บทที่ 1116 ทุกอย่างพร้อมแล้ว (ฟรี)

"ลุงซวี คุณต้องการแฟนๆ ไปทำอะไรกัน?"

หลินโม่ถามด้วยความสงสัย ซวีหวงยิ้มอย่างเขินๆ "ไม่ได้จะเอาไปทำอะไรหรอก แค่อยากลองรู้สึกเป็นอินฟลูเอนเซอร์ดังๆ มันเป็นยังไงบ้าง"

"คุณชาย คุณอาจจะไม่รู้ ตอนที่คุณหนูกับคุณอยู่ที่จิ้งชวน ตอนที่เธอยังไม่ได้เปิดเผยฐานะกับคุณ ช่วงนั้นผมไม่มีอะไรทำสักเท่าไหร่ ได้แต่รับเงินเดือนแล้วเดินไปเดินมา ก็เลยลองศึกษาอินเทอร์เน็ตดู แต่ยิ่งศึกษาก็ยิ่งไม่เข้าใจ..."

ยิ่งอธิบาย ซวีหวงก็ยิ่งรู้สึกเขินอาย

หลินโม่หัวเราะออกมา "ได้ ถึงเวลานั้นลุงซวีแค่ไปอยู่ในห้องไลฟ์ ผมจะตะโกนเรียกให้คุณสักหน่อย"

ซวีหวงยิ้มกว้าง "ขอบคุณคุณชาย"

หลินโม่โบกมือ "ลุงซวี อย่าเพิ่งรีบขอบคุณผมเลย ผมต้องเตือนคุณว่า พรุ่งนี้ไลฟ์อย่างน้อยก็มีคนดูเป็นล้าน การขึ้นอันดับในห้องไลฟ์ไม่ใช่เรื่องง่าย คุณควรเตรียมเงินไว้ให้มากหน่อย"

ซวีหวงยังคงยิ้ม "คุณชาย แบบนี้คุณไม่เบิกเงินคืนให้หรอกเหรอ?"

หลินโม่มุมปากกระตุก "ลุงซวี เรื่องแบบนี้ที่ไหนจะมีการเบิกเงินคืนกัน?"

ซวีหวงกะพริบตา "คุณชาย ผมไม่รู้ว่าคนอื่นจะเบิกได้หรือเปล่า แต่คุณจะต้องเบิกให้ผมแน่ๆ ใช่ไหมล่ะ?"

หลินโม่: "..."

เขาพบแล้วว่า คนเราเปลี่ยนไปได้จริงๆ

ยิ่งอยู่กับซวีหวงนานขึ้น คนที่เคยซื่อๆ คนนี้ก็เริ่มเจ้าเล่ห์ขึ้นมา

"เบิก เบิก เบิก พรุ่งนี้ให้คุณวงเงินสองล้าน เกินกว่านั้นผมไม่รับผิดชอบนะ"

"พอแล้ว มากพอแล้ว"

เมื่อได้ยินวงเงินที่คุณชายสัญญา มุมปากของซวีหวงแทบจะยิ้มจนเบี้ยว

เห็นแบบนั้น หลินโม่ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะตามไปด้วย

หลังจากกลับถึงบ้าน อันโย่วอวี๋ยังคงศึกษาความเชื่อมโยงระหว่างสมมติฐาน FTSD กับตำแหน่งดวงดาว หลินโม่จึงไม่ไปรบกวนเธอ

ส่วนเรื่องที่หลินโม่กับนักคณิตศาสตร์สุดคลั่งอย่างหลี่คุยจะแข่งขันคณิตศาสตร์กัน หลังจากที่เวลาผ่านไปคืนหนึ่ง ก็ขึ้นไปครองอันดับหนึ่งบนแท็บเทรนด์ทั้งหมด

ด้วยเหตุนี้ หลี่คุยจึงได้รับความสนใจมากมายอย่างน่ากลัว ในเวลาเพียงคืนเดียว ผู้ติดตามเพิ่มจากสองล้านเป็นแปดล้าน เพิ่มขึ้นหกล้านในคืนเดียว การเพิ่มผู้ติดตามอย่างน่ากลัวเช่นนี้ ทำให้ดาราหลายคนอิจฉาริษยาอย่างมาก!

พูดตามตรง ตอนนี้ดาราส่วนใหญ่ในวงการบันเทิงล้วนมีความรู้สึกเป็นศัตรูกับหลินโม่และอันโย่วอวี๋ ก่อนที่พวกเขาจะปรากฏตัว แพลตฟอร์มเจียวเค่อเคยเป็นสวนหลังบ้านของวงการบันเทิง

แต่หลังจากที่ทั้งสองคนดังจากวิดีโอประชาสัมพันธ์มหาวิทยาลัย นับจากนั้นมา ไม่รู้ว่าทำไม อิทธิพลของวงการบันเทิงบนเจียวเค่อก็น้อยลงเรื่อยๆ

ปกติเวลาที่ดาราพวกนี้มีกิจกรรมหรือผลงานใหม่ออกมา แค่ประชาสัมพันธ์นิดหน่อย ยอดไลก์ก็ขึ้นไปหลักแสนหรือสองแสน ดาราแถวหน้าอาจจะได้ยอดไลก์หลายแสน แต่หลังจากที่หลินโม่และอันโย่วอวี๋โด่งดัง พอดาราพวกนี้ประชาสัมพันธ์กิจกรรมหรืออัปเดตสถานะ ยอดไลก์ก็ลดลงเรื่อยๆ

ราวกับว่ากระแสทั้งหมดถูกหลินโม่และอันโย่วอวี๋ดูดไปหมด ที่น่าแปลกยิ่งกว่าคือ คนทั้งสองไม่มีผลงานอะไรเลย แค่อาศัยวิดีโอประชาสัมพันธ์มหาวิทยาลัยสามนาที แฟนๆ ก็พุ่งทะลุร้อยล้าน โดยเฉพาะอันโย่วอวี๋ ตอนนี้ผู้ติดตามบนเจียวเค่อของเธอมีมากถึงสามร้อยล้านคน

แม้แต่เหลิงวั่นวั่น ผู้เป็นอันดับหนึ่งในวงการบันเทิง ยังมีผู้ติดตามบนเจียวเค่อไม่ถึงร้อยล้าน สามร้อยล้าน มันน่ากลัวเกินไปแล้ว

แม้แต่หลินโม่เอง ตอนนี้ผู้ติดตามบนเจียวเค่อก็เกือบจะถึงสองร้อยล้านแล้ว

นั่นหมายความว่า ผู้ติดตามบนเจียวเค่อของนักศึกษาสองคนนี้ ทิ้งห่างดาราใหญ่ที่ต่อสู้ดิ้นรนในวงการบันเทิงมาหลายปีไปไกล เรื่องแบบนี้ไม่ว่าใครก็คงรู้สึกไม่สบายใจ

ความสำเร็จของหลี่คุย ยิ่งทำให้ดาราตัวเล็กๆ หลายคนเห็นโอกาสที่จะดังเปรี้ยง

แค่คนธรรมดาคนหนึ่งตั้งข้อสงสัยกับอันโย่วอวี๋ยังได้ผู้ติดตามเพิ่มมากขนาดนี้ ถ้าเป็นพวกเขาล่ะ?

ต้องได้ผู้ติดตามเพิ่มมากกว่านี้แน่นอน!

ด้วยเหตุนี้ พอถึงเช้าวันรุ่งขึ้นตอนตีห้าหกโมง ดาราตัวเล็กๆ ก็พากันอัปเดตสถานะบนเจียวเค่อเป็นชุด เนื้อหาคล้ายคลึงกัน ความหมายใกล้เคียงกัน สรุปคือพวกเขาสงสัยความจริงของการที่อันโย่วอวี๋แก้สมมติฐาน FTSD ได้

เพียงแต่ บางคนพูดตรงๆ บางคนพูดอ้อมๆ

แต่ความจริงพิสูจน์ว่า คนที่พูดตรงๆ มากเท่าไหร่ ก็ได้ผู้ติดตามเพิ่มมากเท่านั้น

ในเวลาไม่ถึงสองชั่วโมง มีดาราเข้าร่วมขบวนการสร้างกระแสมากขึ้นเรื่อยๆ เนื้อหาที่อัปเดตก็ตรงไปตรงมามากขึ้นเรื่อยๆ จนสุดท้าย แม้แต่ดาราแถวหน้าบางคนก็เข้าร่วมด้วย แต่ก็มีเพียงส่วนน้อย เพราะดาราแถวหน้าที่มีฐานะหน่อยก็รู้จักหลินโม่และอันโย่วอวี๋

ตอนที่ถ่ายทำภาพยนตร์ "มังกรหงส์เจิดจรัส" บริษัทซ่วงมู่เอนเตอร์เทนเมนต์เชิญดาราที่มีฐานะสูงที่สุดในวงการมาเกือบหมดแล้ว

ในสถานการณ์เช่นนี้ ไม่ว่าดาราเหล่านี้จะคิดอย่างไรในใจ ก็ยังไม่กล้าเข้าร่วมการสร้างกระแสแบบนี้

พวกเขารู้ดีถึงพลังอันน่ากลัวของบริษัทซ่วงมู่เอนเตอร์เทนเมนต์ และในบริษัทนี้มีศิลปินแค่หลินโม่กับอันโย่วอวี๋เท่านั้น การขัดใจคนใดคนหนึ่งก็เท่ากับขัดใจบริษัททั้งบริษัท เมื่อเทียบกับกระแสที่จะได้ การขัดใจบริษัทซ่วงมู่เอนเตอร์เทนเมนต์นั้นไม่คุ้มค่าเลย

ถึงดาราระดับซูเปอร์สตาร์จะไม่เข้าร่วม แต่ก็ทนไม่ได้กับจำนวนดาราที่เข้าร่วมสร้างกระแสที่มากขึ้นเรื่อยๆ ส่งผลให้ทิศทางความคิดบนโลกออนไลน์ที่เคยสูสีกัน กลับพลิกไปฝั่งหลี่คุยทันที ในเวลาเพียงสามชั่วโมง เสียงของคนที่เชื่อว่าอันโย่วอวี๋แก้สมมติฐาน FTSD ได้ ก็ถูกกลบด้วยเสียงสงสัย

น่าเสียดายที่...

อันโย่วอวี๋เองไม่รู้เรื่องทั้งหมดนี้เลย

สถานที่แข่งขันอยู่ที่โถงใหญ่ของคณะคณิตศาสตร์ เก้าโมงเช้า หลินโม่นั่งรถมาถึงคณะคณิตศาสตร์ เพิ่งจะเดินเข้าโถงใหญ่ ก็เห็นช่างภาพสิบกว่าคนยืนอยู่ข้างกำแพง

ชายวัยกลางคนคนหนึ่งรีบเดินเข้ามาทักทาย "สวัสดีอาจารย์หลิน ผมเป็นผู้จัดการฝ่ายเทคนิคของเจียวเค่อ หวังหยาง เมื่อวานตอนบ่ายผมยังอยู่ต่างเมือง กลับเมืองหลวงไม่ทัน เลยต้องนั่งเครื่องบินรอบดึกมา ขอโทษด้วยครับ"

"คุณหวังไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้น"

หลินโม่จับมือกับหวังหยาง แล้วถามตรงๆ "คุณหวัง คุณคงได้รับเอกสารจากเบื้องบนแล้วใช่ไหม?"

"ได้รับแล้วครับ"

หวังหยางพยักหน้าอย่างนอบน้อม "อาจารย์หลิน ผมจะทำตามคำสั่งของคุณ ไม่ว่าคุณมีข้อเรียกร้องอะไร ผมขอเป็นตัวแทนเจียวเค่อสัญญาว่าจะพยายามสนับสนุนอย่างเต็มที่"

หลินโม่ยิ้มพลางโบกมือ "มีข้อเรียกร้องแค่อย่างเดียว คือผลักดันกระแส ให้กระแสทั้งหมดมาที่ผม ทำให้อิทธิพลกว้างขวางที่สุดเท่าที่จะทำได้"

หวังหยางพยักหน้าอีกครั้ง "อาจารย์หลินวางใจได้ ข้อนี้ผมให้ฝ่ายเทคนิคเตรียมตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว เมื่อเริ่มไลฟ์ กระแสทั้งหมดบนเจียวเค่อจะเทมาที่บัญชีของคุณ ไม่เพียงเท่านั้น ยังมีโพสต์ที่เกี่ยวข้องอีกมากมาย ตั้งแต่ตีสามกว่าๆ เราเริ่มสร้างกระแสแล้ว ตอนนี้หัวข้อเกี่ยวกับสมมติฐาน FTSD มียอดการพูดถึงเกินสามหมื่นล้านแล้ว"

หลินโม่พยักหน้าอย่างพอใจ แล้วถามอย่างไม่ใส่ใจนัก "คุณหวัง คุณคิดว่าวันนี้จะมีคนออนไลน์กี่คน?"

"เรื่องนี้..."

เมื่อได้ยินคำถามนี้ของหลินโม่ ใบหน้าของหวังหยางปรากฏรอยยิ้มขมขื่น "อาจารย์หลิน ผมบอกไม่ได้จริงๆ เพราะตั้งแต่ก่อตั้งเจียวเค่อมา ไม่เคยมีการนำกระแสทั้งหมดของเว็บไซต์มาให้บัญชีเดียว ดังนั้นจำนวนผู้ชมในห้องไลฟ์สูงสุดจะมีเท่าไหร่ ผมบอกไม่ได้จริงๆ"

"แต่มีอย่างหนึ่งที่แน่นอน คือจำนวนสูงสุดจะต้องเกิน 5 ล้านคนแน่นอน!"

ฟังน้ำเสียงมั่นใจของหวังหยาง หลินโม่ก็แสดงความประหลาดใจบนใบหน้า "จำนวนสูงสุดต้องเกิน 5 ล้านคน? คุณหวังพูดมั่นใจจังนะ?"

หวังหยางยิ้มพลางอธิบาย "อาจารย์หลินอาจจะไม่ทราบ ปัจจุบันผู้ใช้งานประจำวันของเจียวเค่ออยู่ที่ 200-300 ล้านคน ช่วงนี้เพราะเรื่องสมมติฐาน FTSD ผู้ใช้งานประจำวันของเจียวเค่อเกิน 300 ล้านคนตลอด ถ้าผลักดันกระแสทั้งเว็บ จำนวนสูงสุดเกิน 5 ล้านคนเป็นเรื่องง่าย ถ้าเนื้อหาไลฟ์มีแรงดึงดูดมากพอ ทำให้ผู้ชมที่เข้ามาแล้วไม่ออกไปไหน จำนวนสูงสุดอาจจะทะลุ 10 ล้านคนได้เลย"

"แน่นอนว่า จริงๆ แล้วยังมีอีกวิธี..."

พูดถึงตรงนี้ สีหน้าของหวังหยางแสดงความลังเลเล็กน้อย

หลินโม่เลิกคิ้ว "คุณหวังมีอะไรก็พูดได้เลย ไม่ต้องปิดบังอะไร"

หวังหยางยิ้มแหยๆ เสียงค่อยลงโดยไม่รู้ตัว "อาจารย์หลิน ถ้าคุณให้อาจารย์อันออกหน้าจอด้วย ผมคิดว่าจำนวนคนดูไลฟ์จะยิ่งสูงขึ้นแน่นอน อาจารย์อันสวยขนาดนั้น ยุคนี้เป็นยุคแห่งความงาม"

พูดจบ เขากลัวว่าหลินโม่จะโกรธ จึงรีบเสริมว่า "แน่นอน ผมแค่พูดเล่นๆ ทุกอย่างขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของอาจารย์หลิน"

หลินโม่หัวเราะ "คุณหวังไม่ต้องระวังขนาดนั้น อาจารย์อันจะออกหน้าจอด้วย ผมให้คนไปเชิญเธอแล้ว คาดว่าหลังจากเริ่มไลฟ์ไม่นาน เธอก็จะมาถึง"

"งั้นก็ไม่มีปัญหาแล้ว"

พอได้ยินคำนี้ หวังหยางตบอกตัวเอง แล้วกล่าวทันที "อาจารย์หลิน คุณกับอาจารย์อันออกหน้าจอพร้อมกัน บวกกับกระแสที่ร้อนแรงมากในครั้งนี้ และการผลักดันกระแสทั้งแพลตฟอร์ม จำนวนผู้ชมไลฟ์สูงสุดจะต้องทะลุ 10 ล้านคนแน่นอน!"

"10 ล้านคนเลยเหรอ?"

หลินโม่หรี่ตา ดวงตาวาววับเป็นระยะ

พูดตามตรง ตัวเลขนี้เกินความคาดหวังของเขามาก ตอนแรก เขาคาดการณ์ไว้ที่ 3 ล้านคน ต่อมาจึงเพิ่มเป็น 5 ล้านคน ส่วน 10 ล้านคน... เขาไม่เคยคิดถึงเลย

เห็นได้ชัดว่า มีเอกสารทางการแล้วทำอะไรง่ายจริงๆ!

ถ้าไม่ใช่เพราะคนเบื้องบนส่งเอกสารถึงผู้บริหารเจียวเค่อ พวกเขาคงไม่มีทางตกลงกับข้อเรียกร้องการผลักดันกระแสทั้งเว็บแบบนี้ เพราะการผลักดันกระแสทั้งเว็บไม่ใช่เรื่องดีสำหรับระบบนิเวศของแพลตฟอร์ม โดยเฉพาะเจียวเค่อที่เป็นแพลตฟอร์มโซเชียลอันดับหนึ่ง

หลินโม่พูดคุยกับหวังหยางอีกสองสามประโยค แล้วจึงเดินไปที่ห้องทำงานของหลี่หงจางคนเดียว

เพิ่งจะเข้าห้องทำงาน ก็เห็นคนมืดฟ้ามัวดิน ส่วนใหญ่เป็นคนที่ไม่เคยเห็นหน้า และมีชาวต่างชาติอีกหลายคน

สถานการณ์แบบนี้ ทำให้หลินโม่งงเล็กน้อย

ในชั่วพริบตา เขาก็เดาได้คร่าวๆ

ถ้าไม่ผิด คนพวกนี้น่าจะเป็นคนจากคณะกรรมการคณิตศาสตร์นานาชาติ!

อาจารย์คณบดีหลี่มีฝีมือจริงๆ!

หลินโม่ไม่ได้ส่งเสียง ค่อยๆ ถอยออกมาเงียบๆ ในใจยิ่งมั่นใจกับการไลฟ์วันนี้มากขึ้น

ถึงแม้วันนี้หลี่คุยจะเป็นตัวเอกคนหนึ่ง แต่จริงๆ แล้วการไลฟ์วันนี้ไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกับหลี่คุยเลย เหตุผลที่ต้องลงทุนลงแรงขนาดนี้ มีวัตถุประสงค์หลักแค่สองข้อ ข้อแรกคือแผนการสร้างเทพของคณะคณิตศาสตร์

ข้อที่สองคือการเปลี่ยนจุดหักเหสำคัญของยุคบันเทิง!

เก้าโมงครึ่ง

หลี่คุยมาถึงคณะคณิตศาสตร์ เพิ่งจะก้าวเข้าโถงใหญ่ของคณะคณิตศาสตร์ ขาทั้งสองข้างก็อ่อนแรงจนควบคุมไม่ได้

โอ้โห!

ทัพพร้อมรบขนาดนี้...

ใหญ่โตเกินไปแล้ว!

น่าตกใจเกินไปแล้ว!

ข้างนอกอลังการเกินไปแล้ว!

นักวิชาการคณะคณิตศาสตร์กว่าร้อยคนมาร่วมงาน ไม่เพียงเท่านั้น ยังมีกล้องถ่ายวิดีโอหลายสิบตัว และทีมไลฟ์อีกร้อยกว่าคน เห็นแล้วทำให้หลี่คุยรู้สึกหวั่นไหวในใจ ความจริงแล้วเขามีความรู้สึกที่ไม่มั่นคงอยู่ก่อนหน้านี้แล้ว

ตาของเขาสว่างวาบขึ้นมา รีบเดินไปตาม รีบไปที่ข้างฉีเป่ยก่อนหลินโม่ สีหน้าแสดงความเคารพพร้อมกับยื่นมือออกไป "สวัสดีศาสตราจารย์ฉี ผมชื่อหลี่คุย เป็นแฟนคลับคณิตศาสตร์ คุณเป็นไอดอลของผมนะครับ"

เมื่อเจอกับมือที่หลี่คุยยื่นออกไป ฉีเป่ยไม่มีทีท่าว่าจะจับมือด้วยเลย

หลี่คุยเก็บมือกลับมาอย่างเก้อเขิน แต่รอยยิ้มบนหน้ากลับเพิ่มมากขึ้น "ศาสตราจารย์ฉี ทฤษฎีคณิตศาสตร์ TW ของคุณเยี่ยมยอดมากครับ ตั้งแต่คุณตีพิมพ์ทฤษฎีนี้เมื่อสิบกว่าปีก่อน ผมก็กลายเป็นแฟนคลับของคุณ หวังว่าสักวันหนึ่งผมจะเข้าคณะคณิตศาสตร์ได้ และได้ชื่นชมความสง่างามของคุณอย่างใกล้ชิด"

สีหน้าของฉีเป่ยไม่แสดงความรู้สึกใดๆ "คุณชื่อหลี่คุยใช่ไหม?"

หลี่คุยพยักหน้าอย่างรัวๆ "ใช่ ใช่ คุณเรียกผมว่าเสี่ยวหลี่ก็ได้ครับ"

ฉีเป่ยไม่สนใจมารยาท "เสี่ยวหลี่ คุณเข้าใจผิดไปหรือเปล่า?"

"หา?"

หลี่คุยเกาหัวอย่างงุนงง "ศาสตราจารย์ฉี คุณหมายถึงเรื่องอะไรเหรอครับ?"

"แม้ว่าสักวันหนึ่งคุณจะเข้าคณะคณิตศาสตร์ได้ ก็ไม่เกี่ยวอะไรกับผม ผมไม่ได้เป็นคนของคณะคณิตศาสตร์"

"จริงเหรอครับ?"

เมื่อฉีเป่ยพูดจบ หลี่คุยยิ่งงงมากขึ้น "ศาสตราจารย์ฉีไม่ใช่รองคณบดีกิตติมศักดิ์ของคณะคณิตศาสตร์เหรอครับ? ข้างนอกเขาพูดกันอย่างนั้นนะครับ"

"นั่นเป็นเรื่องเก่าแล้ว ผมออกจากคณะคณิตศาสตร์มาหลายปีแล้ว ผมก็คือผม ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับคณะคณิตศาสตร์"

ฉีเป่ยมองดูหลี่คุย "คุณเข้าคณะคณิตศาสตร์ ก็ไม่ได้เป็นเพื่อนร่วมงานของผมหรอก ยกเว้นว่าคุณจะเข้า Q-number ได้"

"Q-number?"

หลี่คุยอดไม่ได้ที่จะถามต่อ "ศาสตราจารย์ฉี Q-number นี่คืออะไรเหรอครับ?"

มุมปากของฉีเป่ยกระตุกเล็กน้อย "Q-number ไม่ใช่สิ่งของ มันเป็นองค์กรคณิตศาสตร์"

"องค์กรคณิตศาสตร์?"

ความหวังลุกโชนขึ้นในใจของหลี่คุย "พอดีเลยครับ ผมก็เป็นนักคณิตศาสตร์ เมื่อ Q-number เป็นองค์กรคณิตศาสตร์ ผมน่าจะสามารถสมัครเข้าร่วมได้ใช่ไหมครับ?"

"สมัครได้"

บนใบหน้าอันชราของฉีเป่ยปรากฏสีหน้าแปลกๆ "แต่ใบสมัครของคุณจะไม่ผ่านหรอก"

"ทำไมล่ะครับ?"

"เพราะระดับคณิตศาสตร์ของคุณแย่เกินไป"

คำพูดเดิม นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่หลี่คุยได้ยินในวันนี้

เมื่อครู่ตอนที่หลินโม่พูดแบบนี้ เขาโต้ตอบกลับไปโดยไม่ต้องคิด แต่ตอนนี้คนที่พูดคือฉีเป่ย อันดับหนึ่งในวงการคณิตศาสตร์ของประเทศเซี่ย คำพูดแบบนี้ ฉีเป่ยมีคุณสมบัติมากพอที่จะพูด

"ศาสตราจารย์ฉี ระดับคณิตศาสตร์ของผมตอนนี้ก็ดีมากแล้วนะครับ อีกหนึ่งสองปีผมน่าจะสามารถผ่านการสอบเลื่อนขั้นเป็นนักคณิตศาสตร์ระดับหนึ่งได้ นักคณิตศาสตร์ระดับหนึ่งแม้จะสู้คุณไม่ได้ แต่ก็นับว่าเป็นหนึ่งในหมื่นแล้ว"

"หลังจากผมเป็นนักคณิตศาสตร์ระดับหนึ่งแล้ว ก็พอจะสมัครเข้า Q-number ได้แล้วใช่ไหมครับ?"

"ไม่ได้"

ฉีเป่ยยังพูดไม่จบ หลินโม่ที่อยู่ข้างๆ ก็รีบตอบก่อน

หลี่คุยรู้สึกไม่พอใจ "ทำไมถึงไม่ได้ล่ะ? นักคณิตศาสตร์ระดับหนึ่งยังสามารถเข้าคณะคณิตศาสตร์ได้เลย ทำไมถึงไม่สามารถเข้า Q-number นี่ได้? หรือว่า Q-number เก่งกว่าคณะคณิตศาสตร์เหรอ?"

หลินโม่พยักหน้า "พูดอีกแง่หนึ่งได้ว่า Q-number เก่งกว่าคณะคณิตศาสตร์จริงๆ ผมไม่พูดมาก บอกคุณข้อมูลหนึ่งอย่าง สมาชิก Q-number ระดับต่ำสุดล้วนเป็นนักคณิตศาสตร์ระดับสาม คุณเป็นแค่นักคณิตศาสตร์ระดับหนึ่งก็อยากเข้าร่วม? คุณคิดว่าเป็นไปได้ไหม?"

หลี่คุย: "..."

สมาชิก Q-number ระดับต่ำสุดล้วนเป็นนักคณิตศาสตร์ระดับสาม?

นี่...มันเกินไปแล้ว!

"ศาสตราจารย์ฉี สิ่งที่อาจารย์หลินพูดเมื่อกี้เป็นความจริงหรือครับ?"

"เป็นความจริง"

ฉีเป่ยพยักหน้ายืนยัน แล้วพูดต่อ "คุณอาจจะยังไม่รู้ หลินโม่ก็เป็น..."

พูดได้ครึ่งเดียว ก็ถูกหลินโม่ขัดขึ้น "ศาสตราจารย์ฉี ผมเห็นว่าในห้องทำงานของคณบดีหลี่มีคนเยอะมาก คุณไม่ไปร่วมสนุกบ้างเหรอครับ?"

ฉีเป่ยดวงตาเป็นประกาย เข้าใจความตั้งใจของหลินโม่ทันที ยิ้มพลางพยักหน้า "ได้ ไปดูสักหน่อยก็ได้"

หลี่คุยหน้าด้านเข้าไปวิงวอน "ศาสตราจารย์ฉี ผมขอไปร่วมสนุกกับคุณได้ไหมครับ?"

ฉีเป่ยส่ายหน้า "ไม่ได้"

ปฏิเสธอย่างเด็ดขาด

ปฏิเสธอย่างไม่ลังเลเลย

ไม่มีการลังเลใดๆ ทิ้งคำพูดนี้ไว้ แล้วฉีเป่ยก็ออกจากห้องโถงไป

หลี่คุยมองแผ่นหลังที่จากไปของฉีเป่ย สีหน้าค่อนข้างขมขื่น มือทั้งสองที่ห้อยลงข้างตัวกำแน่น พูดเสียงเบา "สักวันหนึ่ง ผมจะใช้ความสามารถมาพิสูจน์ตัวเอง ผมจะทำให้ทุกคนรู้ว่า ผมก็เป็นอัจฉริยะทางคณิตศาสตร์!"

"เอ่อ—"

หลินโม่สีหน้าประหลาด "เอ่อ มีอยู่ประโยคหนึ่งที่ผมอยากเตือนคุณสักหน่อย"

"ประโยคอะไรเหรอ?"

"ตอนนี้เป็นเวลากลางวัน"

"ผมรู้ว่าตอนนี้เป็นเวลากลางวัน อาจารย์หลินอยู่ๆ พูดอะไรแบบนี้ทำไม?"

เมื่อเห็นหลี่คุยไม่เข้าใจความหมายของตัวเอง หลินโม่จึงพูดตรงๆ "ตอนนี้เป็นเวลากลางวัน ไม่เหมาะที่จะฝันกลางวัน ตื่นได้แล้ว"

หลี่คุย: "..."

จบบท