บทที่ 2 จลาจลก่อนวันสิ้นโลก! แรงกระตุ้นให้ฆ่าคน!

บทที่ 2 จลาจลก่อนวันสิ้นโลก! แรงกระตุ้นให้ฆ่าคน!

"พระเจ้า! ช่วยด้วย! เขากำลังกัดคน!"

"ใครก็ได้ช่วยลูกฉันที เขาเป็นลูกชายฉันฮือๆๆ! ลูกชายฉันเห็นเขาล้มคิดว่าป่วยเลยจะช่วยปั๊มหัวใจ แต่คนนี้จู่ๆ ก็ลุกพรวดขึ้นมาแล้วเนรคุณ...ช่วยด้วย ช่วยลูกฉันที!"

"ปล่อยฉัน!! ฉันจะไปช่วยลูกชายฉันฮือๆๆ!"

ผู้หญิงคนนั้นร้องไห้โฮ

เห็นได้ชัดว่า เธอไม่รู้ว่าคนที่กำลังฉีกกัดลูกชายเธออยู่นั้นคือซอมบี้ที่สูญเสียความเป็นมนุษย์ไปแล้ว

ตำรวจที่เดินผ่านมากอดรัดหญิงคนนั้นไว้แน่น

"อย่าไป! เขาติดเชื้อไวรัส X แล้ว!"

"อันตราย!"

ตำรวจเองก็ตกใจไม่น้อย

แม้ช่วงนี้ไวรัส X จะปรากฏในหลายประเทศทั่วโลก!

แต่ในประเทศหลง ในเมืองนี้ ตำรวจคนนี้เพิ่งเจอเป็นครั้งแรก

ทำให้เขาชั่วขณะหนึ่งก็ตั้งสติไม่ติด

"ทุกคนอย่าเข้ามามุงดู!"

"ทุกคน ตามคำสั่งประเทศ ให้กลับบ้านทันที ห้ามออกนอกบ้านถ้าไม่จำเป็น!"

"เร็ว! เร็วเข้า!"

"คุณผู้หญิง โปรดอย่าใจร้อน ตอนนี้เข้าไปอันตรายมาก!"

แต่การปกป้องประชาชนคือหน้าที่ของตำรวจ เขาปกป้องผู้หญิงคนนั้น สั่งให้คนที่เดินผ่านรีบออกไป พร้อมกับเปิดวิทยุสื่อสารรายงาน!

"รายงาน ที่ถนนหลงหยางเลขที่ 128 พลาซ่าวอลมาร์ท พบผู้ติดเชื้อไวรัส X!"

"ขณะนี้มีคนถูกผู้ติดเชื้อฉีกกัดแล้วหนึ่งคน ควรยิงทิ้งหรือไม่!"

รออยู่ชั่วครู่

เสียงตอบอย่างเร่งด่วนดังมาจากวิทยุ!

"ผู้ติดเชื้อไวรัส X กำลังฉีกกัดคนเดินถนน?!"

"ยิง ยิงทันที!!!"

ทุกประเทศทดสอบมาแล้ว คนที่ติดเชื้อไวรัส X จริงๆ แล้วไม่มีทางรักษาได้เลย ซ้ำร้ายยังคลุ้มคลั่งและกระหายเลือดมากขึ้นเรื่อยๆ ส่วนเรื่องยาต้านและวัคซีนที่เริ่มมีประสิทธิภาพที่พูดในข่าว ก็แค่คำพูดปลอบใจให้คนสงบเท่านั้น แต่ทุกประเทศก็กำลังค้นหาแอนติบอดีต่อไวรัสกันจริงๆ นั่นแหละคือสิ่งที่จะช่วยชีวิตได้

แต่แอนติบอดีไม่ใช่จะหาง่ายๆ

ตำรวจรีบล้วงปืนออกมาอย่างตื่นตระหนก

ตอนนี้ เด็กหนุ่มที่ถูกกัดกำลังหมดลมหายใจ

แม่ของเขาแทบจะคลั่ง พุ่งออกจากอ้อมแขนตำรวจที่กักไว้ วิ่งไปหาซอมบี้ พยายามช่วยลูกชาย ผลก็คาดเดาได้ ผู้หญิงคนนั้นกลายเป็าเป้าหมายใหม่ของซอมบี้ และโดนกระโจนใส่ในทันที!

เมื่อวินาทีก่อนยังตะโกนว่าปล่อยลูกฉัน!

วินาทีถัดมาก็ร้องให้ช่วยแล้ว

"บ้าเอ๊ย ตายซะ!!!"

เมื่อเห็นสายตากระหายเลือดของผู้ติดเชื้อ รวมถึงสภาพน่ากลัวที่มีเลือดและเนื้อคนเต็มปาก

ตำรวจเริ่มลนลาน

ล้วงปืนออกมายิงรัวๆ

ปัง——!

ปังปังปัง——!

แต่ยิงหลายนัด ยิงไม่พลาดสักนัด แม้แต่หัวใจก็โดน แต่ซอมบี้แค่อึ้งไปสองวินาที ไม่เพียงไม่ตาย แต่กลับคลุ้มคลั่งมากกว่าเดิม!

"เป็นไปไม่ได้!"

"ทำไมยิงไม่ตาย!"

ตำรวจตกใจสุดขีด!

ซอมบี้ถูกยั่วโมโหสำเร็จ มันปล่อยผู้หญิงและเด็กที่กัดไปครึ่งทาง

แล้วลุกขึ้น พุ่งเข้าใส่ตำรวจ

"ต้องยิงหัว!"

มีเสียงตะโกนมาจากที่ไหนสักแห่ง เตือนตำรวจ

ตำรวจตกใจมาก พยายามอย่างหนัก ในที่สุดก็ยิงโดนหัวซอมบี้ ซอมบี้จึงจะสิ้นชีพ แต่เขาไม่ทันสังเกตว่าแม่ลูกคู่นั้นกำลังจะตายอยู่แล้ว ดูเหมือนกำลังจะสิ้นลมในไม่ช้า

เซิ่นเหลียงรู้ว่า หลังตายอย่างมากสองนาที อย่างน้อยสิบกว่าวินาที

คนตายก็จะกลายเป็นซอมบี้

การบอกตำรวจให้ยิงหัว

นี่เป็นมโนธรรมอันน้อยนิดที่เขายังมี

แต่มีเสียงหนึ่งเตือนในสมอง: คนที่ไม่มีประโยชน์กับนาย อย่าไปยุ่งกับเรื่องไม่เกี่ยว ยุคสิ้นโลกไม่ต้องการความเมตตาเกินขอบเขต!

ในยุคสิ้นโลกไร้ความปรานีนี้ หากต้องการอยู่รอด ทำแต่สิ่งที่เป็นประโยชน์กับตัวเองเท่านั้น คนไม่เห็นแก่ตัวฟ้าดินไม่เอา คำนี้ใช้ได้ดีที่สุดในยุคสิ้นโลก!

"ไม่ว่าต่อไปจะเกิดอะไรขึ้น ตอนนี้ กักตุนของสำคัญที่สุด อย่าว่าแต่ช่วยคนเลย ใครกล้าขวางฉันกักตุนของ ฉันจะฆ่าให้หมด"

"ขอโทษนะคุณตำรวจ ในยุคสิ้นโลกปกป้องตัวเองสำคัญที่สุด"

ใบหน้าเซิ่นเหลียงเพิ่มความเย็นชา

วิ่งเข้าซูเปอร์มาร์เก็ตโดยไม่ลังเล

ส่วนตำรวจจะถูกโจมตีหรือไม่ ก็แล้วแต่โชคชะตาเขา

พอตำรวจได้สติ ก็หาคนที่เตือนเขาไม่เจอ เซิ่นเหลียงวิ่งเข้าซูเปอร์ไปนานแล้ว

"กวาดแม่งให้หมด!!!"

"วันสิ้นโลกมาแล้ว!!!"

"อย่าปล้นฉัน พวกนี้ฉันจ่ายเงินแล้ว ไอ้สวะ!"

"ช่วยด้วย! มีคนปล้น!!"

ในซูเปอร์มาร์เก็ต วุ่นวายไปหมด

มีคนกลุ่มหนึ่งเป็นหัวโจก เริ่มปล้นสะดมอย่างบ้าคลั่ง

มีคนต่างชาติหลายคนอาศัยร่างกายที่แข็งแรง ปล้นของคนอื่น ปล้นของในซูเปอร์ยังพอทำเข้าใจได้ แต่ยังมีคนปล้นกระเป๋าสตางค์คนอื่นด้วย

ตอนแรกยามยังขัดขวาง แต่พอโดนรุมตีหนัก ยามก็เลิกสนใจ ตัดสินใจเข้าร่วมการช้อปปิ้ง 0 หยวน เริ่มกวาดสินค้าบ้าคลั่ง!

เซิ่นเหลียงเพียงมองอย่างเย็นชาแล้วไม่สนใจอีก

นี่คือลางบอกเหตุของวันสิ้นโลก

ในอนาคต สถานการณ์แบบนี้จะเกิดขึ้นทั่วไป

"พวกหมูฝรั่งพวกนี้ มีเวลาจัดการพวกแกทีหลัง!"

"ตอนนี้ เริ่มกักตุนของสำคัญที่สุด!"

มองดูเสบียงมากมายในซูเปอร์ เซิ่นเหลียงยิ้มกว้าง ช้อปปิ้ง 0 หยวนในซูเปอร์มาร์เก็ต กำลังจะเริ่มแล้ว!!!

......

เซิ่นเหลียงมีความสามารถหยิบของระยะไกล

แต่มีคนที่หน้างานเยอะเกินไป เขาไม่รู้จะเริ่มอย่างไร

เขาเชื่อว่าถ้าใช้ความสามารถนี้ต่อหน้าคนอื่น คงถูกมองว่าเป็นพวกประหลาดและโดนรุมตีแน่ๆ หลังจากแอบเก็บของได้บ้าง ก็พบว่าประสิทธิภาพต่ำไป

เกิดความคิดขึ้นมา

เขาตามพนักงานสต็อกสินค้าคนหนึ่ง

"ไม่ผิดแน่ หลังประตูกันขโมยใหญ่นั่น ต้องเป็นคลังสินค้าของวอลมาร์ทแน่ๆ"

ซูเปอร์มาร์เก็ตใหญ่ๆ แต่ละแห่ง สต็อกสินค้าปริมาณน่าตกใจ

หลายคนจะปล้นแต่ของบนชั้นวางสินค้า

แต่ไม่รู้ว่า!

คลังสินค้าต่างหากที่มีเสบียงมากมายจริงๆ!

ปัง——!

"นาย!?"

ปังปังปัง——!

"อืม......"

ตึง——!

เซิ่นเหลียงทำให้ลุงสต็อกคนนี้สลบ

ไม่ได้ทำแบบนี้นานแล้ว มือชา ต้องตีสองครั้งถึงสลบ ดีที่ชาติก่อนเคยเป็นทหาร ยังมีแรงในมือ ผ่านไปได้อย่างหวุดหวิด

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเครื่องรางวันสิ้นโลกที่เพิ่มความระแวดระวังตามธรรมชาติหรือเปล่า

ตอนเซิ่นเหลียงทำเรื่องนี้

เขาจะมองรอบๆ โดยไม่รู้ตัว

แม้จะตื่นเต้น ก็ยังไม่ลืมหลบกล้องวงจรปิด

"ฮู่ หัวใจเริ่มเต้นเร็วแล้ว"

แม้จะตื่นเต้น แต่เซิ่นเหลียงก็เริ่มตื่นเต้น

รีบถอดเสื้อผ้าของพนักงานสต็อก แล้วใส่เสื้อผ้าผู้ชายที่เขาหยิบมาจากแผนกเสื้อผ้า ระหว่างเปลี่ยน ลุงพนักงานก็ตื่น เซิ่นเหลียงตีที่ต้นคอลุงด้วยมือเป็นครั้งที่สอง จากนั้นใส่หมวกและหน้ากาก หมุนตัวเข้าคลัง

คลังใหญ่มาก เกือบหมื่นตารางเมตร!

คลังวอลมาร์ททันสมัยมาก พนักงานน้อยมาก ส่วนใหญ่เป็นหุ่นยนต์

ตอนนี้ อีกชั่วโมงเดียวจะเลิกงาน

พนักงานสต็อกคนเดียวที่ถูกเซิ่นเหลียงทำให้สลบ ถ้าไม่มีอะไรผิดปกติก็คงจะถูกส่งโรงพยาบาลแล้ว

"นั่นแปลว่า ที่นี่ต่อไปฉันจะเก็บเสบียงได้ตามใจชอบเลย?!"

มองชั้นวางสินค้ามากมายข้างหน้า กองเสบียงมหาศาล เซิ่นเหลียงตาเป็นประกาย!!!

"ชั้นแรก บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป! เก็บๆๆ!"

"ชั้นที่สอง ขนมกรุบกรอบมันฝรั่งทอด? เก็บๆๆ!"

"ทางนี้มีอะไร ลูกอมช็อกโกแลตสนิกเกอร์? ต้องเก็บ!"

เซิ่นเหลียงพบว่า ระยะสูงสุดที่เขาหยิบของได้ พอดีกับขนาดชั้นวางสินค้าขนาดใหญ่พอดี ความเร็วในการเก็บก็เร็วมาก แต่...

"แม่ง! ไม่คิดว่าคลังวอลมาร์ทจะใหญ่ขนาดนี้!"

ตอนแรกที่ได้คลังสินค้ามิติ

เซิ่นเหลียงรู้สึกเทพมาก แต่พอเก็บจริงๆ เขาพบว่า แม้จะมีความสามารถหยิบของระยะไกล แม้จะมีคลังสินค้ามิติขนาดใหญ่ ก็ไม่สามารถเก็บทั้งหมดได้ในพริบตา มากสุดก็แค่เก็บทีละชั้นๆ เหนื่อยจริงๆ ดูเหมือนหนึ่งชั่วโมงอาจจะเก็บไม่หมด

แต่ ความสุขในการกักตุนของใครจะเข้าใจ?

เซิ่นเหลียงกำลังสนุกอยู่!

เพราะพวกนี้คือเสบียงช่วยชีวิตในวันสิ้นโลกที่จะมาถึง ในอนาคต เงิน แม้แต่อัญมณีจะกลายเป็นขยะ อาหารและเนื้อสัตว์ แม้แต่เกลือหนึ่งห่อในอนาคต จะกลายเป็นของมีค่าเทียบเท่าทองคำ!

"เก็บๆๆ!"

"มาอยู่ในอ้อมอกฉันให้หมดเลย!"

เซิ่นเหลียงกำลังเก็บอย่างสนุก

คิดว่าทั้งคลังมีแต่เขาที่รู้

ไม่คิดว่า จะเกิดเรื่องไม่คาดฝัน!

"ฮ่าๆๆๆ! ฉันบอกแล้วใช่ไหม!!!"

"ข้างนอกนั่นจิ๊บจ๊อย! ที่นี่ต่างหากคือสวรรค์!"

"พี่น้อง วันสิ้นโลกกำลังมา ปล้นเลย!!!"

"หืม? เมื่อกี้เราฆ่าพนักงานสต็อกคนนั้นไป ไม่คิดว่าข้างในจะยังมีพนักงานอีกคน?"

สามคนที่เพิ่งเข้ามา!

จ้องเซิ่นเหลียงอย่างดุร้าย!

มองให้ดี ทั้งสามคนเป็นฝรั่ง!

แต่พูดภาษาทั่วไปของประเทศหลงได้แบบติดๆ ขัดๆ!

ในมือถือมีดเปื้อนเลือดและกุญแจจากเอวพนักงานสต็อก สายตาเซิ่นเหลียงเข้มขึ้น พวกมันฆ่าพนักงานสต็อกที่น่าสงสารคนนั้นจริงๆ ถ้าเขาขัดขวาง ก็พอเข้าใจได้ แต่พนักงานสต็อกโดนเซิ่นเหลียงทำให้สลบแล้ว ไม่มีอันตราย แต่กลับถูกพวกมันฆ่า?

วันสิ้นโลกยังไม่มาถึงจริงๆ พวกสัตว์เหล่านี้เริ่มไร้มนุษยธรรมแล้วหรือ

คนผิวดำที่เป็นหัวหน้ายิ้มกว้าง!

"ไอ้หนู รีบไสหัวไป!"

"ไม่งั้น ฆ่าแกเลย!"

เซิ่นเหลียงยิ้มกว้าง

รอยยิ้มแฝงความโหดเหี้ยม

"ไม่อยากตายก็รีบไสหัวไป อย่ามายุ่งกับฉัน"

"ไอ้พวกหมูดำโง่เง่า!"

ข้างนอกก่อเรื่องคือพวกมัน ตอนนี้ก็พวกหมูฝรั่งพวกนี้อีก!

"ฟัค!"

"พี่น้อง ไอ้คนเหลืองนี่กล้าขู่พวกเรา!"

"เข้าพร้อมกัน! ฆ่ามัน!!!"

ดวงตาเซิ่นเหลียงเข้มขึ้น!

ชาตินี้ เขายังไม่เคยฆ่าคน!

แต่ตอนนี้ ในสมองเขามีแรงกระตุ้นอยากฆ่าคน!

ในเวลาเดียวกัน มีจิตสำนึกไร้รูปแบบแผ่ออกมา!

จิตหยิบของระยะไกลของเขาจับสิ่งของชิ้นหนึ่งได้ นั่นคือมีดผลไม้คมกริบ จากนั้น มีดผลไม้ก็ลอยออกมาจากกล่อง!

เขาไม่รู้ว่าแบบนี้จะฆ่าคนได้หรือไม่

แต่นี่คือความคิดแรกของเขาในตอนนี้!

"กล้ามาฆ่าคนปล้นของในเขตประเทศหลง?!"

"ตายซะพวกแกไอ้หมูดำโง่เง่า!!!"

ฉิ้ว——!

มีดผลไม้พุ่งทะยานขึ้น!

พุ่งตรงไปที่หนึ่งในสามฝรั่ง!

เร็วเกินกว่าจะตั้งตัว!

ในพริบตา มีดปักเข้าที่หัวใจของคนนั้น!

จนตาย เขายังเบิกตากว้าง!

ไม่อยากเชื่อ!!!

มองอีกสองคน ตาเต็มไปด้วยความกลัวและไม่อยากเชื่อ!

"เกิดอะไรขึ้น!"

"พระผู้เป็นเจ้า เกิดอะไรขึ้น!"

จากนั้น!

มีดผลไม้ที่ปักอยู่ในอกศพพุ่งออกมา!

สองไอ้หมูดำที่เหลือตกใจสุดขีด!

"ปีศาจ!"

"มันเป็นปีศาจ! มันเป็นพ่อมดดำ! หนีเร็ว!"

สองคนหันหลังกลับจะวิ่งหนี!

แต่สายไปแล้ว

ฉิ้ว——!!!

มีดผลไม้พุ่งมา!!!

จากนั้น ตัดคอเลย!!!

สองไอ้หมูดำล้มพังพาบ เลือดไหลออกจากลำคอ ร่างสั่นและเลือดทะลักออกมา ตายไปพร้อมความกลัวไม่สิ้นสุดบนใบหน้า!

เซิ่นเหลียงหายใจหอบ!

เหมือนใช้แรงมาก!

แต่ในดวงตากลับเปล่งประกาย!

"หยิบของระยะไกลยังใช้แบบนี้ได้!"

"มันส์ มันส์จริงๆ!!!"

(จบบทที่ 2)