: การคืนชีพของแม่มดแห่งความโลภ!

: การคืนชีพของแม่มดแห่งความโลภ!

เบื้องหน้าความตื่นเต้นเกินพอดีของแม่มดแห่งความโลภผู้เผยรอยยิ้มราวกับจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ วูดมิได้ใส่ใจสีหน้าชวนสงสัยของอีกฝ่าย เขาตั้งคำถามที่ค้างคาใจมาเนิ่นนานขึ้นตรง ๆ

“แม่มดแห่งความยโส แพนโดร่า… เธอคือใครกันแน่? มีต้นกำเนิดจากที่ใด? และมีความเกี่ยวข้องกับแม่มดแห่งความริษยาอย่างไร?”

สีหน้าของเอคิดน่า ซึ่งเมื่อครู่ยังเปี่ยมด้วยความปีติ ถูกความประหลาดใจกลืนหายไปในพริบตา ราวกับไม่คาดคิดว่าเขาจะถามคำถามนี้

“สำหรับแม่มดแห่งความยโส แพนโดร่า ข้อมูลที่ชั้นมีเองก็จำกัด แม้เธอจะถูกจัดว่าเป็นแม่มด แต่เธอก็มิได้อยู่ในกลุ่มของ ‘7 แม่มดผู้ยิ่งใหญ่’ ด้วยซ้ำ

พฤติกรรมของเธอลึกลับ และว่ากันว่าเธอกำเนิดขึ้นก่อนพวกเราด้วยซ้ำ… เป็นแม่มดลึกลับผู้ถูกลบเลือนจากประวัติศาสตร์”

เอคิดน่ากล่าวอย่างเคร่งขรึม ก่อนกล่าวเสริมด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ

“แต่ตามบันทึกของ ‘หนังสือแห่งปัญญา’ แพนโดร่ามีความสามารถในการเขียนความจริงใหม่ด้วยคำพูดของตนเอง...นั่นคือเธอสามารถบิดเบือนความเป็นจริงได้ด้วยเพียงคำบัญชา

‘สลอธ’ ผู้ซึ่งนายเคยพบ… สูญเสียสติไปก็เพราะแพนโดร่านี่แหละ ส่วน ‘เทเรเซีย’ ดาบศักดิ์สิทธิ์คนก่อน ก็ถูกพรากพรแห่งดาบโดยเทพดาบ แถมยังต้องเผชิญกับวาฬขาวซึ่งก็อยู่ภายใต้การควบคุมของแพนโดร่าอีก

แพนโดร่า… คือความหายนะของโลก ดั่งที่ชื่อของเธอบ่งบอกไว้

ครั้งหนึ่ง แม่มดทั้งเจ็ดรวมพลังกันเพื่อต่อต้านเธอ ทว่าเราก็มิอาจทำลายเธอได้ บางคนในหมู่เรายังสงสัยอีกว่า เธออาจเป็นผู้อยู่เบื้องหลังที่ทำให้ปัจจัยแม่มดของซาเทลล่าคลุ้มคลั่ง นำไปสู่การกลืนกินโลกครึ่งหนึ่ง

แน่นอน สำหรับชั้น… ชั้นไม่เคยชอบแม่มดแห่งความริษยาเลยสักครั้งเดียว”

เมื่อได้ยินความจริงอันดำมืดจากเอคิดน่า วูดก็ตกอยู่ในห้วงแห่งความเงียบ

โลกนี้ช่างกว้างใหญ่กว่าที่เขาคิดไว้มากนัก ทุกครั้งที่เขาคิดว่าใกล้จะเข้าถึงความจริงแล้ว กลับต้องพบว่าตนเองเพียงแค่แตะผิวน้ำของมันเท่านั้น

แต่เดิม เขาเคยเชื่อว่า “7 แม่มดผู้ยิ่งใหญ่” คือจุดสูงสุดของโลกใบนี้ ทว่าจากสิ่งที่เอคิดน่าเปิดเผยให้ฟัง เขาได้รู้ว่าในโลกนี้ยังมีสิ่งที่เหนือกว่านั้นอีก...“7 ธิดาแห่งคุณธรรม” ผู้เป็นตัวแทนแห่งความยุติธรรม สัจธรรม ความเมตตา ความอดกลั้น ความกล้าหาญ ความสงบ และพละกำลัง

ธิดาเหล่านี้เป็นเพียงผู้รับใช้ของ “มังกรศักดิ์สิทธิ์อนันต์” เท่านั้น และนอกจากมังกรตนนั้น ยังมีอีก 2 มังกรศักดิ์สิทธิ์ คือ “มังกรศักดิ์สิทธิ์ทองคำ” และ “มังกรศักดิ์สิทธิ์แห่งห้วงอวกาศกาลเวลา”

โดยเฉพาะ “มังกรศักดิ์สิทธิ์แห่งห้วงอวกาศกาลเวลา” ผู้ครอบครองเส้นเวลานับไม่ถ้วนในจักรวาล เป็นสิ่งมีชีวิตที่ยากจะหยั่งถึง...ขีดจำกัดแท้จริงของพลังในเอกภพนี้

แน่นอนว่า เนื่องจากพันธะสัญญาที่จำกัดพลัง พวกมังกรศักดิ์สิทธิ์ทั้งสามไม่สามารถปรากฏตัวในโลกนี้ได้โดยตรง และนั่นทำให้ “ธิดาทั้ง 7” กับ “แม่มดทั้ง 7” กลายเป็นจุดสูงสุดของโลก ณ ปัจจุบัน

ส่วนไรน์ฮาร์ด ผู้มีพลังไร้ที่เปรียบ ก็ยืนอยู่เหนือแม่มดผู้ยิ่งใหญ่เหล่านั้นโดยไม่ต้องสงสัย

วูดได้เข้าใจว่า แพนโดร่า แม่มดแห่งความยโส คือศัตรูหลักของโลกใบนี้ และหากเขาสามารถล้มเธอลงได้ โลกใบนี้ก็อาจตกอยู่ในความสงบอย่างแท้จริง

“เอาล่ะ ทีนี้ก็ถึงตาชั้นถามบ้างแล้ว”

เอคิดน่ากล่าว พลางหรี่ตาลงด้วยรอยยิ้มบาง ๆ

“ข้อมูลที่ชั้นให้ไปเกี่ยวกับแพนโดร่าและเหตุการณ์เมื่อพันปีก่อน ไม่ใช่เรื่องที่จะแบ่งปันให้ใครง่าย ๆ และตอนนี้ชั้นเองก็ไม่มีคำถามใดอีก ถ้าเช่นนั้น… ให้ชั้นเสนอข้อแลกเปลี่ยนอีกอย่างหนึ่งแทนจะได้ไหม?”

วูดชะงัก แม้จะไม่แปลกใจนัก แต่ก็ต้องระวังตัว

“ชั้นต้องการสร้างพันธสัญญากับนาย เพื่อให้นายสามารถพาดวงจิตของชั้นออกจากที่นี่ได้ หากหาภาชนะที่เหมาะสมได้ ชั้นก็จะสามารถคืนชีพได้ และผ่านพันธสัญญานี้ ชั้นอาจมีโอกาสได้เห็นโลกอื่นของนาย!”

แม่มดแห่งความโลภ เผยความปรารถนาอย่างชัดแจ้ง

เมื่อกาลก่อน เอคิดน่าเคยเป็นผู้ช่วยเหลือผู้คนด้วยปัญญาของตน ทว่าเมื่อตกเป็นแม่มดแล้ว ความกระหายอยากรู้ก็บดบังทุกสิ่ง...รวมถึงศีลธรรมและความหวังดี

และในยามนี้ ความสนใจทั้งหมดของเธอได้พุ่งเป้าไปที่วูด...ชายผู้เดินทางข้ามโลกและเต็มไปด้วยปริศนา

ทว่าในจังหวะที่วูดกำลังไตร่ตรอง เสียงหญิงสาวอีกคนก็ดังขึ้น

“ไม่ได้! ถ้านายทำพันธสัญญากับเอคิดน่า ที่นี่จะพังทลาย! พวกเราก็อาจสลายไปด้วย! ถ้าเธอจะออกไปจากที่นี่ ต้องพาพวกเราด้วย!”

เสียงนั้นมาจากร่างเด็กหญิงผู้ถูกพันธนาการด้วยผ้าพันตัวทั้งร่าง ดวงตาถูกปิดด้วยผ้าดำแข็งราวโลหะ

เธอไม่ใช่ใครอื่น...นั่นคือ “แม่มดแห่งความตะกละ” ผู้สร้างสามอสูรปีศาจ ผู้ครอบครองดวงตาต้องสาปที่สามารถปลุกความหิวโหยไร้ขอบเขตในผู้คน จนถึงขั้นกัดกินแขนขาของตนเองโดยไม่รู้ตัว

ท่ามกลางพื้นที่แห่งจิตของเอคิดน่า เหล่าแม่มดผู้ยิ่งใหญ่ที่เหลืออีก 5 คน ต่างปรากฏตัวขึ้นทีละคน...ทั้งสาวน้อยไร้เดียงสา หญิงสาวสูงศักดิ์ แม่สาวห้าวแกร่ง… ทุกคนต่างเปี่ยมไปด้วยความงดงามอันเหนือมนุษย์

พวกเธอต่างเฝ้ามองวูดด้วยสายตาเปี่ยมความปรารถนา พวกเธอ… ต่างอยากฟื้นคืนชีพ

แต่เมื่อได้ยินข้อเสนอที่ต้องให้ “ผูกดวงจิตทั้งหกไว้กับตนเอง” วูดก็ตอบกลับอย่างเฉียบขาด

“ขอโทษด้วย… ชั้นไม่รับข้อเสนอนั้น!”

ต่อให้จะเป็นแม่มดผู้ยิ่งใหญ่เพียงคนเดียวก็ลำบากใจแล้ว นับประสาอะไรกับทั้งหกคน?

“ถ้าอย่างนั้น… ขอแค่ชั้นคนเดียวก็พอ นายไม่จำเป็นต้องแบกรับพวกนั้นไว้ในกาย นายแค่ต้องไปหาเด็กสาวชื่อ ‘ริวซึ เมเยอร์’ แล้วให้เธอเป็นภาชนะของชั้นก็พอ”

เอคิดน่าเสนอเงื่อนไขใหม่

“ถ้าทำพันธสัญญา จะมีผลกระทบอะไรกับชั้นบ้าง?”

วูดถามอย่างระแวดระวัง

เอคิดน่าถึงกับทำหน้าเสียใจ

“มันเป็นพันธสัญญาแบบวิญญาณ คล้ายสัญญาระหว่างมนุษย์กับวิญญาณเวท ทั้งสองฝ่ายเสมอภาคกัน หากฝ่ายใดตาย อีกฝ่ายจะไม่เป็นอะไร ส่วนอำนาจ… นายจะได้เพิ่มพลังเวท รวมถึงเศษเสี้ยวของ ‘อำนาจแห่งความโลภ’ ของชั้นด้วย”

ท้ายที่สุด… วูดยอมตกลง

หลังจากออกจากมิติแห่งจิต เขามุ่งหน้าไปยังริวซึ เมเยอร์ และจับตัวเธอมาได้อย่างง่ายดาย ขณะที่เธอกำลังปะทะกับแรม

เมื่อริวซึเห็นดวงวิญญาณของเอคิดน่า ก็ถึงกับตัวสั่นด้วยความตกใจ แต่เพราะคำมั่นเมื่อ 400 ปีก่อน เธอยอมรับบทบาทเป็นภาชนะให้

ด้วยพันธสัญญากับวูด… วิญญาณของเอคิดน่าก็หลุดพ้นจากพันธนาการแห่งสุสาน และเข้าสิงร่างของริวซึได้สำเร็จ

การคืนชีพของ “แม่มดแห่งความโลภ เอคิดน่า” ผู้ควรดับสูญไปเมื่อกว่า 400 ปีก่อน… ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!

และผู้ที่รู้ตัวทันที คือ รอสวาล

เขาวิ่งมาถึงแทบจะในพริบตา และเมื่อได้เห็นบุคคลผู้เคยอยู่ในห้วงฝันของตนมาเนิ่นนาน ร่างทั้งร่างของรอสวาลก็สั่นเทิ้ม

“รอสวาล… นายเปลี่ยนไปมากเลยนะ ตลอด 400 ปีที่ผ่านมา นายก็เก่งขึ้นมาก หากชั้นไม่ใช้อำนาจล่ะก็ อาจแพ้นายด้วยซ้ำ”

เพียงแค่ได้ยินคำพูดนั้น รอสวาลถึงกับหลั่งน้ำตาแห่งความปีติ เขาเล่าทุกอย่าง ทั้งเรื่องร่างกายใหม่ที่เป็นทายาทหลายรุ่นต่อมา เสื้อผ้าแบบตัวตลกที่เขาสวมใส่ไว้เตือนความแค้นต่อ “จอมเวทย์แห่งความเศร้าหมอง” ผู้เคยปราบเอคิดน่าได้

ทว่า… เอคิดน่ากลับเพียงเอ่ยเบา ๆ

“นายทำได้ดีแล้ว”

เพียงเท่านั้น

ชายผู้สละทุกสิ่ง ฆ่าทายาทของตนเอง ทำลายหมู่บ้านโอนิ วางแผนมา 400 ปี… กลับได้รับเพียงคำพูดสามคำจากอาจารย์ของตน

วูด… มองดูภาพนั้นด้วยความเวทนา

รอสวาล… ยิ่งกว่าสึบารุเสียอีก ผู้ซึ่งอย่างน้อยก็ได้รับความรักกลับจากเอมิเลีย แต่รอสวาลนั้น… มีเพียงความว่างเปล่าคืนตอบ

ทว่า… เมื่อเอคิดน่าคืนชีพขึ้นมา สิ่งสำคัญบางอย่างได้ถูกละเลยไป

ดวงวิญญาณของเอคิดน่า ถูกพันธนาการไว้… เพื่อกดพลังของ “แม่มดแห่งความริษยา” ซาเทลล่า

บัดนี้… เมื่อนางหลุดพ้น

พลังของซาเทลล่า… ก็เริ่มหลั่งไหลออกมาอย่างไร้การควบคุม

และที่สำคัญที่สุด…

เอมิเลีย ยังอยู่ภายในเขตรักษ์ของแซงชัวรี่

และหากเชื่อในคำทำนายของลัทธิแม่มด…

เธอ… คือภาชนะที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการฟื้นคืนชีพของซาเทลล่า

โปรดติดตามตอนต่อไป

จบตอน

♥♥ ถ้าเนื้อเรื่องไม่โอเค ขออภัยด้วยนะครับ เนื่องจาก Re : zero ทางผู้แปลไม่เคยดูเลยจะทำการเปิดฟรีจนจบจักรวาล Re : Zero ครับ ขอบคุณครับ ♥♥

♥♥ หากท่านใดอ่านแล้วค้างสามารถติดตามผลงานเรื่องอื่นๆของ charcoal gray silver gold ได้ที่ชัั้นหนังสือ ขอบคุณครับ ♥♥