บทที่ 31 ฮั่นลู่ เริ่มขุดหวงจิงป่า

บทที่ 31 ฮั่นลู่ เริ่มขุดหวงจิงป่า

ตอนนี้หลี่เซี่ยงมีแต้มความสำเร็จ 340 แต้ม เขาจึงใช้ไป 100 แต้มเพื่อแลกเปลี่ยนเป็น "ฟังก์ชั่นตรวจสอบสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์" แล้วก็สนุกจนถอนตัวไม่ได้ ตรวจสอบทั้งแมว หมา ไก่ เป็ด ที่บ้านไปทั้งหมด

แต่มีข้อเสียอย่างหนึ่งคือ สามารถตรวจสอบได้เฉพาะสิ่งมีชีวิตในรัศมีสิบเมตรรอบตัวเท่านั้น

"ขอแสดงความยินดีกับ พบไก่ทองขันรับอรุณขั้นสองหนึ่งตัว"

พร้อมกับการแจ้งเตือนของระบบ สายตาของหลี่เซี่ยงก็จับจ้องไปที่ไก่หงอนแดงตัวใหญ่ในบ้าน

ไก่ตัวนี้ หงอนแดงสะพรั่ง ขนเป็นประกายเหมือนถูกย้อมด้วยแสงอรุณรุ่ง ทุกเช้าเวลาขัน เสียงจะดังกังวานที่สุด เวลาเดินก็องอาจผึ่งผาย สมแล้วที่เป็นไก่ชั้นดี!

จริงๆ แล้วคราวก่อนหลี่เซี่ยงยังคิดจะกินมันอยู่เลย คิดว่าเนื้อคงจะเหนียวหนึบน่าเคี้ยว แต่ตอนนี้เขาไม่กล้ากินแล้วแน่นอน

ตอนนี้ไก่ตัวนี้แม้จะเป็นไก่ธรรมดา แต่ถ้ารอจนถึงวันสิ้นโลก มันจะกลายเป็นไก่มังกร พลังขั้นสองไม่ว่าจะอยู่ในกลุ่มไหนก็ถือว่าเป็นแกนหลักและกำลังชั้นยอด

เพราะไม่ใช่ทุกคนจะมีคุณสมบัติก้าวเข้าสู่ความเป็นผู้มีพลังพิเศษ

การเป็นผู้มีพลังพิเศษ แม้จะเป็นเพียงขั้นหนึ่ง ก็นับเป็นคนที่มีค่าแล้ว ส่วนไก่มังกรที่ซื่อสัตย์ภักดี จัดเป็น "ผู้ติดตาม" "สัตว์เลี้ยงวิญญาณ" "ผู้ควบคุมสัตว์" นั่นยิ่งหายากไปอีก

ไก่ที่เลี้ยงมาตั้งแต่เล็ก จะไม่ซื่อสัตย์ได้ยังไง?

ไม่ซื่อสัตย์ก็จะถูกเอาไปทำอาหาร

น่าเสียดายที่ไก่เป็นสิบตัว มีแค่ตัวนี้ที่มีศักยภาพ ที่เหลือ รวมทั้งเป็ด ล้วนเป็นสามัญชนทั้งสิ้น

"น่าเสียดายที่แม่ไก่ที่ฆ่าไปครั้งก่อน ถ้าเก็บไว้ ให้มันผสมพันธุ์กับพ่อไก่ตัวนี้ บางทีอาจจะได้ไก่พลังพิเศษอีกหลายตัว"

แต่ก็กินไปแล้ว หลี่เซี่ยงจึงไม่ได้คิดมาก ตอนนั้นมันหอมมาก หอมจนน้ำตาไหล

แล้วเขาก็ไปตรวจสอบหมาสองตัว

จากนั้น รู้สึกผิดหวังมาก

เอ้อร์หวงในอนาคตจะมีพลังถึงขั้นสี่ แต่ต้าหวงกลับเป็นสัตว์ธรรมดา

ต้องรู้ไว้ว่า เขารักต้าหวงและเอ้อร์หวงเท่ากัน แถมยังโน้มเอียงไปทางต้าหวงมากกว่านิดหน่อย เพราะเขารู้สึกว่า หมาทั้งสองตัวฉลาดพอๆ กัน แต่จากพฤติกรรมในอดีต หลายครั้งต้าหวงมักจะเป็นผู้นำ ทำตัวเป็นพี่ชายคนโต

แล้วเขาก็วิ่งไปตรวจสอบแม่แมวและลูกแมวทั้งห้าตัว

ครั้งนี้ หลี่เซี่ยงแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง

เพราะมีสัตว์ที่มีศักยภาพพลังพิเศษถึงสามตัวในคราวเดียว

แม่แมวเป็นสัตว์ธรรมดา แต่ในลูกทั้งห้า แมวลายเสือและแมวสามสีมีศักยภาพถึงขั้นสี่ ส่วนอีกตัว จะกลายเป็นสัตว์กลายพันธุ์ขั้นหกในอนาคต

ขั้นหกเชียวนะ นั่นคือพลังเหนือธรรมชาติระดับกลางแล้ว ในชาติก่อน ตัวเขาเองทุ่มเททุกอย่าง แต่เพราะโอกาสมีจำกัด จึงหยุดอยู่แค่ขั้นห้า

และสัตว์กลายพันธุ์ที่มีศักยภาพถึงขั้นหกนี้กลับเป็นเสี่ยวไป๋ตัวซุกซน!

ส่วนแมวลายวัวนมที่เกเรที่สุด กลับเป็นสัตว์ธรรมดา "เหมือนแมวทั่วไป"

โอ้ย เสี่ยวไป๋ นายจะเปลี่ยนชะตาชีวิตเลยนี่นา ดูนายโง่ๆ ซื่อๆ โดนแกล้งทุกวัน ถูกกลั่นแกล้ง แต่นายกลับเป็น... จริงๆ เลย แมวไม่อาจตัดสินจากรูปลักษณ์ภายนอก เหมือนทะเลที่ไม่อาจวัดด้วยภาชนะ

หลี่เซี่ยงตัดสินใจว่า ต่อไปจะดีกับเสี่ยวไป๋ให้มากขึ้น รอให้มันโตอีกหน่อยค่อยกินอยู่ด้วยกัน สร้างความผูกพันตั้งแต่เล็ก

แน่นอนว่าแมวลายเสือและแมวสามสี ก็เป็นสัตว์ที่มีศักยภาพกลายพันธุ์ที่หายาก หลี่เซี่ยงก็จะไม่เอาเปรียบพวกมันเช่นกัน

เขาเดินดูทั่วทั้งหมู่บ้านอีกรอบ แต่น่าเสียดายที่ไม่พบอะไรเพิ่มเติม

"ดูเหมือนว่า จำเป็นต้องเข้าไปในภูเขาอีกสักครั้ง" หลี่เซี่ยงรีบสะสมพืชวิเศษกลายพันธุ์ขั้นหนึ่ง เพื่อให้กับปู่ย่าตายาย และยังเร่งหาเงินเพื่อชดเชยแต้มความสำเร็จ 100 แต้มที่เพิ่งใช้ไป ดังนั้นเขาจึงเหน็บมีดเหล็กกล้าความหนาแน่นสูงที่เอว มือถือจอบเหล็ก และสะพายตะกร้าไม้ไผ่ใบใหญ่ ออกเดินทางเข้าไปในป่าเขาฤดูใบไม้ร่วงอีกครั้ง

ฤดูใบไม้ร่วงเป็นฤดูแห่งการเก็บเกี่ยว หลี่เซี่ยงเข้าป่าไปไม่ได้ตั้งใจจะหาสัตว์ที่มีศักยภาพกลายพันธุ์โดยเฉพาะ นั่นต้องอาศัยโชคเท่านั้น อย่างไรก็ต้องทำงานจริงๆ บ้าง

เขาชูขาตั้งโทรศัพท์ขึ้น เปิดโหมดถ่ายวิดีโอ แล้วเริ่มขุดหวงจิง

หวงจิง หรือที่เรียกว่าขิงเขา ขิงเสือ และโสมไก่ เป็นสมุนไพรจีนที่ดีมาก บำรุงชี่ เสริมอิน บำรุงม้าม ชุ่มปอด และเสริมไต ในตำรา "เป่าผู่จื่อ" บันทึกไว้ว่า: "คนโบราณเชื่อว่าตัวยานี้ได้รับพลังจากดินคุน ได้รับแก่นสารจากฟ้าและดิน จึงตั้งชื่อตามนั้น"

เวลาที่เหมาะสมที่สุดในการขุดหวงจิงป่าคือฤดูใบไม้ร่วง โดยเฉพาะช่วงเดือน 10-12 และดีที่สุดคือหลังฮั่นลู่ ในช่วงนี้ คุณค่าทางโภชนาการของหวงจิงจะอยู่ในราก เหมาะกับการขุด และมีคุณค่าทางโภชนาการสูงกว่า

ตอนที่เก็บเห็ดครั้งก่อน หลี่เซี่ยงสังเกตเห็นหวงจิงป่าอยู่หลายที่ แต่เนื่องจากยังไม่ถึงเวลาเก็บที่เหมาะสม จึง "ข่มกำลังไว้"

และวันนี้ พอดีเป็นฮั่นลู่ อากาศแจ่มใส เป็นวันที่ดี

แน่นอนว่าถ้าเจอเห็ดที่เหมาะสม เขาก็จะเก็บกลับไปด้วย แต่ก่อนหน้านี้เขากวาดไปหลายรอบแล้ว คาดว่าเห็ดที่มีราคาคงจะไม่มีแล้ว แม้จะมี ปริมาณก็คงไม่มาก ได้แต่เก็บเห็ดราคาถูกๆ กลับไปกินเอง

ราคาของหวงจิงป่าอยู่ที่ 30-70 หยวนต่อกิโลกรัม แต่ถ้าผ่านกรรมวิธี "เก้านึ่งเก้าตาก" ราคาจะพุ่งสูงถึง 500-600 หยวนต่อกิโลกรัม

หลี่เซี่ยงคิดว่า ด้วยความสามารถของเขา น่าจะขุดได้ 100-200 กิโลกรัมสดอย่างสบายๆ

การขุดหวงจิงนั้น จริงๆ แล้วก็เป็นงานที่ต้องใช้เทคนิค โดยเฉพาะอย่างยิ่ง มีพืชหลายชนิดที่คล้ายกับหวงจิงมาก เช่น หยกจู๊ เป็นต้น

บางคนเข้าป่าไปขุดหวงจิง ขุดไปอย่างตื่นเต้นครึ่งวัน ผลปรากฏว่าไม่ใช่หวงจิงเลย แล้วก็เอาไปขาย เพราะคนทั่วไปก็ไม่รู้จัก

ดังนั้น หวงจิง "เก้านึ่งเก้าตาก" ที่ขายในตลาดแต่ราคาถูกมาก สุดท้ายมันคืออะไรกันแน่ ก็ไม่ต้องพูดก็รู้

หลี่เซี่ยงแน่นอนว่าจะไม่ทำเรื่องแบบนี้ เขาเดินไปบรรยายไป หาพืชที่คล้ายกันหลายชนิด สอนให้ทุกคนแยกแยะและระบุความแตกต่าง

จากนั้น เขาก็พบหวงจิงต้นเล็กมากต้นหนึ่ง จึงก้มลงไป เอาโทรศัพท์ส่องเข้าไปใกล้ๆ

"มาดูกันนะครับ หวงจิงต้นนี้ส่วนที่อยู่เหนือดินสูงแค่สิบกว่าเซนติเมตร เห็นได้ชัดว่าเป็นต้นกล้าที่เพิ่งงอกได้ไม่นาน ไม่เหมาะกับการขุด" หลี่เซี่ยงลุกขึ้นยืน เปลี่ยนประเด็น

"แต่ว่า หวงจิงเนี่ย เหมือนไผ่ งอกเป็นกลุ่ม เมื่อพบหวงจิงต้นเล็ก แสดงว่าในบริเวณใกล้เคียงจะต้องมีต้นใหญ่แน่นอน!"

"อีกอย่างคือ หวงจิงชอบที่ร่ม มักเติบโตในที่ร่มเย็น เช่น ในป่าไผ่ ใต้หน้าผา ตามลาดเขาทางทิศเหนือ เป็นต้น เรามาเดินอ้อมหินใหญ่ก้อนนี้ดู บางที อาจจะมีเซอร์ไพรส์"

แล้วจริงๆ เมื่อหลี่เซี่ยงเดินไปไม่กี่ก้าว มาถึงด้านหลังของหินใหญ่ ก็พบหวงจิงต้นใหญ่หลายต้น บางต้นสูงหลายสิบเซนติเมตร บางต้นสูงถึงกว่าสองเมตร

"เริ่มจากต้นที่สูงที่สุดนี้เลย!" หลี่เซี่ยงชี้ไปที่ต้นหนึ่ง แล้วเริ่มขุด ไม่นาน ก็ได้กลุ่มรากหวงจิงมาเป็นชุดใหญ่

"ว้าว ช่างเป็นผลผลิตที่อุดมสมบูรณ์จริงๆ" หลี่เซี่ยงนำหวงจิงมาใกล้โทรศัพท์ ถ่ายใกล้ๆ เพื่อโชว์ให้เห็น

จริงๆ แล้ว พื้นที่ตรงนี้ เขาเคยเดินผ่านและพบตอนไปเก็บเห็ดครั้งก่อน แค่ตอนนี้ทำเป็นเพิ่งเจอครั้งแรกเพื่อการถ่ายวิดีโอ

แต่หวงจิงก็คือหวงจิงป่าของจริง เพิ่งขุดออกมาจากดิน พร้อมดินสดติดมาด้วย

หลี่เซี่ยงตัดส่วนสำคัญ ตัดส่วนหัวส่วนปลายออก แล้วโยนลงในตะกร้า

เดินไปถ่ายไป ไม่นาน ตะกร้าก็เต็ม

โดยไม่รู้ตัว หลี่เซี่ยงมาถึงสถานที่พิเศษแห่งหนึ่ง ไกลออกไป มีหลุมฝังศพหลายหลุม

มองไปไกลๆ น้ำตาคลอ เขาจึงหยุดการถ่ายทอด

(จบบทที่ 31)