บทที่ 31: เหตุการณ์ระเบิดที่ภูเขาตะวันตก

บทที่ 31: เหตุการณ์ระเบิดที่ภูเขาตะวันตก

เสียงดังกึกก้อง——

เสียงฟ้าร้องทึมๆ ดังก้องไปทั่วท้องฟ้ายามค่ำคืน

ฟางเฉิงตื่นขึ้นอย่างกะทันหัน

เขาเหลือบมองนาฬิกา ขณะนั้นเป็นเวลาเพียง 4:36 น.

ภายนอกยังคงมืดมิด

เสียงฟ้าร้องดังแว่วมาจากระยะไกล

ประกอบกับเสียงกรอบแกรบแผ่วเบา

เห็นได้ชัดว่าหลังจากอากาศแจ่มใสมาสองวัน ฝนก็กำลังจะตกอีกครั้ง

ฟางเฉิงหาวและตัดสินใจตื่นแต่เช้า

เขาปิดนาฬิกาปลุกที่ตั้งไว้ สวมเสื้อแจ็คเก็ตสปอร์ต แล้วไปล้างหน้าและบ้วนปากที่ห้องน้ำ

จากนั้น เขาก็ก้าวไปยังระเบียงห้องนั่งเล่น

มองดูรุ่งอรุณข้างนอก เขาค่อยๆ ย่อตัวลงและพูดเบาๆ ว่า

"4 ธันวาคม การฝึกเช้าวันที่ 15 เริ่มต้นแล้ว!"

ค่ำคืนยังคงเงียบสงัด ไฟนีออนกระพริบ

เงาร่างที่หน้าต่างดูราวกับรูปปั้น ร่างที่แน่วแน่และมั่นคงปรากฏขึ้น

ในชั่วพริบตา

ร่างนั้นเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน คล้ายกับละมั่งที่ว่องไว กระโดดไปมา

ฟึ่บ! ฟั่บ!

หมัดพุ่งทะลุอากาศ เท้าขยับและหมุนตัว

หลังจากวอร์มอัพร่างกายเสร็จ ฟางเฉิงก็เริ่มฝึกชกอากาศ

เทคนิคการชกมวย เทคนิคการเตะขา ทักษะการจับ ทักษะการทุ่ม...

ทักษะการต่อสู้หลากหลายรูปแบบเกิดขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ ดำเนินไปอย่างคล่องแคล่วโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

หลังจากฝึกโจมตีกลางอากาศไปหลายรอบ ฟางเฉิงก็หยุดพักเพื่อหายใจและหลับตาลงเพื่อครุ่นคิดชั่วขณะ

หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็แสดงท่าทางต่อสู้สี่ขา พยายามฝึกฝนพื้นฐานของคาราเต้ตามจุดสำคัญที่ได้เรียนรู้จากแผ่นวิดีโอ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งท่าที่ชิจิมะ โกโร่สาธิตระหว่างการฝึกฝน

ประกอบด้วยการเตะ ต่อย ทุ่ม จับ ล็อค รัดคอ ถอย และการหายใจ รวมถึงเทคนิคที่ซับซ้อนอีกมากมาย

เทคนิคคาราเต้เชิงทฤษฎีหลายอย่างมีความคล้ายคลึงกับศิลปะการต่อสู้แบบดั้งเดิมมาก

เนื่องจากคาราเต้มีต้นกำเนิดในต้าเซี่ยและได้รับการพัฒนาอย่างกว้างขวางในญี่ปุ่น

หลังจากผ่านการพัฒนาโดยปรมาจารย์หลายรุ่น ความสามารถในการปฏิบัติของคาราเต้ก็ได้รับการพัฒนาอย่างมากและเหมาะสมกับศิลปะการต่อสู้สมัยใหม่มากขึ้น

อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าจะพัฒนาไปมากเพียงใด คาราเต้ก็ยังคงยึดมั่นในขนบธรรมเนียมประเพณี เน้นการฝึกฝนส่วนบุคคลและสุนทรียศาสตร์ของการเคลื่อนไหว

แตกต่างจากศิลปะการต่อสู้แบบแข่งขันสมัยใหม่ที่มุ่งเน้นการตัดสินผู้ชนะด้วยหมัดเพียงอย่างเดียว

ในแง่ของประสิทธิภาพบนสังเวียน มันเหนือกว่านักสู้แบบดั้งเดิมของต้าเซี่ยเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

หากพูดถึงความสามารถในการใช้จริง จูจิตสู ซึ่งอาจจะดูไม่สง่างามนัก กลับโดดเด่นกว่า

แต่เมื่อวานนี้ ฝีมือของชิจิมะ โกโร่ก็ดึงดูดสายตาของฟางเฉิง

โดยไม่สนใจสภาพจิตใจที่แปลกประหลาดของเขา

เพียงแค่มุ่งเน้นไปที่พื้นฐานที่แข็งแกร่ง พละกำลังดุจสัตว์ป่า และความปรารถนาอันแรงกล้า

เขาเหมาะสมอย่างยิ่งที่จะเป็นนักสู้ระดับท็อปคลาส

เขายังไม่แน่ชัดว่าช่องว่างระหว่างเขากับราชามวยระดับโลกอย่างเจิ้งฮ่าวคังนั้นห่างกันมากน้อยเพียงใด

ร่างของเขาสั่นไหวอย่างคล่องแคล่ว ขณะที่ท้องฟ้าค่อยๆ สว่างขึ้น

6:50 น.

ฝนหยุดตก เสียงผู้คนเริ่มคึกคักบนท้องถนนอีกครั้ง

หลังจากฤดูหนาวเริ่มต้นขึ้น ฝนที่ตกเป็นระยะๆ ก็ยังคงตกต่อเนื่องเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์

สภาพอากาศที่ไม่ปกติ สำหรับผู้ที่ไม่ทันระวังตัว ให้ความรู้สึกเหมือนได้กลับคืนสู่ต้นฤดูร้อน

ฟางเฉิงพ่นลมร้อนออกมา ใบหน้ามีเหงื่อซึมเล็กน้อย

เขาตัดสินใจถอดเสื้อแจ็คเก็ตและเสื้อกล้ามออกทั้งหมดเพื่อให้ร่างกายได้หายใจและคลายร้อน

เผยให้เห็นกล้ามเนื้อหลังที่มีรอยฟกช้ำหลายจุด

วันใหม่มาถึงอีกครั้ง

การฝึกซ้อมในตอนเช้าสิ้นสุดลง

หน้าต่างข้อความปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา และฟางเฉิงก็ทบทวนความคืบหน้าของวันนี้

[ประสบการณ์สมาธิ +3]

[ประสบการณ์การขกมวย +7]

[ประสบการณ์มวยจีน +20]

[ประสบการณ์สควอท +15]

[ประสบการณ์ยกขา +9]

" ไม่เลว!"

ฟางเฉิงเช็ดเหงื่อออกจากหน้าผาก รู้สึกอิ่มเอมใจขึ้นเล็กน้อย

เมื่อมองดูข้อความอื่น รอยยิ้มของเขาก็ยิ่งเด่นชัดขึ้น

[ยินดีด้วย ด้วยความพยายามอย่างไม่ลดละ ความคล่องแคร่วของคุณพัฒนาขึ้น]

จากการเข้าร่วมการทดสอบร่างกายเมื่อวานนี้ เขาจึงวิดพื้นต่อเนื่อง 250 ครั้ง

ปริมาณการฝึกในวันนี้ลดลงกว่าเมื่อก่อนมาก

ยิ่งไปกว่านั้น ฟางเฉิงยังละเว้นการฝึกวิดพื้นโดยเฉพาะเพื่อป้องกันอาการเมื่อยล้าที่กล้ามเนื้อส่วนบนของร่างกาย

ถึงกระนั้น การฝึกซ้อมเช้านี้ก็ยังให้ผลตอบรับที่ดี

ค่าคุณสมบัติปัจจุบันของเขาคือ:

[ความแข็งแกร่ง: 11]

[ความคล่องแคร่ว: 12]

[ร่างกาย: 16]

[พลังวิญญาณ: 18]

นอกจากความคล่องแคร่วที่เพิ่งผ่านพ้นไปได้แล้ว คุณสมบัติอีกสามอย่างที่เหลือยังมีความก้าวหน้าเฉพาะตัว คือ ความแข็งแกร่ง 12%, ร่างกาย 37% และพลังวิญญาณ 59%

เอฟเฟกต์พิเศษของ “ยอดชายผู้โดดเดี่ยว” เปรียบเสมือนเครื่องจักรเติมเชื้อเพลิงที่ไม่มีวันสิ้นสุด

มันได้ลดระยะเวลาที่จำเป็นสำหรับการพัฒนาคุณสมบัติทางกายภาพลงโดยปกติจะใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งเดือนถึงสองสามเดือน

ฟางเฉิงขยับแขนขาและเกร็งแขน ปล่อยหมัดแย็บชุดหนึ่งเร็วราวสายฟ้าฟาดใส่อากาศ

วิซ วิซ วิซ ——

สัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงความเร็วหมัดอย่างเห็นได้ชัดหลังจากความคล่องแคล่วเพิ่มขึ้น

เขายังรู้สึกปวดเมื่อยกล้ามเนื้อแขนอย่างรุนแรง

นี่เป็นปรากฏการณ์ทางสรีรวิทยาที่เกิดจากการสะสมของกรดแลคติกและการสลายโปรตีน

เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้เมื่อได้ออกกำลังกาย

" การตามใจตัวเองเพียงครั้งเดียว สุดท้ายก็ต้องแลกมาด้วยความจ็บปวด..."

ฟางเฉิงพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะกลับมายืนในท่าเดิม

วิดพื้น 250 ครั้งในคราวเดียว

ในตอนนั้น มันไม่ได้รู้สึกหนักหน่วงอะไร แถมยังรู้สึกตื่นเต้นสุดๆ อีกด้วย

หลังจากนอนหลับไปหนึ่งคืน กล้ามเนื้อของเขาก็อ่อนล้าลง

ประกอบกับรอยฟกช้ำที่เกิดจากการต่อสู้กับอันธพาลที่ตลาดกลางคืนเมื่อวันก่อน ซึ่งมุ่งเป้าไปที่แขนและหลังของเขา

เมื่อผลกระทบทั้งสองอย่างรวมกัน ก่อนที่จะฟื้นตัวเต็มที่ มันจึงส่งผลกระทบต่อแผนการฝึกซ้อมประจำวันของเขาเล็กน้อย

โชคดีที่เขามีค่าร่างกายสูง และร่างกายก็แข็งแรงพอ

ไม่เช่นนั้น เขาคงต้องหยุดพักสักสองสามวัน

" ถ้าฉันสามารถฝึกฝนทักษะอย่างความสามารถในการรักษาอย่างรวดเร็วในเกมได้ มันก็คงจะดีกว่านี้..."

ความคิดของฟางเฉิงพลันปรากฏขึ้น เรียกหน้าจอสว่างขึ้นมา

เขามองดูทักษะทั้งหมดที่เขาฝึกฝนอยู่ในขณะนี้

[อ่านเร็ว เลเวล 1 (54/250)]

[สมาธิ เลเวล 1 (106/250)]

[ทักษะการทำอาหาร เลเวล 0 (89/100)]

[การทำความสะอาด เลเวล 0 (91/100)]

[มวย เลเวล 1 (164/250)]

[มวยจีน เลเวล0 (35/100)]

[วิดพื้น เลเวล 1 (132/250)]

[สควอท เลเวล 1 (90/250)]

[ยกขา เลเวล 1 (18/250)]

[การเปิดใช้งานศักยภาพ (23:58:16)]

สายตาของเขากวาดมองไปยังพวกมันทีละอัน ก่อนจะหยุดอยู่ที่ช่องทักษะสุดท้ายในสถานะที่ถูกปิดผนึกเป็นสีเทา

เวลาคูลดาวน์ที่แสดงนั้นเหลือเวลาไม่ถึงหนึ่งวันอย่างน่าตกใจ

" หวังว่ามันจะไม่กระทบกับแผนการปลดล็อกการดึงข้อในวันพรุ่งนี้นะ..."

เมื่อเห็นดังนั้น ฟางเฉิงจึงรีบรวบรวมความคิดและมุ่งหน้าไปที่ห้องนอนทันที

เขาหยิบเสื้อผ้าสะอาดๆ สองสามชุด เตรียมตัวลงไปอาบน้ำอุ่นที่โรงอาบน้ำสาธารณะในเร็วๆ นี้

วันนี้วันศุกร์ ไม่มีงาน เขาจึงมีเวลาพักผ่อนมากมาย

เขาเหลือบมองท้องฟ้ามืดครึ้มนอกหน้าต่าง

จากนั้นฟางเฉิงก็เปิดทีวี เปลี่ยนไปฟังรายการข่าวเพื่อเช็คพยากรณ์อากาศเวลา 7:30 น.

เสียงอันนุ่มนวลของพิธีกรก็เริ่มดังก้องไปทั่วห้อง

ฟางเฉิงวางรีโมตลง เดินไปที่ห้องน้ำ เปิดน้ำเย็นๆ แล้วเช็ดตัวด้วยผ้าขนหนู

" รายงานข่าวจากสถานี วันนี้ประมาณตี 3 ได้เกิดระเบิดรุนแรงขึ้นที่บริเวณพื้นที่ขุดค้นซากปรักหักพังภูเขาตะวันตก ก่อให้เกิดไฟป่าขนาดใหญ่..."

" ภูเขาตะวันตก?"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ฟางเฉิงก็พลิกผ้าขนหนูคลุมหลังแล้วเดินออกมาดูข่าวอีกครั้ง

แม่ของเขาทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลเหรินอัน ซึ่งตั้งอยู่เชิงเขาตะวันตก

"...สาเหตุที่แท้จริงของอุบัติเหตุยังไม่ทราบแน่ชัด และความเสียหายยังไม่ได้รับการประเมิน อาจเกิดจากการก่อวินาศกรรม"

" ขณะนี้ รัฐบาลเมืองและกรมความมั่นคงแห่งชาติได้ส่งตำรวจและนักดับเพลิงจำนวนมากลงพื้นที่เพื่อปฏิบัติการอพยพและกู้ภัยแล้ว"

" เพื่อป้องกันการจราจรติดขัดและการเคลื่อนไหวที่อาจเกิดอาชญากรรม พื้นที่ตะวันตกจึงอยู่ในภาวะเฝ้าระวังชั่วคราว โดยปิดกั้นทางแยกทั้งหมด และห้ามรถที่จอดนิ่งเข้าออกโดยเด็ดขาด"

" หากประชาชนมีแผนจะเดินทางมายังพื้นที่นี้ในอนาคตอันใกล้นี้ โปรดรับทราบการเปลี่ยนแปลงกำหนดการและรอการอัปเดตเพิ่มเติมจากสถานีของเรา..."

เขาเห็นพิธีกรนั่งตัวตรงรายงานข่าว ภาพภูเขาตะวันตกปกคลุมไปด้วยควันดำหนาทึบ

ฟางเฉิงขมวดคิ้วเล็กน้อย

จากนั้นเขาก็กลับไปที่ห้องนอน หยิบโทรศัพท์ออกจากกระเป๋า แล้วกดหมายเลขโทรออกอย่างรวดเร็ว

ไม่นานหลังจากนั้น เสียงรอสายก็ดังขึ้นหลายครั้ง

ปี๊บ—ปี๊บ—ปี๊บ————

ในที่สุด สายก็ถูกตัดไปโดยอัตโนมัติ...