บทที่ 49 - มังกรทองคำโบราณ
บทที่ 49 - มังกรทองคำโบราณ
บทที่ 49 - มังกรทองคำโบราณ
มังกรครามวารีโกรธจริงๆ แล้ว ตั้งแต่ที่มนุษย์ผู้นี้ก้าวเข้ามาในอาณาเขตของมัน มนุษย์ผู้นี้ก็ถูกมันตัดสินประหารชีวิตแล้ว เดิมทีตั้งใจจะขู่ขวัญมนุษย์ผู้นี้ก่อน แล้วค่อยสังหารเขา เช่นนั้นจะน่าสนใจกว่า แต่...มันไม่คาดคิดเลยว่า ผู้ที่อยู่ในขอบเขตวิถีเทวะเบื้องหน้านี้ กลับจะอหังการถึงเพียงนี้ กลับรู้สึกว่ามันอ่อนแอเกินไป ในคำพูดเต็มไปด้วยความรังเกียจ!
ให้ตายเถิด มันมังกรครามวารีเคยถูกดูถูกเช่นนี้เมื่อใดกัน?
เห็นได้ชัดว่าเจ้าเป็นเพียงขอบเขตวิถีเทวะ เหตุใดจึงดูถูกข้าอสูรระดับหก? หา? ข้าเทียบเท่ากับขอบเขตวังวิญญาณของมนุษย์นะ!
มังกรครามวารีโกรธจัด มันต้องการให้มนุษย์ผู้นี้ตาย และต้องตายในทันที!
“มนุษย์ ตายเสียเถิด!”
“ลมหายใจมังกรดับสลาย!”
มังกรครามวารีขดตัวอยู่ ราวกับภูเขาลูกหนึ่ง ฉู่เยวียนเบื้องหน้าของมันดูเล็กน้อยอย่างหาที่เปรียบมิได้ มันอ้าปากพ่นลมหายใจมังกรออกมาคำโต นี่คือพลังวิถีเทวะโดยกำเนิดของมัน แม้ว่ามันจะเป็นเพียงมังกรวารี แต่ว่าลมหายใจมังกรคำนี้ ถูกมันหล่อหลอมมานับล้านครั้ง อานุภาพแข็งแกร่งอย่างหาที่เปรียบมิได้
แม้แต่ขอบเขตวังวิญญาณขั้นที่สามสี่ของมนุษย์ ก็ยังไม่กล้ารับลมหายใจมังกรของมันโดยตรง มิฉะนั้นแล้วถึงไม่ตายก็บาดเจ็บสาหัส
ในสายตาของมันแล้ว เพียงแค่ขอบเขตวิถีเทวะ ต่อหน้าลมหายใจมังกรของมัน ในชั่วพริบตาก็จะกลายเป็นเถ้าถ่าน
‘นี่คือผลของการดูถูกข้าผู้เป็นประมุข!’
ในดวงตาของมังกรครามวารีปรากฏแววแห่งความลำพองใจแล้ว
ทว่าวินาทีต่อมา ความลำพองใจของมันก็พลันหยุดชะงัก ในดวงตาขนาดมหึมา เหลือเพียงความตกตะลึงอย่างเข้มข้น
เพราะว่า ลมหายใจมังกรที่มันคาดหวังไว้ กลับถูกมนุษย์ตัวเล็กๆ ผู้นั้น เพียงแค่ใช้พลังวิถีเทวะ ก็ต้านทานไว้ได้
พลังวิถีเทวะที่ผสมผสานกันระหว่างสีดำทองนั้น ทำให้มันสัมผัสได้ถึงภัยคุกคามที่รุนแรง!
“มนุษย์ผู้นี้มีอะไรแปลกๆ ถอยก่อน!”
มังกรครามวารีก็ฉลาดเช่นกัน หลังจากพบว่ามีบางอย่างผิดปกติ ก็ไม่ได้ฝืนต่อสู้ แต่ตั้งใจจะถอยกลับเข้าไปในน้ำในทะเลสาบ
“คิดจะหนีหรือ? สายไปแล้ว!”
ฉู่เยวียนยื่นมือออกไปข้างหนึ่ง วินาทีต่อมา พลังวิถีเทวะสีดำทองก็แผ่ขยายออกไปทั่วฟ้าดิน กลายเป็นฝ่ามือยักษ์ที่บดบังฟ้า ยื่นเข้าไปในน้ำในทะเลสาบ คว้ามังกรครามวารีที่ยังหนีไปได้ไม่ไกลกลับมา
“เหตุใดจึงแข็งแกร่งถึงเพียงนี้? เห็นได้ชัดว่าเป็นเพียงขอบเขตวิถีเทวะ!”
ในดวงตาของมังกรครามวารีเต็มไปด้วยความตกตะลึงและความสงสัย รวมถึงความหวาดกลัว
“บอกแล้วอย่างไรเล่า ว่าเจ้าอ่อนแอมาก เหตุใดจึงยังไม่เชื่ออีก”
ฉู่เยวียนส่ายหน้า
“มนุษย์ ข้าผู้เป็นประมุขยินดีที่จะยอมจำนนต่อเจ้า เป็นพาหนะให้เจ้า!”
มังกรครามวารีรีบขอความเมตตา
“ข้าผู้เป็นประมุขหาได้ต้องการพาหนะที่อ่อนแอเช่นนี้ไม่!”
ฉู่เยวียนกล่าวเบาๆ เขาบีบฝ่ามือยักษ์ มังกรครามวารีร้องโหยหวนหนึ่งครั้ง จากนั้นก็ถูกเขาบีบจนตายโดยตรง หลังจากนั้น เขาก็หยิบแก่นอสูรและโลหิตแก่นแท้หยดใหญ่ออกมา
แก่นอสูรถูกเขาเสริมแกร่งหนึ่งหมื่นเท่า กลายเป็นแก่นอสูรกึ่งมหาปราชญ์ ถูกเขาเก็บไว้ในแหวนมิติ
“มังกรครามวารีระดับหก ตัวใหญ่ขนาดนี้ โลหิตแก่นแท้ทั่วร่าง กลับมีเพียงแค่หยดใหญ่เท่ากำปั้นเท่านั้น เสริมแกร่งหนึ่งหมื่นเท่าเสียเถิด!”
หลังจากนั้น โลหิตแก่นแท้ของมังกรครามวารีในมือของฉู่เยวียน ก็กลายเป็นโลหิตมังกรกึ่งมหาปราชญ์!
“นี่ก็นับเป็นของดี”
ฉู่เยวียนยินดี เขาสัมผัสได้ว่าโลหิตมังกรกึ่งมหาปราชญ์นี้ ก็สามารถเร่งระดับพลังของเขาได้อย่างรวดเร็ว
“ดูท่าแล้ว โลหิตแก่นแท้ของอสูรก็ไม่เลวเช่นกัน โลหิตแก่นแท้ของอสูรระดับหกยังเป็นเช่นนี้ แล้วระดับเจ็ด, แปดเล่า?”
ฉู่เยวียนเก็บโลหิตแก่นแท้ขึ้นมา จากนั้นก็โบกมือทำลายศพของมังกรครามวารี
“ในทะเลสาบนี้ควรจะมีของวิเศษ...”
ฉู่เยวียนมีความสามารถสูงจึงกล้าหาญ ดำลงไปในทะเลสาบโดยตรง ในที่สุด ก็พบยาวิเศษลำดับที่หกต้นหนึ่งอยู่ข้างในจริงๆ แต่ว่ายังไม่เติบโตเต็มที่ ฉู่เยวียนก็ไม่สนใจสามเจ็ดยี่สิบเอ็ด เด็ดไปโดยตรง
ต่อไป ฉู่เยวียนก็เริ่มการเดินทางตามหาพาหนะของเขาอีกครั้ง
“อินทรีเกล็ดครามระดับหก? ไม่ได้ อ่อนแอเกินไป! เอาโลหิตแก่นแท้ไป!”
“งูสวรรค์เขียวระดับห้า? อ่อนแอเพียงนี้จะมาสร้างความวุ่นวายอะไร? เอาโลหิตแก่นแท้ไป!”
“ราชสีห์เก้าเศียรระดับหก! หัวเยอะเกินไป ให้ตายเถิด กลัวรู! เอาโลหิตแก่นแท้ไป!”
“อสูรสิงหพยัคฆ์ระดับหก! หน้าตาธรรมดาเกินไป เอาโลหิตแก่นแท้ไป!”
“กลับเป็นทายาทกิเลน น่าเกรงขามพอ แต่พลังอ่อนแอเกินไป ระดับห้า เฮ้อ! เอาโลหิตแก่นแท้ไป!”
“เป็นมังกรครามวารีระดับหกอีกแล้วหรือ? ตาย!”
“...”
ฉู่เยวียนเดินทางไปทั่วแสนลี้ ก็ยังไม่พบตัวที่พอใจ ส่วนตัวที่ไม่พอใจ ก็ถูกเขารับแก่นอสูรและโลหิตแก่นแท้ไปแล้ว ก็นับว่าไม่เสียแรงเปล่า!
........................
ในขณะเดียวกัน ที่ไกลจากฉู่เยวียนไปหมื่นลี้
กลุ่มคนกลุ่มหนึ่งกำลังหลบหนีอย่างทุลักทุเล ผู้ฝึกยุทธ์ที่สวมเกราะหลายสิบคนและชายชราผมขาวโพลนคนหนึ่ง กำลังคุ้มกันหญิงสาวที่สวมชุดกระโปรงสีเหลืองอ่อนถอยหนี เกือบทุกคนที่สวมเกราะมีบาดแผล เกราะแตก กระทั่งผู้ฝึกยุทธ์บางคนแขนขาดขาขาด บาดเจ็บสาหัส!
และเบื้องหลังของพวกเขาไม่ไกลนัก มังกรทองคำโบราณขนาดมหึมาตัวหนึ่งกำลังไล่ล่าพวกเขา!
รัศมีพลังของมังกรทองคำโบราณแข็งแกร่งอย่างยิ่ง ไปถึงขีดสุดของขอบเขตวังวิญญาณแล้ว
“เร็วเข้า ไปยื้อไว้! คุ้มกันองค์หญิงถอยหนี!” ข้างๆ หญิงสาวในชุดกระโปรงสีเหลืองอ่อน ชายชราผมขาวโพลนตะโกนใส่ผู้ฝึกยุทธ์ที่สวมเกราะเหล่านั้น
“นั่นคืออสูรระดับหกขั้นสูงสุด ท่านผู้เฒ่าจาง พวกเราเป็นเพียงขอบเขตวิถีเทวะ!” มีผู้ฝึกยุทธ์คนหนึ่งกล่าวด้วยสีหน้าซีดเผือด
นี่มิใช่การส่งพวกเขาไปตายหรอกหรือ?
“ขอบเขตวิถีเทวะก็ต้องขึ้นไป! ต้านทานไม่ได้ก็ระเบิดตัวเอง! คิดทุกวิถีทาง เพื่อซื้อเวลาให้องค์หญิง! หากองค์หญิงเป็นอะไรไป พวกเจ้าก็ต้องตายเช่นกัน! ไม่ใช่แค่พวกเจ้าต้องตาย! คนในตระกูลข้างหลังพวกเจ้า ภรรยาบุตรมารดาของพวกเจ้า ก็ต้องตาย! หากพวกเจ้าขึ้นไป เพื่อปกป้ององค์หญิงจนตัวตาย รอให้องค์หญิงปลอดภัยแล้ว อย่างน้อยที่สุด คนในตระกูลและภรรยาบุตรมารดาของพวกเจ้าก็สามารถมีชีวิตอยู่ได้! ยังไม่รีบขึ้นไปอีก?!”
ท่านผู้เฒ่าจางตะคอกเสียงดัง!
ในทันที สีหน้าของผู้ฝึกยุทธ์เหล่านั้นก็ยิ่งซีดเผือดขึ้น ในความซีดเผือดยังมีความสิ้นหวัง!
ตูม!!!
ผู้ฝึกยุทธ์ที่สวมเกราะคนหนึ่ง ถูกท่านผู้เฒ่าจางซัดด้วยหมัดเดียวจนร่างระเบิด ในทันที ก็ทำให้ผู้ฝึกยุทธ์ทั้งหมดตกใจ!
“นี่...!”
“ท่านผู้เฒ่าจาง ท่าน!!”
ผู้ฝึกยุทธ์เหล่านี้ไม่กล้าเชื่อ
“ในฐานะองครักษ์ขององค์หญิง พวกเจ้าก็สมควรจะตายเพื่อปกป้ององค์หญิง ตอนนี้ ไม่ว่าพวกเจ้าจะไปสู้ตายกับมังกรทองคำโบราณตัวนั้น! หรือว่าตายด้วยน้ำมือของข้าผู้เฒ่า! สู้ตายกับมังกรทองคำโบราณตัวนั้น! จะไม่โยงใยไปถึงคนในตระกูลของพวกเจ้า ตายด้วยน้ำมือของข้าผู้เฒ่า หึ!”
ในดวงตาของท่านผู้เฒ่าจาง เต็มไปด้วยความอำมหิต!
“องค์หญิง!”
ผู้ฝึกยุทธ์ทั้งหมด ต่างมองไปยังหญิงสาวด้วยสายตาขอความช่วยเหลือ
“คำพูดของท่านผู้เฒ่าจาง ก็คือความหมายของข้าเอง!”
หญิงสาวกล่าวอย่างเย็นชา
“นี่...!”
“พี่น้องทั้งหลาย อย่างไรเสียก็ต้องตาย สู้ให้ตายไปข้างหนึ่ง!”
ในตอนนี้ ผู้ฝึกยุทธ์ทั้งหมด ในดวงตาล้วนสิ้นหวังแล้ว ผู้ฝึกยุทธ์ส่วนใหญ่มององค์หญิงและผู้อาวุโสด้วยความเคียดแค้นแวบหนึ่ง ก็วิ่งเข้าไประเบิดตัวเองขวางมังกรทองคำโบราณ!
ผู้ฝึกยุทธ์ระดับขอบเขตวิถีเทวะหลายสิบคนระเบิดตัวเอง ผลที่ได้กลับน้อยนิด!
ก็มีผู้ฝึกยุทธ์ที่สวมเกราะสองสามคนที่ไม่ได้ขึ้นไป ถูกท่านผู้เฒ่าจางสังหารอย่างเด็ดขาด!
“น่าชังนัก...ของที่ไร้ประโยชน์พวกนี้ ระเบิดตัวเองก็ยังไม่ได้ผลมากนัก!”
“ทั้งหมดเป็นเพราะมังกรทองคำโบราณระดับเจ็ดตัวนั้นก่อนหน้านี้ หากมิใช่ว่าใช้ไพ่ตายป้องกันตัวระดับขอบเขตกายาทองคำไปจนหมดในการกำจัดมันแล้ว บัดนี้มังกรทองคำโบราณระดับหกตัวหนึ่ง จะเหิมเกริมได้อย่างไร!”
สีหน้าของท่านผู้เฒ่าจางอัปลักษณ์อย่างยิ่ง