจัตุรัสมิติอีกครั้ง เตรียมที่จะไปหาผู้ผลิตเสบียงโดยเฉพาะ คนเหล่านี้จะขายของที่จำเป็นบางอย่างในราคาที่ค่อนข้างถูกกว่าในมิติ

การซื้อขายเสร็จสิ้นอย่างรวดเร็ว ในพื้นที่รอยประทับของเขามีกระสุนเพิ่มขึ้นถึง 2,000 นัด

1 แต้มเนื้อเรื่องสามารถซื้อกระสุนปืนพกได้ 10 นัด ราคาถือว่าสมเหตุสมผล เมื่อพิจารณาถึงปัญหาการยิงต่อเนื่อง เขาก็เลยซื้อเสบียงกระสุนจำนวนมากในครั้งเดียว

เพื่อชดเชยความสูญเสีย เขาไปหาร้านของผู้หวนคืนที่ขายยาปรุงโดยเฉพาะ ขายเนื้อส่วนคอและไหล่ของไททันออกไป ส่วนแต้มเนื้อเรื่องที่เหลือก็ใช้เพื่อเปิดศูนย์ฝึกฝน

ฟางป๋อได้รับความสามารถใหม่ๆ มามากมาย แต่ละอย่างล้วนต้องผ่านการทดลองจำนวนมาก เช่นนี้จึงจะสามารถรับประกันได้ว่าจะไม่พลาดท่าในการต่อสู้จริง

“หวังว่าตอนใช้ทักษะจะไม่เจ็บปวดมากนัก”

โลกแห่งความจริง ณ ร้านกาแฟการ์ตูนริมถนน

ฟางป๋อในชุดเสื้อโค้ทสีดำ กำลังลิ้มรสคานอนลาเต้ในถ้วยอย่างเงียบๆ แววตาเต็มไปด้วยความคลั่งไคล้ที่คนอื่นไม่สามารถสังเกตเห็นได้

เมื่อเขาฝึกฝนเสร็จสิ้น ก็บังเอิญพบตัวเลือกให้กลับสู่โลกแห่งความจริงในห้อง เมื่อพิจารณาถึงข้อสันนิษฐานในใจ เขาก็ตัดสินใจที่จะไปยังสิ่งที่เรียกว่าโลกแห่งความจริงเพื่อดูสักหน่อย

ความจริงพิสูจน์แล้วว่าการตัดสินใจของฟางป๋อถูกต้อง โลกใบนี้ไม่มีการ์ตูนคลาสสิกเหล่านั้นอยู่จริงๆ ผลงานยอดนิยมที่จัดแสดงอยู่ในร้าน ล้วนเป็นประเภทที่เขาไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อน

“ดีมาก จากนี้ไปข้าก็วางใจได้แล้ว”

ความได้เปรียบจากการรู้เนื้อเรื่องนั้นประเมินค่าไม่ได้ เขากังวลมากว่าจะปรากฏ “ผู้แข่งขัน” คนอื่นๆ ขึ้นมา ตอนนี้ในที่สุดก็ขจัดความกังวลในใจไปได้ แม้แต่กาแฟขมๆ ในถ้วยก็อดไม่ได้ที่จะเปลี่ยนเป็นรสหวานขึ้นมาบ้าง

ทว่า เสียงแจ้งเตือนที่ดังขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้ฟางป๋อตื่นจากภวังค์ในทันที

[ท่านได้รับผลกระทบจากพิษปลาปักเป้า ใน 3 นาทีจะสูญเสียพลังชีวิตรวม 48 แต้ม พร้อมสถานะด้านลบหายใจลำบากและแขนขาอ่อนแรง]

ในโลกแห่งความจริงที่ดูเหมือนจะสงบสุขแห่งนี้ กลับมีคนวางยาพิษตนเองผ่านกาแฟถ้วยหนึ่ง?!

ในใจของฟางป๋อพลันเกิดสัญญาณเตือนภัยขึ้นมาอย่างรุนแรง หลังคอรู้สึกเจ็บแปลบราวกับถูกเข็มแทง นั่นเป็นเพราะมีคนเล็งปืนมาที่เขา

หลังจากสวมใส่ปืนพก “แบล็คสตาร์” สัมผัสรับรู้ของเขาก็สูงถึง 12 แต้มอย่างน่าทึ่ง แม้จะเป็นเพียงการเล็งอาวุธมายังบริเวณรอบๆ ร่างกาย ก็ยังคงกระตุ้นให้เกิดความระแวดระวังอย่างรุนแรง

ปัง!

ทันทีที่ลุกจากเก้าอี้ กระจกของร้านกาแฟก็แตกกระจาย

ในชั่วพริบตาที่พุ่งตัวออกไป ฟางป๋อก็สามารถระบุแหล่งที่มาของเสียงปืนได้ด้วยสัมผัสรับรู้ที่แข็งแกร่ง

โรงแรมชั้นสองฝั่งตรงข้ามถนน หน้าต่างบานที่เจ็ดจากซ้าย

“ยังไม่รู้ตัวตนของศัตรู ตอนนี้ยังไม่เหมาะที่จะลงมือ” ฟางป๋อยังคงสงบนิ่งอยู่เสมอ ราวกับคุ้นเคยกับการต่อสู้ในดงกระสุนปืนมานานแล้ว

ในขณะที่ผู้คนโดยรอบเริ่มกรีดร้องและวิ่งหนี เขาก็สามารถแฝงตัวเข้าไปในฝูงชนได้อย่างง่ายดาย เคลื่อนที่ไปตามกระแสผู้คนบนถนนอย่างอิสระ ในไม่ช้าฟางป๋อก็มาถึงย่านที่อยู่อาศัยเก่าๆ แห่งหนึ่ง

เมื่อสัมผัสได้ถึงภัยคุกคามที่อยู่ข้างกายอย่างเลือนลาง ฟางป๋อก็รู้ว่าตนเองยังไม่สามารถสลัดนักฆ่าหลุดได้ แต่ไม่เป็นไร เหลือเวลาอีกเพียง 20 กว่าวินาที พิษก็จะหมดฤทธิ์แล้ว

อีกฝ่ายไม่ได้รีบร้อนตามมา คาดว่าคงกำลังรอให้เขาตายเพราะพิษ ซึ่งก็เป็นการให้เวลาพักหายใจแก่เขาพอดี

“ต่อไปถ้ามีเงินแล้ว จะต้องเตรียมยาแก้พิษไว้กับตัวสักสองสามขวด” เขาหยิบสเต๊กเนื้อหอมกรุ่นออกมา เริ่มเคี้ยวด้วยความเสียดาย

ยังไม่ทราบตัวตนของศัตรู มีความเป็นไปได้ว่าจะเป็นผู้หวนคืนจากมิติ เพื่อความปลอดภัย ทางที่ดีควรจะฟื้นฟูพลังชีวิตที่เสียไปกลับคืนมา

มิติมีกฎว่าห้ามเปิดเผยตัวตนต่อหน้าคนธรรมดา ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถใช้วิชาอัญเชิญไททันที่ติดมากับสร้อยคอได้ แม้แต่อุปกรณ์เคลื่อนย้ายสามมิติก็ไม่สามารถนำออกมาได้

การเลือกย่านที่อยู่อาศัยที่ห่างไกลแห่งนี้ เดิมทีก็เพื่อหลบสายตาผู้คน หากเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นมาจริงๆ เขาก็จำเป็นต้องใช้พลังของไททันอย่างแน่นอน

หากโชคร้ายถูกคนธรรมดาเห็นเข้า เขาก็คงต้องลงมือสังหารอย่างเจ็บปวด มิฉะนั้นแล้วมิติจะลงโทษอย่างรุนแรง

เมื่อมองดูพลังชีวิตที่ฟื้นคืนขึ้นอย่างรวดเร็ว ฟางป๋อก็ค่อยๆ แสยะยิ้ม ราวกับคนขายเนื้อที่กำลังจ้องมองลูกแกะที่ร้องครวญครางไม่หยุด ในรอยยิ้มนั้นเต็มไปด้วยความเหยียดหยามและความโหดเหี้ยมของผู้ครอบครอง

อีกด้านหนึ่ง วัยรุ่นหลายคนได้เข้ามาในย่านที่อยู่อาศัย หลังจากกวาดตามองเล็กน้อยก็เดินตรงไปยังตึกที่ฟางป๋ออยู่

ตี๊ดๆๆ!

เมื่อได้ยินเสียงซ่าจากหูฟัง ฮิปปี้ผมทองก็ยิ้มแล้วเอ่ยขึ้น “ยืนยันเป้าหมายแล้ว กำลังจะดำเนินการเก็บกวาดขั้นสุดท้าย”

พูดจบ ฮิปปี้ก็มองไปยังเพื่อนร่วมทางหลายคนที่อยู่ข้างๆ “หาหมายเลขเจ็ดให้พบ ต่อให้จะเป็นเพียงศพก็ตาม”

“รับทราบ!”

“ระวังตัวด้วย ไม่ว่าจะอย่างไรเขาก็เป็นผู้มีพลังพิเศษเหมือนกับพวกเรา”

[จบแล้ว]