บทที่ 18: พลเรือเอกแห่งกองทัพเรือ! อาโอคิยิ

บทที่ 18: พลเรือเอกแห่งกองทัพเรือ! อาโอคิยิ

“นานิ?? ทะเลกลายเป็นน้ำแข็ง!”

คุโระเงยหน้าขึ้นมองดวงตะวันบนท้องฟ้าอย่างสับสน ขณะนี้เรืออโพคาลิปส์อยู่ในพื้นที่ใกล้กับอลาบาสต้า ซึ่งเป็นเกาะฤดูร้อน แล้วมันจะเป็นน้ำแข็งในตอนกลางวันแสกๆ ได้อย่างไร?

แน่นอนว่าแกรนด์ไลน์มีสภาพอากาศสุดขั้วมากมาย แต่การแข็งตัวของน้ำทะเลมักจะเกิดขึ้นในเกาะฤดูหนาวของพื้นที่ชายฝั่ง ในมหาสมุทร เนื่องจากมีความเค็มสูง จึงแทบไม่มีความเป็นไปได้ที่จะแข็งตัว

เวย์นก็ตกใจกับการเคลื่อนไหวของเรืออโพคาลิปส์เช่นกัน เขาเดินออกจากห้องโดยสารและมองดูทะเลที่ห่างไกลออกไป แล้วดวงตาของเขาก็หรี่ลง เพราะเขาเห็นชายสวมผ้าปิดตากำลังง่วนอยู่กับจักรยานบนทะเลที่ห่างไกลออกไป!

พลเรือเอก! อาโอคิยิ!

โรบินที่อยู่ข้างๆ เขาดูเหมือนจะสังเกตเห็นร่างนั้นเช่นกัน และแล้วก็ดูเหมือนจะนึกถึงความทรงจำที่เจ็บปวดบางอย่างขึ้นมาได้ ร่างกายของเธอทั้งร่างก็เริ่มสั่นเทา!

เมื่อเห็นเช่นนั้น เวย์นก็เดินไปอยู่ข้างๆ โรบิน จับมือเล็กๆ ของเธอไว้แล้วพูดว่า “ไม่เป็นไรนะ ชั้นอยู่ที่นี่แล้ว!”

เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่คุ้นเคยข้างกาย ร่างที่สูงใหญ่และปลอดภัย ลมหายใจของโรบินก็ค่อยๆ สงบลง แล้วเธอก็พึมพำออกมาว่า “อื้ม!”

โรบินในวันนี้ไม่ใช่เด็กหญิงตัวน้อยที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้เมื่อยี่สิบปีก่อนอีกต่อไปแล้ว และเธอก็ไม่ใช่ “เด็กปีศาจ” ที่ต้องหลบซ่อนมาเป็นสิบปีโดยไม่มีเพื่อนพ้อง บอสคนปัจจุบันของเธอคือชายที่น่าเชื่อถือที่สุดในโลกใบนี้!

คุโระที่อยู่ข้างๆ พวกเขา ในที่สุดก็มีปฏิกิริยา เขามองดูร่างที่ค่อยๆ เข้ามาใกล้และอุทานว่า “พลเรือเอกแห่งกองทัพเรือ อาโอคิยิ ผู้ใช้ผลปีศาจฮิเอะ ฮิเอะ คุซัน!”

โกเลียกระโดดขึ้นมาแล้วชกคุโระ “ปฏิกิริยาตอบสนองของนาย! กว่านายจะมีปฏิกิริยา พวกมังกรฟ้าก็ตายกันหมดแล้ว!”

“โอ้ตายจริง ตายจริง ตายจริง ไม่นึกเลยว่าจะมาเจอเวย์นน้อยที่นี่?”

อาโอคิยิดันจักรยานของเขามาที่ด้านหน้าของเรืออโพคาลิปส์และพูดกับเวย์น

“โชคร้ายจริงๆ จักรยานของชั้นพัง แต่โชคดีที่ได้เจอเวย์นน้อย นายช่วยให้ชั้นติดรถไปด้วยแล้วไปส่งที่ฐานทัพเรือที่ใกล้ที่สุดได้ไหม?”

เวย์นสูดหายใจเข้าลึกๆ แม้ว่าตอนนี้เขาจะแข็งแกร่งอย่างไม่น่าเชื่อ แต่เขาก็ไม่รู้ว่าจะสามารถเอาชนะนักสู้ระดับพลเรือเอกได้หรือไม่ เนื่องจากเขาไม่มีประสบการณ์ในการต่อสู้กับคู่ต่อสู้ที่ทรงพลังเช่นนี้

ดังนั้นเวย์นจึงพูดว่า “เฮ้ คุซัน มันคงไม่ดีเท่าไหร่หรอกมั้งที่ทหารเรืออย่างนายจะขึ้นมาบนเรือของกลุ่มโจรสลัดน่ะ?”

“โอ้ตายจริง ตายจริง ตายจริง เวย์นน้อย นายพูดอะไรน่ะ? ยังไงซะนายก็เป็นเจ็ดเทพโจรสลัดนะ สุดท้ายแล้วนายก็เป็นพวกเดียวกับทหารเรืออย่างพวกเรา!”

คุโระที่อยู่ข้างๆ เขาก็มีปฏิกิริยาเช่นกัน “นั่นสิ! ตอนนี้ชั้นเป็นลูกน้องของเจ็ดเทพโจรสลัดแล้ว จะไปกลัวพลเรือเอกอะไรกัน? พวกเดียวกัน~ พวกเดียวกัน~”

สิ่งที่เขาได้รับตอบกลับมาคือหมัดของโกเลียอีกครั้ง

แน่นอนว่า ในขณะที่เจ็ดเทพโจรสลัดส่วนใหญ่จะพยายามหลีกเลี่ยงการพบกับทหารเรือ แต่เมื่อพวกเขาพบกัน มันก็แทบจะไม่เคยเป็นความสัมพันธ์ที่เป็นปฏิปักษ์กันเลย

อย่างไรก็ตาม!

ตอนนี้บนเรือของเวย์นมีโรบินอยู่ คนคนนี้เป็นที่รู้จักในนาม “เด็กปีศาจ” เป็นการดำรงอยู่ที่ทำให้รัฐบาลโลกกังวลอย่างแท้จริงและต้องถูกกำจัด!

และรัฐบาลโลกล่ะ? นั่นคือผู้บังคับบัญชาของทหารเรือ!

ดังนั้น เวย์นจึงไม่รู้ทัศนคติของคุซันในขณะนี้ เป็นไปได้อย่างยิ่งว่าเขามาที่นี่เพื่อจับกุมโรบินโดยเฉพาะ!

ดังนั้นเวย์นจึงสั่งคุโระที่อยู่ข้างๆ เขา “เข้าไปในห้องโดยสารแล้วไปเอาจักรยานมาให้ทหารเรือคนนี้!”

คุซันกระโดดขึ้นมาบนดาดฟ้าของเรืออโพคาลิปส์ “โอ้ตายจริง ตายจริง ตายจริง เวย์นน้อย นายต้องไม่ต้อนรับกันขนาดนี้เลยเหรอ?”

สายตาของคุซันกวาดไปทั่วโกเลียและโรบิน

เวย์นก็พูดเช่นกัน “มันไม่ปกติเหรอที่โจรสลัดจะไม่ชอบทหารเรือน่ะ? ดังนั้นได้โปรด เปลี่ยนจักรยานของนายแล้วก็รีบไปซะ!”

คุซันจ้องมองโรบินที่อยู่ตรงหน้าเขาและพูดว่า “ชั้นอาจจะไปแล้วก็ได้ แต่ตอนนี้ นั่นไม่แน่เสียแล้ว!”

“ผู้รอดชีวิตจากเหตุการณ์โอฮาร่า เด็กปีศาจที่มีค่าหัว 79 ล้าน นิโค โรบิน เธอมาอยู่บนเรือของกลุ่มโจรสลัดลำนี้ได้ยังไง?”

ดวงตาของโรบินเต็มไปด้วยความหวาดกลัว และภาพที่ฝังลึกอยู่ในความทรงจำของเธอก็ผุดขึ้นมาอีกครั้ง 18 ปีก่อน บ้านเกิดของเธอโอฮาร่าถูกบัสเตอร์คอลอย่างโหดเหี้ยม พลเรือโทชั้นยอดห้านายและเรือรบสิบลำระดมยิงโอฮาร่าอย่างไม่เลือกหน้า

ในท้ายที่สุด ครอบครัวของเธอ อาจารย์ และผู้คนทั้งหมดของโอฮาร่า รวมถึงเพื่อนที่ดีที่เพิ่งพบกันอย่างฮากวาล ดี. เซาโล ทั้งหมดเสียชีวิตใน “บัสเตอร์คอล”

และสำหรับทั้งหมดนี้ ชายที่อยู่ตรงหน้าเธอคือหนึ่งในผู้มีส่วนร่วมใน “บัสเตอร์คอล”!

แตกต่างจากความคิดของโรบิน เวย์นได้อ่านมังงะวันพีซในชาติก่อนของเขาและเข้าใจว่าอาโอคิยิแสดงความปรานีต่อโรบินมาโดยตลอด อย่างไรก็ตาม มังงะก็คือมังงะ และความเป็นจริงคงไม่ง่ายดายเช่นนั้น ยิ่งไปกว่านั้น เนื่องจากตำแหน่งของเขา ทัศนคติของอาโอคิยิจึงเป็นปริศนาอย่างแท้จริง!

เวย์นจ้องมองอาโอคิยิที่อยู่ตรงหน้าเขาและพูดว่า “เป็นอะไรไป? โจรสลัดอย่างชั้นจะรับลูกน้องบ้างไม่ได้รึไง? อีกอย่าง โรบินไม่ใช่เด็กปีศาจอะไรนั่นอีกต่อไปแล้ว แต่เป็นลูกเรือคนหนึ่งของกลุ่มโจรสลัดเวียนเน่!”

หยาดน้ำตาที่วาววับสองสามหยดฉายแววในดวงตาของโรบินขณะที่เธอมองดูเวย์นด้วยความกตัญญู

คุซันนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งเมื่อได้ยินเช่นนี้ แล้วจึงพูดว่า “นายก็รู้ว่า ‘เด็กปีศาจ’ หมายถึงอะไรใช่ไหม? ถ้านายรับเธอเข้ามา จะเกิดผลอะไรตามมาเมื่อรัฐบาลโลกรู้เข้า? นายเคยคิดบ้างไหม?”

“การที่จะต้องถูกตั้งค่าหัวอีกครั้ง เริ่มต้นวิ่งหนีการไล่ล่าของทหารเรือไปทั่วโลก? การที่จะต้องสูญเสียทุกสิ่งที่นายมีอยู่ในปัจจุบัน รวมถึงตำแหน่งเจ็ดเทพโจรสลัดของนายด้วย!”

“ผู้บังคับบัญชาระดับสูงของทหารเรือของเรามองว่านายเป็นคนที่มีอนาคตไกลที่สุดในบรรดาเจ็ดเทพโจรสลัดมาโดยตลอดนะ!”

เวย์นเยาะเย้ย “เลิกพูดจาไร้สาระบ้าๆ นั่นซะที ชั้นได้เป็นเจ็ดเทพโจรสลัดก็เพราะชั้นแข็งแกร่งพอ ไม่ใช่เพราะการอนุมัติจากทหารเรือที่ไหน อีกอย่าง นายพร้อมที่จะเป็นศัตรูกับชั้นแล้วรึยัง?”

อาโอคิยิมองดูเวย์นและพูดว่า “อดีตโจรสลัดค่าหัว 330 ล้าน ‘เจ้าโง่’ มีชื่อเสียงจากการเอาชนะอดีตเจ็ดเทพโจรสลัด เก็กโค โมเรีย เมื่อสามปีก่อน ด้วยความแข็งแกร่งที่คาดว่าน่าจะอยู่ระดับนักดาบผู้ยิ่งใหญ่”

อาโอคิยิเล่าถึงความสำเร็จในอดีตของเวย์นอย่างไม่มีอารมณ์ “อย่างไรก็ตาม นั่นคือความมั่นใจของนายที่จะท้าทายทหารเรือรึ?”

เวย์นชักยูบาชิริออกจากเอว ถือดาบไว้ในมือขวา และเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ พูดว่า “โรบินคือพวกพ้องของชั้น วันนี้ชั้นจะปกป้องโรบิน ต่อให้พระเยซูเสด็จมา ก็พานางไปไม่ได้!”

ดาบเล่มนี้เป็นหนึ่งใน 50 ดาบชั้นดี เวย์นได้มันมาจากพ่อค้าดาบชราคนหนึ่งในโลคทาวน์ มันคือ “ดาบดีที่แบกความฝันของลูกผู้ชาย” เล่มเดียวกับที่โซโรได้รับในผลงานดั้งเดิม แต่น่าเสียดายที่ในที่สุดมันก็ถูกทำลายโดยผู้ใช้ผลซาบิ ซาบิ

เวย์นทนไม่ได้ที่จะเห็นดาบมีชื่อต้องมาเก็บฝุ่น ดังนั้นเขาจึงซื้อมันมาเมื่อตอนที่เขาจัดคอนเสิร์ตที่โลคทาวน์ แต่มันก็น่าหัวเราะที่จะพูดว่า เวย์นเป็นโจรสลัดมาหลายปีแล้วและยังไม่เคยได้รับ “ดาบชั้นยอด” แม้แต่เล่มเดียว

แม้ว่าอาโอคิยิที่อยู่ฝั่งตรงข้ามจะสับสนเล็กน้อยว่าพระเยซูคือใคร เขาก็ยังคงพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก “ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ก็ให้ชั้นได้ทดสอบความมั่นใจที่นายมีในการปกป้องโรบินหน่อยเถอะ!”

โปรดติดตามตอนต่อไป

จบตอน

By. charcoal gray silver gold

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═