Chapter 236 ธุรกิจใหญ่! (ฟรี)

ซูหยูพยักหน้า ครุ่นคิดอยู่ในใจ

ครู่ต่อมา รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา

ดูเหมือนว่าธุรกิจใหญ่นี้ต้องเกี่ยวข้องกับโรงน้ำชาฝั่งตรงข้ามอย่างแน่นอน

เขาฝากลูกฝาแฝดสองคนไว้กับเฉินตงชั่วคราว จากนั้นจึงเดินไปที่โรงน้ำชาฝั่งตรงข้ามเพียงลำพัง

เมื่อผลักประตูกระจกของโรงน้ำชา เจ้าของโรงน้ำชาที่อยู่หน้าเคาน์เตอร์เงยหน้าขึ้นและเห็นว่าคนที่เข้ามาคือซูหยู ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจและความยินดี

นับตั้งแต่ห้องถ่ายทอดสดของซูหยูเริ่มขายชาต้าหงเผา พวกเขาก็ซื้อชาคุณภาพสูงจำนวนมากจากซูหยูในราคาต่ำ

ซื้อสินค้าในราคาต่ำและขายในราคาปานกลาง ธุรกิจของพวกเขาจึงดีมากในช่วงนี้

พวกเขาจะไม่ตื่นเต้นได้อย่างไรเมื่อซูหยูมา นี่คือเทพเจ้าแห่งโชคลาภของพวกเขา

"คุณซู เชิญนั่ง ผมจะชงชาให้คุณ"

ซูหยูยิ้มจางๆ โบกมือปฏิเสธ "ไม่ต้องชงชาแล้ว ผมรีบ ดังนั้นเข้าเรื่องเลยดีกว่าครับ"

ไม่ใช่ว่าซูหยูไม่มีเหตุผล เหตุผลหลักคือเขามีเวลาไม่มาก และยังต้องไปหาลู่หลี่เยียนอีก

เจ้าของโรงน้ำชายิ้มเจ้าเล่ห์ เกาหัว และพูดเบาๆ ว่า "คุณซู เชิญตามผมมา"

หลังจากพูดจบ ซูหยูก็เดินตามเจ้าของโรงน้ำชาไปยังห้องส่วนตัวบนชั้นสองและเคาะประตูห้อง

เมื่อมองไปที่ชายวัยกลางคนสองคนข้างใน เจ้าของโรงน้ำชายิ้มและพูดว่า

"ท่านทั้งสอง คนที่ท่านกำลังตามหามาแล้ว นี่คือคุณซู ซูหยู"

ทันทีที่คำพูดนั้นหลุดออกมา ชายวัยกลางคนสองคนก็ดูประหลาดใจ และรีบเข้ามาทักทายด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า

"คุณซูอายุยังน้อยแต่ประสบความสำเร็จมาก!"

"ใช่ ฉันคิดว่าคุณซูน่าจะเป็นชายชราอายุมากกว่าห้าสิบปี แต่ไม่คิดว่าเขาจะอายุยังน้อยขนาดนี้"

ได้ยินดังนั้น หัวใจของซูหยูก็เต้นแรง มีข้อสงสัยปรากฏบนใบหน้า

แม้ว่าเขาจะไม่ค่อยโชว์ตัวในห้องถ่ายทอดสด แต่ผู้ชมที่ดูบ่อยๆ ก็รู้จักหน้าตาของเขา

แต่ตอนนี้ ทั้งสองคนนี้เห็นได้ชัดว่าไม่ได้ดูการถ่ายทอดสดของเขา

"พวกคุณ ไม่ได้ดูการถ่ายทอดสดของผมเหรอ?" ซูหยูถาม

ชายวัยกลางคนสองคนมองหน้ากันด้วยความลำบากใจ

"พูดตามตรง คุณซู ในวัยของเรา เราไม่ค่อยรู้เรื่องเกี่ยวกับวงการถ่ายทอดสดเท่าไหร่"

"เราเห็นต้าหงเผาที่ขายทางอินเทอร์เน็ต เราจึงมาจากเกียวโต"

"หลังจากฟังคำแนะนำของเจ้าของโรงน้ำชา ฉันจึงรู้ว่าต้าหงเผาของแท้เหล่านี้มาจากคุณซู ดังนั้นฉันจึงไปที่ห้องถ่ายทอดสดของคุณเพื่อตามหาคุณ"

"ฉันได้ยินจากผู้ช่วยของคุณ คุณเฉิน ว่าคุณไม่ค่อยมาที่นี่ ดังนั้นเราจึงรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย"

"แต่เราไม่คิดว่าคุณจะหาที่นี่เจอ เรารู้สึกเป็นเกียรติมากจริงๆ"

หลังจากฟังคำพูดของพวกเขา ซูหยูก็เข้าใจในที่สุด

อย่างไรก็ตาม คำว่าผู้ช่วยดูเหมือนจะหมายถึงเฉินตง...

ถึงแม้ว่าตัวซูหยูเองจะไม่เคยคิดแบบนั้นมาก่อน แต่สิ่งที่พวกเขาพูด เฉินตงก็รู้สึกเหมือนเป็นผู้ช่วยของเขาจริงๆ

แต่ตอนนี้ซูหยูไม่ได้ตั้งใจที่จะคิดถึงมันอีกต่อไป เพราะธุรกิจสำคัญที่สุดและไม่มีอะไรสำคัญไปกว่านี้

หลังจากที่เจ้าของไร่ชาออกไป ซูหยูก็นั่งลงตรงข้ามพวกเขา

"ตกลง ตามที่ท่านทั้งสองว่า ต้าหงเผาต้องเป็นสิ่งที่พวกท่านต้องการใช่ไหม?" ซูหยูถามพร้อมกับรอยยิ้ม

"ถูกต้องแล้ว เรามาที่นี่เพื่อชาชนิดนี้" ชายวัยกลางคนคนหนึ่งตอบอย่างรีบร้อน

"แล้วพวกท่านต้องการเท่าไหร่?"

ถึงแม้ว่าน้ำเสียงของซูหยูจะสงบ แต่ในใจเขากลับเต็มไปด้วยความคาดหวัง

ต้นชาในพื้นที่เพาะปลูกเติบโตเป็นต้นไม้สูงใหญ่ในช่วงเวลานี้ และเขาไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรกับใบชาจำนวนมาก

ใบชาเก่าไม่ออก และใบชาใหม่ก็ไม่งอก เขาเป็นกังวลมากในใจ

ถ้าสามารถใช้โอกาสนี้ขายได้จำนวนมาก ก็ถือว่าเป็นเรื่องใหญ่

ไม่ใช่เพื่อเงิน แต่เพื่อการเผาผลาญของต้นชาล้วนๆ

"คุณซู ผมต้องการเท่าที่คุณมี และผมสัญญาว่าจะซื้อใบชาทั้งหมดที่คุณมี"

ชายวัยกลางคนอีกคนพูดอย่างตื่นเต้น แสดงให้เห็นว่าเขาร่ำรวยและมีอำนาจ

แต่เมื่อได้ยินดังนั้น ซูหยูก็รู้สึกตกใจทันที

ซื้อทั้งหมด?

ล้อเล่นน่า

นอกจากสินค้าคงคลังในโกดังแล้ว ยังมีใบชาอีกหลายแสนชั่งในพื้นที่เพาะปลูก!

นอกจากนี้ นี่ยังไม่ใช่ชาธรรมดาในราคาถูกๆ!

ต้าหงเผาที่ดีมีราคาหลายหมื่นหยวนต่อชั่ง ในขณะที่แบบธรรมดาก็มีราคาหลายแสนหยวน

ต้นชาในพื้นที่เพาะปลูกของซูหยูเทียบได้กับต้นแม่ของอู่อี๋ต้าหงเผา

แม้ว่าราคาที่เขาขายจะไม่แพงขนาดนั้น แต่การบอกว่าจะซื้อใบชาทั้งหมดที่เขามีเป็นแสนๆ ชั่งนั้นก็เกินจริงไปหน่อย

"เอ่อ ท่านทั้งสองควรบอกจำนวนที่แน่นอน เพื่อที่ผมจะได้เตรียมตัวล่วงหน้า"

ใบหน้าของซูหยูเต็มไปด้วยความลำบากใจ เขาอยากจะเก็บใบชาทั้งหมดจริงๆ ถ้าไม่ซื้อก็จะขาดทุน

แต่ชายวัยกลางคนสองคนนั้นไม่รู้ว่าซูหยูกำลังคิดอะไรอยู่ พวกเขาปรึกษากันเบาๆ สักพัก

เมื่อพวกเขารู้สึกตัว พวกเขาก็มองไปที่ซูหยูอย่างจริงจัง โดยมีความกังวลปรากฏบนใบหน้า...

"คุณซู คุณสามารถนำออกมาได้ 10,000 ชั่งไหม?"

"ถ้าไม่มีมากขนาดนั้นก็ไม่เป็นไร น้อยกว่านั้นหน่อยก็พอรับได้"

ชายวัยกลางคนสองคนมองไปที่ซูหยูอย่างลองเชิง ดูเหมือนกังวลมากว่าซูหยูจะไม่สามารถหาสินค้ามาได้มากขนาดนั้น

"ไม่มีปัญหา ผมยังมีอยู่ ส่วนเรื่องราคา..."

ซูหยูไม่ได้พูดจบประโยค ปริมาณไม่น้อยจริงๆ เขาไม่อยากจะก้าวร้าวเกินไปในเรื่องราคา แต่ก็ไม่อยากจะเสียเปรียบเกินไปเช่นกัน

"ไม่ต้องกังวล ตราบใดที่ชายังไม่มีปัญหา ราคาจะอิงตามราคาตลาดปัจจุบัน"

"คุณซู ไม่ต้องกังวล เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหา เหตุผลหลักคือเราต้องการมากเกินไป ไปหลายที่แล้วแต่หาไม่ได้"

ซูหยูตกตะลึงเล็กน้อย ผลลัพธ์นี้เป็นสิ่งที่เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อน

ถ้าอิงตามราคาตลาดจริงๆ ด้วยคุณภาพของชาของเขา ราคาชา 10,000 ชั่ง อาจเกิน 100 ล้านหยวน

ใครกันจะซื้อชาจำนวนมากขนาดนี้ในราคาสูงขนาดนี้? นี่เป็นปัญหาอย่างเห็นได้ชัด

"ขอถามหน่อยครับ พวกคุณต้องการชาจำนวนมากขนาดนี้ไปใช้ที่ไหน?"

ซูหยูไม่ต้องการถูกพ่อค้าคนกลางเอาเปรียบ ถ้าอนาคตของใบชาของเขารบกวนตลาด เขาจะรู้สึกไม่ดี

ท้ายที่สุด ถ้าคำพูดไม่ดี เขาก็จะติดกับดักจริงๆ

ทั้งสองคนฉลาด และเมื่อซูหยูถาม พวกเขาก็เข้าใจทันที

"คุณซู อย่าเข้าใจผิด พวกเราไม่ใช่พ่อค้าชา"

ชายวัยกลางคนคนหนึ่งยิ้มอย่างขมขื่น ส่ายหัว และถอนหายใจ: "เราจะบอกความจริงกับคุณซู"

"ผมคือหลี่เว่ย ประธานและประธานบริหารของบริษัทจิงตู่เทียนเซียงกรุ๊ป และคนข้างหน้าผมคือเว่ยเฟิง ผู้ถือหุ้นรายใหญ่อันดับสองและประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายการเงินของเรา"

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมา หัวใจของซูหยูก็สั่นเล็กน้อย

เขาเคยได้ยินชื่อของเทียนเซียงกรุ๊ปจริงๆ

บังเอิญ ธุรกิจของบริษัทนี้เหมือนกับบริษัทของลู่ และยังเป็นอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องกับน้ำหอมด้วย

ที่สำคัญกว่านั้น น้ำหอมของเทียนเซียงกรุ๊ปเป็นแบรนด์ระดับแนวหน้าที่กำลังก้าวสู่ระดับนานาชาติ และมีส่วนอย่างมากในการสร้างชื่อเสียงให้กับน้ำหอมของจีนในต่างประเทศ

ยิ่งไปกว่านั้น รูปแบบการบริหารบริษัทส่วนใหญ่ของลู่หลี่เยียนอิงจากประสบการณ์ของเทียนเซียงกรุ๊ป

เทียนเซียงกรุ๊ปได้ให้ความช่วยเหลือแก่บริษัทของลู่เป็นอย่างมาก

เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ หัวใจของซูหยูก็อบอุ่นขึ้นทันที

เขายังคงเคารพในวิสาหกิจระดับชาติเช่นนี้จากก้นบึ้งของหัวใจ

(ผู้แปล: ตอนต่อจากนี้จะมีตอนหายไปประมาณสองตอนจากต้นฉบับ เนื้อเรื่องจะหายไปบางส่วน ผู้แปลพยายามหาแล้วต้องขออภัยด้วยจริงๆครับ ToT ผู้แปลจะเปิดฟรีให้อ่านเท่าจำนวนตอนที่หายไป ขอโทษด้วยจริงๆครับ)