บทที่ 34 ปรากฏงูอมตะสายพันธุ์เหนือสามัญ จะทำอย่างไรดี?

บทที่ 34 ปรากฏงูอมตะสายพันธุ์เหนือสามัญ จะทำอย่างไรดี?

"เจ้าไม่ไปเผ่าลิงแล้วหรือ?"

ฉู่หรานได้ยินคำถามก็อึ้งไปชั่วขณะ

"ไปสิ"

ผลวิญญาณห้าร้อยลูกถึงจะไม่น้อย แต่ฉู่หรานย่อมไม่พอใจเพียงเท่านี้ เผ่าลิงเขาต้องไปเยือนแน่นอน

"งั้นก็ฆ่าไม่ได้"

ฉู่หรานฟังคำพูดของงูเหลือมทองแล้วก็พลันเข้าใจทันที

ถูกต้อง

หากข่าวลือจากเผ่าเสือแพร่ไปถึงเผ่าลิง ว่าตัวเองเป็นพวกฆ่าตัวประกันเสียแล้ว ใครเล่าจะยอมให้ผลวิญญาณแก่เขาอีก?

"เข้าใจแล้ว" ฉู่หรานมองงูเหลือมทองด้วยสายตาแบบ 'สมแล้วที่เป็นท่าน'

งูเหลือมทองไม่ตอบอะไร

สิบกว่านาทีต่อมา เสือยักษ์ตัวหนึ่งเลื้อยเข้ามา ในปากคาบถุงผ้าใบใหญ่

"ปล่อยมัน นี่คือผลวิญญาณที่พวกเจ้าต้องการ" เสือเพลิงเอ่ยกับงูเหลือมทอง

งูเหลือมทองเลื้อยไปข้างหน้า ม้วนเอาถุงผ้า เมื่องูเหลือมทองกลับมาที่ข้างกายฉู่หราน ฉู่หรานจึงปล่อยเสือวิญญาณที่ใกล้เอาชีวิตไม่รอดแล้ว

ถูกเอาเลือดไปนานขนาดนี้ ก็เป็นเพราะพลังกายของเสือวิญญาณยังพอใช้ได้ ไม่อย่างนั้นแค่เสียเลือดก็ตายแล้ว

บรรดาเผ่าเสือต่างจับตามองด้วยความไม่พอใจ

งูเหลือมทองไม่ตื่นตระหนกเลย พาฉู่หรานค่อยๆ ถอยหลัง

ดวงตาของเสือเพลิงวาววับด้วยประกายอำมหิต มันกำลังคิดว่าจะลงมือกักตัวงูเหลือมทองและฉู่หรานไว้ดีหรือไม่

แต่สุดท้ายเสือเพลิงก็ล้มเลิกความคิดนั้น

หากเผ่าเสือเริ่มทำสงครามใหญ่กับเผ่างูเหลือม สุดท้ายก็จะเป็นประโยชน์แก่เผ่าลิงเท่านั้น ไม่คุ้มค่าการเสี่ยง

อีกไม่นาน งูเหลือมทองก็พาฉู่หรานกลับมาถึงเขตแดนของเขาเก้ายอด เมื่อถึงที่แล้ว งูเหลือมทองถึงได้ถอนหายใจโล่งอก

"ให้เจ้า"

"ลุงจิน ผลวิญญาณพวกนี้พวกเราแบ่งกันคนละครึ่ง" ฉู่หรานแม้จะใจเสียดายผลวิญญาณ แต่ก็ไม่ใช่คนไม่รู้จักเอาใจใส่คนอื่น

ดังคำกล่าวที่ว่า เจอหน้าแบ่งครึ่งหนึ่ง

"ข้าจะเอาผลวิญญาณของเจ้าไปทำอะไร เอาไปเถอะ เมื่อใดอยากไปเผ่าลิง ก็บอกข้าล่วงหน้า อย่าไปเงียบๆ คนเดียว"

งูเหลือมทองโยนถุงผ้าที่ม้วนไว้ให้กับฉู่หราน พร้อมกับเตือนฉู่หรานอีกคำ

"ได้ครับ ลุงจิน" ฉู่หรานรับปากเต็มปาก

จริงๆ แล้วเขาอยากไปเผ่าลิงพรุ่งนี้เลย หรือแม้แต่บ่ายวันนี้ก็ยังได้

แต่ฉู่หรานไม่กล้าพูดออกมา เขาตั้งใจจะพักสักสองสามวันก่อน

"ไปล่ะ" งูเหลือมทองหายวับไป รู้สึกเหนื่อยใจเล็กน้อย แต่ผลงานวันนี้ของฉู่หรานเขาก็ต้องรายงาน

ช่างเป็นการแก้หน้าที่ยอดเยี่ยมใช่ไหมล่ะ?

เมื่อเหล่าผู้ทรงอำนาจในเผ่างูเหลือมรู้ถึงผลงานของฉู่หราน พวกเขาก็จะให้ความสำคัญกับฉู่หรานมากขึ้น

ฉู่หรานกลับถ้ำบำเพ็ญที่ยอดเขาหลักคนเดียว ต้าชิงนอนอยู่หน้าถ้ำ หลับตาไม่รู้ว่ากำลังหลับหรือกำลังบำเพ็ญ

เมื่อฉู่หรานเข้ามาใกล้ ต้าชิงก็ลืมตา

"นายน้อย กลับมาแล้วหรือ?" ต้าชิงรู้สึกสงสัยเล็กน้อย เพราะฉู่หรานกลับมาเร็วกว่าที่คิด

"อืม ให้รางวัลเจ้า" ฉู่หรานตอบรับหนึ่งทีแล้วม้วนเอาผลวิญญาณออกมาจากถุงผ้าหนึ่งลูก ส่งให้ต้าชิง

"ขอบคุณนายน้อย" ต้าชิงดีใจจนตัวสั่น

"รอเดี๋ยวค่อยกิน ไปจับกวางปีศาจขั้นสามมาสักตัว ข้าหิวแล้ว"

"ได้ครับ นายน้อย"

ต้าชิงพุ่งตรงไปยังพื้นที่ล่าสัตว์

ฉู่หรานกลับถ้ำบำเพ็ญ ไม่ได้เกรงใจผลวิญญาณในถุงผ้าเลยแม้แต่น้อย กลืนเข้าไปทั้งหมดในคำเดียว

"ดิ้ง! กลืนกินผลวิญญาณ คุณสมบัติทั้งหมด+155 สายเลือด+180 ค่าวิวัฒนาการ+"

กระแสอุ่นๆ ไหลวนในร่างของฉู่หราน แก่นปีศาจในสมองของฉู่หรานพองขยายขึ้นทันที เกือบจะเพิ่มขนาดเป็นเท่าตัว

เมื่อกระแสอุ่นจางหายไป ความรู้สึกที่ว่าหางหนึ่งครั้งสามารถฟาดทุกสิ่งให้แตกได้ก็กลับมาอีกครั้ง

คราวนี้ฉู่หรานไม่ได้โง่พอที่จะลองทดสอบ เขารู้ว่านี่เป็นเพียงความรู้สึกลวงหลังจากที่แข็งแกร่งขึ้นกะทันหัน

เมื่อฉู่หรานเปิดหน้าต่างคุณสมบัติ เขาก็ยิ้มออกมาอย่างเซ่อซ่า

การยกระดับขั้นพลังช่างง่ายดายเหลือเกิน!

คุณสมบัติทั้งหมดทะลุสี่ร้อยแล้ว ห่างจากห้าร้อยไม่มากนัก

นี่ไม่ใช่กำลังจะก้าวขึ้นขั้นสามในเร็ววันหรอกหรือ?

"ยกระดับเร็วเกินไปก็ไม่ดี ต้องพักสักระยะ" ฉู่หรานตัดสินใจในใจ

แม้แต่งูอมตะสายพันธุ์เหนือสามัญ ก็ไม่น่าจะยกระดับได้เร็วขนาดนี้

คนอื่นกว่าจะขึ้นขั้นสามเข้าสู่วัยเจริญเต็มที่ก็ต้องใช้เวลาเป็นปีหรือสิบปี แต่ฉู่หรานใช้เวลาแค่ไม่กี่วันก็จากขั้นหนึ่งก้าวสู่ขั้นสาม

การยกระดับรวดเร็วเช่นนี้ ใครจะไม่อิจฉา?

เกรงว่าแม้แต่ปรมาจารย์เผ่างูเหลือมก็คงจะสนใจความลับของฉู่หรานเช่นกัน

ดังนั้น เพื่อความปลอดภัย ฉู่หรานตัดสินใจจะรักษาความมั่นคงไว้ก่อน

ไม่นานนัก ต้าชิงก็กลับมา ในปากคาบกวางปีศาจขั้นสาม

"ชั้นพลังยังไม่จำเป็นต้องยกระดับ แต่วิชาเทพเราสามารถพัฒนาได้อย่างเต็มที่"

วิชาเทพเป็นสิ่งที่คนอื่นมองไม่เห็น มีเพียงฉู่หรานเท่านั้นที่รู้

ระดับวิชาเทพที่สูงขึ้นจะเพิ่มพลังการต่อสู้อย่างมหาศาล มีประโยชน์ยิ่งกว่าการยกระดับขั้นพลังเสียอีก

"นายน้อย เชิญรับประทาน ถ้าไม่พอยังมีอีก โควต้าของพวกเรายังเหลืออีกมาก"

"ดี วางไว้ตรงนี้ละกัน"

"งั้นข้าออกไปก่อน"

"อืม"

ต้าชิงจากไป เขาจะไปกินผลวิญญาณของตน

แม้ตอนนี้จะไม่มีใครกล้าแย่งผลวิญญาณของต้าชิง แต่ในมุมมองของต้าชิง มีเพียงผลวิญญาณที่กินเข้าไปในท้องแล้วเท่านั้นที่จะเป็นของตนจริงๆ

หลังจากต้าชิงจากไป ฉู่หรานก็ยัดกวางปีศาจเข้าปากทั้งตัว

"ดิ้ง! กลืนกินสัตว์ปีศาจขั้นสาม ค่าวิวัฒนาการ+3000 สายเลือด+3 วิชาเทพแห่งความว่องไว(3)x1"

"วิชาเทพแห่งความว่องไวตอนนี้เป็นระดับ 4 แล้ว คืนนี้กินกวางปีศาจอีกตัว ก็จะยกระดับเป็น 5 ได้"

"ไม่เลว น้องท่อ ความสามารถในการย่อยมีวิธีเพิ่มขึ้นไหม?"

"ดิ้ง! พลังกายยิ่งสูง ความสามารถในการย่อยยิ่งแข็งแกร่ง ขอให้โฮสต์พัฒนาตนเอง"

การกลืนกินสัตว์ปีศาจได้รับค่าวิวัฒนาการและค่าสายเลือดอาจไม่มาก แต่สามารถได้รับวิชาเทพด้วย

นี่เป็นสิ่งที่ผลวิญญาณไม่อาจเทียบได้

หากความเร็วในการย่อยเร็วพอ เช่นตอนที่ฉู่หรานกินมด ถ้าสามารถกินได้ไม่หยุด วิชาเทพทั้งสามก็จะพัฒนาถึงขั้นสูงสุดในเวลาไม่กี่นาที

แน่นอน นั่นขึ้นอยู่กับว่าพื้นที่ล่าสัตว์ของเผ่างูเหลือมจะมีสัตว์ปีศาจมากพอหรือไม่

อย่างไรก็ตาม คำตอบของน้องท่อได้เตือนฉู่หราน พลังกายที่แข็งแกร่งสามารถเพิ่มความสามารถในการย่อย ดังนั้นค่าวิวัฒนาการที่เพิ่งได้รับก็มีที่ไปแล้ว

"ใช้ค่าวิวัฒนาการทั้งหมดเพิ่มให้พลังกาย"

"ดิ้ง! เพิ่มสำเร็จ พลังกายปัจจุบัน: 526"

ฉู่หรานสามารถรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าร่างกายของตนแข็งแกร่งขึ้น เกล็ดที่ผิวก็มีพลังป้องกันที่สูงขึ้นอีกระดับ

ส่วนความสามารถในการย่อย...

"ก็เพิ่มขึ้นมาบ้าง วันหนึ่งน่าจะกลืนกินสัตว์ปีศาจขั้นสามได้สามตัวแล้ว"

"ออกกำลังกายน่าจะช่วยย่อยอาหาร แต่ข้าขี้เกียจเคลื่อนไหว นอนดีกว่า"

ฉู่หรานที่ไม่มีอะไรทำตัดสินใจนอนหลับ ตื่นขึ้นมาก็น่าจะกินได้อีกแล้ว

ในขณะที่ฉู่หรานนอนหลับ เหล่าผู้ทรงอำนาจของเผ่างูเหลือมก็มาชุมนุมกัน งูเหลือมทองได้รายงานผลงานของฉู่หรานให้ชั้นสูงของเผ่างูเหลือมทราบโดยไม่ได้เกินจริง

ระดับสูงของเผ่างูเหลือมไม่กล้าเชื่อในตอนแรก แต่ไม่นานก็ยอมรับ

เพราะงูเหลือมทองไม่มีเหตุผลที่จะต้องโกหก

ข่าวแบบนี้จะแพร่ไปอย่างรวดเร็ว

อย่างที่คาด ไม่ถึงสองวัน การกระทำของฉู่หรานที่เผ่าเสือก็แพร่ไปทั่วเทือกเขาซินเฟิง

และไม่เพียงแต่สัตว์ปีศาจเท่านั้นที่รู้ข่าว แม้แต่ฝ่ายมนุษย์ก็ได้รับข่าวนี้เช่นกัน

สามเผ่าใหญ่ในเทือกเขาซินเฟิงเป็นเป้าสอดส่องที่สำคัญของมนุษย์เมืองฉวน เรื่องเช่นนี้เมืองฉวนย่อมให้ความสำคัญอย่างมาก

"ปรากฏงูอมตะสายพันธุ์เหนือสามัญในเผ่างูเหลือม จะทำอย่างไรดี?"

ในการประชุมระดับสูงของเมืองฉวน เจ้าเมืองฉวนสีหน้าวิตกกังวล เอ่ยกับคนอื่นๆ อีกสิบกว่าคน

คนเหล่านี้คือกำลังสูงสุดของเมืองฉวนในปัจจุบัน

"สายพันธุ์เหนือสามัญใดๆ ก็ไม่ควรมองข้าม ข้าขอเสนอให้ดำเนินการล่าสังหารทันที ไม่ควรปล่อยให้มันเติบโตขึ้น"

สายพันธุ์เหนือสามัญที่เติบโตเต็มที่น่ากลัวเกินไป จะสร้างความเสียหายที่ไม่อาจเยียวยาให้กับเมืองฉวน นี่เป็นสิ่งที่ทุกคนรู้ดี

(จบบทที่ 34)