บทที่ 8 - ซอมบี้ยักษ์

บทที่ 8 - ซอมบี้ยักษ์

ซูเย่กลับไปที่ฐานที่มั่นของเขาก่อน

ก่อนหน้านี้ตอนที่คลำทางไปข้างหน้าในความมืด ความเร็วของซูเย่ช้ามาก

ตอนนี้วิ่งกลับมาตลอดทาง ใช้เวลาแค่เจ็ดแปดนาทีก็ถึงแล้ว

หลังจากมาถึงฐานที่มั่น

ซูเย่วางมือปืนถั่วสองตัวไว้บนกำแพงทั้งสองด้าน

ในเกม มือปืนถั่วจะโจมตีเป็นเส้นตรงเท่านั้น

แต่ในโลกแห่งความมืด มือปืนถั่วมีระยะการมองเห็นพื้นฐานห้าสิบเมตร ระยะโจมตีก็ห้าสิบเมตรเช่นกัน สามร้อยหกสิบองศาไม่มีมุมอับ และยังโจมตีศัตรูในระยะห้าสิบเมตรบนอากาศได้ด้วย

ที่ค่ายนี้ โดยพื้นฐานแล้วจะไม่มีซอมบี้ปรากฏตัวเป็นจำนวนมาก

จะมีเพียงซอมบี้ที่หลงทางมาเป็นครั้งคราวเท่านั้น

มือปืนถั่วก็เพียงพอที่จะรับมือได้

ซูเย่พานักธนูขั้นห้าสี่คน มุ่งหน้าไปยังเมืองซอมบี้อีกครั้ง

เพิ่งเดินทางไปได้ครึ่งทาง

นักธนูที่เดินนำหน้าสุดก็เริ่มโจมตีทันที

ก่อนหน้านี้ซูเย่ได้เคลียร์พื้นที่ตรงนี้ไปแล้ว

เห็นได้ชัดว่าก่อนหน้านี้ซูเย่ได้ไปกระตุ้นซอมบี้กลุ่มเล็กๆ ในเมืองซอมบี้ ทำให้ซอมบี้บางส่วนเริ่มกระจายตัวออกไป

ซูเย่พานักธนูสี่คน เดินไปข้างหน้าพลาง ยิงสังหารไปพลาง

ไม่นานก็มาถึงรอบนอกของเมืองซอมบี้อีกครั้ง

ตอนนี้ ซูเย่มีนักธนูขั้นห้าสี่คน พลังยิงเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า

ในโลกแห่งความมืด มีคำศัพท์คำหนึ่งเรียกว่า "พลังยิงล้นเหลือ"

เมื่อพลังยิงแข็งแกร่งและรวดเร็วพอ ศัตรูเพิ่งจะเข้ามาในแนวป้องกัน ก็จะถูกยิงสังหารทันที

เมื่อศัตรูที่ตามมาบุกเข้ามาอย่างต่อเนื่องก็เป็นเช่นนี้

ก็จะเกิดสถานการณ์ที่ศัตรูไม่สามารถทะลวงแนวป้องกันได้เลย เข้ามาก็ตาย

ในเวลานี้ แนวป้องกันก็จะปลอดภัยไร้กังวล

ซูเย่รู้ว่า นักธนูสี่คน เมื่อต้องเผชิญหน้ากับเมืองซอมบี้ที่มีจำนวนอาจจะหลายแสนหรือหลายสิบล้านตัว

ย่อมไม่สามารถไปถึงระดับพลังยิงล้นเหลือได้แน่นอน

แต่ประเด็นสำคัญคือ - ภูมิประเทศของที่นี่!

ภูมิประเทศที่เดินผ่านมาตลอดทางคือหุบเขา

หุบเขาที่คดเคี้ยวนี้ ส่วนที่แคบที่สุดกว้างเพียงยี่สิบกว่าเมตร ส่วนที่กว้างที่สุดก็ไม่เกินร้อยเมตร

ซูเย่คาดเดาว่า เมืองซอมบี้แห่งนี้ ส่วนที่อยู่ตรงหน้าเขาน่าจะยังคงเป็นภูมิประเทศที่แคบยาว

ดังนั้น กระท่อมซอมบี้จำนวนมาก น่าจะกระจายตัวเป็นแนวยาว

การกระจายตัวของซอมบี้ก็น่าจะเป็นเช่นนั้น

ด้วยวิธีนี้ ซอมบี้จะทยอยกันมาอย่างต่อเนื่อง และจะไม่เหมือนกับที่ราบ ที่จะหลั่งไหลมาจากทุกทิศทุกทางนับล้านล้านตัว

ดังนั้น ด้วยพลังของนักธนูขั้นห้าสี่คน ซูเย่อาจจะสามารถสร้างสถานการณ์พลังยิงล้นเหลือได้

แต่จะเป็นเช่นนั้นหรือไม่ ยังต้องลองดู

เมื่อซูเย่พานักธนูสี่คนเข้าไปใกล้

ทันใดนั้น นักธนูทั้งสี่ก็เริ่มโจมตี

โฮก โฮก โฮก...

เสียงคำรามที่ดังขึ้นสลับกันไปมาดังขึ้นอีกครั้ง

ซูเย่รีบถอยห่างออกไปหนึ่งร้อยเมตร

นักธนูทั้งสี่เริ่มยิงอย่างบ้าคลั่ง

ในตอนนี้ซูเย่ก็ได้หยิบอาวุธที่เขาถนัดที่สุดออกมา

"หอกกระดูก" ที่ทำจากวัสดุพิเศษ

หอกกระดูกนี้สร้างขึ้นโดยใช้ [ตราประทับศาสตรา] คุณภาพสีขาว

แทงครั้งเดียวก็เพียงพอที่จะสังหารซอมบี้ได้หนึ่งตัว

ในโลกแห่งความมืด ร่างกายของมนุษย์ไม่แข็งแกร่งนัก สู้ด้วยมือเปล่า อาจจะไม่สามารถเอาชนะซอมบี้ได้

และการพิทักษ์หอคอย อสูรพิทักษ์ก็เป็นกระแสหลักในการอยู่รอดของมนุษย์

ส่วนใหญ่ไม่จำเป็นต้องให้มนุษย์ขึ้นไปสู้ประชิดตัว

และเมื่อมนุษย์ต้องขึ้นไปสู้ประชิดตัว โดยพื้นฐานแล้วก็คือเวลาที่เมืองแตกคนตาย

เมื่อมีหอกกระดูกอยู่ในมือ ซูเย่ก็รู้สึกปลอดภัยขึ้นมาบ้าง

เมื่อมีซอมบี้ปรากฏตัวในระยะสายตา

นั่นก็หมายความว่าพลังยิงไม่สามารถล้นเหลือได้

ในเวลานั้น การถอย การล่อดึงคือหนทางที่ดีที่สุด

ซอมบี้หลายพันตัวหลั่งไหลเข้ามา การสู้ประชิดตัวอะไรนั่นล้วนเป็นเรื่องไร้สาระ

ครึ่งนาทีต่อมา นักธนูทั้งสี่ยังคงโจมตีอย่างเต็มที่ และซอมบี้ยังไม่ปรากฏตัวในระยะสายตา

หนึ่งนาทีต่อมา นักธนูยังคงโจมตีต่อไป ซอมบี้ยังไม่ปรากฏตัว

ประมาณสามนาที

ซูเย่ได้ยินอย่างชัดเจน

เสียงดัง "ปังๆๆ!"

ทุกครั้งที่มันก้าวลงพื้น ซูเย่รู้สึกได้ว่าพื้นดินสั่นสะเทือน

และเสียงก็ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

สิ่งมีชีวิตวิปลาส? หรือซอมบี้ยักษ์?

สีหน้าของซูเย่เคร่งขรึมลงเล็กน้อย

ในโลกนี้ ไม่มีการตั้งค่าบอส

แต่ซอมบี้ยักษ์เหล่านี้ และสิ่งมีชีวิตวิปลาสเหล่านั้น ก็เทียบเท่ากับบอส

แต่ซูเย่ไม่ได้ถอยกลับไปอย่างผลีผลาม

ไม่ว่าจะเป็นซอมบี้ยักษ์หรือสิ่งมีชีวิตวิปลาส โดยทั่วไปแล้วความเร็วในการเคลื่อนที่ของพวกมันจะช้า

ไม่เร็วเท่าซอมบี้ธรรมดา

ซูเย่ก็สามารถถอยห่างออกมาได้อย่างง่ายดาย

รอจนกว่าจะเข้าใกล้ รู้ไส้รู้พุงของอีกฝ่ายก่อน

ประมาณสามสิบกว่าวินาทีต่อมา

ร่างสูงใหญ่ราวกับภูเขาปรากฏขึ้นในสายตาของซูเย่

นี่คือซอมบี้ยักษ์ที่สูงห้าเมตร เกือบหกเมตร

เมื่อเทียบกับสภาพร่างกายที่เน่าเปื่อยของซอมบี้ธรรมดา ซอมบี้ยักษ์ตัวนี้มีสีขาวทั่วทั้งตัว หรือแม้กระทั่งมีประกายโลหะอยู่บ้าง เห็นได้ชัดว่าพลังป้องกันสูงมาก

แขนของมันยาวถึงสี่เมตร เกือบจะแตะพื้นแล้ว

ซอมบี้ยักษ์เช่นนี้ จะกินซอมบี้ธรรมดาเป็นอาหาร

การกินซอมบี้ธรรมดา ก็ไม่ต่างจากการกินขนม

ซอมบี้ยักษ์ตัวนี้ แม้จะไม่น่าสะพรึงกลัวเท่า "ซอมบี้วิปลาส" ที่สูงสิบกว่าเมตร

แต่ก็ยังคงสร้างความตกตะลึงให้กับซูเย่อย่างมาก

ซอมบี้ยักษ์เช่นนี้

เกรงว่าแค่ต่อยไม่กี่หมัด กำแพงหินสูงสองเมตรของเขาก็จะแตกเป็นเสี่ยงๆ

หรือแม้กระทั่ง แค่พลิกตัวครั้งเดียว ก็สามารถข้ามกำแพงหินสูงสองเมตรของเขาได้แล้ว

สิ่งเดียวที่ทำให้ซูเย่รู้สึกโล่งใจคือ ความเร็วในการเคลื่อนที่ของซอมบี้ยักษ์เช่นนี้ช้ามาก

ก็เร็วกว่าตอนที่ซูเย่เดินเล่นเล็กน้อยเท่านั้น

อสูรพิทักษ์สีขาวธรรมดา เช่น นักธนูในสภาพปกติ เมื่อเจอกับซอมบี้ยักษ์ชนิดนี้ โดยพื้นฐานแล้วจะไม่สามารถทำลายการป้องกันได้ ลูกธนูที่ตกใส่ร่างของมัน โดยพื้นฐานแล้วก็แค่เกาให้คัน

แต่นักธนูของซูเย่ ไม่ใช่นักธนูธรรมดา แต่เป็นนักธนูที่มีพลังโจมตีเพิ่มขึ้น 200% บวกกับค่าสถานะโดยรวมเพิ่มขึ้นอีก 20% เป็นนักธนูขั้นห้า

เพียงพอที่จะสร้างความเสียหายอย่างมากให้กับซอมบี้ยักษ์ตัวนี้ได้

ซูเย่พานักธนู เริ่มถอยห่างออกไปทีละน้อย

ซอมบี้ธรรมดาที่ตามมาก็อ้อมซอมบี้ยักษ์ไล่ตามมาอย่างต่อเนื่อง

ซูเย่ตั้งค่าวิธีการโจมตีของนักธนูให้โจมตีเป้าหมายที่อยู่ใกล้ที่สุดก่อน

ขอเพียงมีซอมบี้ธรรมดาข้ามซอมบี้ยักษ์ไป

ลูกธนูก็จะตกใส่หัวของพวกมัน

และสำหรับซอมบี้ธรรมดาเหล่านี้ ก็เป็นไปตามที่ซูเย่คาดการณ์ไว้

ซอมบี้ธรรมดาเหล่านั้นเมื่ออยู่ต่อหน้านักธนูขั้นห้า ล้วนถูกยิงตายในดอกเดียว

ซูเย่สู้ไปพลาง ถอยไปพลาง ดึงระยะห่างอย่างต่อเนื่อง

ประมาณสี่ห้านาทีต่อมา

"โฮกกกกก——"

ซอมบี้ยักษ์ตัวนี้คำรามเสียงต่ำ แล้วล้มลงกับพื้น

หลังจากสู้มาหลายนาที ในที่สุดซอมบี้ยักษ์ตัวนี้ก็ถูกซูเย่ค่อยๆ ฆ่าตาย

บนร่างของซอมบี้ยักษ์ ปรากฏแสงสีเขียวขึ้นมา

"ของดรอป? แถมยังเป็นคุณภาพสีเขียวด้วย"

ซูเย่ถึงกับตาเป็นประกาย