บทที่ 8: เก็กโค โมเรีย

บทที่ 8: เก็กโค โมเรีย

...

อีสต์บลู

โลคทาวน์

เหลือเวลาอีกสามวันก่อนการประหารชีวิตของราชาโจรสลัด โรเจอร์

ชิริวเดินตามเซโนว่า และทั้งสองก็เดินไปเหมือนไม่มีเป้าหมาย แต่ในความเป็นจริง... พวกเขาก็ไม่มีเป้าหมายจริงๆ นั่นแหละ

แต่เดิมเซโนว่าตั้งใจจะชักชวนสหายคนหนึ่ง ซึ่งก็คือคนที่จะปรากฏตัวในระหว่างการประหารชีวิตของโรเจอร์พอดี:

เก็กโค โมเรีย!

โมเรียในวัยหนุ่มยังคงเป็นเยาวชนที่เปี่ยมด้วยความทะเยอทะยานและแรงผลักดัน ให้ความสำคัญกับสหายและกล้าที่จะท้าทายศัตรูที่แข็งแกร่งกว่า

เป็นเพียงหลังจากที่ท้าทายไคโดแล้วสหายทั้งหมดของเขาถูกฆ่าตาย จิตวิญญาณและอุดมการณ์ของเขาจึงถูกบดขยี้

อันที่จริง เมื่อเทียบกันแล้ว การล่มสลายของลูฟี่หลังการตายของเอสก็คล้ายกับของโมเรีย

อย่างไรก็ตาม ทุกครั้งที่ลูฟี่อยู่ในช่วงตกต่ำ จะมีคนคอยดึงเขาขึ้นมาเสมอ ทำให้เขากลับมามีแรงจูงใจได้อีกครั้ง

แต่โมเรียไม่ได้รับการปฏิบัติเช่นนั้น เขาถูกทิ้งให้อยู่ตามลำพังเพื่อจมอยู่กับภาพการตายของสหาย

เขากลายเป็นคนหลีกเลี่ยง ขี้ขลาด และไม่เชื่อในความสามารถของตัวเองอีกต่อไป

แต่สิ่งที่ยังคงไม่เปลี่ยนแปลงคือหัวใจของเขาที่ให้ความสำคัญกับสหาย

แม้จะพ่ายแพ้ต่อไคโด พ่ายแพ้ต่อลูฟี่ และถูกโดฟลามิงโก้ลอบโจมตี

เมื่ออับซารอมถูกหนวดดำจับตัวไป โมเรียก็ตรงไปยังรังของหนวดดำทันที ซึ่งในตอนนั้นได้กลายเป็นหนึ่งในสี่จักรพรรดิแล้ว

โมเรียที่เคยพ่ายแพ้ให้กับไคโด ย่อมต้องรู้ถึงความแข็งแกร่งของสี่จักรพรรดิอย่างแน่นอน

แต่เขาก็ยังคงไปยังฮาจิโนสุเพื่อสหายของเขา

ดังนั้น เซโนว่าจึงไม่ต้องการปล่อยสหายที่ซื่อสัตย์และเที่ยงธรรมเช่นนี้ไปโดยธรรมชาติ

ในความเห็นของเซโนว่า ศักยภาพของโมเรียก็สูงมากเช่นกัน ไม่ว่าจะในการพัฒนาผลปีศาจหรือสมรรถภาพทางกาย

เขาแค่เดินอ้อมไปบ้างเท่านั้น ดังนั้น การชักชวนโมเรียจึงเป็นอีกหนึ่งจุดประสงค์ของการมาที่โลคทาวน์ นอกเหนือจากการลงชื่อ

“บัดซบ! ชั้นนึกว่าคนสูงเกือบเจ็ดเมตรจะเด่นสะดุดตามากซะอีก ทำไมชั้นยังไม่เห็นแกเลย!”

เซโนว่าคิดกับตัวเอง

เขาไม่ต้องการใช้ฮาคิสังเกต เพราะมันอาจจะไปเตือนพวกกองทัพเรือในโลคทาวน์ได้

และเขาก็จะถูกค้นพบในวันประหารอย่างแน่นอน ดังนั้นเซโนว่าจึงไม่ได้วางแผนที่จะใช้ฮาคิสังเกต

แต่ชิริวไม่รู้เรื่อง เขากลับเชื่อว่าในเมื่อกัปตันเดินแบบนี้ เขาจะต้องรู้ตำแหน่งของคนคนนั้นอย่างแน่นอน

...

ขณะที่เซโนว่ากำลังจะเลิกสำหรับวันนี้

เมื่อเลี้ยวตรงหัวมุมถนน

ร่างมหึมาร่างหนึ่งก็ปรากฏแก่สายตา

และในขณะนี้ โมเรียก็กำลังเดินมาทางเขาเช่นกัน

“เจอตัวแล้ว! เก็กโค โมเรีย!”

เซโนว่าหยุดเดิน มองไปที่โมเรีย และกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

“ห๊ะ?”

“ห๊ะ?”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ชิริวและโมเรียก็สังเกตเห็นกันและกันพร้อมกัน

ชิริวซึ่งสูงกว่าพลเรือเอกเล็กน้อย มองเห็นโมเรียที่สูงเกือบเจ็ดเมตร

เขามีทรงผมเหมือนหัวหอมที่ลุกเป็นไฟ ลักษณะเหมือนปีศาจ มีเขาสองข้างบนหน้าผาก หูแหลม และฟันแหลมคมเหมือนฉลามในปาก

มีรอยเย็บรูปกากบาทบนศีรษะคล้ายกับรอยแผลผ่าตัด และเขาสวมปลอกคอหนังรอบคอ เสื้อเชิ้ตที่มีปกคอรูปค้างคาว และเสื้อแจ็คเก็ตหนังแบบเปิดปก

ภายใต้เสื้อผ้าของเขาคือกล้ามเนื้อที่สร้างขึ้นมาอย่างดี

ในความเห็นของชิริว คนคนนี้จะไม่ใช่คนอ่อนแออย่างแน่นอน

“เป็นแกรึ? น่าสนใจมาก”

ชิริวกล่าว

“เคี๊ยะฮิฮิฮิฮิ!”

“พวกแกรู้จักชื่อชั้นได้ยังไง? มาเพื่อเข้าร่วมกับชั้นเหรอ? แค่เรียกชั้นว่ากัปตันแล้วชั้นจะตกลง!”

ในขณะนี้ โมเรียยังคงเต็มไปด้วยความเร่าร้อน เขาเปิดปากชักชวนทั้งสองคนโดยตรง

เขาสัมผัสได้ว่าคนสองคนที่อยู่ตรงหน้าเขานั้นมีความแข็งแกร่งไม่ธรรมดา

“กัปตัน! พวกเรากำลังถูกดูถูก!”

ชิริวได้ยินดังนั้นก็ทั้งยินดีและโกรธ สำหรับเขาแล้ว การยั่วยุของคนอ่อนแอถือเป็นเรื่องตลกอย่างไม่ต้องสงสัย

“เฮ้! โมเรีย! ชั้นมาที่นี่เพื่อชวนแกต่างหาก! ในเมื่อแกก็มีความคิดเดียวกัน ทำไมเราไม่มาสู้กันล่ะ? ใครชนะได้เป็นกัปตัน!”

“เคี๊ยะฮิฮิฮิฮิ! พวกแกสองคนจะรุมชั้นพร้อมกันเลยรึ?”

โมเรียถามอย่างหยิ่งผยอง

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! แกยังไม่คู่ควรให้ชั้นลงมือหรอก! โมเรีย! ถ้าแกเอาชนะชิริวได้ ชั้นจะยอมรับในตัวแก!”

เซโนว่าอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ

แม้ว่าโมเรียจะแก่กว่าชิริว แต่ความแข็งแกร่งไม่ได้ขึ้นอยู่กับอายุ

ไม่เห็นรึไง ลูฟี่ที่เพิ่งออกเรือมาไม่กี่ปี ก็ทุบสี่จักรพรรดิและเผชิญหน้ากับโกโรเซโดยตรง

ความรู้มาก่อน และความเชี่ยวชาญก็มีจุดเน้นของมันเอง

โมเรียที่เริ่มต้นจากศูนย์ในสี่ทะเลโดยไม่มีพื้นเพใดๆ อาจจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฮาคิคืออะไร

โดยธรรมชาติแล้ว เขาจึงไม่สามารถเป็นคู่ต่อสู้ของชิริวได้

“เคี๊ยะฮิฮิฮิฮิ! แกดูถูกชั้นเกินไปแล้ว! ชั้นจะเอาลูกน้องคนนี้ของแกมาเป็นของชั้น!”

โมเรียพูดอย่างหยิ่งผยองอีกครั้ง

“ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่ดีที่จะสู้กัน ชั้นไม่อยากเจอปัญหา”

...

...

เมื่อขึ้นเรือของโมเรีย กลุ่มของพวกเขาก็มาถึงเกาะร้างใกล้กับโลคทาวน์

โมเรียกระโดดลงบนเกาะอย่างใจร้อน เขากำลังจินตนาการถึงการมีลูกน้องระดับผู้บริหารสองคนแล้ว

สหายส่วนใหญ่ของเขาในปัจจุบันเป็นคนธรรมดา มีพรสวรรค์ปานกลาง ซึ่งมารวมตัวกันเพียงเพราะพวกเขามีอุดมการณ์และความเชื่อร่วมกัน

งานหลักของพวกเขาก็คือชีวิตประจำวันและการเดินเรือบนเรือ หากเป็นการต่อสู้จริงๆ พวกเขาทำได้เพียงจัดการกับพวกกระจอกเท่านั้น

เมื่อใดก็ตามที่มีคนที่มีค่าหัว โมเรียจะต้องลงมือด้วยตัวเอง

แม้ว่าด้วยผลเงาคาเงะ คาเงะ ของเขา เขาสามารถเดินกร่างไปทั่วสี่ทะเลได้ แต่การที่ต้องต่อสู้ด้วยตัวเองทุกครั้งที่เกิดเรื่องทะเลาะวิวาททำให้โมเรียรู้สึกว่าเขาไม่มีศักดิ์ศรีของหัวหน้า ดังนั้นเขาจึงกระตือรือร้นที่จะชักชวนทั้งสองคน

ในทางกลับกัน ชิริวเดินลงมาอย่างไม่รีบร้อน สำหรับเขาแล้ว นี่คือการต่อสู้ที่ง่ายดายอย่างไม่ต้องสงสัย

...

ทั้งสองยืนเผชิญหน้ากัน

โมเรียชักดาบยาวจากเอวของเขา ถูกต้องแล้ว ในเวลานี้ โมเรียยังคงใช้ดาบอยู่

มันเป็นเพียงดาบธรรมดาๆ...

ชิริวเห็นโมเรียชักดาบ แต่ไม่ได้แสดงเจตนาที่จะชักดาบของตนเอง

เขาพ่นควันซิการ์ออกมา แล้วกล่าวว่า:

“มาเริ่มกันเลย!”

“หืมม์?!”

โมเรียเห็นว่าเขาไม่แม้แต่จะชักดาบก็โกรธขึ้นมาทันที

“แกดูถูกชั้นเกินไปแล้ว! คิดว่าตัวเองเป็นใครกัน?!”

ขณะที่พูด การเคลื่อนไหวของเขาก็ไม่ได้ช้าเลย เขากำดาบในแนวนอนและถีบตัวออกจากพื้น

ฟุ่บ!

เขากลายเป็นเงาสีดำที่ไหลลื่นและพุ่งเข้าใส่ชิริว

ประกายดาบสว่างวาบ ฟันลงบนที่ว่าง

ชิริวเพียงแค่ก้าวหลบข้าง หลบการโจมตีครั้งแรกได้

“ชั้นจะให้แกสามท่า!”

ชิริวกล่าวอย่างดูถูก

บัดซบ! สีหน้าของโมเรียเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาไม่คาดคิดว่าอีกฝ่ายจะหลบได้ง่ายดายขนาดนี้

“เป็นโชคช่วยรึเปล่า?”

“หอกเงาเขาสัตว์!”

ในขณะนี้ ทั้งสองได้ผ่านกันไป และเงาขนาดมหึมาของโมเรียก็พลันพวยพุ่งขึ้น!

เงาร่างมนุษย์พลันสร้างหอกแหลมขึ้นมา!

เหมือนกับหน้าไม้ หอกเงาพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว! ตรงไปยังหัวใจของชิริว!

“โดนแน่!”

ในระยะที่ใกล้ขนาดนี้ โมเรียไม่อยากจะเชื่อว่าเขาจะพลาด

แต่ ความจริงก็คือ ในระยะที่ใกล้ขนาดนี้ ชิริว ในชั่วขณะที่สั้นอย่างยิ่ง ก็ก้าวหลบข้างอีกครั้ง หลบการโจมตีได้

“อะไรนะ?!”

เขาตกใจในใจ แต่มือของเขาก็ไม่หยุด

หอกเงาเขาสัตว์ที่พุ่งขึ้นไปในอากาศพลันตกลงมา กลายเป็นแอ่งเงาสีดำ กระจายตัวอยู่ด้านหลังชิริว

ฟุ่บ!

โมเรียปรากฏตัวขึ้นมาทันที แทนที่เงาสีดำนั้น

“ตายซะ!”

เขาฟันดาบลงมาจากด้านหลังของชิริว!

เคร้ง!

ชิริวที่เคยหันหน้าไปข้างหน้า ตอนนี้ได้หันกลับมาแล้ว

และมือข้างหนึ่งได้คว้าดาบขนาดมหึมานั้นไว้

“เป็นไปได้ยังไง?!”

“ตาชั้นบ้าง!”

เมื่อพูดเช่นนี้ สีหน้าของชิริวก็ดุร้ายขึ้น และมืออีกข้างของเขาก็กำเป็นหมัด

เขาดึงกลับ! แล้วชกไปข้างหน้า!

ปัง!

หมัดเหล็กสีดำสนิทกระแทกเข้าที่ท้องของโมเรีย!

“อึ่ก!”

โมเรียกระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง ตาของเขาเหลือกขึ้น และใบหน้าของเขาก็เบี้ยวบูด

ตูม!

โมเรียถูกส่งลอยไปข้างหลัง!

ตุ้บ!

เขากระแทกกับพื้นอย่างแรง!

โมเรียน้ำลายฟูมปากและหมดสติไป

โปรดติดตามตอนต่อไป

จบตอน

By. charcoal gray silver gold

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═