บทที่ 37 ญาติคนอื่นๆ นอกเหนือจากเอส

บทที่ 37 ญาติคนอื่นๆ นอกเหนือจากเอส

ดูราค ดี. โซโลมอน นั่นคือชื่อของชายที่อยู่ตรงหน้าเขา

โซโลมอนอายุ 27 ปี แก่กว่าเวย์นสองปี และไม่ได้มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับเวย์นเลยแม้แต่น้อย แต่เป็นเพื่อนสมัยเด็กและพี่ชายของเวย์นที่เติบโตมาด้วยกันในหมู่เกาะซาบอนดี้!

โซโลมอนก็เป็นเด็กกำพร้าที่สูญเสียพ่อแม่ไปเช่นกัน เขาได้รับการช่วยเหลือจากเรย์ลี่ในงานประมูล และต่อมาก็ได้พบกับเวย์น เวย์นไม่มีชื่อในตอนนั้น ดังนั้นเขาจึงเปลี่ยนนามสกุลของเขาตามโซโลมอน

ความฝันของโซโลมอนคือการเดินทางรอบโลก เขาต้องการไปเยี่ยมเยียนทุกหนทุกแห่งบนโลกและในที่สุดก็เขียนนิยายเกี่ยวกับประสบการณ์การเดินทางของเขา

เมื่อเวย์นอายุสิบสี่ปี เขาได้เอาชนะกลุ่มโจรสลัดกลุ่มหนึ่งและได้รับผลปีศาจมาจากเรือของพวกเขา เวย์นไปหาเรย์ลี่อย่างตื่นเต้นเพื่อถามว่าเป็นผลปีศาจชนิดใด หลังจากตรวจสอบสารานุกรมผลปีศาจแล้ว เรย์ลี่ก็สรุปได้ว่ามันคือผลโดอา โดอา สายพารามีเซีย

ดังนั้น โซโลมอนจึงกลายเป็นผู้ใช้ความสามารถผลโดอา โดอา

“การสามารถเปิดประตูในอากาศไปยังสถานที่ใดก็ได้ที่เขาเคยไป” เข้ากันได้อย่างสมบูรณ์แบบกับ “การเดินทางรอบโลก”! นี่คือเหตุผลที่เวย์นให้ผลปีศาจแก่โซโลมอน

ต่อมา เมื่อเวย์นกลับมาจากการเดินทางสามปีของเขา เขาต้องการคนที่ไว้ใจได้มาช่วยเขาสร้างกองกำลังของเขาอย่างเร่งด่วน

ดังนั้นโซโลมอนจึงกลับมา!

เวย์นยังคงจำบทสนทนาของเขากับดอร์ในตอนนั้นได้:

“พี่ชาย มีเรื่องหน่อย...”

“มีอะไรเหรอ?”

“ผมกำลังวางแผนที่จะตั้งบริษัทแห่งหนึ่ง ที่ใหญ่มากๆ!”

“แล้วไง?”

“ผมต้องการความช่วยเหลือ...”

“เดี๋ยวก่อน...”

“มันอาจจะใช้เวลาสักพัก...”

และดังนั้น โซโลมอนซึ่งมีความฝันที่จะเดินทางรอบโลก ก็กลับบ้านอย่างเด็ดเดี่ยวเพื่อช่วยเวย์นบริหารบริษัท และเขาก็บริหารมันมาเป็นเวลาห้าปี!

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงสองปีที่ผ่านมา เวย์นแทบจะไม่เคยอยู่ที่ฐานทัพหลักเลย และเรื่องราวภายในและภายนอกทั้งหมดก็ถูกจัดการโดยโซโลมอน!

ดังนั้น ในองค์กรรุ่งอรุณ โซโลมอนจึงถูกกำหนดให้เป็นหมายเลข 01!

รหัสนามของเขาคือ “ดอร์”!

...

เมื่อโซโลมอนเห็นเวย์น ร่องรอยแห่งความอ่อนโยนก็ฉายแววในดวงตาของเขา จากนั้นเขาก็พ่นลมหายใจอย่างเย็นชา “เหอะ ดาราดังของเรามีเวลากลับมาที่แกรนด์ไลน์ได้ยังไงกัน? ไม่ได้อยู่ในสี่คาบสมุทรของแกแล้วรึ?”

มือที่ยื่นออกไปของเวย์นแข็งทื่อเล็กน้อย เดิมทีเขาวางแผนที่จะกอดโซโลมอนอย่างแรง จากนั้นก็ดึงมือกลับมาอย่างเคอะเขินและพูดว่า “ครั้งนี้ตอนที่กลับไปอีสต์บลูชั้นเจอเอสด้วย!”

“เอส? นั่นเป็นข่าวดีนี่นา แกจำเขาไม่ได้รึ? ทำไมไม่พาเขามาเที่ยวที่แกรนด์ไลน์ล่ะ!”

โซโลมอนพยักหน้าเล็กน้อยหลังจากได้ยินเรื่องของเอส เขาเคยได้ยินเวย์นพูดถึงการมีอยู่ของเอส เขาเป็นลูกของผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตเวย์นไว้ แม้ว่าเขาจะไม่เคยพบเขา แต่เวย์นก็ปฏิบัติต่อเขาเหมือนน้องชายเสมอ!

เวย์นส่ายหน้าและพูดว่า “ชั้นจำเขาไม่ได้ ไอ้หนูนั่นยังอยากจะออกทะเลไปเป็นโจรสลัดอยู่เลย แต่ชั้นพูดเกลี้ยกล่อมเขาแล้วก็ส่งเขากลับไป!”

ดังนั้นเวย์นจึงเล่าฉากการเผชิญหน้าของเขากับเอสให้โซโลมอนฟัง

หลังจากฟังจบ โซโลมอนก็คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงพูดว่า “ชั้นคิดว่าแกทำผิดนะ ไม่มีอะไรสามารถหยุดความฝันของผู้ชายที่จะออกทะเลได้หรอก!”

เวย์นเบ้ปากและพูดว่า “นั่นอาจจะจริง แต่เขาก็เป็นลูกของราชาโจรสลัดนะ พี่ไม่รู้รึไงว่าผลที่ตามมาจะเป็นอย่างไรถ้าเขาออกทะเลไปเป็นโจรสลัด?”

“อีกอย่าง ความแข็งแกร่งของเอสในตอนนี้ยังต่ำเกินไป เมื่อเขาได้รับพลังที่จะปกป้องตัวเองได้หลังจากผ่านไปสักพัก ตอนนั้นชั้นก็จะไม่หยุดเขาแล้ว!”

พลังป้องกันตัวเองในจินตนาการของเวย์น: ผลปีศาจตื่นขึ้น, ฮาคิเกราะไปถึงระดับริวโอ, ฮาคิสังเกตไปถึงการมองเห็นอนาคต อืม ก็น่าจะประมาณนั้นแหละ!

ห้าจักรพรรดิ ลูฟี่: ┐ (─ __ ─) ┌ ชั้นเป็นห้าจักรพรรดิแล้วนะ ยังไม่ถึงระดับนั้นเลย!

โซโลมอนโต้กลับ “ในฐานะโจรสลัด พวกเราทุกคนก็ถูกทหารเรือจับและต้องเผชิญชะตากรรมเดียวกันไม่ใช่รึ? ลูกของทุกคนก็เหมือนกันไม่ใช่รึไง?”

“แม้ว่าแกจะเป็นลูกของมังกรฟ้า แล้วจะได้อะไรขึ้นมาถ้ากลายเป็นโจรสลัดแล้วถูกทหารเรือจับได้? ไม่ถูกประหารชีวิตก็ต้องไปใช้ชีวิตที่เหลือในอิมเพลดาวน์!”

โดฟลามิงโก้: รู้สึกเหมือนโดนโจมตีส่วนตัว ขอบคุณนะ!

“อีกอย่าง ถ้าแกทิ้งเขาไว้ในที่เล็กๆ อย่างอีสต์บลู เขาจะแข็งแกร่งขึ้นได้แค่ไหนกัน? ตอนที่แกออกทะเลครั้งแรกแกอาจจะไม่ได้แข็งแกร่งเท่าเขาด้วยซ้ำ!”

เวย์นเงียบไปเมื่อได้ยินเช่นนี้ แม้ว่าตามทฤษฎีแล้ว โซโลมอนจะพูดถูก แต่เขาไม่เคยอ่านมังงะวันพีซและไม่รู้ว่าจะเกิดเรื่องน่าเศร้าอะไรขึ้นในอนาคต! เวย์นจะบอกคนอื่นเกี่ยวกับเรื่องแบบนั้นได้อย่างไร

เขาไม่สามารถพูดได้ว่า: เฮ้ ฟังนะ โลกที่พวกนายอยู่น่ะเป็นมังงะ และชั้นเคยอ่านมันมาก่อน ดังนั้นการฟังชั้นน่ะถูกต้องแน่นอน!

ใครจะไปเชื่อล่ะ?

ดังนั้นเวย์นจึงเพียงแค่ส่ายหน้าและพูดว่า “พี่ไม่เข้าใจ... ช่างมันเถอะ เปลี่ยนเรื่องคุยกันดีกว่า!”

“สถานการณ์ในโลกใหม่เป็นยังไงบ้างช่วงนี้? ไอ้พวกสารเลวนั่นไม่ได้ทำอะไรนอกลู่นอกทางใช่ไหม!”

โซโลมอนยิ้มเล็กน้อยหลังจากได้ยินเช่นนี้ ร่องรอยแห่งความดูแคลนปรากฏในดวงตาของเขา และพูดว่า “มีชั้นอยู่ที่นี่ จะมีปัญหาอะไรได้ล่ะ? แล้วไอ้พวกนั้นก็แค่เสือกระดาษ พวกมันจะกล้าสู้กับเราจนตัวตายจริงๆ ได้ยังไง?”

“ซาบอนดี้ก็ไม่เป็นไร ท้ายที่สุดแล้ว ตาแก่ก็ช่วยดูแลอยู่ และเงินพนันจำนวนมากที่เราจ่ายให้เขาทุกปีก็ไม่ใช่เพื่ออะไร”

ตาแก่ที่โซโลมอนพูดถึงก็คือเทพมรณะ เรย์ลี่นั่นเอง แม้ว่าเขาจะวางมือไปแล้วและเนื่องจากสถานะของเขาจึงไม่สามารถปรากฏตัวโดยตรงได้ แต่เขาก็ยังสามารถช่วยเวย์นจัดการกับศัตรูที่น่ารำคาญสองสามคนได้อย่างลับๆ

โซโลมอนหยุดชั่วคราว จากนั้นร่องรอยแห่งความรำคาญใจก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา และเขาพูดว่า “ในทางกลับกัน ที่นี่ในพาราไดซ์ การวางกำลังของเราไม่เพียงพอ และมีสถานที่ที่ความสามารถของชั้นไปไม่ถึง ดังนั้นไอ้พวกนั้นจึงฉวยโอกาสสร้างปัญหาอยู่สองสามครั้ง”

ผลโดอา โดอา ย่อมไม่ใช่อมตะ ประการแรก จะต้องเป็นสถานที่ที่เคยไปมาก่อน และประการที่สอง จะต้องอยู่ในระยะของผู้ใช้ความสามารถ สถานที่ที่ไกลเกินไปไม่สามารถเทเลพอร์ตไปได้

ระยะการเปิดประตูที่ไกลที่สุดของโซโลมอนคือจากโลกใหม่ไปยังวอเตอร์เซเว่น! นี่เป็นผลมาจากการที่ความสามารถผลปีศาจของเขาตื่นขึ้นแล้ว ในผลงานดั้งเดิม บลูโน ผู้ใช้ผลโดอา โดอา ไม่สามารถเปิดประตูไปไกลมากนัก

มิฉะนั้น ทำไมพวกเขาถึงต้องใช้ขบวนรถเดินทะเลเพื่อคุ้มกันโรบินกลับไปในตอนนั้นล่ะ? พวกเขาก็แค่เปิดประตูไปที่อิมเพลดาวน์ก็ได้แล้ว!

เวย์นพยักหน้าหลังจากได้ยินเช่นนี้ และข้อมูลเกี่ยวกับสเลฟเวอรี่ ราชันย์ค้าทาส ก็ฉายวาบเข้ามาในใจของเขาทีละอย่าง เขาพูดว่า “ชั้นจะดูแลเรื่องนี้เอง เดี๋ยวอีกสองสามวันชั้นจะไปจัดการมัน!”

โซโลมอนเหลือบมองเวย์นและพยักหน้า “ได้เลย งั้นชั้นจะปล่อยให้เป็นหน้าที่ของแก ชั้นต้องจัดหาอะไรให้แกทำบ้างแล้วล่ะ ไอ้บอสที่ไม่ยอมลงมือทำอะไรเลย”

เขาเห็นได้ชัดว่ารู้ว่าเวย์นต้องการจะทำอะไรและไม่ได้หยุดเขา วิธีการที่รุนแรงเช่นนี้จำเป็นต้องใช้เพื่อจัดการกับคนพวกนั้น

ยิ่งไปกว่านั้น โซโลมอนก็ได้เห็นข่าวการต่อสู้ของเวย์นกับอาโอคิยิและรู้ว่าความแข็งแกร่งของเวย์นเพิ่มขึ้นอย่างมากตั้งแต่เขากลับมา ดังนั้นเขาจึงรู้สึกสบายใจที่จะปล่อยให้เขาไปก่อเรื่อง

เวย์นจุดบุหรี่ขึ้นสูบและยื่นให้โซโลมอนหนึ่งมวน พูดว่า “พี่ชาย เราไม่ได้ดื่มด้วยกันมานานแล้วนะ ว่าไงล่ะ เรามาดื่มกันสักสองสามแก้วดีไหม?”

โซโลมอนมองดูนาฬิกาของเขาและพูดว่า “ได้เลย งั้นพรุ่งนี้ชั้นค่อยกลับ แกก็รีบไปทำกับข้าวสักสองสามอย่าง แล้วพวกเราพี่น้องจะได้มาดื่มด้วยกัน”

“พูดถึงแล้ว ชั้นไม่ได้ชิมฝีมือทำอาหารของแกมานานแล้วนะ ไม่รู้ว่ามันแย่ลงรึเปล่า!”

โปรดติดตามตอนต่อไป

จบตอน

By. charcoal gray silver gold

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═