RJ009

RJ: บทที่ 9

"นรกเพลิง ปะทะ สิงโตทมิฬ!"

เซนโงคุและการ์ป นำทัพเรือขนาดใหญ่

บุกเข้าสู่เกาะเมอเวลล์ทันที!

แต่ทว่า…

สายตาของชิกิ ไม่ได้มองกองทัพเลย

เขาจ้องมองเพียงคนเดียว...ริวยะ!

เหมือนตอนที่เขาบุกเข้า มารีนฟอร์ด คนเดียว!

จนกว่าเขาจะฆ่าริวยะได้...

หัวใจเขาจะไม่มีวันสงบ!

สายลมกรีดร้อง

คลื่นพลังดาบซัดใส่ริวยะ!

ริวยะลอยตัวหลบอย่างง่ายดาย

ด้วยพลังของ ยันต์ไก่

แค่เบี่ยงตัวก็หลุดพ้นจากคมดาบ

ฟุ่บ!!

คลื่นดาบพุ่งปักลงพื้น

เกิดเสียง "ฉ่าาา!!"

ร่องแยกลึกมหาศาลปรากฏตรงหน้า!

ออร่าของชิกิระเบิดออก

เส้นผมสีทองพลิ้วไหวกลางพายุ

ชุดกิโมโนสะบัดแรง!

"แกบอกว่าชั้นอ่อนแอใช่ไหม!?

แล้วทำไมแกถึงมัวแต่หลบ!?

กล้าสู้กันซึ่งๆ หน้าไหม!?"

"งั้นดูซิ แกจะหลบลูกนี้ยังไง!!!"

ดวงตาของชิกิแดงก่ำ

เหมือนสัตว์ร้ายคลุ้มคลั่ง!

"ราชสีคำราม – หุบผาพันคม!!!!"

พลังดาบรุ่นอัปเกรดจาก "ซัมปาคุโต"

แข็งแกร่งรุนแรงกว่าเดิมหลายเท่า!

ตึง!!!

เขาสะบัดขา ฟาดคลื่นดาบนับพันนับหมื่น

แผ่รัศมีออกจากตัว

คล้ายพายุคมดาบฉีกฟ้า!

แม้แต่ทัพเรือเองก็ยังโดนลูกหลง!

เซนโงคุตะโกนสั่งทันที

"การ์ป! คุซัน!

หมอนั่นดูเหมือนจะถอย!

ตอนนี้ที่ถูกชิกิตรึงไว้ ต้องรีบล้อมไว้ให้เร็ว!

อย่าให้หลุดอีก!"

"รับทราบ พลเรือเอก!"

"เซนโงคุ! ถ้าจับได้…เลี้ยงเซมเบ้ด้วยนะ!"

การ์ปกับอาโอคิยิพุ่งตัว

"โซล!"

พวกเขาเข้าสู่สนามรบทันที!

“น้ำแข็ง – หอกสองง่าม!!”

อาโอคิยิสร้างหอกน้ำแข็ง 4 เล่ม

ปักใส่คลื่นดาบ สกัดการโจมตีไว้!

"หมัดเหล็ก!!"

การ์ปเสริมฮาคิเกราะ

ต่อยคลื่นดาบให้แตกกระจาย!

"ร่างพระพุทธ – คลื่นกระแทก!"

เซนโงคุแปลงร่างเป็นพระพุทธทองคำ

ปล่อยคลื่นพลังทำลายดาบพายุจนสิ้นซาก!

เฉพาะริวยะเท่านั้น

ที่ลอยตัวอยู่ในอากาศ

มิได้รับผลกระทบแม้แต่น้อย

ชิกิปรายตามองพวกเซนโงคุ

แววตาเย็นเยียบ

"เจ๊คเคเคเค!

ถ้าอย่างนั้น...การกลับมาของข้า...

จะเริ่ม ณ ที่นี่!"

"ทั้งแก...เจ้าหมอนั่น...

แล้วก็ทัพเรือบ้าๆ นี่…

พวกแกทั้งหมด...

ต้องตาย!!!"

กลิ่นอายพลังของชิกิพวยพุ่ง!

ฟ้าเริ่มมืด เมฆดำก่อตัว!

ลมหนาวเยือกไหลผ่านทุกหัวใจ!

เซนโงคุไม่ลังเล

"เปิดฉากโจมตี!"

“ราชสีคำราม – ม้วนฟ้าจักรพรรดิ!!”

ชิกิยกมือขึ้น

ควบคุมเมฆดำก้อนมหึมา

สายฟ้าแลบสาดซ่านในกลุ่มเมฆ!

ก้อนเมฆก่อตัวเป็นหัวสิงโตยักษ์!

เต็มไปด้วยอสนีสายฟ้าขนาดต้นไม้พันปี!

ชิกิฟาดมือลง!!

"โครมมม!!!"

หัวสิงโตสายฟ้า คำรามพุ่งใส่ริวยะ!

อาโอคิยิ การ์ป และเซนโงคุ

ต้องถอยออกไปทันที

ไม่สามารถต้านรับการโจมตีนี้ได้

เซนโงคุตกตะลึง

"พลังผลปีศาจของชิกิ...ตื่นแล้ว!?"

การ์ปแสยะยิ้ม

"อยากรู้จริงๆ ว่าไอ้นั่นจะรับได้รึเปล่า..."

อาโอคิยิพูดเสียงต่ำ

"ไม่ว่าจะรับได้หรือไม่...ก็เป็นเรื่องดีของเรา"

เขามองริวยะ...

"ชิกิ ไม่มีวันสู้ไอ้นั่นได้"

และเพื่อพิสูจน์คำพูดของอาโอคิยิ...

ริวยะ...

ยกมือจับหมวกไว้ไม่ให้ปลิว

สายตานิ่งเฉียบ

"ก็บอกแล้วไง...

ว่าชั้นแค่ผ่านมา

ทำไมต้องวุ่นวายขนาดนี้ด้วย?"

"เซ๊งงงงง!!!"

เสียงดาบร้องสะเทือนโลก!

เสียงคำรามของพายุสายฟ้า

ยังไม่อาจกลบเสียงร้องของดาบเล่มนั้นได้!

กลิ่นอายรุนแรงแผ่พุ่งขึ้นสู่ฟ้า!

อำนาจมหาศาลที่พวกเขารับรู้ได้...คือ ฮาคิ

ชิกิหน้าซีด

ดวงตาสั่นระรัว

"เป็นไปไม่ได้...

พลังนี้...มัน..."

"ริวจินจักกะ – ดาบเทพมังกรเพลิง!"

ริวยะค่อยๆ ชักดาบออกมา

แสงไฟร้อนแรงแผ่ซ่านไปทั่วอากาศ!

"นรกเพลิงพิโรธ!"

เสาเพลิงนับสิบพวยพุ่ง

ล้อมรอบร่างของริวยะ!!

แม้แต่เซนโงคุ การ์ป อาโอคิยิ

ยังต้องถอยโดยใช้ โซล หลบหนี!

ครั้งนี้...

เซนโงคุเห็นริวยะด้วยตาตัวเองครั้งแรก

"ไฟ…สูงเสียดฟ้า…

แบบนี้…มัน..."

อาโอคิยิตาเบิกกว้าง

เขารู้ดี...

นี่รุนแรงยิ่งกว่าที่ริวยะเคยใช้ที่โอฮารา!

เปลวเพลิงทั้งหมด

หลอมรวมเข้ากับดาบของริวยะ!

เขาฟาดดาบลงกลางอากาศ!!

"ฟุ่วววววววววววววววววววววววว!!!"

ลมหมุนรอบเปลวเพลิง

อากาศบิดเบี้ยว

เพลิงกับคลื่นดาบรวมเป็นหนึ่งเดียว!!

"ฟ้าวววว!!!"

เสียงฟันของ  "นรกเพลิงพิโรธ!"

ปะทะกับ “ราชสีคำราม – ม้วนฟ้าจักรพรรดิ!!”

โลกทั้งใบ…เงียบงันในชั่วพริบตา!!

เปรี้ยงงงงงงงงง!!!!

เซนโงคุหรี่ตา พยายามมองทะลุแสง

จู่ๆ...

ดวงตาเขาเบิกโพลง!!

"เป็นไปไม่ได้!!!"

เขาเห็น...

เพลิงดาบของริวยะ...

ฉีกหัวสิงโตสายฟ้าทิ้งทั้งหัว!!!

เมฆดำระเหยไปเพราะเปลวเพลิง!

สายฟ้าถูกกลืนหาย...ไร้ร่องรอย!!!

เปลวเพลิง…

แหวกผ่านร่างของชิกิ

ราวกับมีดร้อนเฉือนผ่านเนย!

ไร้ซึ่งแรงต้าน!!

โปรดติดตามตอนต่อไป

จบตอน