บทที่ 16 - การมาเยือนของฝ่ายใน
บทที่ 16 - การมาเยือนของฝ่ายใน
บทที่ 16 - การมาเยือนของฝ่ายใน
แสงสีขาววาบขึ้น ผลโอสถสวรรค์ขนาดเท่ากำปั้นก็ปรากฏขึ้นในมือของฉู่เยวียน
ว่าไปแล้ว ที่เขาสามารถจำได้ว่านี่คือผลโอสถสวรรค์ ก็เป็นเพราะความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม
ในความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม กู้ชิงเสวี่ยเคยให้เขาดูผลโอสถสวรรค์
“การฆ่าคนชิงของนี่มันช่างสะใจดีแท้ เต็มไปด้วยความประหลาดใจ พอดีเลย ระหว่างที่ชำระแค้นให้เจ้าของร่างเดิม ก็ถือโอกาสกอบโกยผลประโยชน์ไปด้วย”
“รอให้เรื่องนี้จบลง เกรงว่าคงจะกอบโกยผลประโยชน์ได้ไม่น้อยกระมัง”
“จางเทียนหู่พูดถึงจ้าวเหิงอะไรนั่น ในเมื่อเป็นศิษย์แกนหลัก คิดว่าของดีคงจะไม่น้อยกระมัง”
ฉู่เยวียนพึมพำกับตนเอง ในดวงตามีประกายแสงวาบขึ้น
“การเสริมแกร่งหนึ่งหมื่นเท่า ไม่ให้ผู้อื่นเห็นจะดีกว่า อย่างไรเสียนี่ก็เป็นเรื่องที่เหลือเชื่อเกินไป”
เมื่อคิดถึงตรงนี้ ปราณแท้ก็ระเหยขึ้น กลายเป็นหมอกหนาหลายชั้น ปกป้องเขาไว้ข้างใน ป้องกันการตรวจสอบจากผู้อื่น
จากนั้น ดวงตาสรรพสิ่ง! เปิดใช้งาน
[ผลโอสถสวรรค์: ยาวิเศษระดับสี่, สรรพคุณเพียงอย่างเดียวคือยกระดับพลังของผู้ฝึกยุทธ์ในขอบเขตโอสถเทวะหนึ่งขั้นย่อย, สามารถเสริมแกร่งหมื่นเท่าได้, ต้องการดำเนินการหรือไม่?]
สามารถเสริมแกร่งหนึ่งหมื่นเท่าได้จริงๆ สะใจยิ่งนัก
ฉู่เยวียนเข้าใจแล้ว ไม่ว่าจะเป็นของสิ่งใด ตราบใดที่มาถึงมือของเขา ก็จะกลายเป็นทรัพยากรของเขา สามารถเสริมแกร่งหนึ่งหมื่นเท่าได้ทั้งหมด
ฉู่เยวียนไม่ลังเล เลือกที่จะเสริมแกร่งหนึ่งหมื่นเท่าโดยตรง
...
ฉู่เยวียนสามารถเสริมแกร่งผลโอสถสวรรค์ได้อย่างสงบนิ่ง แต่คนอื่นๆ กลับไม่อาจสงบนิ่งได้
“เจ้าตำหนักจ้าวสิ้นชีพแล้ว สวรรค์ ฉู่เยวียนทำได้อย่างไร?”
“เขามิใช่ขอบเขตโอสถเทวะขั้นที่สี่หรอกหรือ? กลับสามารถต่อกรข้ามระดับกับเจ้าตำหนักจ้าวซึ่งอยู่ในขอบเขตโอสถเทวะขั้นที่เก้าขั้นสูงสุดได้!”
“ฉู่เยวียนแข็งแกร่งเพียงใดกันแน่?”
“ฉู่เยวียนมิใช่กาฝากเกาะน้องอีกต่อไปแล้ว ตัวเขาเอง ก็คือขุนเขาที่มิอาจข้ามผ่านได้!”
“กาฝากเกาะน้อง กลายเป็นอดีตไปแล้ว!”
“ฉู่เยวียน ไม่ได้ด้อยกว่าเทพธิดากู้แล้ว แต่ว่า ตอนนี้ฉู่เยวียนดูเหมือนจะเดินไปอยู่ฝั่งตรงข้ามกับสำนักแล้ว!”
“ไม่ว่าอย่างไร ข้าก็จะไม่เป็นศัตรูกับเขา!”
“...ช่างเถิด ต่อให้เจ้าอยากเป็น เจ้าก็ไม่มีสิทธิ์เป็นศัตรูกับเขา”
“หากฉู่เยวียนไม่ตาย ย่อมต้องเป็นตำนานบทใหม่แห่งยุคอย่างแน่นอน!”
“เขาจะไม่ตาย คงจะยาก เจ้าตำหนักจ้าวก็ยังถูกเขาสังหาร สำนักย่อมไม่ปล่อยเขาไปง่ายๆ แน่!”
“คิดมากไปทำไมเล่า พวกเราเป็นเพียงศิษย์ฝ่ายนอก นอกจากจะเป็นผู้ชมแล้ว จะมีประโยชน์อะไรอีก?”
“...”
ศิษย์ฝ่ายนอกจำนวนมาก ต่างทอดถอนใจไม่หยุดหย่อน พวกเขาไม่คาดคิดว่าฉู่เยวียนจะเดินมาถึงขั้นนี้ได้
ทุกครั้งที่รู้สึกว่าฉู่เยวียนไม่ไหวแล้ว ฉู่เยวียนก็จะพลิกโฉมความเข้าใจของพวกเขา!
ก็มีบางคนที่รู้สึกเสียดายแทนฉู่เยวียน เพราะฉู่เยวียนหากไม่มีอะไรผิดพลาด ก็น่าจะเป็นศัตรูกับสำนักแล้ว!
...
“ฉู่เยวียนกลับสังหารเจ้าตำหนักจ้าว...”
เมื่อเทียบกับศิษย์ฝ่ายนอกแล้ว ผู้อาวุโสฝ่ายนอกจำนวนมากกลับหวาดกลัวยิ่งกว่า เพราะในฐานะผู้ที่อยู่ในขอบเขตโอสถเทวะเช่นเดียวกัน พวกเขาเข้าใจถึงความแข็งแกร่งของเจ้าตำหนักจ้าว ด้วยเหตุนี้ การตายของเจ้าตำหนักจ้าวจึงส่งผลกระทบต่อพวกเขาอย่างรุนแรง!
“โชคยังดีที่ก่อนหน้านี้เขาไม่ได้ลงมือสังหารโดยตรง มิฉะนั้นแล้วพวกเราคงไม่รอดชีวิต!”
หวังอู๋จี๋และพวกพ้องทั้งเจ็ดคนเหงื่อเย็นไหลท่วมตัว เจ้าตำหนักจ้าวก็ยังตาย! พวกเขาทั้งเจ็ดคนรวมกัน ก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเจ้าตำหนักจ้าว
ทว่า สุดท้ายแล้วเจ้าตำหนักจ้าวกลับถูกฉู่เยวียนสังหารในกระบวนท่าเดียว!
ในตอนนี้ หวังอู๋จี๋และพวกพ้องทั้งเจ็ดคน ได้หนีไปไกลแล้ว ห่างจากเทพสังหารที่น่าสะพรึงกลัวตนนี้!
“ฉู่เยวียน ช่างเป็นบุคคลที่เต็มไปด้วยปริศนาโดยแท้!”
มีผู้อาวุโสฝ่ายนอกคนหนึ่งพึมพำกับตนเอง ผู้อาวุโสฝ่ายนอกคนอื่นๆ ต่างพยักหน้าเห็นด้วย
ใช่แล้ว! ฉู่เยวียน ช่างเป็นบุคคลที่เต็มไปด้วยปริศนาโดยแท้
ในอดีต ใครๆ ก็รู้ว่าเทพธิดากู้ชิงเสวี่ย มีพี่ชายไร้ค่าที่มีพรสวรรค์ระดับต่ำ
กระทั่ง... มีผู้อาวุโสฝ่ายนอกบางคนที่เคยไปตรวจสอบร่างกายของฉู่เยวียนด้วยตนเอง
เป็นคนไร้ค่าที่มีพรสวรรค์ระดับต่ำจริงๆ!
ทว่า ฉู่เยวียนในปัจจุบัน อยู่ในขอบเขตโอสถเทวะขั้นที่สี่ มีศาสตราเทวะขั้นสูงสุด และที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าคือ กลับใช้เวลาในการต่อสู้มาฝึกฝนทักษะยุทธ์!
นี่คือสิ่งที่คนไร้ค่าสามารถทำได้หรือ? นี่คือสิ่งที่อัจฉริยะปีศาจเท่านั้นที่ทำได้! คือสิ่งที่บุตรแห่งสวรรค์เท่านั้นที่ทำได้!
แล้วฉู่เยวียน... เปลี่ยนจากคนไร้ค่ามาเป็นบุตรแห่งสวรรค์ได้อย่างไร? และเปลี่ยนแปลงเมื่อใดกันแน่?
ไม่มีผู้ใดรู้
เพราะว่า... พวกเขาไม่ได้ให้ความสนใจฉู่เยวียนมานานมากแล้ว
ฉู่เยวียน ราวกับถูกปกคลุมด้วยหมอกหนาหลายชั้น ทำให้ผู้คนมองไม่ทะลุแม้แต่น้อย
แข็งแกร่ง และลึกลับ
เหมือนกับตอนนี้... ฉู่เยวียนเพิ่งจะสังหารเจ้าตำหนักจ้าวไป รอบกายก็ปรากฏหมอกปราณแท้ขึ้นมา เขากำลังทำอะไรอยู่?
“บนร่างของฉู่เยวียน ข้าผู้เฒ่าราวกับได้เห็นเทพธิดากู้ในอดีต! เทพธิดากู้ในขอบเขตโอสถเทวะ ก็แข็งแกร่งและไร้เทียมทานเช่นกัน!”
ผู้อาวุโสฝ่ายนอกคนหนึ่งนึกย้อนความหลัง กล่าวเบาๆ
“เทพธิดากู้ น่าเสียดาย...”
มีผู้อาวุโสฝ่ายนอกบางคนส่ายหน้า
“ซี้ด—! ที่ไกลออกไปมีรัศมีพลังอันแข็งแกร่งกำลังเคลื่อนเข้ามา! คนของฝ่ายใน ในที่สุดก็มาแล้วหรือ?”
“รัศมีพลังของขอบเขตวิถีเทวะมากมายเช่นนี้ นี่มากันกี่คนกันแน่ผู้อาวุโสสายใน?”
ผู้อาวุโสฝ่ายนอกจำนวนมาก กระทั่งเจ้าตำหนักและรองเจ้าตำหนักของตำหนักต่างๆ ในฝ่ายนอก ต่างมองไปยังที่ไกลด้วยความตกตะลึง!
ลำแสงหลายสายพุ่งผ่านขอบฟ้า พร้อมด้วยพลังอำนาจที่หาที่เปรียบมิได้ ลงมายังฝ่ายนอก!
“พวกข้า ขอคารวะท่านผู้อาวุโสสายในทุกท่าน!”
สถานะของผู้อาวุโสสายใน ก็เหมือนกับสถานะของศิษย์สายในต่อหน้าศิษย์ฝ่ายนอก
เมื่อผู้อาวุโสสายในปรากฏตัว พวกเขาซึ่งเป็นผู้อาวุโสฝ่ายนอกต่างพากันคารวะ!
ความแตกต่างของพลัง ระดับชั้นที่เข้มงวด!
ฟิ้ว—!
ฟิ้ว—!
ฟิ้ว—!
ลำแสงหลายสายตกลงมา กลายเป็นผู้อาวุโสสายในทีละคน
“ทุกท่านไม่ต้องมากพิธี!”
ผู้อาวุโสสายในทั้งหมดสิบเอ็ดท่าน พยักหน้าทักทายผู้อาวุโสฝ่ายนอกจำนวนมาก