OPRJ: บทที่ 18

OPRJ: บทที่ 18

ผลปีศาจบิโจ บิโจ  ปรากฏอยู่ในมือของริวยะ มันดูน่าพิศวงและลึกลับอย่างยิ่ง

หลังจากเล่นกับผลปีศาจอยู่นาน ริวยะก็ตัดสินใจเด็ดขาด...กัดกินมันเข้าไปตรงๆ

เขาไม่รู้ว่าเป็นเพราะไม่มีผลข้างเคียงหรืออย่างไร

แต่สิ่งที่เขารู้แน่ๆ ก็คือ… ผลไม้นี่ไม่มีรสชาติอะไรเลยแม้แต่น้อย

หนึ่งวินาที…

สองวินาที…

สามวินาที…

เวลาผ่านไปเกือบนาที… ริวยะยังไม่รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงใดๆ ในร่างกายเลยแม้แต่น้อย

หรือว่า… มันไม่มีผลอะไรเลย?

ทันใดนั้นเอง...ความคิดยังไม่ทันจบ

ร่างหนึ่งก็ปรากฏเบื้องหน้าเขา

ร่างนั้นคือเงา…

ภาพลวงตาของ ริวยะเอง ใต้ผ้าคลุมของเขา!

เมื่อเห็นเช่นนั้น ริวยะก็เข้าใจทันทีว่า

ผลปีศาจบิโจ บิโจ… ได้ออกฤทธิ์แล้ว!

เขามองสำรวจร่างลวงตาที่เหมือนตนเองทุกกระเบียด

เอื้อมมือออกไปสัมผัส...และพบว่า

มัน สัมผัสได้จริง!

ราวกับเป็นเนื้อหนังแท้ๆ

แถมยังมีพละกำลังบางส่วนของเขาอีกด้วย

พลังนั้นอาจยังอ่อน…

แต่เมื่อได้รับการพัฒนา มันจะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นแน่นอน!

ริวยะใช้ฮาคิเกราะห่อหุ้มแขน แล้ว ฟาดใส่ภาพลวงตา โดยไม่ลังเล

เพล้ง!!

ภาพลวงตาถูกทำลายลง!

ทว่า…

มันกลับ ไม่สลายหายไปทันที!

“อืม… ความทนทานไม่เลวเลย”

เขาพึมพำเบาๆ “ตราบใดไม่โดนโจมตีจุดตาย มันจะไม่สลาย”

พูดจบ

“งั้นลองแบบนี้ดูบ้าง!”

สิ้นเสียง ร่างลวงตานับร้อยปรากฏขึ้นทั่วเรือรบ!

ล้วนมาจาก จินตนาการ ของริวยะเอง!

โครงร่างแต่ละตน…

หนวดขาว

บิ๊กมัม

ไคโด

แชงค์

และเหล่าตำนานแห่งท้องทะเลคนอื่นๆ…

ต่างยืนประจันกันบนดาดฟ้า

หากมีใครเห็นภาพนี้...โดยเฉพาะกองทัพเรือ…

มีหวังได้ช็อกตายไปทั้งหน่วยแน่!

เพราะมันดูราวกับ สมคบคิดแห่งหายนะของยุคสมัย

แต่ริวยะกลับขมวดคิ้วเล็กน้อย

เพราะเขาสังเกตเห็นว่า…

ภาพลวงตาเหล่านี้ดูจางมาก และ พละกำลังก็อ่อนแอเหลือเกิน

แน่นอน… เพราะพลังถูกเฉลี่ยออกไปทั่วกันหมด!

ริวยะสะบัดมือเบาๆ

ร่างลวงตาทั้งหมดก็สลายกลายเป็นควันหายไปทันที

บนเรือรบ ริวยะยังคงทดลองความสามารถต่างๆ อย่างต่อเนื่อง

เขาพบว่า...ผลบิโจ บิโจมีผลกับกำลังรบโดยตรงน้อยมาก

แต่!!!

ในเชิงสนับสนุน… มันคืออาวุธนรก!

สามารถสร้างภาพลวงตาเพื่อสับสน สร้างกลยุทธ์ หรือหลอกศัตรูได้เต็มรูปแบบ!

ดังที่ระบบกล่าวไว้...นี่คือผลปีศาจระดับสุดยอด แม้จะเด่นด้านสนับสนุน

แต่ในโลกของผลปีศาจ ไม่มีผลใดไร้ประโยชน์...มีแต่ คนที่ใช้มันไร้ประโยชน์เท่านั้น!

ริวยะมั่นใจ

หากเขาพัฒนามันต่อไป...พลังใหม่จะยิ่งน่ากลัวขึ้นอีกหลายเท่า!

ริมฝีปากของเขายกยิ้มบางๆ

ในหลายวันต่อมา เขาฝึกฝนท่าต่างๆ อย่างบ้าคลั่ง และตั้งชื่อเทคนิคด้วยตนเอง

กระทั่งวันหนึ่ง…

หอยทากสื่อสารบนเรือรบก็ดังขึ้น!

"บรู๊วววว… บรู๊วววว…"

ตามเสียงไป ริวยะเดินไปยังห้องควบคุมเรือ

หลังจากไตร่ตรองเล็กน้อย เขาก็หยิบหอยทากสื่อสารขึ้นรับสาย

“หน่วยทั้งหมด! หน่วยทั้งหมด!

พิธีเลื่อนตำแหน่งที่ฐานบัญชาการใหญ่ มารีนฟอร์ด ได้เริ่มต้นแล้ว

ให้ทุกหน่วยรักษาความปลอดภัยของพิธีอย่างเข้มงวด

หากพบโจรสลัดหรือบุคคลน่าสงสัย ให้รายงานทันที...ไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่!”

“ย้ำอีกครั้ง… มารีนฟอร์ด…”

ริวยะวางหอยทากสื่อสารลง

ทันใดนั้น...เสียงระบบอิเล็กทรอนิกส์ก็ดังขึ้นในหัว

【ติง! ภารกิจลงทะเบียนออกแล้ว: ฐานบัญชาการใหญ่มารีนฟอร์ด

รางวัล: วิชาหกรูปแบบของกองทัพเรือ (โรคุชิกิ) ระดับสูงสุด!

เวลา: 7 วัน!】

ด้วยความเร็วของเรือรบ หากออกเดินทางตอนนี้

จะใช้เวลาไม่ถึงเจ็ดวันก็ไปถึง

แต่… จะให้แล่นเรือเข้าไปตรงๆ แล้วไป "เช็คอิน" งั้นหรือ?

แน่นอน… เป็นไปไม่ได้!

เพราะพิธีเลื่อนตำแหน่ง ย่อมมีผู้แข็งแกร่งระดับสูงรวมตัวกันมากมาย

หากไปแบบเปิดเผย มีหวังโดนจับตาแน่นอน

หากพลาดแม้แต่นิด… อาจได้กลายเป็น เหยื่อทิ้งศพไว้ในฐานบัญชาการ!

นั่นไม่ใช่สิ่งที่ริวยะต้องการเลย

อย่างไรก็ตาม…

ริวยะก็ปิ๊งไอเดียขึ้นมาได้หนึ่งอย่าง

ดังนั้นในวันถัดมา

เขา ไม่ได้มุ่งหน้าไปมารีนฟอร์ดทันที

กลับกัน...เขาเริ่ม ล่าล้างบางโจรสลัด บนท้องทะเล

ฝึกฝนพลังของผลปีศาจไปพร้อมๆ กัน!

เป้าหมายของเขา...คือพวกที่มีค่าหัว เกิน 100 ล้านเบรี เท่านั้น!

ไม่กี่วันผ่านไป

ข่าวลือเรื่อง "นักล่าค่าหัวลึกลับ" ก็กระจายไปทั่วทะเล

และข่าวลือนั้น...ก็คือเรื่องของ ริวยะ เอง!

พิธีเลื่อนตำแหน่ง

พิธีนี้คือ งานใหญ่แห่งการปฏิรูปกองทัพเรือ!

เพราะ เซนโงคุ ได้เลื่อนขั้นขึ้นเป็น จอมพลเรือ

และ การ์ป เข้ารับตำแหน่งสำคัญในฐานะผู้นำฝ่ายยุทธศาสตร์

ส่วนตำแหน่งพลเรือเอกที่ว่างลงนั้น กำลังเปิดกว้างแก่เหล่าผู้แข็งแกร่งทั้งหลาย!

นี่คือโอกาสทองในการก้าวขึ้นเป็นยอดฝีมือแห่งกองทัพเรือ!

ทุกคนต่างตระเตรียมพลัง

ใฝ่ฝันจะเป็นส่วนหนึ่งของ พิธีครั้งประวัติศาสตร์นี้!

เรือไม้ลำเล็กแล่นตัดเกลียวคลื่นกลางทะเล

ริวยะยืนมอง มารีนฟอร์ด ที่ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ พร้อมรอยยิ้มจางๆ บนใบหน้า

แสงตะวันทอประกายอบอุ่น สะท้อนบนใบหน้าของเขาอย่างนุ่มนวล

ใช่แล้ว… ริวยะถอดผ้าคลุมออก

มุ่งหน้าสู่มารีนฟอร์ด อย่างเปิดเผย!

“เรือลำหน้า! โปรดหยุดการแล่นเรือ!”

“เรือลำหน้า! หยุดเดี๋ยวนี้!”

ก่อนจะถึงมารีนฟอร์ดจริงๆ

เรือไม้ของริวยะถูกหยุดโดยเรือตรวจการณ์ของกองทัพเรือ

“นายเป็นใคร!? มาที่มารีนฟอร์ดทำไม?”

กัปตันเรือรบกล่าวถามอย่างเข้มงวด

“ได้ข่าวว่าที่นี่มีพิธีเลื่อนตำแหน่ง… ชั้นเลยอยากมาทดสอบดู ว่าพลังของชั้นจะไปถึงระดับไหน?”

คำพูดของริวยะทำให้กัปตันขมวดคิ้วแน่น

“พิธีนี้ไม่ได้เปิดให้คนนอก! แล้วนายคิดว่านายแข็งแกร่งขนาดนั้นรึไง!?

หึ… ชั้นว่าระดับแกก็แค่ตัวเบี้ยเท่านั้นล่ะ!”

แต่ริวยะกลับไม่โกรธแม้แต่น้อย

เขาเพียงหยิบถุงปริศนาจากหลังขึ้นมา

“งั้น… ถ้าชั้นใช้ ‘นี่’ เป็นค่าผ่านทางล่ะ?”

กัปตันเรือเริ่มไม่พอใจทันที

“คิดว่าชั้นรับสินบนรึไง? ชั้นไม่เคย... อะไรนะ!!??”

ยังไม่ทันพูดจบ

ริวยะก็เปิดถุง… แล้วเท หัวมนุษย์ ออกมากองเต็มพื้น!

“พวกนี้คือโจรสลัดที่อาละวาดอยู่กลางทะเล

แต่ละหัว… ค่าหัว ไม่ต่ำกว่า 100 ล้านเบรี

คิดว่าพอใช้เป็นค่าผ่านทางมั้ย?”

เสียงของริวยะเรียบนิ่ง

แต่ในใจของกัปตันเรือรบ… เหมือนมีคลื่นยักษ์ถาโถมใส่!

เขากลืนน้ำลายอย่างไม่รู้ตัว

สายตามองไปยังหัวเหล่านั้น…

“เจ้า… แจ็คเดอะรีปเปอร์! ค่าหัว 170 ล้านเบรี!”

“กัปตันดอกไม้ไฟ! ค่าหัว 320 ล้านเบรี!”

“นั่นมัน… โจรสลัดพันล้าน!!

หัวของ เอฟรี่ ผู้ใช้ผลปีศาจพละกำลัง!!”

กัปตันเรือถึงกับตัวสั่น…

นี่ไม่ใช่แค่ตัวเบี้ย...แต่มากกว่านั้นหลายเท่า!

ถ้า ริวยะ คือ "ตัวเบี้ย"…

เขาเอง จะเหลืออะไร!?

“ระ-รอสักครู่…! ชั้นจะ… ไปแจ้งผู้บังคับบัญชา!!”

ตอนนี้เขาตื่นตระหนกเต็มที่

ในฐานะกัปตันเรือตรวจการณ์ เขาไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อนเลย!

คำพูดของเขาเริ่มติดขัด...เพราะสิ่งที่อยู่ตรงหน้า… มันช็อกเกินไปแล้ว!

โปรดติดตามตอนต่อไป

จบตอน