บทที่ 131 - ทีมรีไวเวิร์ล (5)

บทที่ 131 - ทีมรีไวเวิร์ล (5)

”

"ขอบใจที่ช่วยนะ แต่ว่าเราสามารถฆ่ามันได้"

ฮวาหยาได้ตอบกลับไปห้วนๆและเด็กหนุ่มก็ได้ทำท่าทางตกใจ

"ฮวาหยา มัสติฟอร์ดผู้ใช้พลังระดับ SS จากอังกฤษ ฉันไม่คิดว่าเธอจะมาที่นี่เลยนะ! ยินดีที่ได้รู้จักฉันผู้ใช้พลังระดับ SS ของอเมริกา ลีออน เป็ปเปอร์"

"อะ อ่า"

ฮวาหยาได้ผงะไปกับการทักทายที่ดูมากเกินไปของเขาและหยักหน้าของเธอ ฉีนก็ได้ส่งข้อความไปหาเธอ

[เธอรู้อะไรเกี่ยวกับผู้ใช้พลังระดับ SS ไหม?]

[ฉันพอจะได้ยินข่าวลือมาบ้าน ฉันรู้ว่าผู้ใช้พลังระดับ SS คือชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกัน]

หลังจากตอบฉันแล้ว ฮวาหยาก็ได้ทักทายลีออน เป็ปเปอร์

"ไว้ค่อยคุยกันต่อหลังจากลงพื้นแล้ว ตอนนี้พวกเรากำลังอยู่ท่ามกลางศัตรู"

"ฮ่าๆๆ! เอาล่ะถ้างั้นพวกเราจะต้องจัดการพวกนี้แบบเร็วๆ! ไว้เจอกันนะ!"

มันดูเหมือนว่าเขาจะมีคนขับเฮลิคอปเตอร์เป็นของตัวเอง เฮลิคอปเตอร์ของเขาได้หันและบินออกไป เขาได้พบกับไวเวิร์นไม่นานหลังจากนั้นและจัดการมันไปในทันทีด้วยปืนกล มันดูน่าหลงไหลอย่างแท้จริง

"นั่นมันอะไรนะ?"

"นั่นคือพลังของเขา ฉันคิดว่ามันคงเป็นควบคุมวัตถุ"

ตราบเท่าที่พลังของเขาไปถึงเขาก็จะสามารถควบคุมวัตถุได้อย่างอิสระ พลังของเขาเป็นพลังที่มีประสิทธิภาพจริงๆ แต่ว่าน่าเสียดายที่พลังของเขามีระยะที่จำกัดในตอนนี้คือยานพาหนะขนาดเล็ก ปืนและสิ่งต่างๆเช่นบาซูก้า แม้อย่างนั้นมันก็ยังเป็นพลังที่น่าทึ่ง สิ่งที่สำคัญที่สุดเลยก็คือเขาสามามารถจะทำให้วัตถุที่อยู่ในการควบคุมของเขาเสริมมานาลงไปได้และทำให้มีพลังทำลายมายิ่งขึ้นซึ่งจะเจาะบาเรียที่ปกติจะเจาะเข้าไปไม่ได้

มันพอจะพูดได้เลยว่าโกง

"เวรเอ้ย นั่นมันเจ๋ง..."

"ไม่ต้องห่วง ชินก็เท่!"

"ใช่อาวุธของเขาดูเรียบง่ายเกินไปและไม่ซับซ้อน"

ทั้งสองคนได้ปลอบใจฉัน แต่ว่ามันทำให้ฉันมีความรู้สึกอยากจะแข่งขันเพิ่มมากขึ้น

"เอาล่ะเราก็ไปกันมั้งเถอะ ไปเริ่มล่าไวเวิร์นกัน! ไปแสดงให้เงินว่าทีมรีไวเวิร์ลของเราก็ไม่ได้น้อยหน้าไปกว่าใคร"

"โอ้!"

"ชิ ผู้ชายเป็นแบบนี้หมดเลยหรอ...."

ฮวาหยาได้มองที่ฉันอย่างเย็นชาเล็กน้อยไม่เหมือนกับเยอึนและรูเดีย ซึ่งมันทำให้ฉันรู้สึกอาย ไม่ว่ายังไงก็ตามต่อจากนั้นพวกเราก็ได้เริ่มล่าไวเวิร์น

พูดตามตรงปาตี้ของพวกเรายอดเยี่ยมมาก แม้ว่าจะไม่มีฉันผู้ที่สามารถจะไปล่าไวเวิร์นเพียงลำพังบนท้องฟ้าได้ ฮวาหยาก็ยังมีการโจมตีระยะไกลด้วยพลังไฟที่ยอดเยี่ยมของเธอ รูเดียมีพลังป้องกันและพลังการรักษาที่มหาศาลมากขึ้นหลังจากได้รับพลังจากโลก และเยอึนก็มีความสามารถในการต่อสู้ระยะประชิดอย่างมาก เธอสามารถจะกระโดดไปบนตัวของไวเวิร์นได้อย่างง่ายดายและตัดคอของมัน และก็กระโดดกลับขึ้นมาบนเฮลิคอปเตอร์ เธอมีการเคลื่อนไหวที่ว่องไวคล้ายๆกับแมงมุม

จนรกระทั่งถึงตอนกวางวันพวกเราก็ยังคงล่าไวเวิร์นกันอยู่บนเฮลิคอปเตอร์ นักบินได้ลังเลกับคำสั่งของฉันให้มุ่งหน้าเข้าไปหาไวเวิร์นทุกๆตัวที่มองเห็นได้ แต่ว่าหลังจากที่ได้ลองทำครั้งแรกแล้วดูเหมือนว่าเขาจะชอบมันในหลังจากนั้นเขาก็จะมุ่งตรงไปหาไวเวิร์นโดยไม่แม้แต่จะถามพวกเรา ในท้ายที่สุดพวกเราก็ได้จบลงด้วยการล่าไวเวิร์นไปหลายร้อยตัวในเวลาไม่กี่ชั่วโมง

"น่าทึ่ง!"

เมื่อพวกเราลงไปพักกินอาหารกลางวัน ลีออน เป็ปเปอร์ก็ได้รอพวกเราอยู่แล้ว

"น่าทึ่งจริงๆ! ทุกๆคนเป็นผู้ใช้พลังระดับ SS หรอ?"

"แน่นอนว่าไม่ อย่างน้อยก็ไม่เป็นทางการ"

ฉันได้ตอบกลับไปอย่างซุกซนด้วยรอยยิ้ม เป็ปเปอร์ก็ได้ยิ้มกลับมา

"ด้วยพวกนายภารกิจที่น่าเศร้านี้อาจจะสิ้นสุดลงในที่สุด ฉันได้รับรายงานมาว่าไวเวิร์นที่ออกไปจากหุบเขาได้กลับมาเหมือนกัน"

"เป็นเพราะว่าเราล่ามันมากเกินไปหรอ?"

"ใช่ ยังไงก็เถอะพวกนายได้ฆ่าไวเวิร์นไปมากมายเพื่อประเทศเรา ต้องขอบคุณที่มาอเมริกา อัศวินสายฟ้า แม่มดเพลิงและ..."

"กรี๊ดด"

รูเดียได้หลบสายตาของเป็ปเปอร์และมาซ่อนอยู่ข้างหลังฉัน มันก็เป็นเหมือนกันกับเยอึน ฉันได้ตอบกลับเขาไปด้วยรอยยิ้มขม

"พวกเธอขี้อายนะ"

"ฮุฮุ สาวสวยทั้งสองคนนี้มีพรสวรรค์อะไรแบบนี้ เอาล่ะ ฉันสามารถจะทักทายพวกเธอในภายหลังได้ แต่ว่าพวกเราควรจะออกไปดื่มกันในคืนนี้ไหม นายคิดว่าไงล่ะ?"

เมื่อเขาได้ถามออกมา ฮวาหยาก็ได้ส่งข้อความมาหาฉันในทันที

[มันโอเคใช่มั๊ย? มันเป็นโอกาสที่จะได้เป็นเพื่อนกับผู้ใช้พลังระดับ SS]

[แน่นอนมันโอเค]

เมื่อฉันได้ตอบกลับไป ฮวาหยาก็ได้มองไปที่ลีออน เป็ปเปอร์และตอบกลับไปขณะเธอหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหห้า

"แน่นอนพวกเราสามารถจะทิ้งเด็กๆที่ไม่สามารถดื่มเอาไว้ได้และไปกันแค่สามคน"

"ฉันไม่ใช่เด็กนะ!"

"ฉันก็สามารถจะดื่มได้เหมือนกัน"

'กลับกันการที่เธอตอบกลับฮวาหยามาแบบนี้ พวกเธอก็มีแต่จะเหมือนเด็กมากขึ้นไปอีก....' ฉันได้ถอนหายใจและทำให้พวกเธอใจเย็นลง

ฉันไม่รู้ว่าผู้ใช้พลังคนอื่นๆจะตอบสนองยังไงเมื่อได้ยินเรื่องนี้ แต่ฉันคิดว่าการบล่าไวเวิร์นในหุบเขาเเอนเทโลปมันสนุกมาก ไม่มีไวเวิร์นที่สามารถจะสัมผัสกับปาตี้ของเราได้และพวกเราก็จะได้รับเงินจากการขายชิ้นส่วนอย่างมหาศาลแม้ว่ามันจะถูกแบ่งเป็นสี่ส่วนก็ตาม การแข่งขันกับลีออน เป็ปเปอร์ก็สนุกเหมือนกัน นอกเหนือไปจากความอิจฉาและหวงที่พวกเรามีแล้วมันก็ไม่มีปัญหาอะไรอีก

ยังไงก็ตามเหมือนเช่นลีออน เป็ปเปอร์บอกเมื่อพวกเราได้พบกันครั้งแรก จำนวนของไวเวิร์นได้เพิ่มมากขึ้นวันต่อวัน ไวเวิร์นที่หนีของหลังก็ยังได้กลับมาอีกด้วย บางทีอาจจะเป็นเพราะพวกมันรู้ว่าสถานที่อยู่ของพวกมันกำลังตกอยู่ในอันตราย พวกมันเลยได้ทำการโจมตีแบบเฉียบพลัน

"นั่นมันเป็นสัญญาณที่ดีมาก"

เขาได้หมุนปีนพกที่พกเอาไว้รอบๆวและพึมพัมออกมา

"มันหมายความว่าพวกเราจะกำลังเข้าไปเจอกับบอสในไม่ช้า"

"บอส...ฉันกำลังจะไปต่อแล้ว"

"ต้องการมาเดิมพันกันไหมว่าใครจะเป็นคนฆ่า T.K.?"

"ฉันบอกนายแล้วนะอย่าเรียกฉันว่า T.K.... แต่แน่นอนว่ามาพนันกัน"

"มันเป็นบอสของพื้นที่ดันเจี้ยนระดับ S ดังนั้นจงระมัดระวงตัวเอาไว้นะ"

เมื่อเป็ปเปอร์และฉันได้คุยพนันกันเล่นๆ ฮวาหยาก็ได้แสดงความคิดเห็นออกมาอย่างเหนื่อยอ่อน แน่นอนว่าฉันไม่ได้ลืมเรื่องสิ่งที่เกิดขึ้นในวินเดอแมร์ ฮวาหยาที่ตกใจและเป็นกังวลแทนฉันในช่วงเวลานั้น ฉันไม่คิดว่าเป็ปเปอร์จะต่อยฉันเข้าไปในปากบอสแน่ๆ แต่ว่ามันก็ดูเหมือนว่าฮวาหยาจะกังวลเรื่องการต่อสู้กับบอส ยังไงก็ตามพรรคพวกของฉันในตอนนี้ก็แกร่งมากจนไม่ต้องกลัวบอสพื้นที่ดันเจี้ยนระดับ S แม้อย่างนั้นฉันก็ไม่ควรจะลดการป้องกันลง มันไม่ดีที่จะประมาทมากเกินไป

"ไม่ต้องห่วงฮวาหยาในครั้งนี้เรามีพรรคพวกที่เชื่อใจได้"

"นายจะหมายความว่าฉันไม่น่าเชื่อถือ?"

"นั่นมันแน่นอนว่ารวมเธอด้วยสิ แต่ว่าในครั้งล่าสุดเธอไม่สามารถจะเข้ามาแทรกแซงได้"

"นายก็พูดได้ดีนี่"

ฮวาหยาได้เบะปากและเอียงแก้มแอลกอฮอลของเธอ นับตั้งแตต่ครั้งแรกที่พวกเราได้ดื่มกับเป็ปเปอร์ ฮวาหยาและฉันมักจะแอบย่องออกมาหลังจากที่รูเดียและเยอึนหลังไปแล้วเพื่อที่จะมาดื่มกับเป็ปเปอร์

"พวกนายกำลังเดทกันหรอ?"

เป็ปเปอร์ได้ถามออกมาตรงๆ ในขณะที่ฉันเบิกตากว้างอย่างประหลาดใจ เขาก็เสริมขึ้นอีก

"ฉันคิดว่านายกำลังเดทกับผู้หญิงผมสีบลอนด์ซะอีก แต่นายดูจะไม่ค่อยใกล้ชิดกันเลย เพราะอย่างนี้แม่มดเพลิงคือคนต่อไปที่เป็นไปได้ที่สุด"

"อย่างแรกเลยนะฉันเป็นเพื่อนกับผู้หญิงผมบลอนด์ที่นายกำลังพูดถึง เธอเพียงแค่จะต้องพึ่งพาฉันมากไปนะ"

ฉันต้องทำให้เธอหยุดติดกับฉันในสักวันหนึ่ง แม้ว่าในตอนนั้นมันจะเป็นเรื่องยาก

หลังจากโต้แย้งไปแล้ว ฮวาหยาก็ได้กล่าวเสริม

"TK กับฉันในตอนนี้ก็เป็นเพื่อนกัน แม้ว่าฉันจะไม่รู้เกี่ยวกับอนาคตก็ตาม"

"ฮ่าๆๆๆ!"

เป็ปเปอร์ได้หัวเราะออกมาอย่างร่าเริงและเริ่มมองจ้องมองการตอบสนองแปลกๆของฮวาหยา ยังไงก็ตามฮวาหยาได้หยักไหล่และพูดต่อไป

"มันไม่ใช่ความสัมพันธ์ระหว่างชายและหญิง? นายเป็นคนที่ดีและนายก็ไม่ได้เดทกับใครในตอนนี้ ฉันเพิ่งจะเป็นเด็กและก็ยังโสด ดังนั้นถ้าอยู่ๆนายหลงฉัน นายก็จะไม่สามารถพูดอะไรได้อีก"

"ฉันคิดว่าตรรกะของเธอมันมีอะไรที่ผิดนะ แต่วฉันจะพยายามหลีกเลี่ยงการอยู่กับเธอเพียงลำพังนับจากนี้ ฉันวางแผนที่จะเพลิดเพลินไปกับวันคืนของการอยู่กับมอนสเตอร์ไปอีกพักหนึ่ง ดังนั้นฉันจึงไม่มีแผนที่จะหาแฟน"

"ฮ่าๆๆๆ พวกเธอนี่ตลกกันจริงๆ"

เป็ปเปอร์ได้ปรบมือในขณะที่หัวเรา แต่ยังไงก็ตามฉันไม่สามารถจะหัวเราะแบบเขาได้ มันไม่ได้ดูเหมือนว่าฮวาหยาจะล้อเล่นเลย ในตอนนี้ฉันได้ปฏิเสธเธอขำๆ

ฉันได้มีความคิดว่า 'ทำไมฮวาหยาถึงชอบฉัน?' แต่ฉันก็เคบเจอมาแล้วแบบโรเล็ตต้าและเยอคน อึก เวรเอ้ยนี่มันเป็นเพราะฉันเป็นฮีโร่! ต้องอย่างนั้นแน่นอน! บางทีมอนสเตอร์อาจจะอาละวาด ทำลายโลก ทำให้โลกล่มสลาย สร้างภัยพิบัตเพราะว่าฉันเป็นฮีโร่!

หนึ่งสัปดาห์หลังจากเรามาที่แอริโซนาทันใดนั้นไวเวิร์นก็ได้แข็งแกร่งขึ้น

"อ่า ฉันเคยเห็นปรากฏการณ์นี้มาก่อนแล้ว"

"โอ้บังเอิญอะไรแบบนี้ ที่นี่ก็เหมือนกัน"

หลังจากกลับไปที่เฮลิคอปเตอร์ด้วยการใส่แผ่นน้ำแข็ง ฉันได้คิดเกี่ยวกับไวเวิร์นที่ฉันเพิ่งจะฆ่า ไวเวิร์นที่เคยตายไปจากพายุสายฟ้าเพียงครั้งเดียว ในตอนนี้มันจะต้องใช้สองหรือสามครั้งก็แทบจะฆ่าไวเวิร์นไม่ได้ ฉันได้บ่นออกมาหลังจากสูดหายใจ

"แต่ถึงมันจะแข็งแกร่งแค่ไหน พวกมันก็ยังไม่สามารถจะทนต่อไฟของเธอได้นานนักฮวาหยา"

"ฉันได้ยินมาว่าที่มอนสเตอร์แข็งแกร่งขึ้นเพราะบอส เยอึนบางที...."

"ฉันไม่สามารถจะสู้บอสได้หรอ?"

"บางทีนะ"

เยอึนอยู่ในระดับเดียวกับไวเวิร์นถึงแม้ว่าเธอจะสามารถจัดการกับไวเวิร์นที่แข็งแกร่งได้ แต่ว่าหากบอสอาจจะแข็งแกร่งกว่าที่เราคิดเอาไว้ เราจึงต้องให้เธอออกไปจากการต่อสู้เพื่อความปลอดภัยของเธอ เรามาที่นี่เพื่อล่าไวเวิร์นอย่างปลอดภัยไม่ใช่มาเสี่ยงชีวิต

"แต่ฉันต้องการช่วยชิน..."

"ขอบคุณสำหรับความรู้สึกนะ"

"ถะ ถ้านั้นให้ฉันจูบชินได้มั๊ย?"

"ไม่"

"นั่นมันเร็วเกินไปแล้ว...!"

หลังจากได้เข้ามาในหุบเขาแอนเทลโลปก็ได้ตรึงเครียดขึ้นจากการที่หนึ่งผู้ใชพลังได้ต่อสู้กับไวเวิร์นโดยที่ไม่ประเมินความแข็งแกร่งของตัวเองและเสียชีวิตลง แน่นอนว่าในที่แห่งนี้ไม่มีใครที่ระดับต่ำกว่า S ดังนั้นคนที่ตายก็คือผู้ใช้พลังระดับ S บรรยากาศในหุบเขาได้มืดมนลง เป็ปเปอร์ไม่สามารถจะหัวเราะและเล่นสนุกได้เหมือนก่อน

สองวันหลังจากที่เกิดอุบัติเหตุขึ้นได้มีฝนตกหลัก ในขณะที่เราไม่สามารถจะหยุดได้เพียงเพราะฝนตก พวกเราได้อยู่บนเฮลิคอปเตอร์ของเราซึ่งได้ตกอยู่ในสายฝนอย่างสมบูรณ์และออกเดินทางไปเพื่อล่าไวเวิร์น รูเดียได้รู้สึกไม่สบายใจตลอดทั้งวันและหลังจากเฮลิคอปเตอร์ได้บินขึ้น เธอได้ดึงแขนของฉันและกระซิบออกมา

"ชิน ฉันรู้สึกไม่สบายใจแปลกๆ"

ในความจริงแล้วบรรยากาศแบบนี้มันเป็นบรรยากาศที่จะทำให้ไม่สบายใจอย่างแม้จริง มีคนตายไปเพราะไวเวิร์น ไวเวิร์นแข็งแกร่งขึ้น และมีฝนตกหนักในวันนี้ ดังนั้นมันจึงยากที่จะมองเห็นด้านหน้าของพวกเรา

ฉันได้ตอบเธอกลับไป

"ไม่ต้องกังวลบอสจะต้องปราฏกตัวขึ้นอย่างแน่นอน"

"นั่นมันหมายความว่าอะไร!?"

"เธอหมายถึงอะไรที่ว่าฉันหมายความว่าอะไร? เธอไม่เห็นหลังมานาที่ทรงพลังดหมกระหน่ำอยู่ไกลๆหรอ?"

ไม่นานหลังจากที่ฉันพูดอย่างนั้น นักบินก็ได้ร้องออกมา จากด้านในหุบเขาลึกได้มีไวเวิร์นที่เหมือนกับมังกรมีขนาดใหญ่กว่าไวเวิร์นตัวอื่นๆออกมา อย่างที่ฉันคิดไว้มันจะออกมาในวันนี้

จากนั้นเยอึนที่เหมือนจะรู้สึกถึงบอสก็ได้เงยหน้าขึ้นมาทันที

[ชินมันแปลกๆ]

[แปลกอะไร?]

[ฉันไม่รู้ว่าจะอธิบายยังไง...แต่มันจะต้องมีอะไรมากกว่านี้]

ฉันได้ขมวดคิ้วกับคำพูดของเธอ จากนั้นมังกรยักษ์ก็ได้ปรากฏตัวขึ้นมาทันทีในท้องฟ้า

[เหตุการณ์การจู่โจมแตกออก! ระดับ SS+ 100 คน 'เฟรม เดค' เพราะคุญอยู่ในพื้นที่ที่บอสจู่โจม คุณจะถูกบังคับให้เข้าร่วม]