RJ010

RJ: บทที่ 10

"จอมมารแห่งเปลวเพลิง กับจุดหมายใหม่...แดนศักดิ์สิทธิ์!"

แสงจางหายไป

แล้วเสียงระเบิดอันน่าสะพรึง

ก็ตามมาในภายหลัง!

"ตู้มม! ตู้มมม!! ตู้มมมม!!!"

เสี้ยววินาทีสุดท้าย...

คมเพลิงที่ริวยะฟาดลงมา

ปรากฏชัดขึ้นต่อหน้าชิกิ!

เขาไม่มีทางหลบได้อีกต่อไป!!

"ตู้มมมมมมม!!!!"

เสียงระเบิดสั่นสะเทือนผืนฟ้า!

คือเสียงที่คมดาบปะทะร่างของชิกิ!

เหล่าทหารเรือจ้องมองด้วยความตกตะลึง!

ในใจของพวกเขา...

ชิกิ...ราชสีทองคำ ผู้แข็งแกร่งไร้เทียมทาน

กลับถูกบุรุษลึกลับผู้นั้น...

ปราบลงได้ด้วยดาบเพียงครั้งเดียว!!

"เป็นไปไม่ได้!!"

"นั่นมันชิกินะ!"

"โจรสลัดแห่งเวหา ถูกฟันร่วงด้วยการโจมตีเดียว!?"

ท่ามกลางเปลวไฟที่ลุกโชน

พวกเขาเห็นเพียงเงารางของชิกิ

ไร้ซึ่งเสียงกรีดร้อง...

มีเพียงเสียงเปลวไฟเผาเนื้ออย่างเงียบงัน...

กลิ่นไหม้...กลิ่นเลือด...กลิ่นเนื้อสุก...

หากเป็นพวกเขา...ป่านนี้คงร้องด้วยความทรมาน...

ก่อนร่างจะมลายไปแล้ว!

เมื่อเปลวเพลิงสงบลง

สิ่งที่ปรากฏ…คือร่างของ ชิกิในสภาพถ่านดำ

เส้นผมทองหายไปหมด

ทั้งร่างมีเพียงเถ้าดำ

ส่งกลิ่นไหม้คละคลุ้ง…

แต่แม้ในสภาพนั้น...

ชิกิยังค่อยๆ เหยียดมือขึ้นมา…!!

"ไม่นะ...

เขายังจะลุกขึ้นอีกเหรอ!?"

"แบบนั้นแล้ว...ยังจะสู้ได้อีก!?

หัวใจนี่มัน...เป็นเหล็กหรือไง!"

ริวยะเห็นแล้ว…

แม้เขาจะรู้ว่า ชิกิหมดแรงแล้วแน่นอน

แต่เขาก็ต้องยอมรับ

"หมอนี่...หัวใจมันนักรบจริงๆ"

เสียงของริวยะ

เอ่ยเบาๆ ให้ได้ยินเพียงชิกิคนเดียว

"คำพูดก่อนหน้านั้น…ชั้นขอถอนคืน

ชั้นยอมรับ…ว่านายแกร่ง"

จากนั้น ริวยะหันหลัง

ยันต์ไก่เรืองแสง

ร่างเขาลอยหายไปจากสายตาทุกคน…

อย่างสง่างามราวเทพมาร

ชิกิขบกรามแน่น…

แม้สาหัสปางตาย

แต่คำพูดของริวยะ

ปลุกความทรงจำเก่าแก่ในใจเขา…

"โรเจอร์…

สักวันหนึ่ง…

ชั้นจะเอาชนะนายให้ได้…"

...

สิ้นคำ...

ร่างของชิกิทรุดลงจากอากาศ

"โครมมม!!"

ฝุ่นฟุ้งขึ้นทั่วบริเวณ

เซนโงคุ การ์ป และอาโอคิยิ

เพิ่งตื่นจากความตะลึงงัน

เซนโงคุจ้องมองทางที่ริวยะจากไป

มือแน่นในร่างพระพุทธ

เสียงกดเก็บความคับแค้น

"หมอนั่น...หนีไปได้อีกแล้ว!"

เขาเลิกใช้พลังผลปีศาจ

กลับสู่ร่างมนุษย์

สั่งการเสียงเด็ดขาด

"จับตัวชิกิทันที!

ล่ามด้วยหินไคโร!

ส่งตรงไปขังที่อิมเพลดาวน์

ชั้น 6 – คุกนิรันดร์!"

หลังสั่งงานเสร็จ

เซนโงคุหันไปทางการ์ป

ซึ่งยังคงหัวเราะเบาๆ อย่างสบายใจ

"ภารกิจนี้สำเร็จแค่ครึ่งเดียว

นายยังจะยิ้มอยู่อีกเรอะ…

ตกลงคิดยังไงกับหมอนั่น?"

การ์ปยิ้มจางๆ

ก่อนตอบด้วยแววตาลึกซึ้ง

"ไม่คิดเลยว่า…

คนลึกลับคนนั้น

จะมีทั้งเปลวเพลิงดั่งนรก

ดาบแกร่งราวเทพศาสตรา

แถมยังมีพลังแบบเดียวกับชิกิอีก…"

"แล้วผลโอเปะ โอเปะ…

ต้องอยู่ในมือเขาแน่นอน

ชั้นล่ะอยากรู้จริงๆ…

ว่าหมอนั่นไปเอามาได้ยังไง"

หลังพูดจบ

รอยยิ้มของการ์ปจางหาย

"แต่ที่แน่ๆ…

โลกใบนี้...

กำลังจะเข้าสู่ยุคแห่งความวุ่นวาย!"

"ใช่…วุ่นวายแน่นอน…"

เซนโงคุถอนหายใจ

"หมอนั่นปรากฏตัวทีไร

การปฏิบัติการของพวกเราพังทุกครั้ง!"

ชิกิแม้จะเพิ่งแหกคุก

สภาพไม่เต็มร้อย

แขนขาก็ถูกตัดไปแล้ว

แต่พลังผลปีศาจกลับทวีคูณ

ถึงอย่างนั้น…

เขาก็ยังแพ้ให้กับริวยะ

ด้วยเพียงดาบเดียว...

กลายเป็นเศษถ่าน!

พลังของริวยะ...

ได้จารึกในใจของเซนโงคุไปแล้ว!

“เป้าหมายต่อไป…”

ในขณะนั้นเอง

ริวยะลอยตัวด้วยยันต์ไก่

เร่งมุ่งหน้าไปยัง...

"แดนศักดิ์สิทธิ์ – มารีจัวส์!"

เพราะระบบได้ออกภารกิจใหม่

[ติ๊ง!] ภารกิจลงชื่อเข้าระบบ: แดนศักดิ์สิทธิ์ มารีจัวส์

รางวัล: ผลปีศาจระดับสูงแบบสุ่ม (ไร้ผลข้างเคียง)

เวลาที่เหลือ: 3 วัน

แม้จะลอยตัวได้

แต่ระยะทางยาวไกล

ทำให้การเดินทางด้วยยันต์ไก่

ยังไม่คล่องตัวพอ

ริวยะจึงนึกถึงสิ่งหนึ่ง...

"ต้องทำเหมือนชิกิ…"

หลังบินมาครึ่งวัน

เขาก็เจอเกาะแห่งหนึ่ง

ที่เหมาะกับแผนของเขา

ริวยะลงจอด

ยันต์ไก่เรืองแสงเต็มพลัง!

แสงฟ้าครามปกคลุมทั่วทั้งเกาะ...

เกาะทั้งเกาะ…ค่อยๆ ลอยขึ้นจากน้ำ!

"ครืน…!!!"

คลื่นยักษ์โหมกระหน่ำ

ขณะที่เกาะลอยขึ้นเหนือทะเล

เกาะลอยฟ้า…

ของริวยะ

ได้ถือกำเนิดขึ้น!

ปลายทางคือ “มารีจัวส์”

เมืองหลวงศักดิ์สิทธิ์

อยู่บน เรดไลน์

ระหว่างครึ่งแรกกับครึ่งหลังของแกรนด์ไลน์

ที่แห่งนั้น…

เต็มไปด้วยทวยเทพ

ทหารระดับสูง

และหน่วยข่าวกรองมากมาย!

แต่ริวยะ…

มีแผนในใจเรียบร้อยแล้ว!

3 วันผ่านไป…

คืนสุดท้ายของกำหนดการ

ริวยะมาถึง เหนือฟากฟ้าของมารีจัวส์

คืนมืดไร้ดาว...เมฆหนาปกคลุม...

ทุกอย่างเป็นไปตามแผน...

ไม่มีผู้ใดสังเกต

ว่าเกาะลอยฟ้า ลอยอยู่เหนือศีรษะพวกเขา!!

เขายืนบนขอบเกาะ

มองลงไปเบื้องล่าง

"เปลวไฟ…?"

แดนศักดิ์สิทธิ์…กำลังวุ่นวาย!

ไฟลุกโชนในราตรี!!

ริวยะยิ้มเบาๆ

วางมือบนปีกหมวก

"ถ้าจำไม่ผิด...

ต้องเป็นตอนที่ฟิชเชอร์ ไทเกอร์

ปีนขึ้นมาและปลดปล่อยทาสนับพัน…สินะ"

ในห้วงจลาจลเช่นนี้…

คือโอกาสของเขา!

ริวยะโน้มตัว...

"วูบบบบบ!!"

เขากระโจนลงจากเกาะลอยฟ้า!

ลมหนาวตีเข้าหาใบหน้าทันที

เสื้อคลุมสะบัดแรง

ด้านล่าง…

เรือรบของกองทัพเรือ

กำลังพุ่งเข้าหาแดนศักดิ์สิทธิ์

"วิวนี้…งดงามจริงๆ"

เขาพึมพำเบาๆ

ก่อนจะกลืนหายไปในความมืด

ร่างของริวยะตกลงสู่มารีจัวส์…

เงียบงัน...ไร้ร่องรอย...ไร้ผู้ใดล่วงรู้

โปรดติดตามตอนต่อไป

จบตอน