บทที่ 3 กวาดล้างคลังซูเปอร์มาร์เก็ตบ้าคลั่ง! เสียงร้องขอความช่วยเหลือ!

บทที่ 3 กวาดล้างคลังซูเปอร์มาร์เก็ตบ้าคลั่ง! เสียงร้องขอความช่วยเหลือ!

เมื่อเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น เซิ่นเหลียงไม่ทันได้คิดอะไรมาก จิตใต้สำนึกบอกว่าการหยิบของระยะไกลน่าจะใช้แบบนี้ได้ แต่ไม่คิดว่าจะทำได้จริง การหยิบของระยะไกลพัฒนาไปเป็นการควบคุมวัตถุระยะไกล!

แต่เขาพบว่าความสามารถนี้ใช้แรงมาก! หรือพูดอีกอย่างคือ ใช้พลังจิต

เมื่อกี้ใช้แค่สิบกว่าวินาที ตอนนี้เขารู้สึกเหมือนวิ่งสิบกิโลเมตรเสร็จ! ต้องหายใจหอบเพื่อฟื้นฟูพลังที่เสียไป

"ระบบ ความสามารถควบคุมวัตถุระยะไกลกับหยิบของระยะไกลต่างกันยังไง?" เซิ่นเหลียงถามโดยอัตโนมัติ ระบบก็ฉลาดพอตัว

【ติ๊ง! การหยิบของระยะไกลคือการใช้จิตล็อกวัตถุ แล้วเก็บวัตถุเข้าคลังสินค้ามิติ ความสามารถนี้สำเร็จได้ด้วยพลังเก็บของอันทรงพลังของคลังสินค้ามิติ โฮสต์ใช้พลังแค่ตอนล็อกวัตถุเท่านั้น】

【การควบคุมวัตถุระยะไกลต่างจากการหยิบของระยะไกล เมื่อเทียบกับการหยิบของระยะไกลที่คลังสินค้ามิติรับภาระส่วนใหญ่ การควบคุมวัตถุระยะไกลต้องใช้พลังงานจากตัวโฮสต์เองทั้งหมด!】

"อ๋อ เข้าใจแล้ว" เซิ่นเหลียงเข้าใจแล้ว

พูดง่ายๆ ในการหยิบของระยะไกล โฮสต์เป็นแค่โฟร์แมน แค่สั่งให้คนงาน (คลังสินค้ามิติ) ทำงาน สิ่งที่เสียไปคือพลังงานจิต แต่ไม่มากนัก

การควบคุมวัตถุระยะไกลใช้พลังมากกว่า เหมือนโฮสต์ต้องทำงานหนักเอง ทั้งใช้แรงทั้งใช้พลังจิต

【ติ๊ง! เตือนโฮสต์! จนกว่าคุณจะได้รับการเสริมพลัง พลังจิต กำลังกาย และพลังจิตสัมผัสที่คุณมีอยู่ตอนนี้ จะรองรับการควบคุมวัตถุระยะไกลได้นานสุด 1 ชั่วโมงต่อการฟื้นฟู 3 ชั่วโมง หากเกินจะมีความเสี่ยงสูงที่จะหมดสติทันที จนกว่าจะได้พักฟื้นพลังกายทั้งหมดถึงจะตื่น!】

ได้ยินคำเตือนนี้ เซิ่นเหลียงรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมา โชคดีที่การต่อสู้เมื่อกี้ใช้เวลาแค่สิบกว่าวินาที ถ้าเกิน 1 ชั่วโมงจริงๆ คงแย่แน่

มองศพของสามหมูดำไม่ไกล เซิ่นเหลียงถอนหายใจอย่างเย็นชา แม้จะเป็นการฆ่าคนครั้งแรก อาจเป็นเพราะเคยผ่านโลกวันสิ้นโลกมาแล้ว เซิ่นเหลียงไม่มีความรู้สึกผิดมากนัก และไม่คิดจัดการที่เกิดเหตุ ตอนนี้เก็บเสบียงสำคัญที่สุด อย่างอื่นเป็นเรื่องเล็ก

แต่เขาก็ระวังตัว หันไปล็อคประตูคลังสินค้า จึงวางใจและเก็บของต่อ

"สมแล้วที่เป็นซูเปอร์มาร์เก็ตวอลมาร์ท แค่โซนขนมก็มีสต็อกสิบกว่าตันแล้ว!"

โซนขนม โซนผักผลไม้ โซนเครื่องปรุง โซนเนื้อสัตว์! หลังจากเซิ่นเหลียงกวาดไปหนึ่งตั้ง! คลังขนาดหมื่นตารางเมตรนี้ ถูกเซิ่นเหลียงกวาดไปเกือบหมดแล้ว เหลือไม่มากแต่มีน้ำหนักที่สุดคือโซนข้าวแป้งน้ำมัน เซิ่นเหลียงจะปล่อยไปได้ไง!

"ข้าวดอกมะลิ? อู๋ฉาง? ข้าวไทย? เก็บๆๆ!"

"แป้งขาว? แป้งข้าวดำ? แป้งข้าวโพด? เก็บๆๆ!"

"ถั่วสารพัดชนิด! พุทราแดง! ธัญพืชทั้งหลาย! ต้องเก็บ!"

"น้ำมันถั่วเหลือง! น้ำมันข้าวโพด! น้ำมันถั่วลิสง! น้ำมันงา เต้าเจี้ยว ซีอิ๊วขาว ซีอิ๊วดำ ซอสหอยนางรม! ไม่เหลือสักอย่าง! เก็บหมด!"

"เดี๋ยว ทางนี้ยังมีเมล็ดพันธุ์ธัญพืชผักอีก? เก็บหมด!"

บางคนคิดว่าในวันสิ้นโลกกักตุนเสบียงสำคัญที่สุด แต่เซิ่นเหลียงรู้ดีว่า เสบียงต้องมีวันหมด ตอนนั้น ถ้ามีเมล็ดพันธุ์เอาไว้ปลูก นั่นแหละคือการพัฒนาที่ยั่งยืน ไม่งั้นก็แค่นั่งกินจนหมดเท่านั้น!

เก็บโซนข้าวแป้งน้ำมันเสร็จแล้ว เซิ่นเหลียงมาถึงโซนสุดท้าย โซนห้องเย็น!

ห้องเย็นแบ่งเป็นพื้นที่ในและนอก พื้นที่ในคือพวกเนื้อแช่แข็ง น่องไก่ ปีกไก่ กรงเล็บไก่ เนื้อวัว เนื้อหมู เนื้อแกะ ลูกชิ้นสารพัดชนิด! พื้นที่นอก คือพวกน้ำดื่ม

"ตอนวันสิ้นโลก ถ้าเอาของพวกนี้มาทำหม้อไฟ" "ไม่รู้จะน้ำลายไหลแย่เลยหรือเปล่า?"

เซิ่นเหลียงยิ้มกว้าง ยิ้มจนดอกไม้บาน! เขารู้สึกครั้งแรกว่า วันสิ้นโลกอาจจะไม่ได้ยากลำบากเท่าไหร่!

เก็บๆๆ!!! เก็บหมด!!! ทำงานหนักเป็นเวลาหลายชั่วโมง! เซิ่นเหลียงพบว่า คลังสินค้ามิติยังมีฟังก์ชั่นสถิติด้วย

【ข้าวแป้งธัญพืช: 18.6 ตัน】

【น้ำมันสารพัด: 8 ตัน】

【ขนมสารพัด: 10.8 ตัน】

【เนื้อหมู: 2.5 ตัน】

【เนื้อวัว: 2.5 ตัน】

【เนื้อแกะเนื้อไก่และเนื้อสัตว์อื่นๆ รวม: 1.5 ตัน】

【ผัก: 1.2 ตัน】

【ผลไม้: 1.6 ตัน】

【ไข่ไก่: 900 กิโลกรัม】

【เครื่องดื่มแอลกอฮอล์: 8,500 ลัง】

【นม: 5,080 ลัง】

【น้ำดื่ม: 21 ตัน】

【ยาเสริมสุขภาพ: 6,981 กล่อง】

【ผลิตภัณฑ์สิ่งทอ: 8,250 ชิ้น】

【เครื่องใช้ในชีวิตประจำวัน: * ชิ้น】

【เครื่องมือเบ็ดเตล็ด: * ชิ้น】

【ของอื่นๆ: * ชิ้น】

เสบียงเยอะมาก!!! ตอนเก็บไม่รู้สึก แต่พอเห็นสถิติ เซิ่นเหลียงตาเบิกกว้าง!

น้ำถังใหญ่ 18.9 ลิตร คนหนึ่งกินปีละประมาณ 22 ถัง คิดเผื่อเป็น 25 ถัง เท่ากับ 472.5 ลิตร น้ำหนึ่งตันเท่ากับ 1,000 ลิตร นั่นคือ น้ำหนึ่งตันพอให้คนสองคนกินอย่างสบายได้หนึ่งปี!

น้ำ 21 ตัน! เท่ากับปริมาณที่คน 42 คนกินหนึ่งปี! ถ้าแค่เซิ่นเหลียงคนเดียว พอกินได้ 42 ปี!

"42 ปี ตอนนี้ฉันอายุ 24 แล้ว น้ำพวกนี้พอให้ฉันใช้ถึงอายุ 66 เลย?!" "ซี่ ฟินสุดๆ!"

แล้วยังมีธัญพืช! คนหนึ่งกินธัญพืชปีละประมาณ 420 กิโลกรัม! 18.6 ตัน เท่ากับปริมาณที่คน 44 คนกินหนึ่งปี หรือคนหนึ่งคนกิน 44 ปี!

แล้วยังมีเนื้อสัตว์! คนกินเนื้อเฉลี่ยปีละ 40 กิโลกรัม คิดเผื่อเป็น 50 กิโลกรัม! เนื้อสัตว์ 6.5 ตัน เท่ากับปริมาณที่คน 130 คนกินหนึ่งปี หรือคนหนึ่งคนกิน 130 ปี!

นี่แค่เนื้อสัตว์กับธัญพืช! เซิ่นเหลียงยังเก็บขนมจิปาถะ มันฝรั่งทอด ขนมหวาน ขนมปัง และผักผลไม้อีกมากมาย รวมกันแล้วพอให้เซิ่นเหลียงคนเดียวกินได้ทั้งชีวิต!

"เจ๋งมาก สมแล้วที่เป็นคลังสินค้ามิติ!" "เก็บไว้ข้างในไม่เน่าเสียเลยเยี่ยมมาก!"

เซิ่นเหลียงยังพบว่า ของจากคลังซูเปอร์มาร์เก็ตหมื่นตารางเมตร เมื่อเก็บในคลังสินค้ามิติ กินพื้นที่แค่ประมาณหนึ่งในห้า เพราะคลังสินค้ามิติจัดวางของเป็นระเบียบ แม้จะมีพื้นที่หนึ่งหมื่นตารางเมตรเท่ากัน แต่คลังสินค้ามิติสามารถวางของสูงมาก!

เซิ่นเหลียงไม่แน่ใจว่าคลังสินค้ามิติสูงแค่ไหน แต่ดูแล้ว น่าจะสูงเป็นร้อยเมตร!

"ถ้าคิดว่าคลังวอลมาร์ทสูง 10 เมตร คลังสินค้ามิติก็น่าจะเทียบเท่าคลังวอลมาร์ท 10 แห่งได้สบาย!"

ของเบ็ดเตล็ดที่เหลือมีครบทุกอย่าง ยอดสถิติของเบ็ดเตล็ดหลายแสนชิ้นดูน่าตกใจ เซิ่นเหลียงตรวจสอบแล้วพบว่า รวมตะปูด้วย ลองคิดดู ตะปูเป็นพันตัวยังไม่เต็มกระเป๋านักเรียนเลย วัสดุฮาร์ดแวร์พวกนี้อนาคตต้องใช้แน่ เซิ่นเหลียงก็เลยไม่ปฏิเสธ!

"ไม่พอ ยังไม่พอ!" "ต้องกักตุนต่อ!!!" "ต้องการอุปกรณ์การแพทย์ ยา และวัสดุฉุกเฉินต่างๆ!"

เซิ่นเหลียงหาเจอหน้ากาก KN95 ในกองเสบียง ตอนนี้เขายังไม่แน่ใจว่าไวรัสจะแพร่ทางอากาศหรือไม่ ก็ต้องเตรียมพร้อมไว้

"น่าเสียดายที่นี่ไม่มีปืน" เซิ่นเหลียงเอ่ยเสียดาย แล้วหยิบมีดผลไม้ยาวเล่มหนึ่งจากแผนกมีด มันดูคล้ายมีดแตงโมที่หลิวหัวเฉียงใช้ซื้อแตงโม รวมด้ามยาวประมาณ 50 เซนติเมตร ถือแล้วมีน้ำหนัก ส่วนหน้ามีคมมีด ทั้งฟันทั้งแทงทั้งทิ่มได้ ใช้งานได้จริง!

นี่คืออาวุธมือ นึกถึงว่าตัวเองยังควบคุมวัตถุระยะไกลได้ เซิ่นเหลียงจึงเตรียมมีดผลไม้เล็กๆ ที่คมอีกหลายเล่ม การควบคุมวัตถุระยะไกลขึ้นอยู่กับน้ำหนักด้วย น้ำหนักน้อยก็ใช้พลังจิตน้อย เซิ่นเหลียงก็จะสามารถควบคุมวัตถุระยะไกลได้นานขึ้น

【ติ๊ง! ตรวจพบคลังสินค้ามิติบรรจุความจุแล้ว 10% เมื่อเก็บเสบียงถึง 30% จะได้รับรางวัลอัพเกรดคลัง!】

"ซี่ เพิ่มเป็น 30% ยังมีรางวัลอีก?" "ดูเหมือนระบบก็สนับสนุนให้ฉันช้อปปิ้ง 0 หยวนต่อนี่!"

เซิ่นเหลียงดูเวลา! ตอนนี้บ่ายสี่กว่าแล้ว ในมือถือ มีรายงานซอมบี้ปรากฏในหลายพื้นที่ แต่ทั้งหมดถูกควบคุมได้อย่างมีประสิทธิภาพ

เซิ่นเหลียงอดถอนหายใจไม่ได้ "ดูเหมือนก่อนการระบาดใหญ่ ก็ไม่ปลอดภัยเหมือนกันนะ"

สิบกว่านาทีหลังจากเซิ่นเหลียงออกจากคลัง เจ้าของซูเปอร์มาร์เก็ตมาถึงอย่างเชื่องช้า เตรียมย้ายเสบียง เปิดประตูคลัง เห็นชั้นวางของว่างเปล่า เจ้าของซูเปอร์ยืนตะลึง

"ฟัค! ใครขโมยของฉัน!!!"

......

เมื่อเซิ่นเหลียงกลับไปในซูเปอร์มาร์เก็ตอีกครั้ง ยังคงมีเสียงร้องไห้ดังก้องไปทั่ว แต่คราวนี้ไม่ใช่แค่คนแย่งของร้องเท่านั้น มีเสียงร้องด้วยความสิ้นหวังของคนถูกซอมบี้ฉีกกัดเพิ่มมาด้วย ไม่ผิดแน่ ซอมบี้ที่ปรากฏกะทันหัน น่าจะเป็นแม่ลูกคู่นั้นแหละ

ฮู้ว——! เสียงคำรามดังมา! เซิ่นเหลียงระวังตัวหลบ! แล้วม่านตาก็หดเล็กลง!

"เป็นนายนี่เอง!"

เป็นตำรวจคนนั้น! สุดท้ายตำรวจใจดีก็หนีความตายไม่พ้น!

เซิ่นเหลียงเฉยชาทันที รีบหยิบมีดฟันแตงโม ฟันหัวซอมบี้ตำรวจอย่างแรง ฟันเต็มแรง แต่เซิ่นเหลียงรู้สึกว่ามีดฝังลึกเข้าไป!

ดีที่แรงมากพอ ซอมบี้ตำรวจหยุดชะงักทันที! แล้วล้มลง

"ฮู่——!" "เกือบไป!"

ครั้งแรกยังไม่ชำนาญ แต่เซิ่นเหลียงยิ่งมั่นใจว่า ความสามารถเพิ่มความระแวดระวังของเครื่องรางวันสิ้นโลกมีประโยชน์มาก แม้ซอมบี้อยู่ข้างหลัง ก็ทำให้เขาเกิดความระวังได้ทันท่วงที!

ไม่ควรชักช้า เซิ่นเหลียงตัดสินใจรีบออกไป ไปหาเป้าหมายช้อปปิ้ง 0 หยวนต่อไป

แต่จู่ๆ เสียงร้องขอความช่วยเหลือที่คุ้นเคยก็ดังมา เซิ่นเหลียงกำลังจะเพิกเฉย แต่กลับชะงักโดยอัตโนมัติ

"เสียงนี้ คุ้นๆ"

ในเวลาเดียวกัน ตราประทับกองทัพวันสิ้นโลกในอกส่งความร้อนอ่อนๆ ระบบส่งการแจ้งเตือน

【ติ๊ง! พบบุคคลพิเศษ! ตรงตามมาตรฐานการรับเข้ากองทัพวันสิ้นโลก!】

【โฮสต์สามารถเลือกได้ว่าจะรับคนนี้เข้ามาหรือไม่!】

【หมายเหตุ: หลังรับเข้ามาแล้ว โปรดประทับตราบนร่างกายเขา จึงจะได้รับความจงรักภักดีอย่างสมบูรณ์ และมอบพลังวันสิ้นโลกแบบสุ่มให้ ในขณะที่เขาได้รับพลัง โฮสต์ก็จะได้รับรางวัลแบบสุ่มด้วย (หลังรับคนเข้ามาสำเร็จแล้วจะไม่มีการแจ้งเตือนอีก)】

(จบบทที่ 3)