บทที่ 33 ช้าเกินไป!

บทที่ 33 ช้าเกินไป!

ไม่นาน ข้อมูลของฟางซิวก็ถูกขุดค้นออกมา

ในฐานะหน้าตาประชาสัมพันธ์ของโรงเรียนมัธยมที่สามแห่งเมืองชิงซานปีนี้ และเป็นหนึ่งในผู้มีอาชีพระดับสามดาวเพียงห้าคนของการแข่งขันสิบโรงเรียน ข้อมูลของฟางซิวจึงหาได้ง่ายบนอินเทอร์เน็ต

ในห้องถ่ายทอดสดอย่างเป็นทางการของบริษัทหลิงจือ คอมเมนต์มากมายลอยผ่านหน้าจอ

"เฮ้ย เพิ่งเปลี่ยนอาชีพแค่สองเดือน กลายเป็นอาชีพระดับสามดาวได้ไง ไอ้หมอนี่โชคดีเกินไปแล้ว"

"ในข้อมูลบอกว่าเขาขยันมาก ตอนนี้เข้าใจแล้วว่าทำไมถึงมาฝึกดาบในสนามแข่ง ที่แท้ก็เพราะระดับทักษะต่ำ รีบใช้เวลานี้เพิ่มความชำนาญ นับว่าขยันจริงๆ"

"แล้วมาร่วมแข่งขันสิบโรงเรียนทำไม? มีเวลาขนาดนี้อยู่บ้านฝึกดาบต่อไม่ดีกว่าเหรอ"

"คงคิดว่าตัวเองแรงเพราะมีอาชีพระดับสามดาว จะมาถล่มอาชีพระดับสองดาวเอาอันดับง่ายๆ แค่ติดท็อปสิบหกก็ได้รางวัลดีแล้วนี่"

"ล้อเล่นเหรอ อาชีพระดับสูงแรงไม่ใช่แค่ดาวการเติบโตนั้นหรอก แต่เป็นทักษะระดับสูงที่ทรงพลัง อาชีพระดับสามดาวที่ไม่มีทักษะสังหารเด็ดขาด อาจไม่ใช่คู่ต่อสู้ของอาชีพระดับสองดาวที่มีทักษะสังหารเด็ดขาดด้วยซ้ำ"

คอมเมนต์ส่วนใหญ่ไม่เชื่อมั่นในฟางซิว

ในสายตาพวกเขา แม้จะเปลี่ยนเป็นอาชีพระดับสามดาว แต่ภายในหนึ่งสัปดาห์จะทำอะไรได้?

เคลียร์ดันเจี้ยนสองสามรอบ เพิ่มเลเวลสองระดับ หรือจะเพิ่มความชำนาญทักษะหลักสองระดับ?

ต้องรู้ว่า ทุกคนที่มีความมั่นใจพอจะเข้าร่วมการแข่งขันสิบโรงเรียนล้วนเป็นยอดฝีมือของโรงเรียน โดยทั่วไปพวกเขาใช้เวลาไม่ถึงเดือนก็ผ่านขั้นหนึ่งได้แล้ว และในช่วงเดือนกว่าก่อนการแข่งขันจะเริ่ม แปดส่วนพวกเขาก็น่าจะถึงเลเวล 20 และหากไม่มีอะไรผิดพลาด ก็น่าจะฝึกทักษะหลักถึงระดับ 10 จนได้ทักษะสังหารเด็ดขาดแล้ว

และสำหรับอัจฉริยะตัวจริง อาจจะใกล้จะฝึกทักษะที่สองถึงขั้นสูงสุดแล้วด้วยซ้ำ

การถูกกดดันทั้งด้านเลเวลและระดับความชำนาญของทักษะ มากพอจะลบล้างความแตกต่างของอาชีพที่ต่างกันหนึ่งระดับได้

อย่างไรก็ตาม ก็มีผู้ชมบางส่วนที่เชื่อมั่นในฟางซิว

"อย่าด่าไปเรื่อยสิ ฟางซิวเพิ่งทำลายสถิติการเคลียร์หุบเขาวิญญาณลมคนเดียวเมื่อไม่กี่วันก่อน"

"ถึงเขาอาจจะใช้วิธีเอาเปรียบ แต่การสู้กับบอสราชินีแห่งภูตในระดับฝันร้ายต้องใช้ความแข่งแกร่งจริงๆ แน่ๆ"

"ใครไม่เชื่อก็ลองไปดวลกับบอสราชินีแห่งภูตระดับฝันร้ายเองดูสิ"

ในห้องถ่ายทอดของบริษัทหลิงจือ ยอดฝีมือบางคนก็กระซิบกระซาบกัน แต่สายตาของพวกเขาลึกซึ้งกว่าคอมเมนต์ของชาวบ้านทั่วไป

"ไม่ก็กำลังจะอัพเกรดวิชาดาบ ไม่ก็กำลังสะสมสถานะบางอย่าง"

"สะสมสถานะด้วยการฝึกดาบ? หาได้ยากนะ"

"อย่างน้อยก็เป็นอาชีพระดับสามดาวที่เปลี่ยนจากทักษะระดับหนึ่งดาว มีอะไรพิเศษก็ปกติ พลังต่อสู้ที่แท้จริงเป็นยังไง ต้องดูจากการต่อสู้จริง"

กล้องที่จับภาพฟางซิวรออยู่ครู่หนึ่ง เมื่อเห็นว่าเขายังคงฝึกดาบ ไม่มีทีท่าจะออกไปสังหาร ก็เตรียมจะเปลี่ยนมุมกล้อง

แต่เพิ่งจะเคลื่อนไปได้ไม่กี่เมตร กล้องก็รีบหันกลับมาที่ฟางซิวอีกครั้ง

ผู้ชมทุกคนเห็นได้ชัดว่า ไม่ไกลจากด้านหลังของฟางซิว มีเงาร่างสองสายสีดำและสีเขียวกำลังย่องเข้ามาใกล้อย่างลับๆ

"มีหมา!"

"มือสังหาร! เร็วเข้า ฆ่ามันซะ!"

"เริ่มแข่งขันสิบโรงเรียนแทบไม่ทันไร จับทีมกันแล้ว? นี่โชคดีแค่ไหนกัน!"

คอมเมนต์พุ่งพรวดขึ้นมาเป็นระลอก

เงาสองสายที่แอบย่องมานั้นเห็นได้ชัดว่าเป็นผู้มีอาชีพ และจากท่าทางที่ย่องย่อง เบาเท้า น่าจะเป็นอาชีพประเภทมือสังหารทั้งคู่

และจากทิศทางที่พวกเขาเดินมา เห็นได้ชัดว่าเป็นพวกเดียวกัน

การที่เพิ่งเริ่มแข่งขันก็หาคนที่จะจับมือกันได้แล้ว นี่ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เพราะการแข่งขันสิบโรงเรียนเป็นการแข่งเดี่ยว เพื่อนร่วมทีมของเจ้าอาจจะหักหลังเมื่อไหร่ก็ได้

การแทงข้างหลังและถูกแทงข้างหลังต้องเกิดขึ้นแน่ คงเป็นแค่เรื่องของเวลา

คนส่วนใหญ่ที่จับมือกันมักจะรู้จักกันมาก่อน แต่การส่งตัวเข้าสนามแข่งขันสิบโรงเรียนนั้นสุ่มทั้งหมด

ไม่รู้จะเรียกว่าโชคดีหรือโชคร้ายดี

ตอนนี้ เป้าหมายแรกที่มือสังหารทั้งสองจับมือกันล่าคือฟางซิว

เห็นท่าทางที่ฟางซิวดูเหมือนไม่รู้ตัวแม้แต่น้อย หลายคนเริ่มเตรียมดูละครสนุกแล้ว บางที ผู้มีอาชีพระดับสามดาวคนแรกที่ถูกคัดออกกำลังจะปรากฏ

เห็นมือสังหารทั้งสองค่อยๆ เข้าใกล้ฟางซิว จนเข้ามาในระยะสิบเมตรรอบตัวเขา

จู่โจมพร้อมกัน! ร่างสองร่างพุ่งออกมาจากพุ่มไม้ทั้งซ้ายและขวาของฟางซิว มือสังหารชุดดำเหวี่ยงกริช มือสังหารชุดเขียวถือดาบโค้ง อาวุธต่างกันแต่เป้าหมายเดียวกัน นั่นคือศีรษะของฟางซิว!

ฟางซิวรับรู้ถึงการโจมตีทันทีที่สองมือสังหารลงมือ

แต่เขาไม่ได้ใส่ใจแม้แต่น้อย

เพราะว่า...

"ช้า... ช้าเกินไป!"

ฟางซิวถอยร่างไปด้านหลัง กระโดดถอยหลังหลบการโจมตีจากซ้ายขวาอย่างง่ายดาย พร้อมกันนั้นแขนที่กำลังฝึกดาบก็เก็บดาบเข้าฝักด้วยความเร็วน่าตะลึง เร็วจนเกิดเงาแขนลางๆ ในอากาศ

"นี่มันหลบได้ยังไง?!"

มือสังหารทั้งสองจ้องฟางซิวด้วยความตกตะลึง การโจมตีที่น่าจะเป็นการสังหารเด็ดขาด ทำไมถึงหลบได้ง่ายดายเช่นนี้?

พวกเขาถูกจับได้ตั้งแต่แรกแล้วหรือ?

แต่เมื่อพวกเขาเห็นเงาแขนที่ผ่านวูบในอากาศตอนฟางซิวเก็บดาบ

มือสังหารทั้งสองที่เชี่ยวชาญด้านความเร็วก็เข้าใจทันที - ชายตรงหน้านี้มีความเร็วเหนือกว่าพวกเขามาก!

ผู้มีอาชีพระดับสามดาว?

ชุดเพิ่มความคล่องแคล่วระดับสมบูรณ์แบบทั้งเซ็ต?

ความคิดต่างๆ แวบผ่านสมอง แต่ในวินาถัดมา พวกเขามีความคิดเดียว

ต้องโจมตีต่อ!

หากรอให้ฟางซิวตั้งตัวได้ พวกเขาจะต้องเผชิญกับการโจมตีที่เร็วเกินกว่าจะรับมือได้

แต่ก่อนที่มือสังหารทั้งสองจะยกอาวุธที่พลาดเป้าขึ้นมาได้ ฟางซิวที่เพิ่งลงจากการกระโดดถอยหลังก็เผยประกายเหี้ยมในดวงตา มือขวาจับด้ามดาบพร้อมโจมตีแล้ว

"ศิลปะการชักดาบ!"

"ฉึก!"

เสียงใบมีดปะทะกัน หรือจะเป็นเสียงลมกรีดผ่านป่า?

มือสังหารทั้งสองรู้สึกถึงความเจ็บปวดแล่นผ่านอก ราวกับร่างทั้งร่างจะถูกพลังคมกริบผ่าออกเป็นสอง วินาทีต่อมา ทัศนวิสัยของพวกเขาก็ถูกแสงสว่างจ้ากลืนหาย

ฟางซิวมองเสาแสงสว่างจ้าทั้งสองด้านอย่างสนใจ

"อ๋อ... กำไรข้อมือแห่งกฎทำงานแบบนี้นี่เอง"

"โครม! โครม! โครม!"

ต่างจากมือสังหารทั้งสองที่ถูกกำไรข้อมือแห่งกฎส่งตัวกลับไป ต้นไม้ในรัศมีเจ็ดเมตรตรงหน้าฟางซิวไม่มีการป้องกันใดๆ จึงล้มระเนระนาด!

บนลำต้นทุกต้นมีรอยตัดเรียบคมไร้ข้อยกเว้น

นี่คือผลจากทักษะพาสซีฟ "พลังดาบ" ของฟางซิว

"สองคนนั่นแม้แต่พลังดาบยังรับไม่ได้? อ่อนจริงๆ" ฟางซิวอดบ่นไม่ได้

(จบบทที่ 33)