บทที่ 50 - องค์หญิงผู้หลบหนี
บทที่ 50 - องค์หญิงผู้หลบหนี
บทที่ 50 - องค์หญิงผู้หลบหนี
องค์หญิงผู้นี้ ย่อมเป็นองค์หญิงสี่แห่งแคว้นอัสนีสวรรค์ ซือชิวสุ่ย ครอบครองกายาพิเศษ กายาพฤกษาวิญญาณ การที่อยู่ในขุมอำนาจระดับราชวงศ์แห่งแคว้นอัสนีสวรรค์ซึ่งมีผู้ที่อยู่ในขอบเขตกายาทองคำ ทรัพยากรฝึกยุทธ์ที่นางครอบครองมาตั้งแต่เล็กล้วนเหนือกว่าผู้อื่นอย่างมาก ดังนั้น อายุยังไม่ถึงสามสิบปีของนาง บัดนี้ก็เป็นยอดฝีมือในขอบเขตวิถีเทวะขั้นที่เก้าขั้นสูงสุดแล้ว
กายาพิเศษเช่นเดียวกัน กายาของจ้าวฮ่าวผู้นั้นก็มิอาจเทียบกับนางได้ อายุใกล้เคียงกัน ระดับพลังกลับแตกต่างกันอย่างมาก
นี่คือความแตกต่างที่เกิดจากทรัพยากร
การฝึกยุทธ์ด้วยของนอกกาย เน้นย้ำปัจจัยสี่คือ ทรัพย์ คู่หู มรรคา และสถานที่
ทรัพย์เป็นอันดับแรก
จุดเริ่มต้นเดียวกัน เป็นผู้มีกายาพิเศษเช่นเดียวกัน แต่เพราะทรัพยากรที่ได้รับในภายหลังแตกต่างกัน ทำให้เกิดความแตกต่างอย่างมหาศาล นี่เป็นเรื่องปกติอย่างยิ่ง
ช่วงก่อนหน้านี้ ซือชิวสุ่ยได้ทราบข่าวว่าในเขตต้องห้ามร้อยหุบเขา มี หญ้าโลหิตมังกร ระดับเจ็ดต้นหนึ่งกำลังจะเติบโตเต็มที่ ในทันทีก็ได้นำคนมา หญ้าโลหิตมังกรระดับเจ็ด สามารถช่วยชำระไขกระดูกได้ หากนางได้รับมาแล้ว ก็จะสามารถพยายามทะลวงสู่ขอบเขตวังวิญญาณได้ในเวลาอันสั้น!
ท่านผู้เฒ่าจาง คือ ผู้พิทักษ์มรรคา ของนาง มีระดับพลังขอบเขตวังวิญญาณขั้นที่เก้าขั้นสูงสุด
ตอนที่นางมา ได้พาท่านผู้เฒ่าจาง, องครักษ์ราชวงศ์ระดับขอบเขตวังวิญญาณสิบคน, องครักษ์ส่วนพระองค์ระดับขอบเขตวิถีเทวะหนึ่งร้อยคน และยังนำไพ่ตายป้องกันตัวระดับขอบเขตกายาทองคำมามากมาย คิดว่าคงจะไม่มีอะไรผิดพลาดแล้ว
แต่นางไม่คาดคิดว่า มังกรทองคำโบราณที่พิทักษ์หญ้าโลหิตมังกร กลับมีสองตัว ตัวหนึ่งระดับหกขั้นสูงสุด ตัวหนึ่งระดับเจ็ดขั้นต้น
นางใช้ไพ่ตายจนหมด จึงจะสังหารมังกรทองคำโบราณระดับเจ็ดตัวนั้นได้ แต่องครักษ์ราชวงศ์ระดับขอบเขตวังวิญญาณสิบคนเพื่อที่จะปกป้องนาง ก็ล้วนสิ้นชีพภายใต้กรงเล็บของมังกรทองคำโบราณระดับหกขั้นสูงสุด
มังกรทองคำโบราณระดับหกขั้นสูงสุดตัวนี้น่าสะพรึงกลัวอย่างหาที่เปรียบมิได้ สายเลือดบนร่างกระทั่งบริสุทธิ์กว่ามังกรครามระดับเจ็ดตัวนั้นเสียอีก
สังหารอย่างบ้าคลั่ง ไม่มีผู้ใดต้านทานได้!
แม้แต่ท่านผู้เฒ่าจางซึ่งเป็นขอบเขตวังวิญญาณขั้นที่เก้าขั้นสูงสุด ก็มิใช่คู่ต่อสู้ของมังกรคราม
พวกเขาหนีมาตลอดทาง องครักษ์ส่วนพระองค์ระดับขอบเขตวิถีเทวะหนึ่งร้อยคน เสียหายไปกว่าครึ่ง และเมื่อครู่ ก็ตายกันหมดแล้ว
ถึงกระนั้น พวกเขาก็ยังอยู่ห่างจากการหนีออกจากเขตต้องห้ามร้อยหุบเขาอีกไกลมาก
น่าชังนัก ชีวิตสวะขององครักษ์เหล่านั้นช่างไร้ประโยชน์จริงๆ กลับไม่สามารถขวางมังกรครามระดับหกไว้ได้แม้แต่ชั่วครู่!
“ท่านผู้เฒ่าจาง ท่านไปยื้อไว้!”
ซือชิวสุ่ยกล่าวด้วยสีหน้าอัปลักษณ์
“องค์หญิง มังกรทองคำโบราณแข็งแกร่งเกินไป แม้จะยังไม่เข้าระดับเจ็ด แต่ก็ได้หยั่งรู้ เจตจำนงแห่งโลหะเหมันต์ สองชั้นครึ่งแล้ว! พลังสังหารแข็งแกร่งเกินไป! ข้าผู้เฒ่าเพิ่งจะหยั่งรู้เค้าลางของเจตจำนงแห่งวารีเท่านั้น ห่างไกลจากการเป็นคู่ต่อสู้ของมัน! ต้านทานมันได้ไม่นานนัก!”
ท่านผู้เฒ่าจางส่ายหน้ายิ้มขื่น
“เช่นนั้นจะทำอย่างไร? ปล่อยให้มันไล่ตามมาสังหารข้าองค์หญิงด้วยหรือ?” ซือชิวสุ่ยกล่าวอย่างโกรธเคือง “ทำได้เพียงท่านไปขัดขวางมัน เพื่อซื้อเวลาให้ข้าองค์หญิงหลบหนี! หากไม่ได้ ก็ระเบิดตัวเอง! ด้วยระดับพลังของท่านระเบิดตัวเอง ย่อมต้องสามารถขัดขวางมันได้เป็นเวลานาน! วางใจเถิด หลานสาวของท่าน ข้าองค์หญิงจะไม่ปฏิบัติต่อนางอย่างไม่ดี!”
ท่านผู้เฒ่าจางตัวสั่นสะท้าน ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ “องค์หญิง ข้าผู้เฒ่าเป็นคนมองท่านเติบโตมานะ...”
“และอีกอย่าง ข้าผู้เฒ่ายังสามารถพาองค์หญิงท่านหนีต่อไปได้ หากพบเจอยอดฝีมือท่านใด พวกเราก็รอดแล้ว! ยังไม่ถึงเวลาที่ข้าผู้เฒ่าต้องไปตาย...”
“ท่านกลัวตายงั้นหรือ?” ซือชิวสุ่ยกล่าวอย่างเย็นชา
“ข้าผู้เฒ่ามิกล้า” กำปั้นใต้แขนเสื้อของท่านผู้เฒ่าจางกำแน่น
ในตอนนี้ ในที่สุดเขาก็เข้าใจความรู้สึกขององครักษ์เหล่านั้นแล้ว เขากระทั่งอยากจะซัดซือชิวสุ่ยให้ตายด้วยหมัดเดียวจริงๆ
แต่เขาทำไม่ได้ หากซือชิวสุ่ยตายที่นี่ หลานสาวสุดที่รักของเขา ก็จะต้องตายตามไปด้วย!
“เฮ้อ...” ทอดถอนใจหนึ่งครั้ง ท่านผู้เฒ่าจางกล่าว “ช่างเถิด ช่างเถิด ชีวิตของข้าผู้เฒ่านี้ ก็ใช้เพื่อปกป้ององค์หญิงเป็นครั้งสุดท้ายก็แล้วกัน ขอองค์หญิงโปรดรักษาสัญญา ปฏิบัติต่อหลานสาวของข้าอย่างดี!”
ซือชิวสุ่ยเผยรอยยิ้มออกมา “นั่นเป็นเรื่องธรรมชาติ ต้องรบกวนท่านผู้เฒ่าจางแล้ว!”
พูดจบ ซือชิวสุ่ยก็หันหลังกลับและวิ่งหนี เหินไปอย่างรวดเร็ว!
ไม่นานหลังจากนั้น...เบื้องหลังก็เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว!
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ท่านผู้เฒ่าจางระเบิดตัวเองแล้ว
ซือชิวสุ่ยหันกลับมา สีหน้าอัปลักษณ์อย่างหาที่เปรียบมิได้
“น่าชังนัก ไร้ประโยชน์จริงๆ กลับไม่สามารถระเบิดมังกรทองคำโบราณนั่นให้ตายได้!”
............
“ความเคลื่อนไหวใหญ่โตยิ่งนัก!”
ส่วนฉู่เยวียนที่อยู่ไกลออกไป เห็นเมฆรูปเห็ดยักษ์ลูกหนึ่ง แผ่ขยายไปนับหมื่นลี้ ในทันทีก็สงสัยอย่างยิ่ง เขาเหินร่างเข้าไป
ไม่นานนัก เขาก็เห็นมังกรทองคำโบราณที่แข็งแกร่งตัวหนึ่ง กำลังไล่ล่าหญิงสาวคนหนึ่ง รูปร่างหน้าตาของหญิงสาวพอใช้ได้ แต่ก็ไม่ถึงกับงดงามล่มเมือง
“ซี้ด—!”
“อสูรระดับหกขั้นสูงสุด กลับมีรัศมีพลังที่แข็งแกร่งถึงเพียงนี้?”
“และอีกอย่าง รูปลักษณ์ภายนอกราวกับมังกรแท้ตัวหนึ่ง นี่คือมังกรทองคำโบราณสายเลือดผสมหรือ?”
“ไม่เลว ไม่เลว นี่สามารถใช้เป็นพาหนะชั่วคราวของข้า และเป็นวัตถุทดลองได้!”
ฉู่เยวียนพลันเหินขึ้นสู่ท้องฟ้า
ซือชิวสุ่ยเห็นฉู่เยวียน ในดวงตาก็พลันสว่างวาบ พุ่งเข้าหาฉู่เยวียน
โฮก!
เสียงคำรามมังกรดังมา ทำให้แก้วหูของซือชิวสุ่ยแทบแตก นางหนีมาตลอดทาง เดิมทีก็ถูกโจมตีมามากมาย บัดนี้ก็เป็นดั่งเกาทัณฑ์ที่หมดแรงแล้ว
หากมิใช่เพราะบนร่างมีอาภรณ์วิญญาณระดับศาสตราเต๋าขั้นต่ำคุ้มกายอยู่ นางคงจะสิ้นชีพไปนานแล้ว
ในตอนนี้ทนไม่ไหวอีกต่อไป สลบไปโดยตรง ร่วงหล่นลงสู่พื้น
ฉู่เยวียนไม่สนใจอีกฝ่าย ตรงไปยังศีรษะของมังกรทองคำโบราณโดยตรง ซัดหมัดหนึ่งครั้งลงบนศีรษะของมังกรทองคำโบราณ
ในทันที มังกรทองคำโบราณตาทั้งสองข้างก็ลอย สลบไปโดยตรง
“...” ฉู่เยวียน
เขาเพียงแค่ไม่อยากจะซัดมังกรทองคำโบราณจนตาย แต่ไม่คาดคิดว่าหลังจากยั้งพลังแล้ว ก็ยังสามารถซัดอีกฝ่ายจนสลบได้
เฮ้อ
“ช่างเถิด ช่างเถิด รอให้มันตื่นขึ้นมา แล้วค่อยซัดให้มันยอมอีกครั้ง!”
ร่างมหึมาของมังกรครามล้มลงโดยตรง ทับต้นไม้จำนวนมากจนหักโค่น ทำลายภูเขาลูกเล็กๆ ลูกหนึ่ง
ตูม!
เสียงดังสนั่นดังมา ฝุ่นควันตลบอบอวล
“ดูหญิงสาวคนนั้นเมื่อครู่หน่อย”
ฉู่เยวียนหาซือชิวสุ่ยพบ
ในตอนนี้ซือชิวสุ่ยสลบไปแล้ว อาภรณ์วิญญาณขาดวิ่น
อาภรณ์วิญญาณระดับศาสตราเต๋าขั้นต่ำของนาง เดิมทีก็เป็นของที่ชำรุด มิฉะนั้นแล้ว ก็มิใช่สิ่งที่นางซึ่งอยู่ในขอบเขตวิถีเทวะจะสามารถกระตุ้นได้
หลังจากถูกมังกรทองคำโบราณโจมตีหลายครั้ง ก็แตกสลายโดยสิ้นเชิง เสื้อผ้าไม่ปกปิดร่างกาย โป๊เกินไปแล้ว
ฉู่เยวียนเห็นว่าเป็นเผ่าพันธุ์มนุษย์ด้วยกัน จึงให้ยาเม็ดรักษาแผลแก่อีกฝ่ายหนึ่งเม็ด จากนั้นก็หยิบเสื้อผ้ามาคลุมร่างของอีกฝ่ายตามสบาย
“หืม?”
และในตอนนี้เอง มังกรทองคำโบราณตัวนั้นก็ขยับแล้ว
“หนังเหนียวดีนัก สลบไปเพียงครู่เดียวก็ฟื้นขึ้นมาแล้ว”
ฉู่เยวียนหัวเราะเบาๆ เดินไปยังเบื้องหน้าของมังกรทองคำโบราณ ในตอนนี้ ในดวงตาของมังกรทองคำโบราณเต็มไปด้วยความเคร่งขรึม มันไม่กล้าดูถูกมนุษย์ในขอบเขตวิถีเทวะผู้นี้อีกต่อไปแล้ว
เพราะมนุษย์ผู้นี้ เมื่อครู่ใช้หมัดเดียวก็ซัดมันจนสลบได้
ตูม!
มังกรทองคำโบราณต้องการจะขยับ กลับถูกกดลง
ในตอนนี้พลังวิถีเทวะของฉู่เยวียน กลายเป็นภูเขาสีดำทองลูกหนึ่ง กดทับอยู่บนร่างของมัน ขยับไม่ได้เลยแม้แต่น้อย!
“ขอบเขตวิถีเทวะ เหตุใดจึงมีพลังวิถีเทวะที่น่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้?!”
มังกรทองคำโบราณตกตะลึง “เจตจำนงแห่งโลหะเหมันต์!”
วินาทีต่อมา มันก็ใช้เจตจำนงแห่งโลหะเหมันต์สองชั้นครึ่งของมัน!
ทว่า เจตจำนงแห่งทวนอันน่าสะพรึงกลัวอย่างหาที่เปรียบมิได้ ก็บดขยี้เจตจำนงแห่งโลหะเหมันต์ของมันได้อย่างง่ายดาย!
“เจตจำนงแห่งทวนอันแข็งแกร่ง!” มังกรทองคำโบราณตกตะลึง
“มนุษย์ เจ้าจะทำอะไร? จะฆ่าจะแกง เชิญตามสบาย!”
เจตจำนงแห่งโลหะเหมันต์ก็ถูกทำลายแล้ว มันรู้ว่าความเป็นความตายของมัน มิใช่อยู่ที่มันจะควบคุมได้อีกต่อไป!
“เป็นพาหนะของข้าเป็นอย่างไร?” ฉู่เยวียนกล่าวอย่างสงบ
“เจ้าฝันไปเถิด ข้าจะไม่ยอมจำนน!” มังกรทองคำโบราณกล่าวอย่างหยิ่งทะนง
“ก็มีความหยิ่งทะนงอยู่บ้าง แข็งแกร่งกว่ามังกรครามวารีตัวนั้นมากนัก” ฉู่เยวียนกล่าวต่อ “แต่ว่า อย่าเพิ่งรีบพูดไป ดูนี่สิ...นี่คืออะไร?”
ในมือของฉู่เยวียน ปรากฏโลหิตแก่นแท้หยดหนึ่ง!