บทที่ 211 เทียนอวี้ (ฟรี)

บทที่ 211 เทียนอวี้ (ฟรี)

“ขออภัย นี่ท่านคือผู้อาวุโสเย่จากสำนักเทียนเฟิงใช่หรือไม่?”

หลังจากออกจากหมู่บ้านร้าง ฟางเฉินและเย่ชิงหยางยังคงเหินกระบี่เดินทางต่อไป จนกระทั่งมาถึงสถานที่จัดพิธีพันธมิตรในช่วงหัวค่ำ

ที่นี่เป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาเหลียนอวิ๋น ใกล้กับเมืองการค้าเหลียนอวิ๋นอย่างยิ่ง หากวัดจากระยะทางเป็นเส้นตรง แม้แต่ผู้ฝึกตนระดับสร้างฐานหากเร่งความเร็วเต็มที่ก็สามารถเดินทางมาถึงภายในห้าถึงหกวัน

แน่นอนว่าที่นี่อยู่ลึกเข้าไปในเทือกเขาเหลียนอวิ๋น หากไม่มีผู้เชี่ยวชาญคอยคุ้มกัน การเดินทางมาที่นี่ย่อมไม่ต่างอะไรกับการหาที่ตาย

ขณะที่ทั้งสองคนกำลังเข้าใกล้ ก็มีชายหนุ่มผู้หนึ่งปรากฏตัวขึ้นต้อนรับ

บุรุษหนุ่มผู้นี้สูงโปร่ง รูปงามสะดุดตา รอยยิ้มบนใบหน้าดูคล้ายมีคล้ายไม่มี ทุกอิริยาบถเผยให้เห็นถึงความสง่างามลึกล้ำจนผู้คนยากจะละสายตา

ฟางเฉินยอมรับว่าเขาเองก็มีรูปโฉมที่นับว่าหล่อเหลา แต่เมื่อเทียบกับชายหนุ่มเบื้องหน้าแล้ว กลับดูธรรมดาสิ้นดี

“ข้าเอง ท่านคือ?” เย่ชิงหยางตอบกลับด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง

เขาเคยพบผู้ฝึกตนมากมาย แต่แทบไม่เคยเห็นใครที่เปี่ยมไปด้วยบรรยากาศพิเศษเช่นนี้มาก่อน อีกทั้งเมื่อครู่ ขณะที่เขามองชายหนุ่มเบื้องหน้า ก็พลันสัมผัสได้ถึงรังสีอันตรายแผ่วเบา

นี่ทำให้เย่ชิงหยางเลิกประเมินอีกฝ่ายต่ำไปในทันที

“ข้าคือเทียนอวี้ แห่งสำนักเฟยอวิ๋น รับผิดชอบตำหนักค่ายกลและยันต์”

เทียนอวี้ประสานมือคารวะด้วยกิริยาสง่างาม ไร้ที่ติ และก่อนที่เย่ชิงหยางจะได้ตอบกลับ ดวงตาของเขาก็หันมามองฟางเฉินแทน

“แล้วท่านผู้นี้คือ?”

“อ้อ ศิษย์รุ่นหลังของสำนักเทียนเฟิง ข้าพาเขามาเปิดหูเปิดตา” เย่ชิงหยางเอ่ยตอบแทน

“ข้าน้อยฟางเฉิน ขอคารวะผู้อาวุโสเทียนอวี้”

ฟางเฉินรีบประสานมือคารวะตามมารยาท และแนะนำตัวเองสั้นๆ

“ฟางเฉิน...ชื่อดี” เทียนอวี้พยักหน้าเล็กน้อย “วัยเพียงเท่านี้ก็สามารถก้าวเข้าสู่ระดับสร้างฐานได้ อนาคตคงไร้ขีดจำกัด”

เมื่อกล่าวจบ ดวงตาของเทียนอวี้ก็สบเข้ากับฟางเฉิน

ทันใดนั้น ฟางเฉินรู้สึกเหมือนจมลงไปในห้วงแห่งจักรวาล อันกว้างใหญ่ ราวกับโลกทั้งใบถูกดูดกลืนเข้าไป

เพียงเสี้ยววินาทีต่อมา เถาวัลย์เทพโลหิตในร่างของเขาก็สั่นไหว ส่งแรงสะเทือนปลุกให้ฟางเฉินหลุดออกจากภวังค์

เขาหอบหายใจเบาๆ พลางลอบหวั่นเกรงในใจ

‘ช่างเป็นพลังจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งยิ่งนัก! แค่สบตาก็สามารถสะกดข้าได้ นี่ยังเป็นเพียงผลลัพธ์จากการกระทำโดยไม่ตั้งใจเท่านั้น...’

เมื่อฟางเฉินหันไปมองอีกครั้ง เทียนอวี้กลับสนทนากับเย่ชิงหยางต่อไป ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

‘ชายผู้นี้...ต้องเป็นผู้ฝึกตนระดับแก่นทองเป็นแน่!’

เขามั่นใจว่าผู้ฝึกตนระดับสร้างฐานทั่วไปไม่มีทางมีพลังเช่นนี้ได้ และระดับจิตวิญญาณของเขาเองก็ได้รับการเสริมพลังจากเถาวัลย์เทพโลหิตแท้ๆ แต่ก็ยังต้านทานแทบไม่ได้

‘เหตุใดสำนักเฟยอวิ๋นจึงให้ผู้ฝึกตนระดับนี้มาต้อนรับพวกเรา? หรือทุกสำนักที่มาร่วมพันธมิตรล้วนได้รับการต้อนรับแบบเดียวกัน?’

เมื่อครุ่นคิดถึงเรื่องนี้ ฟางเฉินก็ยิ่งรู้สึกว่าพิธีพันธมิตรครั้งนี้อาจไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่คิด

เทียนอวี้คลี่ยิ้มก่อนเอ่ยขึ้น “เชิญท่านทั้งสองตามข้ามา เราเตรียมที่พักไว้ให้เรียบร้อยแล้ว”

ว่าแล้วเขาก็ก้าวนำไปเบื้องหน้า เย่ชิงหยางกับฟางเฉินสบตากันเล็กน้อยก่อนจะเดินตามไปอย่างระมัดระวัง

เพียงครู่เดียว พวกเขาก็มาถึงหน้าประตูโค้งหินใหญ่ ซึ่งมีแผ่นป้ายจารึกคำว่า ‘พันธมิตรแห่งผู้ฝึกตน’

เบื้องหลังประตูนั้น ปรากฏเป็นกลุ่มอาคารอันโอ่อ่า ราวกับเมืองแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่กลางขุนเขา

เทียนอวี้กล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย “ที่นี่จะกลายเป็นศูนย์กลางของพันธมิตรในอนาคต สำนักเทียนเฟิงสามารถเลือกเรือนพักของตัวเองได้”

เย่ชิงหยางเลือกสถานที่อย่างรวดเร็ว เมื่อเทียนอวี้สะบัดมือเบาๆ ลวดลายอาคมมากมายก็ส่องแสงขึ้น และปรากฏอักษร ‘สำนักเทียนเฟิง’ บนป้ายเรือนพักในทันที

เทียนอวี้ยิ้มบางพลางกล่าว “ค่ำนี้พักผ่อนให้สบาย วันพรุ่งนี้เราจะเริ่มพิธีอย่างเป็นทางการ”

กล่าวจบ เขาก็จากไปอย่างเงียบงัน ทิ้งไว้เพียงบรรยากาศลึกลับและคำถามมากมายในใจของฟางเฉิน

ขณะมองไปยังพระจันทร์ที่ส่องแสงเหนือท้องฟ้ายามค่ำคืน เทียนอวี้พึมพำกับตัวเองเบาๆ

“ดูเหมือนสถานการณ์จะยิ่งทวีความเร่งด่วนขึ้นเรื่อยๆ...”