บทที่ 13 บัญชีสื่อออนไลน์ของหลี่เซี่ยง

บทที่ 13 บัญชีสื่อออนไลน์ของหลี่เซี่ยง

บัญชีสื่อออนไลน์ของหลี่เซี่ยงมีชื่อว่า "ฟาร์มเล็กๆ หลีกหนีโลกของพี่เซี่ยง" ตั้งแต่ลงทะเบียนบัญชีจนถึงโพสต์วิดีโอตอนแรก เขาวุ่นวายจนกระทั่งตี 2 กว่าถึงได้เข้านอน

โชคดีที่ไม่ต้องตื่นเช้าไปทำงาน และตอนนี้เขาก้าวเข้าสู่พลังพิเศษขั้นหนึ่งแล้ว มีพลังเหลือเฟือ การอดหลับอดนอนไม่ใช่เรื่องใหญ่

อาจเป็นเพราะเนื้อหาช่วงแรกไม่มีจุดเด่นอะไร และในโลกออนไลน์มีคนทำแนวนี้เยอะ โพสต์ไปหลายวัน ผลตอบรับธรรมดามาก ไลค์ได้แค่พันกว่า ผู้ติดตามก็แค่ห้าหกร้อย

หลี่เซี่ยงไม่ได้ใส่ใจมากนัก ทำได้ก็ทำ ทำไม่ได้ก็หาวิธีอื่น

ผู้มีพลังพิเศษขั้นหนึ่ง จะกังวลเรื่องการอยู่รอดทำไม? แค่เรื่องคุณภาพชีวิตเท่านั้นเอง

อยู่ชนบท มีที่ดินไม่กี่ไร่ แม้จะจน ก็ไม่มีทางอดตาย ยิ่งในภูเขายังมีของป่าและสัตว์ป่าอีกมากมาย

หลี่เซี่ยงตั้งโทรศัพท์ต่อ เริ่มบันทึกการปรับปรุงสวนหลังบ้าน

เขาไม่ได้ไลฟ์สดเพราะมีผู้ติดตามน้อยเกินไป และบัญชีใหม่ของเขาต้องการเนื้อหาวิดีโอมาเติมเต็มมากกว่า

หลี่เซี่ยงคิดว่า การเริ่มต้นเป็นเรื่องยาก ในช่วงแรกไม่ต้องสนใจตัวเลขพวกนี้มากนัก ตั้งใจทำเนื้อหาให้ดีก็พอ แม้ไม่ทำสื่อออนไลน์ จะไม่ปรับปรุงสวนหลังบ้านหรือ? ปรับปรุงแล้ว สภาพแวดล้อมดีขึ้น คนที่ได้รับประโยชน์คือตัวเขาและย่า

ลมพัดเอื่อยๆ แสงแดดสดใส อากาศเย็นสบายในฤดูใบไม้ร่วง ต้นลูกพลับในสวนหลังบ้านตระกูลหลี่ออกผลดกหนาสาขา ใบไม้ไหวตามลม

สุนัขสองตัววิ่งเล่นในสวนหลังบ้านที่เพิ่งปรับปรุง แมวตัวแก่ท้องแก่นอนหลับอย่างเกียจคร้านบนหลังคา ไกลออกไป ฝูงไก่และเป็ดกำลังเล่นในป่าเขา หาของอร่อยกิน

หลี่เซี่ยงวัดตำแหน่งเหมาะสมบนโอ่งน้ำสามใบ ใช้ถ่านขีดเส้น จากนั้นก็ใช้เครื่องตัดเหล็กตัดเส้นยาวแนวนอนบางๆ ตามรอยเส้นบนโอ่งน้ำทั้งสามใบ

เส้นยาวสามเส้นนี้ ยาวประมาณ 20 เซนติเมตร สูงประมาณ 5 มิลลิเมตร ทะลุผ่านตัวโอ่ง เมื่อนำท่อน้ำไม้ไผ่มาเชื่อมต่อเพื่อนำน้ำพุจากภูเขามา ไม่นาน น้ำพุใสสะอาดรสชาติหวานเย็นก็ไหลเอื่อยๆ น้ำตกชั้นซ้อนก็เสร็จสมบูรณ์

"สวยใช้ได้เลย ฝีมือกับรสนิยมของฉันไม่เลวนี่!" หลี่เซี่ยงถอยหลังสองสามก้าว เท้าเอว ชื่นชมผลงาน รู้สึกภูมิใจเต็มหัวใจ

ต่อไป เขาต้องหาหินสีเขียวเทาสองสามก้อนวางใต้น้ำตก แล้วขุดร่องระบายน้ำ

"ดีนะ ดีนะ!"

ย่ามาดูและชมเชยน้ำตกชั้นซ้อนที่หลี่เซี่ยงทำไม่หยุดปาก นี่เป็นน้ำไหล ฤดูหนาวก็ไม่ต้องกลัวน้ำแข็ง แกอดใจไม่ไหวที่จะซักผ้าและทำอาหารที่นี่แล้ว

"ย่าครับ รออีกไม่กี่วัน รอให้ผมสร้างครัวเสร็จ เราจะย้ายมาก่อไฟที่สวนหลังบ้าน"

ย่าพูดอย่างรู้สึกซาบซึ้ง: "ยังไงก็ดีที่หลานกลับมา บ้านกระเบื้องเก่าด้านหน้าตั้งหลายปีแล้ว พังๆ พังๆ ฤดูหนาวหิมะตก ย่าก็กลัวว่ามันจะพังลงมา ย้ายมาอยู่นี่ดี ย้ายมาอยู่นี่ดี"

ย่าห้ามน้ำตาไว้ไม่อยู่

"ย่าครับ ทำอะไรน่ะ? ย่าวางใจได้ มีหลานอยู่ วันดีๆ ยังรออยู่ข้างหน้าอีกเยอะ!" หลี่เซี่ยงมั่นใจในตัวเอง มีระบบรับมือวันสิ้นโลกติดตัว เขาเป็นผู้ถูกเลือกโดยสวรรค์ตัวจริง จะแย่ได้อย่างไร

ในเวลาเดียวกัน ห่างออกไปประมาณ 1,500 กิโลเมตร ที่บริษัทเก่าของหลี่เซี่ยง อดีตเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งกินข้าวเสร็จนั่งที่โต๊ะเล่น TikTok ทันใดนั้น เธอก็เลื่อนเจอวิดีโอคุ้นตา อดีตเพื่อนร่วมงานคนนั้นตกใจลุกพรวดขึ้น ตะโกนกับคนข้างๆ ว่า: "ฉันสไลด์เจอหลี่เซี่ยง!"

"หลี่เซี่ยงที่เพิ่งลาออกน่ะเหรอ? เขาทำอะไรเหรอ?"

อดีตเพื่อนร่วมงานคนนั้นก็เอาวิดีโอให้อีกฝ่ายดู พูดว่า: "เขากลับไปทำนาที่บ้านเกิดจริงๆ แล้วยังทำคอนเทนต์ออนไลน์ ปล่อยคลิปสั้นด้วย!"

"ขอดูหน่อย ขอดูหน่อย"

ไม่นาน เรื่องที่หลี่เซี่ยงทำคลิปสั้นก็แพร่สะพัดไปทั่วบริษัท ทุกคนวิพากษ์วิจารณ์กันไปต่างๆ นานา

ผู้จัดการคนเก่าก็ได้ยินเรื่องนี้ แค่นเสียงหนึ่งที: "คิดว่าทำง่ายนักรึไง?"

พี่สาวที่เคยใช้ให้เขาไปรับพัสดุก็บูดปากเสริมว่า: "จริงๆ ด้วย ดูสิ เขาได้ไลค์กับคอมเมนต์แค่นิดเดียว ผู้ติดตามก็แค่ไม่กี่ร้อย ฮ่าๆ แบบนี้ก็จะทำคลิปเหมือนคนอื่นด้วยเหรอ?"

เฉินหวันหวัน สาวน้อยที่สนิทกับหลี่เซี่ยงที่สุดในบริษัท ก็สนใจค้นหาบัญชีของหลี่เซี่ยง กดเข้าไปดู เธออดยิ้มบางๆ ไม่ได้ เพราะหลี่เซี่ยงในวิดีโอดูตั้งใจมาก ดูดีมาก แม้จะแต่งตัวธรรมดา และดูเหงื่อท่วมตัว

แต่ทำไมฉันถึงรู้สึกเหมือนมีกลิ่นหอมๆ ลอดผ่านหน้าจอมาล่ะ?

"ขอให้ประสบความสำเร็จนะ พี่เซี่ยง!" เฉินหวันหวันแอบอวยพรหลี่เซี่ยง และรีบกดไลค์และติดตาม ยังทิ้งคอมเมนต์ไว้ด้วย

ในที่อื่นๆ เพื่อนมหาวิทยาลัยและเพื่อนมัธยมของหลี่เซี่ยงก็เลื่อนเจอวิดีโอนี้ คนส่วนใหญ่แค่ดูผ่านๆ แล้วเลื่อนผ่านไป

บางคนแค่นเสียง: "อะไรกัน ตอนนี้ TikTok ชอบแนะนำวิดีโอขยะพวกนี้ด้วย?"

ความจริงแล้ว สำหรับผู้ทำคลิปสั้น โอกาสที่คนรู้จักจะเลื่อนเจอนั้นค่อนข้างสูง

หลี่เซี่ยงไม่ได้ซื้อยอดวิว คนที่เลื่อนเจอส่วนใหญ่จึงเป็นคนที่เคยมีความเกี่ยวข้องกัน

...

หลี่เซี่ยงขุดร่องระบายน้ำเสร็จ แล้วไปตักทรายและกรวดจากลำธารมาปูในร่อง ตอนนี้ไม่เรียกว่าร่องระบายน้ำแล้ว แต่เป็น "ลำธารเล็กๆ" ในสวนหลังบ้าน

เขายังขุดพืชน้ำรูปทรงแปลกๆ มาปลูกในร่องระบายน้ำ และโยนหอยทากเล็กๆ ที่หยิบกลับมาลงไปด้วย

ที่มุมเลี้ยวตอนหนึ่ง เขาขยายพื้นที่ออกเป็นวงกลม และปลูกหญ้าเหรียญทอง

หญ้าเหรียญทองในร้านต้นไม้ในเมืองใหญ่ กระถางเล็กๆ ขายเป็นสิบๆ หยวน แต่ที่บ้านเกิดของหลี่เซี่ยง มันเป็นเพียงหญ้าป่า หญ้ารก หาได้ง่ายดาย

เมื่อทำ "ลำธารสวนหลังบ้าน" เสร็จ หลี่เซี่ยงก็ตัดไม้ไผ่ เริ่มสร้างครัว

หลายจุดใช้โครงสร้างเดือยและเบ้า ส่วนหลังคาครัวปูด้วยผ้ากันฝนและชั้นหนาๆ ที่ทำจากกิ่งไผ่เล็กๆ และใบไผ่ ยึดด้วยลวดเหล็กและตะปู

เขายังปูพื้นครัวด้วยหิน ปูทางเดินในสวนหลังบ้านด้วยก้อนหินเพื่อให้เดินได้สะดวกในวันฝนตก

ที่ไกลออกไปอีกหน่อย เขายังสร้างศาลาพักผ่อน ในศาลามีโต๊ะเก้าอี้ ยังสร้างชิงช้า เก้าอี้นอน และอื่นๆ

ในที่สุด วัตถุดิบสำหรับวิดีโอตอนที่สองก็มีมากพอ หลี่เซี่ยงเริ่มตัดต่อ ใส่เพลง ซับไตเติล และอื่นๆ

ต้องบอกว่า หลังตัดต่อแล้วดูดีมาก หลี่เซี่ยงดูหลายรอบ เห็นว่าไม่มีปัญหาอะไร จึงเขียนคำบรรยายง่ายๆ แล้วโพสต์ออกไป

ตอนนี้ อาจเป็นเพราะเอฟเฟกต์ของน้ำตกชั้นซ้อนจากน้ำพุภูเขา และมีเนื้อหา "เร้าใจ" ที่ใช้มีดเหล็กกล้าความหนาแน่นสูงฟันต้นไผ่ขนาดเท่าชามข้าวขาดในคราวเดียว ในที่สุดก็ได้ยอดวิวเล็กๆ ได้ไลค์สามหมื่นกว่า ผู้ติดตามเพิ่มเป็นเจ็ดแปดพัน คนคอมเมนต์ก็เกินสองพันแล้ว

หลี่เซี่ยงยิ้มอย่างพึงพอใจ รู้สึกว่าประสบความสำเร็จพอสมควร เพราะเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น จะเรียกร้องมากเกินไปไม่ได้

อย่างไรก็ตาม เพื่อนร่วมงานเก่าและเพื่อนเก่าของเขาที่เลื่อนเจอ ยังคงไม่สนใจ

"แค่เจ็ดแปดพันผู้ติดตาม จะมีประโยชน์อะไร ฉันไม่เชื่อว่าคนแบบเขาจะเป็นอินฟลูเอนเซอร์ใหญ่ได้"

"ใช่ อินฟลูเอนเซอร์มีเป็นแสน ไม่มีทางมีหลี่เซี่ยงแน่ๆ เขาเป็นคนไม่ค่อยพูด และ EQ ก็ต่ำด้วย แถมไม่มีความสามารถพิเศษอะไร!"

"ยอดวิวสุดท้ายคือการขายของ เขาจะขายอะไรได้? ดูปากที่พูดไม่เป็นของเขาสิ"

คนมากมายอิจฉาริษยาผ่านหน้าจอ

(จบบทที่ 13)