ตอนที่ 10 พันธนาการลิ่มมรณะ
ตอนที่ 10 พันธนาการลิ่มมรณะ
ตอนที่ 10 พันธนาการลิ่มมรณะ
ที่ทำการหน่วยที่สิบ
“นี่คือคำถามประเมินการรับสมัครของสภานักเรียนเหรอ?”
ชิบะ อิชชิน มองกระดาษสองแผ่นที่ชิบะ ไคเอ็น ยื่นให้เขา ประหลาดใจอย่างมาก
“เจ้าไปเอามาจากไหน?”
“ข้าไปขอมาโดยตรงเลย ก็ข้าเป็นประธานกิตติมศักดิ์นี่นา” ชิบะ ไคเอ็น กล่าวพร้อมรอยยิ้ม
หลังจากที่ชิบะ อิชชิน อ่านคำถามจบ เขาก็ทึ่ง “ใครเป็นคนสร้างคำถามพวกนี้? ทาจิคาวะ ชิน เหรอ?”
“ถูกต้อง”
“น่าสนใจ น่าสนใจจริงๆ ฮ่าๆๆๆๆ” ชิบะ อิชชิน ระเบิดหัวเราะออกมาเมื่อได้ยินเช่นนี้
เสียงหัวเราะของเขาดึงดูดมัตสึโมโตะ รันงิคุ จากข้างนอกเข้ามา
“หัวหน้าหน่วยคะ ท่านดีใจอะไรขนาดนั้น?”
“คุณรันงิคุ” ชิบะ ไคเอ็น ทักทายเธอ
จากนั้นชิบะ อิชชิน ก็ให้มัตสึโมโตะ รันงิคุ มาดูข้อสอบ มัตสึโมโตะ รันงิคุ ดูประหลาดใจอย่างมากหลังจากที่อ่านมัน
“นี่มัน...”
“ถึงจะให้ข้าตอบคำถามพวกนี้ ข้าก็อาจจะตอบไม่ถูกทั้งหมดหรอกนะ” ชิบะ อิชชิน กล่าวพร้อมหัวเราะเบาๆ “ทาจิคาวะ ชิน คนนี้มีวิธีของเขาจริงๆ เขาประเมินอะไรด้วยคำถามแบบนี้กัน? นิสัยของนักเรียนเหรอ?”
ชิบะ ไคเอ็น กล่าวว่า “เบื้องบนของโรงเรียนวิญญาณลัยได้ตัดสินใจแล้วว่าเกณฑ์การรับสมัครของสภานักเรียนควรจะยึดตามผลการเรียนเป็นหลัก แต่ช่วงเวลารับสมัครกลับถูกกำหนดไว้ไม่นานหลังจากที่นักเรียนใหม่เริ่มเรียน ดังนั้นนักเรียนใหม่เหล่านี้จึงไม่มีผลการเรียนที่มีประสิทธิภาพมาใช้อ้างอิงได้ นั่นคือวิธีที่ชินหาช่องโหว่เพื่อใช้วิธีของตัวเอง”
ชิบะ อิชชิน ครุ่นคิด “ข้ารู้สึกว่าเจ้าเด็กนี่มีความทะเยอทะยานสูง”
ชิบะ ไคเอ็น ถาม “ท่านถามเขาเรื่องตำแหน่งนักสู้ลำดับสามที่ข้าเคยบอกท่านไว้รึยัง?”
“นักสู้ลำดับสาม?” มัตสึโมโตะ รันงิคุ ซึ่งอยู่ใกล้ๆ อุทานด้วยความประหลาดใจ “ท่านจะให้เขาเป็นนักสู้ลำดับสามโดยตรงเลยเหรอคะ?”
ชิบะ ไคเอ็น หัวเราะเบาๆ “แล้วนักสู้ลำดับสามมันมีอะไรผิดงั้นเหรอ? ข้าก็เริ่มจากนักสู้ลำดับสามเหมือนกันไม่ใช่รึไง?”
“ถ้าอย่างนั้น หัวหน้าหน่วยคะ ท่านตกลงแล้วเหรอคะ?” มัตสึโมโตะ รันงิคุ หันไปมองหัวหน้าหน่วยของเธอ
ชิบะ อิชชิน กล่าวอย่างจนปัญญา “การตกลงของข้าจะมีประโยชน์อะไร? ประเด็นสำคัญคือทาจิคาวะ ชิน ยินดีรึเปล่าต่างหาก”
ชิบะ ไคเอ็น ครุ่นคิด “หมายความว่ายังไง เขาไม่ตกลงเหรอ? เขาไม่สนใจแม้กระทั่งนักสู้ลำดับสามของหน่วยที่ 10 เลยเหรอ เขาต้องการจะทำอะไรกันแน่...”
การสัมภาษณ์ของสภานักเรียนยังคงดำเนินต่อไป
หลังจากพิจารณาอย่างรอบคอบ ฮินาโมริ โมโมะ ก็ตอบคำถามข้อแรก “ดิฉันจะเลือกหนีออกจากที่เกิดเหตุสุดความสามารถและรีบไปขอความช่วยเหลือค่ะ”
สีหน้าของผู้ที่อยู่ ณ ที่นั้นยังคงเป็นปกติเมื่อได้ยินคำตอบของเธอ มีคำตอบทุกรูปแบบสำหรับคำถามนี้ และคำตอบของฮินาโมริ โมโมะ ก็ไม่ได้หายากเป็นพิเศษ
ฮิซากิ ชูเฮย์ ถามย้ำ “บอกเหตุผลของเธอมา”
ฮินาโมริ โมโมะ กล่าวว่า “ในเมื่อเป็นเมนอสกรังเด้ที่เราเจอ มันย่อมไม่ใช่สิ่งที่นักเรียนโรงเรียนวิญญาณลัยอย่างดิฉันจะต่อกรได้ การอยู่ต่อไปมีแต่จะสร้างปัญหาให้รุ่นพี่และน่าจะนำไปสู่การถูกกำจัดทั้งหมด ดังนั้น การรีบจากไปเพื่อขอความช่วยเหลือจากโซลโซไซตี้จึงเป็นแนวทางที่ฉลาดที่สุด ประกายความหวังที่เพิ่มขึ้นนี้ก็จะไม่เป็นการทรยศต่อความเสียสละอันยิ่งใหญ่ของรุ่นพี่ที่ยอมสละชีพอย่างกล้าหาญด้วยค่ะ”
หลังจากที่เธอตอบเสร็จ เธอก็เห็นสมาชิกสภานักเรียนที่นั่งอยู่ต่างก็เขียนและวาดอะไรบางอย่างในสมุดบันทึกของพวกเขา ซึ่งทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจ
อย่างไรก็ตาม นี่ก็เป็นคำตอบที่เหมาะสมที่สุดที่เธอคิดขึ้นมาได้หลังจากการไตร่ตรองอย่างรอบคอบ
เธอสังเกตเห็นว่าท่านประธานซึ่งนั่งอยู่ตรงกลางไม่ได้เขียนอะไรในสมุดบันทึก เขากำลังเฝ้ามองเธออย่างเงียบๆ พร้อมรอยยิ้มจางๆ ที่มุมปาก
ส่วนเหตุผลที่ชินยิ้ม นั่นเป็นเพราะเขาสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงในหน้าต่างระบบ
【ฮินาโมริ โมโมะ】
【ค่าความชอบ: 27】
【ทุกๆ 10 คะแนนความชอบที่ได้รับ ระดับเรย์อัตสึ +1, ความคืบหน้าในการปลดล็อกดาบฟันวิญญาณ +1%】
【ปลดล็อกรางวัลทั้งหมดเมื่อค่าความชอบถึง 90】
【สามารถสร้างสายสัมพันธ์ของชินิงามิได้ รางวัลที่สามจะปลดล็อกหลังจากสร้างสำเร็จ】
จากนั้นเขาก็ดูหน้าต่างข้อมูลของตัวเอง
【ระดับเรย์อัตสึ: Lv: 16】
【ความคืบหน้าในการปลดล็อกดาบฟันวิญญาณ: 9%】
ตอนที่เขาพบมัตสึโมโตะ รันงิคุ ครั้งแรก ค่าความชอบของเธอก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วงแรกเช่นกัน ฮินาโมริ โมโมะ ซึ่งเขาเพิ่งพบเป็นครั้งแรก ก็เพิ่มระดับเรย์อัตสึของเขาไปสองระดับและความคืบหน้าในการปลดล็อกดาบฟันวิญญาณโดยตรง แน่นอนว่าชินรู้สึกพอใจ
“เป็นคำตอบที่ดีมาก” ชินกล่าวพร้อมรอยยิ้ม แล้วเหลือบมองคนอื่นๆ ข้างๆ เขา “พวกเจ้าคิดว่ายังไง?”
กรรมการที่กำลังประเมินผลการตอบของฮินาโมริ โมโมะ มองมาเมื่อได้ยินเช่นนี้ ฮิซากิ ชูเฮย์ รู้สึกจนปัญญา คำตอบของฮินาโมริ โมโมะ ถือว่าธรรมดามาก เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าชินชอบเด็กผู้หญิงคนนี้รึเปล่า
และเมื่อฮินาโมริ โมโมะ ได้ยินคำชมของชิน หัวใจของเธอก็เปี่ยมไปด้วยความสุข เธอรีบโค้งคำนับแล้วพูดว่า “ขอบคุณสำหรับคำชมค่ะ”
ท่านประธานคนนี้เป็นคนใจดีมาก...
【ค่าความชอบ: 31】
จึ๊!
รอยยิ้มของชินกว้างขึ้น และเขาเพียงแค่พูดว่า “ต่อเลย”
ฮิซากิ ชูเฮย์ กล่าวว่า “ต่อไป กรุณาตอบคำถามข้อที่สอง”
ฮินาโมริ โมโมะ สูดหายใจเข้าลึกๆ และตอบคำถามสัมภาษณ์ต่อไป คำถามสองข้อที่เหลือก็ดำเนินไปอย่างราบรื่น และด้วยกำลังใจของชิน เธอก็ไม่ประหม่าเท่าเดิมและค่อยๆ ตอบได้อย่างสบายๆ
หลังจากตอบคำถามทั้งหมดแล้ว ฮินาโมริ โมโมะ ก็ยืนนิ่งอยู่กับที่ รอคอยคำตัดสินของพวกเขาอย่างกระวนกระวายใจ เธอรู้สึกว่าการแสดงออกของเธอน่าจะใช้ได้ ประกอบกับกำลังใจของประธานสภานักเรียนก่อนหน้านี้ แต่หัวใจของเธอก็ยังเต้นรัวจนกว่าผลจะออกมา
ฮิซากิ ชูเฮย์ พูดขึ้น “หลังจากการประเมินร่วมกันของเรา ฮินาโมริ ขอแสดงความยินดีด้วยที่เธอผ่านการสัมภาษณ์ กรุณาไปรายงานตัวที่สำนักงานใหญ่ของสภานักเรียนในวันพรุ่งนี้เวลา 7 โมงเช้าด้วย หน้าที่เฉพาะของเธอในสภานักเรียนจะถูกจัดแจงให้ในตอนนั้น”
ฮินาโมริ โมโมะ ดีใจมากและโค้งคำนับซ้ำๆ พลางพูดว่า “ขอบคุณทุกท่านที่ให้การยอมรับค่ะ!”
ชินก็พูดพร้อมกับหัวเราะเบาๆ “ยินดีต้อนรับสู่ทีมของเรา เธอกลับไปได้แล้ว”
“ค่ะ! ขอบคุณค่ะ ท่านประธาน!”
【ค่าความชอบ: 37】
เพิ่มขึ้นเร็วมาก
ชินอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยความรู้สึกท่วมท้น ในช่วงหลายปีที่เขาอยู่ที่โรงเรียนวิญญาณลัย นอกจากมัตสึโมโตะ รันงิคุ แล้ว เขาก็ไม่เคยเจอผู้หญิงคนอื่นที่มีค่าความชอบในระบบเลย
“ท่านประธานดูเหมือนจะชอบเธอมากนะ”
คาสึมิโคจิ โคโกโร่ ซึ่งนั่งอยู่ข้างๆ เขาโดยไม่พูดอะไรเลย จู่ๆ ก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเหน็บแนมเล็กน้อย
ชินไม่ได้ปฏิเสธและพูดพร้อมกับหัวเราะเบาๆ “ใครจะไม่ชอบเด็กผู้หญิงน่ารักแบบนี้ล่ะ? หรือว่าเพื่อนร่วมชั้นคาสึมิโคจิ โคโกโร่ ไม่ชอบเธอ?”
คาสึมิโคจิ โคโกโร่ เลือกที่จะเงียบ
“คนต่อไปคือลูเคียจากห้อง B ช่วยเรียกเธอเข้ามาที”
หลังจากออกจากห้องสัมภาษณ์ ฮินาโมริ โมโมะ ก็ไม่ได้รีบจากไป แต่เธอกลับไปที่ห้องเรียนที่นักเรียนใหม่ที่เหลือรอสัมภาษณ์อยู่ เธอเข้าไปหาลูเคียแล้วพูดอย่างตื่นเต้น “ลูเคีย! ฉันผ่านแล้ว!”
ลูเคียตกใจกับเรื่องนี้ แล้วรอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ “จริงเหรอ? ยินดีด้วยนะ ฮินาโมริ!”
“ฉันจะเรียกเธอว่าลูเคียเฉยๆ นะ เธอจะว่าอะไรรึเปล่า?”
“ไม่เลย ไม่เลย”
“ถ้าอย่างนั้นเธอก็เรียกฉันว่าโมโมะได้เลย! เธอต้องผ่านแน่นอน แล้วเราก็จะได้เป็นเพื่อนร่วมงานกันในสภานักเรียน!”
ลูเคียไม่ได้มีความสุขเป็นพิเศษนัก เพราะเธอยังมีการสัมภาษณ์รออยู่และกำลังรู้สึกประหม่า
ในขณะนั้น สมาชิกสภานักเรียนที่หน้าประตูก็ตะโกนเรียกชื่อเธอ
“อยู่นี่ค่ะ!”
“ลูเคีย โชคดีนะ!”
“อื้ม ขอบใจนะ...”
ลูเคียรู้สึกว่าหัวใจของเธอเต้นรัวขณะที่เธอย่างก้าวไปที่ประตูห้องสัมภาษณ์ทีละก้าว
ชินนั่งอยู่บนเก้าอี้ของเขา สายตาของเขาเลื่อนลอย จริงๆ แล้วเขากำลังสังเกตหน้าต่างระบบอยู่
ในบรรดาผู้หญิงสามคนที่เขาได้พบมา ฮินาโมริ โมโมะ ดูเหมือนจะเป็นคนที่รับมือง่ายที่สุด ถ้าเขาจะผูกสายสัมพันธ์ของชินิงามิกับเธอ การได้รับรางวัลที่สามก็คงจะไม่ยากเกินไปเช่นกัน
อย่างไรก็ตาม คำอธิบายของระบบเกี่ยวกับเรื่องนี้นั้นน้อยมาก เขาจึงไม่กล้าตัดสินใจอย่างเร่งรีบ
ท้ายที่สุดแล้ว หนึ่งในนั้นคือตัวเอกหญิงของเรื่องดั้งเดิม ดังนั้นรางวัลที่สามนี้ย่อมต้องแตกต่างออกไปอย่างแน่นอน
ขณะที่ความคิดของเขาล่องลอย ร่างที่หน้าประตูก็เข้ามาแล้ว
ร่างของเธอดูเล็กกระทัดรัดกว่าฮินาโมริ โมโมะ และรูปลักษณ์ของเธอก็ไม่น่ารักเท่าฮินาโมริ เมื่อเทียบกับท่าทีที่อ่อนโยนของฮินาโมริ มีความแน่วแน่และองอาจเพิ่มเข้ามาในคิ้วและดวงตาที่บอบบางของเธอ หากสังเกตอย่างใกล้ชิด ก็ยากที่จะไม่รู้สึกถึงความรู้สึกที่ไม่กล้าดูแคลนเธอ
【ลูเคีย】
【ค่าความชอบ: 7】
【ทุกๆ 10 คะแนนความชอบที่ได้รับ ระดับเรย์อัตสึ +1, ความคืบหน้าในการปลดล็อกดาบฟันวิญญาณ +1%】
【ปลดล็อกรางวัลทั้งหมดเมื่อค่าความชอบถึง 90】
【สายสัมพันธ์ของชินิงามิได้ถูกสร้างขึ้นแล้ว】
【บรรลุรางวัลทั้งหมดเพื่อรับรางวัลที่สามไปพร้อมกัน】
【ความสามารถเพิ่มเติมของดาบฟันวิญญาณ: แช่แข็ง】
【บรรลุรางวัลที่สามเพื่อปลดล็อกสายสัมพันธ์ของชินิงามิอันที่สอง】
จบตอน