บทที่ 9 - พิมพ์เขียวนักธนูตาเหยี่ยว

บทที่ 9 - พิมพ์เขียวนักธนูตาเหยี่ยว

โอกาสที่ซอมบี้ยักษ์จะดรอปของนั้นไม่ต่ำเลย

และมักจะเป็นของระดับคุณภาพสีเขียว

ซูเย่ควบคุมนักธนูให้คอยกำจัดซอมบี้ธรรมดาที่ตามมาอย่างต่อเนื่อง

ขณะที่ตัวเองก็เก็บของที่ซอมบี้ยักษ์ดรอปออกมา

นอกจากพิมพ์เขียวสีเขียวหนึ่งใบแล้ว

ยังมีผลึกซอมบี้ขนาดเท่าหัวแม่มือสองชิ้นที่ส่องประกายแสงสีขาวรำไร

และ "ตราประทับอสูรพิทักษ์" หนึ่งชิ้นที่ส่องประกายราวกับดวงดาว

ตราประทับอสูรพิทักษ์ มีขนาดประมาณฝ่ามือ ด้านนอกเป็นวงแหวน ภายในเป็นลวดลายนามธรรมคล้ายหัวของอสูรยักษ์

เป็นหนึ่งในวัสดุหลักสำหรับสังเคราะห์อสูรพิทักษ์

ผลึกซอมบี้ เป็นวัสดุที่ได้จากการสังหารซอมบี้ธรรมดาโดยมีโอกาสดรอปน้อยมาก

โอกาสดรอปต่ำมาก ไม่ถึงหนึ่งในหมื่น

ตอนนี้ซูเย่สังหารซอมบี้ไปแล้วสามสี่พันตัว แต่ยังไม่ได้มาเลยสักชิ้น

กลับกัน การสังหารซอมบี้ยักษ์ กลับดรอปออกมาถึงสองชิ้น

พิมพ์เขียวนักธนูตาเหยี่ยว (สีเขียว)

เงื่อนไขการสังเคราะห์: ตราประทับอสูรพิทักษ์ 0/2, ไม้ 0/5, แร่เหล็ก 0/5, ผลึกซอมบี้ 0/5

"นักธนูตาเหยี่ยวสีเขียว นี่มันของดีนี่นา"

มองดูม้วนกระดาษในมือ ใบหน้าของซูเย่ก็ปรากฏรอยยิ้มยินดี

ตอนที่เรียนอยู่ที่โรงเรียนพิทักษ์หอคอย ซูเย่ก็รู้คุณสมบัติของนักธนูตาเหยี่ยวแล้ว

คุณสมบัติต่างๆ ของอสูรพิทักษ์แต่ละชนิด แม้จะไม่มีข้อมูลตัวเลขที่ชัดเจน

แต่ในกระบวนการพัฒนาของประวัติศาสตร์มนุษย์ คุณสมบัติและความสามารถต่างๆ ของอสูรพิทักษ์เหล่านี้ โดยพื้นฐานแล้วมนุษย์ก็ได้ศึกษาจนทะลุปรุโปร่งแล้ว

นักธนูตาเหยี่ยวสีเขียว

มีคุณสมบัติแข็งแกร่งกว่านักธนูธรรมดา 40% และลูกธนูยังมีคุณสมบัติเจาะเกราะด้วย

คุณสมบัติเจาะเกราะนี้ มีความสำคัญอย่างยิ่งเมื่อต้องต่อสู้กับซอมบี้ยักษ์

แต่ว่า แค่พิมพ์เขียวธรรมดาก็หาได้ยากแล้ว

ไม่ต้องพูดถึงพิมพ์เขียวคุณภาพสีเขียวเลย

มีเพียงการสังหารซอมบี้ยักษ์เท่านั้นจึงจะดรอป

แต่คนที่มีความกล้าและมีฝีมือพอที่จะสังหารซอมบี้ยักษ์ได้ จะมีสักกี่คนกัน?

ส่วนใหญ่ล้วนอาศัยการพิทักษ์หอคอยบนกำแพงเมืองที่หนาห้าเมตร สูงสิบเมตร ค่อยๆ จัดการซอมบี้ยักษ์จนตาย

ถ้าไม่ใช่เพราะซูเย่มีนักธนูขั้นห้าที่แข็งแกร่งสี่คน

ต่อให้มีนักธนูธรรมดาร้อยคน ในดินแดนรกร้างแห่งความมืด ก็ยากที่จะสังหารซอมบี้ยักษ์ตัวที่ซูเย่เจอเมื่อครู่นี้ได้

"ทรัพยากรสำหรับสังเคราะห์นี้ ฉันยังขาดอยู่บ้าง"

"ไม้กับแร่เหล็กไม่ขาด"

"ผลึกซอมบี้ก็ค่อยๆ ดรอปจากการเคลียร์เมืองซอมบี้ได้"

"แต่ว่า ตราประทับอสูรพิทักษ์ นั่นต้องแล้วแต่โชคแล้ว หวังว่าเมืองซอมบี้แห่งนี้จะไม่ทำให้ฉันผิดหวัง"

ซูเย่ถือโอกาสดูวัสดุในกระเป๋าของเขาด้วย

ไม้: 42

หิน: 18

แร่เหล็ก: 24

ผลึกซอมบี้: 2

ตราประทับพฤกษา: 0

ตราประทับจักรกล: 0

ตราประทับอสูรพิทักษ์: 1

ตราประทับแห่งแสง: 0

วัสดุธรรมดาอื่นๆ และผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปธรรมดาจำนวนหนึ่ง

ตอนนี้ วัสดุของซูเย่ขาดแคลนอย่างมาก

มีเพียงแร่เหล็กและไม้ที่ค่อนข้างจะอุดมสมบูรณ์

นักธนูทั้งสี่ยังคงพยายามสังหารซอมบี้จำนวนมากที่หลั่งไหลออกมาจากส่วนลึกของความมืด

ซูเย่เงยหน้าขึ้น มองไปยังทิศทางของเมืองซอมบี้ในส่วนลึกของความมืด

"ดูเหมือนว่าการคาดเดาของฉันจะถูกต้อง"

"ถ้าอยู่บนที่ราบ หากโจมตีใกล้เมืองซอมบี้ ก็จะทำให้เกิดฝูงซอมบี้หลั่งไหลออกมาอย่างรวดเร็ว"

"แต่ฉันสังหารซอมบี้ไปไม่น้อยที่นี่ แถมยังสังหารซอมบี้ยักษ์ในบริเวณนี้ไปแล้วด้วย"

"ซอมบี้ที่ตามมาทีหลังแม้จะหลั่งไหลมาอย่างต่อเนื่อง"

"แต่ไม่มีเสียงคำรามขนาดใหญ่ที่น่าเกรงขาม"

"เห็นได้ชัดว่า ภูมิประเทศที่คดเคี้ยวของหุบเขา ทำให้พื้นที่ของเมืองซอมบี้ถูกดึงให้แคบยาวมาก ที่นี่น่าจะเป็นเพียงส่วนเล็กๆ ของเมืองซอมบี้"

"การโจมตีจากด้านหนึ่ง เป็นเรื่องยากที่จะทำให้เกิดฝูงซอมบี้ขนาดใหญ่ อย่างมากก็แค่กระตุ้นซอมบี้ในบริเวณนี้เท่านั้น"

"ในพื้นที่หนึ่งของเมืองซอมบี้ จะมีซอมบี้ยักษ์เพียงตัวเดียวเท่านั้น"

"ฉันได้สังหารซอมบี้ยักษ์ตัวนี้ไปแล้ว ดังนั้นพื้นที่นี้จึงไม่ค่อยอันตรายแล้วชั่วคราว"

เมื่อคิดเช่นนั้น ซูเย่ก็ยิ้มออกมา

"ต่อให้เคลียร์แค่พื้นที่เดียวของเมืองซอมบี้ สำหรับฉันแล้ว รายได้ก็ถือว่ามหาศาล ไม้ หิน แร่เหล็กมีจำนวนไม่น้อย"

"และตราประทับต่างๆ ก็จะมีอยู่ด้วย"

"ถ้ามีหีบสมบัติด้วยก็จะยิ่งดี"

"เมืองซอมบี้ที่นี่ ตั้งอยู่ในส่วนลึกของหุบเขา และยังขยายไปถึงช่องทางในหุบเขาด้วย"

"และช่องทางนี้ยังเป็นเส้นทางเดินทัพของซอมบี้จำนวนมหาศาลเมื่อเกิดกระแสคลื่นแห่งความมืด"

"นั่นก็หมายความว่าเมืองซอมบี้แห่งนี้ ไม่มีใครมานานมากแล้ว"

"มีโอกาสสูงที่จะมีหีบสมบัติ และอาจจะไม่ใช่แค่ใบเดียว"

เมื่อคิดถึงตรงนี้ ซูเย่ก็ยิ่งอยากได้อสูรพิทักษ์ประเภทวิญญาณมากขึ้น

เมื่อมีอสูรพิทักษ์ประเภทวิญญาณ ก็จะสามารถมีทัศนวิสัยได้

แบบนี้ตัวเองก็จะสามารถสอดแนมสถานการณ์ของพื้นที่เมืองซอมบี้แห่งนี้ได้ล่วงหน้า

เมื่อไม่มีภัยคุกคามจากซอมบี้ยักษ์แล้ว

การเคลียร์พื้นที่ที่เหลือก็ง่ายขึ้นมาก

เพียงแค่ต้องค่อยๆ รุกคืบไปข้างหน้าอย่างต่อเนื่องที่นี่

เมื่อรุกคืบไปเรื่อยๆ ซูเย่ก็ค่อยๆ เชี่ยวชาญวิธีการฟังเสียงเพื่อระบุตำแหน่ง และเทคนิคการรุกคืบอย่างมั่นคงบางอย่าง

เมื่อเสียงคำรามข้างหน้าเบาลง และการโจมตีของนักธนูขาดๆ หายๆ

นั่นก็หมายความว่าซอมบี้ข้างหน้าค่อนข้างเบาบาง

ในเวลานี้ก็สามารถค่อยๆ รุกคืบไปข้างหน้าได้

และถ้าเมื่อเสียงคำรามหนาแน่น นักธนูทั้งสี่คนต่างก็โจมตีอย่างบ้าคลั่ง

เห็นได้ชัดว่าฝูงซอมบี้ขนาดใหญ่กำลังหลั่งไหลเข้ามา

ในเวลานี้ ต้องยืนอยู่กับที่ให้นักธนูยิงสังหารอย่างเต็มที่

อีกทั้ง จากเสียงคำรามของซอมบี้ ซูเย่ก็สามารถคาดเดาระยะห่างของซอมบี้จากตัวเองได้คร่าวๆ

นี่ก็เป็นการรับประกันความปลอดภัยของตัวเองได้ในระดับหนึ่ง

เมื่อรุกคืบไป

ประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมา ลูกธนูของนักธนู

ก็ดัง "ตึงๆๆ"

นี่คือเสียงลูกธนูที่ตกกระทบอาคารของเมืองซอมบี้

และนั่นก็หมายความว่า ซอมบี้ของเมืองซอมบี้ถูกเคลียร์ไปเจ็ดแปดส่วนแล้ว

ซูเย่สามารถทำลายอาคาร "กระท่อมซอมบี้" ของเมืองซอมบี้ในบริเวณนี้ได้อย่างสมบูรณ์แล้ว