ระบบจัดส่งข้ามกาลเวลา ตอนที่ 232 ชิ้นส่วนโลกปฐมกาล

อ่านก่อน!

คนแต่งกลับมาตัดจบเมื่อเดือนมีนาคมที่มาผ่าน 290 ตอน

ดังนั้น ผมจะกลับมาแปลให้จบตามที่คนแต่งตัดจบไว้ และเปิดให้ท่านนักอ่านฟรีจนจบ ไม่เก็บเงิน ช่วยชดเชยนักอ่านที่ติดตามผลงานมาตลอดครับ

ระบบจัดส่งข้ามกาลเวลา ตอนที่ 232 ชิ้นส่วนโลกปฐมกาล

[“ท่าน...ท่านผู้อาวุโส...กระบี่ของท่านนี้ขายหรือไม่? หรือข้าสามารถใช้ของที่ข้ามีแลกเปลี่ยนได้...”

[เด็กหนุ่มมองท่านอย่างขลาดเขลา ท่านเห็นข้อมูลของเขา มีเพียงชื่อของเขาที่เรียกว่าเซวียนหยวนเซิง ส่วนข้อมูลอื่น ๆ แม้จะตรวจสอบก็ไม่พบแม้แต่น้อย ท่านเองก็เกิดความสงสัยในตัวเขาขึ้นมา]

[แม้จะอายุเกินร้อยปีแล้ว แต่ความทรงจำก่อนหน้านี้ทั้งหมดของเขาก็สูญหายไปแล้ว ท่านเองก็รู้สึกเห็นใจในเรื่องนี้ยิ่งนัก ด้วยเหตุนี้ ท่านจึงให้เขาอยู่ข้างกาย]

[ในช่วงเวลายี่สิบกว่าปีต่อมา ท่านสอนวิธีการหลอมสร้างศาสตราเวทให้แก่เขามาโดยตลอด พรสวรรค์ของเขาก็โดดเด่นยิ่งนัก ประกอบกับความพากเพียรอย่างยิ่งของเขา เพียงแค่หนึ่งปีเขาก็สามารถหลอมสร้างศาสตราเวทได้ด้วยตนเองแล้ว]

[โดยไม่รู้ตัว เขาก็เมามายอย่างที่สุดแล้ว ฟุบหลับไปบนแท่นหิน]

[ท่านเอ่ยขึ้นด้วยเสียงแผ่วเบา ทว่าทั้งหมดนี้เซวียนหยวนเซิงกลับไม่ได้ยินเลย...]

[หลายปีต่อมา เซวียนหยวนเซิงยิ่งทุ่มเทแรงกายแรงใจมากขึ้น หลอมสร้างศาสตราเวทอย่างไม่หยุดหย่อน ทั้งยังสร้างอาวุธหลายชิ้นมอบให้แก่เจ้า แม้ว่าท่านจะไม่ต้องการสิ่งเหล่านี้เลยก็ตาม แต่ท่านก็ยังคงรับไว้ทั้งหมด]

[เขาปรารถนาจะรั้งท่านไว้ แต่ท่านปฏิเสธ ทั้งยังมอบศาลาคุมกระบี่นี้ให้แก่เขา]

เสียงของระบบดังขึ้น หลี่มู่เองก็ไร้ซึ่งความผูกพันใด ๆ แล้ว ในขณะที่เตรียมจะนำสติกลับคืนสู่ร่างเนื้อ เขากลับพลันพบว่าเบื้องหน้าปรากฏสตรีผู้หนึ่งขึ้น

เป็นเพียงชั่วพริบตาเดียวเท่านั้น หลี่มู่ย่อมทราบดีว่าฉากเมื่อครู่นี้เป็นสิ่งที่เขาเห็นในตอนที่การจัดส่งกำลังจะสิ้นสุดลง

คาดว่าคงเป็นช่วงที่กำลังจะสิ้นสุดลงพอดี จึงมีคนปรากฏตัวขึ้นเบื้องหน้าของเขา

เพียงแต่หลี่มู่ก็รู้สึกสงสัยอยู่บ้าง ว่าเหตุใดจึงได้พบเจอผู้อื่นในหุบเขาลึกอันไร้ผู้คนเช่นนี้

ถึงกระนั้น หลี่มู่ก็ไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องนี้มากนัก เขาเพียงหวังว่าจะไม่ทำให้ผู้อื่นตกใจก็พอแล้ว

สติกลับคืนมา บนมือของหลี่มู่พลันปรากฏชามทองคำขนาดใหญ่ใบหนึ่งขึ้นมาจากความว่างเปล่า ทอประกายแสงสีทองจาง ๆ

สำหรับประโยชน์ของมันนั้น หลี่มู่เองก็ไม่ทราบแน่ชัด รู้เพียงว่าของสิ่งนี้มีที่มาไม่ธรรมดา

หลี่มู่วางมันไว้ในมือ พินิจพิจารณาอย่างละเอียดอยู่ครู่หนึ่ง ดูเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

ทันใดนั้นเขาก็ส่งพลังห้วงมิติสายหนึ่งเข้าไปในนั้น

และในขณะนี้ เขาก็ได้ค้นพบว่าภายใต้การจับตามองของนัยน์เนตรสวรรค์ ข้อมูลของชามทองคำใบนี้ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นเล็กน้อย

[ชิ้นส่วนโลกปฐมกาล: พลังแห่งกฎมิติภายในนั้นได้รับการฟื้นฟูแล้ว ภายในก่อเกิดเป็นโลกใบเล็กขึ้น หากเจ้าของปลุกพลังได้มากยิ่งขึ้น ของสิ่งนี้จะได้รับความสามารถเพิ่มขึ้นอีกมากมาย]

เมื่อเห็นคำอธิบายนี้ หลี่มู่ก็รู้สึกตกตะลึงอยู่บ้าง เพียงแค่ส่งพลังแห่งกฎมิติเข้าไปสายหนึ่ง มันก็กลายเป็นโลกใบเล็กแล้ว

ที่สำคัญที่สุดคือมันยังเป็นศาสตราเวทที่สามารถเติบโตได้อีกด้วย!

ดูท่าแล้ว หากนำวิชาทั้งหมดของตนเองใส่เข้าไปในนั้น นั่นไม่เท่ากับว่าเป็นการสร้างศาสตราเวทที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าตนเองขึ้นมาหรอกหรือ?

หากเป็นเช่นนั้นจริง ๆ ในบรรดาผู้ที่อยู่ในขอบเขตเดียวกันมิใช่ว่าจะไร้เทียมทานแล้วหรือ?