บทที่ 46 - ผลโหวตออกมาแล้ว ความเป็นธรรมอยู่ในใจของผู้คน

༺༻

ในจวนตระกูลซีเหมินแห่งเมืองแฮเค้า

ซีเหมินหวินได้รับข่าวแล้วว่าผลโหวตชุดแรกเป็นประโยชน์ต่อพวกเขามาก เขาจึงรีบสั่งให้คนนำเงินไปแจกจ่ายให้ชาวเมืองคนอื่น ๆ ทันที

"นายท่าน ขอรับ ถ้ายังแจกต่อไปแบบนี้เราขาดทุนแน่"

"ขาดทุนมันก็แค่ชั่วคราว แต่การรักษาชีวิตนี่สิสำคัญที่สุด! โจโฉจะเก่งมาจากไหน? เรื่องในราชสำนักเขาก็เป็นมือฉมัง แต่เรื่องชาวบ้านชาวช่องแบบนี้ โจอาหมานอย่างมันจะไปรู้อะไร! สุดท้ายก็อยู่ในกำมือของข้า!"

"นายท่านพูดถูกครับ คราวนี้แม้แต่ท่านอัครมหาเสนาบดียังพ่ายแพ้ในมือของท่าน อีกทั้งเรื่องนี้ก็ใหญ่โตขนาดนี้ โจโฉไม่กล้าใช้กำลังหรอกขอรับ!"

...

ในค่ายบัญชาการที่เมืองแฮเค้า

กล่องไม้ไผ่สำหรับโหวตชุดที่สองก็ถูกนำมาส่ง

หลังจากนับแล้ว ผู้ที่สนับสนุนว่าซีเหมินหวินไม่มีความผิดก็ยังคงมีมากกว่าผู้ที่ลงว่ามีความผิดอยู่ดี

สีหน้าของปู้เลี่ยนซือตึงเครียด กาเซี่ยง ซุนฮก และเทียหยกต่างก็กังวลเช่นกัน ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปซีเหมินหวินคงรอดแน่นอน!

ปู้เลี่ยนซือจับมือของโจโฉไว้แน่นไม่ยอมปล่อย

ส่วนโจโฉนั้นมีสีหน้าเรียบเฉย ขณะที่เพลิดเพลินกับมือที่นุ่มนิ่มของปู้เลี่ยนซือ เขาก็เหลือบมองผลการนับ

ชุดแรกเจ็ดส่วนสนับสนุนซีเหมินหวิน

ชุดที่สองหกส่วน

เมืองแฮเค้ามีคนไม่น้อย ต้องใช้กล่องโหวตอย่างน้อยสิบกล่อง การแพ้ชนะยังอีกไกล

ทันใดนั้นเคาทูถือถ้วยชาเข้ามา "ท่านอัครฯ ท่านผู้ใหญ่บ้านจากตำบลหวยหนานส่งชาชุดใหม่มาให้ขอรับ... เขาบอกว่าชาชนิดนี้มีสรรพคุณช่วยให้ปอดสดชื่น ท่านอัครฯ ต้องตรากตรำทำงานเพื่อชาวแฮเค้ามาหลายวัน เลยอยากจะมอบชาเล็กๆ น้อยๆ เพื่อเป็นการแสดงความเคารพ"

โจโฉพยักหน้า "แม่นางปู้เจ้าช่วยรินชาให้ข้าได้หรือไม่"

"ได้เจ้าค่ะ แต่ว่าท่านอัครฯ เรื่องการลงคะแนนเสียงนี้..."

"ข้ายังยืนยันคำเดิม ความเป็นธรรมอยู่ในใจของผู้คน"

...

ห้องพักที่เรือนตะวันออก

ซุนซ่างเซียงกับสองพี่น้องสกุลเฉียวกำลังตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดเมื่อยไปทั้งตัว

เมื่อนึกถึงเมื่อคืน...

"ท่านอัครฯ ช่างแข็งแกร่งเกินไปจริงๆ หนึ่งคนสู้กับสามคนยังไม่เพลี่ยงพล้ำเลยสักนิด!"

"ชายหนุ่มทุกคนเป็นแบบนี้เหรอ" ซุนซ่างเซียงหันไปถามสองพี่น้องสกุลเฉียว

เสี่ยวเกี้ยวส่ายหน้า "ท่านอัครฯ เป็นชายคนแรกของข้า ข้าเลยไม่รู้ว่าคนอื่นเป็นอย่างไร"

ไต้เกี้ยวกล่าวว่า "ตอนที่ปั๋วฝูยังอยู่ พวกเราเข้าหอลงโรงกันทุกครั้ง เขาก็จบลงในเวลาชงชาเท่านั้น จะมีใครแข็งแรงได้เหมือนท่านอัครฯ กัน? แต่เทียบกับปั๋วฝูแล้ว ถึงจะเหนื่อยเพราะท่านอัครฯ แต่ข้าก็ชอบความกำยำแข็งแรงของท่านมากกว่านะ"

"ซ่างเซียง... เมื่อคืนเจ้าส่งเสียงดังที่สุดนี่นา ยังจะกล้ามาถามข้าอีกเหรอ"

ใบหน้าของซุนซ่างเซียงแดงก่ำ "เสี่ยวเกี้ยวดังกว่าอีก... เฮ้อ! โทษท่านอัครฯ เถอะนะ ท่านช่างขี้โกงจริงๆ!"

ทั้งสามคนอาบน้ำชำระร่างกายแล้วจึงพากันไปหาโจโฉ

ระหว่างทางก็เจอเคาทูที่กำลังรีบเร่ง

"แม่ทัพเคาทู ท่านจะไปไหนหรือ"

เคาทูเห็นสามสาวจึงรีบโค้งตัวคำนับ "กระผมขอคำนับสามฮูหยิน! กระผมกำลังจะไปดูว่ามีกล่องโหวตชุดใหม่มาส่งหรือไม่ขอรับ"

ซุนซ่างเซียงสนใจในทันที เมื่อคืนที่สถานบันเทิงนางก็อยู่ในเหตุการณ์ด้วยแน่นอนว่านางรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

"แล้วตอนนี้ผลเป็นอย่างไรบ้าง"

เคาทูกล่าวว่า "มีกล่องมาส่งแล้วสองกล่องขอรับ กล่องแรกเจ็ดส่วนของชาวบ้านสนับสนุนว่าซีเหมินหวินไม่มีความผิด กล่องที่สองหกส่วนของชาวบ้านสนับสนุนว่าซีเหมินหวินไม่มีความผิดขอรับ"

ซุนซ่างเซียงได้ยินดังนั้น ก็ขมวดคิ้ว "นี่มันชัดเจนว่าตระกูลซีเหมินใช้เล่ห์เหลี่ยม น่าชังนัก!"

ซุนซ่างเซียงเดินปึงปังไปที่เรือนรับรอง สองพี่น้องสกุลเฉียวรีบเดินตามไปติดๆ

"ท่านอัครฯ..."

โจโฉกำลังจิบชาอยู่กับสามที่ปรึกษา พอเห็นซุนซ่างเซียงกับสองพี่น้องสกุลเฉียวเดินเข้ามาก็กล่าวว่า "มาได้ถูกเวลาเลย"

โดยไม่ต้องรอให้โจโฉพูดอะไรมาก สองพี่น้องสกุลเฉียวก็เดินเข้ามาอย่างว่าง่าย คนหนึ่งนวดบ่าให้อีกคนนวดเท้าให้ ส่วนซุนซ่างเซียงด้วยความโกรธก็เข้ามานวดขมับให้โจโฉพร้อมกับกล่าวว่า

"ท่านสามีรักประชาชนเหมือนลูกๆ เป็นผู้ปกครองที่ดีที่สุดที่ซ่างเซียงเคยพบมา! ถ้าชาวเมืองแฮเค้ายังเนรคุณไปเข้าข้างซีเหมินหวินอีก พวกเขาก็ไม่คู่ควรกับความหวังดีของท่านอัครฯ แล้ว"

เมื่อสามสาวเข้ามาถึง กาเซี่ยง เทียหยก และซุนฮกก็รีบลุกขึ้นถอยออกไป แต่การได้เห็นภาพที่สามสาวงามปรนนิบัติโจโฉอยู่พร้อมหน้า พร้อมกับปู้เลี่ยนซือที่นั่งอยู่ข้างๆ ช่างเป็นภาพที่น่าอิจฉาสำหรับชายทุกคน

โจโฉหลับตาลงอย่างสบายใจพลางหัวเราะ "พวกเจ้าสามคนช่างว่าง่ายนัก คืนนี้ข้าคงจะต้องเข้าหอลงโรงกับพวกเจ้าอีกแล้วกระมัง"

ทั้งสามสาวหน้าแดงก่ำในทันที

ปู้เลี่ยนซือที่นั่งอยู่ข้างๆ ไม่ได้พูดอะไร แต่นางเห็นว่าความสัมพันธ์ระหว่างสามสาวกับโจโฉนั้นช่างราบรื่นราวกับครอบครัวเดียวกัน ทำให้นางอิจฉาในใจ

ทันใดนั้นเคาทูก็นำกล่องโหวตชุดที่สามมาส่งและเริ่มนับคะแนน

คราวนี้...

ผู้ที่สนับสนุนว่าซีเหมินหวินไม่มีความผิดลดลงเหลือเพียงห้าส่วนเท่านั้น!

ปู้เลี่ยนซือและซุนซ่างเซียงรู้ผลแล้วก็เหมือนเห็นแสงแห่งความหวัง!

กล่องที่สี่และห้าถูกนำมาส่งในเวลาต่อมา

ผลการนับคะแนนในกล่องที่สี่เหลือเพียงสี่ส่วน และในกล่องที่ห้าเหลือเพียงสามส่วนเท่านั้น

ต่อมากล่องที่หกและเจ็ดก็มาถึง

ผลการนับคะแนนในกล่องที่หกและเจ็ดเหลือเพียงส่วนเดียว

และในที่สุดกล่องที่แปด เก้าและสิบก็มาถึง!

กล่องโหวตกลับตาลปัตร ผู้คนต่างลงคะแนนว่าซีเหมินหวินมีความผิด และยังมีคำฟ้องร้องอีกมากมาย!

"เมื่อสองปีก่อน ซีเหมินหวินอ้างว่าเงินที่ซื้อยาของพวกเรามีคุณภาพไม่ดี และยึดเงินร้อยตำลึงไป ทำให้พ่อของข้าไม่ได้กินยาและเสียชีวิต ข้าขอให้ท่านอัครมหาเสนาบดีให้ความยุติธรรมด้วย!"

"เมื่อหนึ่งปีก่อน ซีเหมินหวินเห็นว่าจวนของข้าดีก็บอกว่าจะขอซื้อในราคา 300 ตำลึง แต่สุดท้ายเขากลับจ่ายแค่ 50 ตำลึง และยังทุบขาข้าจนพิการ ข้าขอให้ท่านอัครฯ ลงโทษซีเหมินหวินด้วย!"

"เมื่อครึ่งปีก่อน ซีเหมินหวินบังคับให้ลูกสาวของข้าเป็นอนุภรรยา แต่นางไม่ยอม เขาก็ใช้กำลังในตอนที่ข้าไม่อยู่ หลังจากนั้นลูกสาวของข้าก็ดื่มยาพิษฆ่าตัวตาย ทางการรับสินบนจากซีเหมินหวิน และตัดสินเรื่องอย่างไม่เป็นธรรม ข้าขอให้ท่านอัครฯ ให้ความเป็นธรรมแก่ลูกสาวของข้าด้วย!"

ซุนซ่างเซียงกัดฟันด้วยความโกรธ "ซีเหมินหวินนี่มันเลวยิ่งกว่าเดรัจฉาน! ถ้าไม่ฆ่ามันฟ้าดินคงลงโทษ!"

โจโฉจิบชาที่ปู้เลี่ยนซือรินให้ "เหวินเหอ เจ้าจงประกาศผลโหวตนี้ให้ทุกคนรู้ แล้วจับซีเหมินหวินไปแห่ประจาน ก่อนจะนำไปประหารที่ตลาด"

"รับบัญชา!"

...

ที่จวนของซีเหมินหวิน เมื่อรู้ผลแล้วเขาก็สบถออกมา "บัดซบ! ไอ้พวกไพร่ชั้นต่ำนี่มันอยากให้ข้าตายงั้นเหรอ! ไหนบอกว่าให้เอาเงินไปแจกจ่ายพวกมันแล้วไง"

"นายท่าน... หลายคนไม่ยอมรับครับ! ทำยังไงดีขอรับ ตอนนี้นอกบ้านมีทหารมากันเต็มไปหมดแล้ว"

พ่อบ้านกลัวจนขาอ่อน ซีเหมินหวินไม่มีเวลาคิดอะไรอีกแล้ว เขารีบวิ่งหนีออกทางประตูหลัง!

แต่กาเซี่ยงอยู่ด้านหน้า ส่วนเคาทูอยู่ด้านหลัง พวกเขาล้อมจวนตระกูลซีเหมินไว้แล้ว!

"เดี๋ยว! ข้าอยากจะพบท่านอัครฯ! ข้ายินดีจะมอบทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลซีเหมินเพื่อแลกกับชีวิต!"

"มอบทรัพย์สินบ้าอะไร!"

เคาทูต่อยหมัดเข้าไป ซีเหมินหวินเลือดสาดเต็มหน้า ฟันหลุดไปหลายซี่

"จับตัวมันไปแห่ประจาน!"

༺༻