NT020

บทที่ 20: ศึกดวลชิริวแห่งสายฝน

เคร้ง!!

ผู้คุมแห่งอิมเพลดาวน์

ชิริวแห่งสายฝน ออกแรงสุดกำลังปัดการฟันที่พุ่งเข้าใส่ตน แรงปะทะมหาศาลทำให้เขาถอยหลังไปหลายก้าว

ใบหน้าที่ดูชาชินอยู่แล้ว ยิ่งมืดมนหนักขึ้น

แววตาสองข้าง…เปี่ยมด้วยกระหายโลหิต!

เขาจ้องไปยังชายปริศนาในชุดคลุมสีขาวและสวมหน้ากากที่อยู่ไม่ไกล เอ่ยเสียงเย็นยะเยือกว่า:

“แก…เป็นสายข่าวจาก CPO รึเปล่า?”

“ไม่มีอะไรที่ต้องพูดกับเศษเดนอย่างแก!”

ชิโระ ไม่คิดเสียเวลาพูดกับชิริวแห่งสายฝนแม้แต่น้อย

เดิมที…เขาเพียงต้องการเข้ามาเก็บข้อมูลสถานการณ์ในอิมเพลดาวน์เท่านั้น

เช่นว่า เอซหมัดอัคคี ถูกส่งไปยังศูนย์บัญชาการใหญ่ของกองทัพเรือแล้วหรือยัง?

หมวกฟางลูฟี่ ปล่อยตัวโจรสลัดที่แข็งแกร่งคนใดออกมาบ้าง?

ยังมีขุมพลังลึกลับใดแฝงเร้นอยู่ในความมืดอีกหรือไม่?

เรื่องเหล่านี้ คือสิ่งที่ ชิโระ ต้องการไขกระจ่าง

ทว่าเขาไม่คาดคิดเลยว่า…

จะต้องมาเจอ “ความวิปลาส” ของชิริวแห่งสายฝนเข้าจังๆ

สำหรับชิริวแห่งสายฝนแล้ว…

ชิโระ ดูถูกเขาอย่างสิ้นเชิง

เมื่อครั้งยังอยู่ในกองทัพเรือ เขาได้ยินข่าวคราวมากมายเกี่ยวกับชายผู้นี้ ว่าชื่นชอบการสังหารนักโทษโดยไร้เหตุผล ยึดความตายของผู้อื่นเป็นความบันเทิง

ด้วยเหตุนี้ หลังจากพ่ายให้กับมาเจลแลน จึงถูกจับกุมและกักขังไว้เพื่อให้ทบทวนตนเอง

แต่ดูเหมือนว่า…

ชายผู้นี้ไม่เพียงไม่รู้สึกผิดสักนิด กลับร้ายกาจยิ่งกว่าเดิมเสียอีก

คงตั้งใจจะ ทรยศอิมเพลดาวน์ แล้วหันมาเป็น โจรสลัด เสียละมัง

ไม่เช่นนั้น คงไม่ลงมือฆ่าผู้คุมบริสุทธิ์เช่นนั้น

ไม่แปลกใจเลย…ที่ เศษเดนเช่นนี้ จะไปจับมือกับหนวดดำ!

“โอ้? ดูถูกกันเกินไปแล้วรึเปล่า? หรือคิดว่าฝีมือดาบแกเหนือกว่าชั้น? ชั้นน่ะ…คือ ชิริวแห่งสายฝน!”

ชิริวแห่งสายฝนชักดาบออก น้ำเสียงต่ำลึก ราวกับปีศาจในรัตติกาล

ไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นใคร

แต่หาญกล้าพูดทำนองนี้กับเขา…

ต้องตาย!

ฉัวะ—!!

ทันทีที่ชิริวชักดาบ

คลื่นดาบดั่งสายฟ้าแลบ พุ่งทะลวงเข้าใส่ชิโระในพริบตา!

อดีตผู้พิทักษ์แห่งอิมเพลดาวน์ ผู้ได้รับคำยกย่องจากมาเจลแลนว่า “ดาบไร้เทียมทาน” เมื่อเคลื่อนไหว ย่อมมุ่งสังหาร!

เพราะแท้จริงแล้ว…เขาสังหารเพื่อความสำราญ!

ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็น CPO หรือไม่?

ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายคิดว่าดาบของตนแกร่งกว่า?

งั้นวันนี้…มาดูกันว่าใครจะถูกฝังใต้คมดาบ!

แต่ในยามที่คลื่นดาบของชิริวฟาดเข้าใส่

ชิโระ ไม่เลือกจะรับดาบนั้นโดยตรง

เขาใช้ โซล หนึ่งใน วิชาหกรูปแบบ หลีกเลี่ยงอย่างรวดเร็ว แล้วใช้ ชิกัน นิ้วแทงเหินสวรรค์โต้กลับ!

ไม่ว่า ชิริวแห่งสายฝน จะชั่วช้าหรือไม่…

แต่พลังของเขายังคงแข็งแกร่ง

ในอิมเพลดาวน์ เขาเป็นเพียงผู้เดียวที่สามารถทัดเทียม มาเจลแลน พิษมรณะ ได้

และในบรรดานักดาบผู้ยิ่งใหญ่แห่งโลกนี้ ชื่อของชิริวย่อมไม่อาจถูกมองข้าม!

ด้วยเหตุนี้…

หากวัดกันที่วิชาดาบเพียงอย่างเดียว

ชิโระกับชิริว…อยู่ในระดับใกล้เคียงกัน

หากต้องการเอาชนะอย่างรวดเร็ว จำต้องเปลี่ยนวิธี!

ข้อได้เปรียบของชิโระคือ—

พลังโดยรวมที่เหนือกว่า!

ทั้ง วิชาดาบ, ฮาคิ, พละกำลัง ล้วนสามารถต่อกรกับยอดฝีมือระดับสูงสุด!

อีกทั้ง…ประสบการณ์การต่อสู้ก็โชกโชนยิ่งกว่า

ในช่วงสิบปีแห่งการรับราชการในกองทัพเรือ ชิโระผ่านศึกอันตรายมานับไม่ถ้วน

เหล่าโจรสลัดเลือดเดือดทั้งหลายคือบททดสอบแห่งความเป็นความตายให้กับเขาเสมอ

แต่ข้อเสียของตอนนี้คือ—

ชิโระไม่อาจเผยตัวตนที่แท้จริง

และการไม่เปิดเผยตัวตน หมายถึง เขาไม่สามารถใช้พลังที่แท้จริง ได้กับศัตรูที่แข็งแกร่งจนเกินไป

อย่างเช่น…ชิริวแห่งสายฝน!

แม้จะชนะ ก็ต้องแลกด้วยบาดแผล และมีความเสี่ยงสูงที่จะถูกเปิดโปง

นี่คือสิ่งที่เขา ยอมไม่ได้ในตอนนี้

ดังนั้น…เขาเพียงแค่จะสั่งสอนมันเบื้องต้นก่อน

โอกาสล้างแค้นยังมีในวันหน้า!

“ไงล่ะ…กลัวเรอะ? งั้น…ก็ตายไปซะเถอะ! ใครจะรำคาญนัก หากต้องเฉือนหัวเด็กเวร!”

เมื่อเห็นชิโระเพียงหลบหลีก และใช้แค่หกพลังพื้นฐานโต้กลับแบบขอไปที

ชิริวแห่งสายฝนก็เชื่อสนิทว่า…ไอ้นี่เป็นพวกดีแต่ปาก

แค่พอมีฝีมือนิดหน่อยเท่านั้น!

“ก่อนแกจะตาย…ให้ชั้นแสดงดาบที่แท้จริงให้ดูละกัน!!”

ณ ห้วงวินาทีนั้น

ชิริวแห่งสายฝน กุมดาบไว้ทั้งสองมือ แล้วยกสูงขึ้นเหนือศีรษะ

“วิชาดาบ—พายุฟ้าคำรณ!”

ฟ้าร้องครืน!

บนคมดาบชื่อดังนั้น แสงสายฟ้าระเบิดวาบออกมา

กลั่นรวมกลายเป็นคลื่นดาบอันทรงอำนาจ

ฟันลงใส่ชิโระ ที่อยู่ไม่ไกล!

มุมปากที่อมซิการ์อยู่ของชิริวกระตุกเล็กน้อย

นี่ไม่ใช่คลื่นดาบที่ร้ายแรงที่สุดของเขา

แต่ก็เพียงพอจะฆ่าไอ้หมอนี่—ที่ไม่รู้แม้แต่จะเป็น CPO จริงหรือเปล่า!

หลังจากนั้น เพียงโบกดาบเบาๆ ก็จะได้ “หัวของขยะ” ไว้เป็นของรางวัล!

หืม—

คลื่นดาบสายฟ้านั้นแรงดั่งพายุ ทะลวงร่างของชิโระทันที!

ตามความเข้าใจของชิริวแห่งสายฝน…ดาบนั้นสัมฤทธิ์ผลแล้ว

เขาไม่เห็นแม้แต่เงาร่างของชิโระหลังจากคลื่นดาบเข้าถึงครึ่งวินาที

แต่นั่นคือ—ภาพลวงตา!

ด้วยความเร็วสูงสุดของ “โซล” ผสานกับการเคลื่อนไหวอันแคบในพื้นที่จำกัด

ก่อร่างเป็นเงาลวงรูปแบบพิเศษ!

นี่คือหนึ่งใน วิชากายาแห่งตนเอง ที่ชิโระคิดค้นขึ้น!

ปัง! ปัง! ปัง!

หลังการฟันครั้งนั้น

ชิโระถอยหลังหลายก้าว ทำท่าเหมือนบาดเจ็บสาหัส

ด้วยท่าทีราวจะหมดแรง เขาชักดาบออกมาพยุงพื้นครึ่งหนึ่ง

นั่งคุกเข่าครึ่งหนึ่ง

ร่างกายเหมือนใกล้สิ้นลม

“หืม?”

“ดาบของแก…ใช้ได้ทีเดียว”

“แต่น่าเสียดาย…แกมันขยะ ไม่คู่ควรกับดาบนี้! งั้นก็…เมื่อตายแล้ว ขอชั้นรับไว้เอง!”

สายตาชิริวจับจ้องไปยังดาบของชิโระ “อาชูร่า”

ดาบชั้นยอดระดับ 21 ดาบชั้นยอด ที่เป็นของรางวัลจากระบบ ย่อมเย้ายวนแม้กระทั่งนักดาบชั้นยอดเอง!

ในเวลานั้น…

เสียงระบบดังขึ้นในหัวของชิโระ!

[ติง! ระบบภารกิจเปิดใช้งาน!]

[ภารกิจ 1: สังหารชิริวแห่งสายฝน ณ อิมเพลดาวน์ — รางวัล: วิชาดาบระดับสองของนักดาบผู้ยิ่งใหญ่ | ความเสี่ยง: มีโอกาส 50% ที่ตัวตนของโฮสต์จะถูกเปิดเผย]

[ภารกิจ 2: สังหารชิริวแห่งสายฝนในสงคราม ณ มารีนฟอร์ด — รางวัล: วิชาดาบระดับสามของนักดาบผู้ยิ่งใหญ่]

แม้ระบบจะปรากฏขึ้น

แต่ ชิโระไม่มีเวลาคิด ในตอนนี้

เพราะว่า…ชิริวแห่งสายฝน ได้ยืนอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว!

“ตายซะเถอะ ไอ้ตัวสารเลว!!”

ชิริวแห่งสายฝนยกดาบขึ้นหวังจะฟันเด็ดหัวอย่างไร้ปรานี!

แต่แล้ว—

ฉัวะ!!

“อ๊ากกกก!! มือของชั้น!!”

ในช่วงเวลาชั่วพริบตาเดียว!

ตอนที่ชิริวแห่งสายฝนยังไม่ทันได้ตั้งตัว

ชิโระ ที่ดูเหมือนจะบาดเจ็บสาหัส

กลับพุ่งเข้าโจมตีด้วยคลื่นดาบความเร็วสูงสุดที่ไล่ล่าความไวเพียงอย่างเดียว!

แม้ชิริวจะพยายามรับมือเต็มที่

แต่…แขนซ้ายส่วนใหญ่ก็ถูกตัดขาดไปเรียบร้อย!!

เจ็บจนแทบขาดใจ!

และในวินาทีถัดมา

อีกหนึ่งดาบของศัตรูก็ฟาดตามมาอีกระลอก!

แต่ชิริวแห่งสายฝนก็สมชื่อว่าเป็นยอดฝีมือ

แม้เจ็บแสนสาหัส แต่ยังสามารถต่อสู้ด้วยมือเดียวได้!

“ชิริวแห่งสายฝน…ไม่ว่ายังไงชั้นก็จะเอาชีวิตแกให้ได้ในวันหนึ่ง!”

ชิโระ รู้ดีว่า…จะเอาชนะชิริวในตอนนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย

แถมเสียงการต่อสู้ก็เริ่มลุกลามออกไป

เหล่าผู้คุมเริ่มวิ่งตรงมาทางนี้แล้ว

เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหา…ตอนนี้ควรถอยก่อนเป็นดีที่สุด!

หากในอนาคตเขาได้พบชิริวอีก…ในการศึกใหญ่ ณ มารีนฟอร์ด

ถึงตอนนั้น—ชิโระจะเอาชีวิตมันด้วยมือของตัวเอง!

ไม่รอให้จบประโยค…

ชิโระถอยฉับไวจากสนามรบ มุ่งหน้าสู่ ชั้นใต้ดินที่สี่

ซึ่งขณะนี้…คือศูนย์กลางของสนามรบแห่งอิมเพลดาวน์!

หมวกฟางลูฟี่ และพวกพ้อง…อยู่ที่นั่น!

[ติง!]

จบตอน