RJ003

RJ: บทที่ 3

“ภารกิจเช็คอิน”

【ติ๊ง! ภารกิจเช็คอินออกใหม่: โอฮารา

รางวัล: เชี่ยวชาญวิถีพันธนาการทั้ง 99 บท

เวลาจำกัด: 3 วัน!】

เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังก้องอยู่ในจิตของริวยะ

เขาไม่รู้เลยว่าค่าหัวของตัวเองได้พุ่งทะลุไปถึง 2 พันล้านเบรี แล้ว

ขณะนี้ เขากำลังพุ่งตรงไปยัง “โอฮารา” ด้วยความเร็วสูง!

สายตาของริวยะหันไปยังทะเลห่างไกล

ที่นั่น…หญิงสาวผู้หนึ่งกำลังเกาะเศษไม้ ลอยละลิ่วท่ามกลางคลื่น

โดยไม่ลังเล ริวยะพุ่งเข้าช่วยเธอทันที!

หญิงสาวที่ได้รับความช่วยเหลือก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น

เธอคือ…นิโค โอลิเวีย

เมื่อเห็นริวยะผู้สวมผ้าคลุมปิดใบหน้าอยู่ตรงหน้า เธอรู้สึกถึงความอบอุ่นใจอย่างประหลาด

“ขอบคุณที่ช่วยฉันไว้…ฉันชื่อโอลิเวีย”

เธอกล่าวพลางสังเกตทิศทางของเรือ ซึ่งกำลังมุ่งหน้าไปยังโอฮารา

ทันใดนั้น เธอก็กล่าวอย่างร้อนรน

“นายจะไปโอฮารางั้นเหรอ?! ที่นั่นอันตรายมากตอนนี้!”

เมื่อได้ยินคำพูดจาก แม่ของโรบิน ริวยะก็กล่าวเรียบๆ

“ไม่เป็นไร...ยังไงเราก็ไปทางเดียวกันอยู่แล้ว อย่าเสียเวลาเลย”

“สองวันต่อมา”

ยามเช้าตรู่ในวันที่สอง

เรือรบจำนวนมากซึ่งติดธง “รัฐบาลโลก” ได้เทียบท่าช้าๆ ใกล้ชายฝั่งโอฮารา

สแปนไดน์ ยืนอยู่บนดาดฟ้า

มองเกาะที่ถูกหมอกหนาปกคลุมด้วยรอยยิ้มชั่วร้ายที่ทำให้ผู้คนขนลุก

“ในที่สุด...ก็มาถึงเกาะชั่วร้ายโอฮารา”

“ไม่รู้ว่าแม่สาวที่กระโดดลงทะเลหนีตายคนนั้นยังรอดรึเปล่า เสียดายที่ไม่ได้ลงมือฆ่าเธอด้วยตัวเอง...”

เมื่อพูดจบ สแปนไดน์ก็ก้าวลงจากเรือ

นำลูกน้องบุกขึ้นเกาะโอฮาราทันที

เขาเดินย่างกรายเข้าสู่แผ่นดินด้วยท่าทีอวดดี

สายตาดูถูกทุกสิ่งที่อยู่ตรงหน้า

“เกาะนี่แห้งแล้งสิ้นดี ไม่รู้พวกมันอยู่กันได้ยังไง...จะดีกว่ามั้ยถ้าชั้นฆ่าพวกมันให้หมดเลย?”

คำพูดของเขาทำให้ลูกน้องเหงื่อแตกซึม

พวกเขารู้ดีว่าสแปนไดน์สามารถทำเรื่องแบบนั้นได้จริง!

“ท่านครับ เราควรไปยัง ‘ต้นไม้แห่งปัญญา’ ตรงกลางเกาะก่อน ตรวจสอบให้แน่ใจว่าไม่มีอะไรที่โอลิเวียทิ้งไว้ซึ่งอาจเป็นภัยต่อรัฐบาลโลก”

ก่อนที่คำพูดของลูกน้องจะจบ

“ปัง!!”

เสียงปืนดังขึ้น!

สแปนไดน์ลั่นไกยิงใส่ลูกน้องคนนั้นทันที

“อย่ามาสอนชั้นว่าต้องทำงานยังไง!”

เขาพ่นลมหายใจด้วยความหงุดหงิด

แล้วเดินตรงไปยัง “ต้นไม้แห่งปัญญา”

【ติ๊ง! ยินดีด้วย โฮสต์ทำการเช็คอินสำเร็จ

ได้รับรางวัล: เชี่ยวชาญวิถีพันธนาการทั้ง 99 บท!

วิถีพันธนาการ (Bakudō) เป็นคิโดวประเภทควบคุม ใช้ป้องกันและพันธนาการศัตรู!

คาถาระดับสูงสามารถตรึงศัตรูนับพันได้ด้วยความคิดเพียงครั้งเดียว!】

ในขณะที่เสียงจากระบบดังก้องอยู่ในหัวของริวยะ

เสียงปืนดังสนั่นก็กระแทกบรรยากาศอันสงบของโอฮาราแตกกระจาย!

ริวยะคลี่ยิ้มบางๆ

กระซิบกับตัวเอง

“มาถึงได้จังหวะพอดี ไม่เปลืองเวลาเลยสักนิด”

ต่างจากความสงบนิ่งของริวยะ

โอลิเวียกลับหน้าซีดเผือด

เมื่อได้ยินเสียงปืนนั้น เธอก็รีบวิ่งไปยัง “ต้นไม้แห่งปัญญา” อย่างไร้สติ!

ริวยะมองแผ่นหลังของโอลิเวียที่วิ่งจากไป

แล้วจึงเดินตามไปอย่างสงบ…

ขณะเดียวกัน

สแปนไดน์ ได้เดินทางมาถึง “ต้นไม้แห่งปัญญา”

ทันทีที่เขามาถึง

ก็เห็น “เด็กหญิงตัวน้อย” วิ่งเข้าใกล้ต้นไม้อย่างรีบร้อน

“หน่วยข่าวกรองพิเศษของรัฐบาลโลก ปฏิบัติภารกิจพิเศษ!”

“ใครก็ตามที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง ถ้าเข้าใกล้...ยิงทิ้งได้เลย!”

ลูกน้องของเขาขมวดคิ้ว

“แต่...ท่านครับ นั่นมันแค่เด็กผู้หญิง...”

เพี้ยะ!!

สแปนไดน์ตบหน้าลูกน้องทันทีอย่างแรง

“อยากลงไปนอนข้างศพไอ้คนก่อนหน้ารึไง?”

“มะ ไม่ครับ!”

ชายคนนั้นส่ายหน้ารัวๆ ชีวิตของตัวเองสำคัญกว่าเด็กคนหนึ่งอยู่แล้ว!

“งั้นก็ยิงเลย! อย่าลังเล! พวกโอฮาราไม่สมควรมีชีวิตอยู่!!”

สแปนไดน์ยิ้มชั่วร้ายอย่างตื่นเต้น ราวกับเฝ้ารอให้โลหิตสาดกระเซ็น!

ลูกน้องของเขาไม่มีความลังเลอีกต่อไป

พวกเขายกปืนขึ้น เล็งไปที่ “เด็กหญิง” ที่ยืนอยู่ไม่ไกล

เหล่านักปราชญ์ในต้นไม้แห่งปัญญา

ยังคงจมอยู่ในงานค้นคว้า

ไม่รู้เลยว่า...หายนะกำลังจะมาถึง!

โรบิน เด็กหญิงผู้อ่อนโยน

ตั้งใจจะมาเตือนพวกนักวิจัย

แต่เธอไม่คาดคิดเลย...ว่าจะพบกับปลายกระบอกปืนแทน!

ดวงตาของเธอเบิกกว้าง มือกำแน่น

“นี่คือ...ความตายของชั้นงั้นเหรอ?”

เธอนึกถึงแม่...

นานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้เจอกัน?

หรือเธอจะไม่ได้พบแม่อีกเลย!?

“โรบิน!!!”

ทันใดนั้น เสียงของ โอลิเวีย ก็ดังแว่วมาถึงหูของโรบิน!

เธอพุ่งตัวมาด้วยสุดกำลัง

กอดลูกสาวแน่นไว้ในอ้อมแขน พร้อมใช้ร่างของตน...กำบังปลายปืนทั้งหมด!

และในเสี้ยววินาทีนั้น...

ปัง!

ปัง!

ปัง!

เสียงปืนระลอกใหม่ดังกระหึ่ม

เปลวไฟพวยพุ่งออกจากกระบอก ลำกล้องชี้ตรงมายังแม่ลูกทั้งสอง!

เวลาเหมือนหยุดนิ่งในชั่วขณะ

โรบินสัมผัสถึงความอบอุ่นจากอ้อมกอดของแม่ น้ำตาไหลอาบใบหน้า

“ไม่นะ!!!”

แต่แล้ว...

ริวยะยกนิ้วขึ้นชี้กลางอากาศ

เสียงกระซิบเบาๆ ดังออกมา

“วิถีพันธนาการบทที่หกสิบสี่: กระจกสะท้อนกลับ!”

“บาคุโด ลำดับที่ 64: ฮานะโซะ มิร่า!”

แผ่นดิสก์โปร่งแสงปรากฏขึ้นเบื้องหน้าทั้งสองหญิง

มันรับกระสุนไว้อย่างง่ายดาย...ก่อนจะสะท้อนกลับไปด้วยความเร็วที่มากกว่าเดิม!

กระสุนพุ่งกลับสู่จุดเริ่มต้น!

ดวงตาสแปนไดน์เบิกกว้างด้วยความตกใจสุดขีด!

เขารีบดึงลูกน้องที่อยู่ใกล้ตัวมาใช้เป็นโล่มีชีวิต!

กระสุนนั้นทะลุเข้าเป้าอย่างแม่นยำ!

ความเจ็บปวดที่เขาคาดไว้...กลับไม่มาถึงตัวเขา

โอลิเวียและโรบินค่อยๆ ลืมตาขึ้น

สายตามองไปยังร่างชายผู้ยืนอยู่เบื้องหน้า...

บุรุษผู้ปล่อยเพียงนิ้วเดียว

ก็ต้านทุกสิ่งได้

เขา...คือผู้กอบกู้ปาฏิหาริย์

โปรดติดตามตอนต่อไป

จบตอน