บทที่ 13 เซนอิทสึและไอเทมพิเศษระดับ SSS!

บทที่ 13 เซนอิทสึและไอเทมพิเศษระดับ SSS!

เย่หลินไม่ได้หยุดการอัญเชิญหลังจากเขาได้โคคุชิโบ

เหมือนกับที่คิดเอาไว้ก่อนหน้านี้ เขาวางแผนสำรองแต้มเอาไว้สองพันแต้ม แล้วนำที่เหลือทั้งหมดเพื่ออัญเชิญต่อ

“ไปต่อเลย!”

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในครั้งนี้ เย่หลินมีคะแนนเหลือแปดพันหนึ่งร้อนแต้ม รวยอย่างไม่ต้องสงสัย

แต่…

[โฮสต์ใช้ 6,000 แต้มสามารถอัญเชิญได้ 12 ครั้ง]

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับไอเทมระดับ D ‘การ์ดของคุจิกิลูเคีย’]

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับไอเทมระดับ D ‘ขนของอินุยาฉะ’]

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับหุ่นระดับ D ‘หุ่นฝึก’]

[...]

สิบครั้งติดต่อกัน

การอัญเชิญสิบครั้งโดยไม่มีข้อยกเว้นได้รับไอเทมเสริมระดับ D ที่ไร้ประโยชน์

ตัวอย่างเช่นการ์ดของลูเคีย เอฟเฟกต์คือเพิ่มความน่าจะเป็นในการอัญเชิญหุ่นเชิดลูเคีย 0.1%

อีกอันหนึ่งคือขนของอินุยาฉะ ความสามารถคือการยับยั้งสุนัขตัวอื่น

หุ่นฝึกเพื่อการต่อสู้ ตามชื่อ มันคือหุ่นฝึกที่ไม่มีความสามารถพิเศษใดๆ

ประสบการณ์สุดยอดแห่งความเกลือนี้ยังทำให้หัวใจของเย่หลินสั่นสะท้านอีกด้วย

‘มันจะกลายเป็นขยะทั้งหมดได้ยังไง!’

เมื่อเย่หลินรู้สึกสงสัยเล็กน้อยในการตัดสินใจครั้งก่อนของเขามันถูกต้องหรือไม่ การอัญเชิญที่เหลืออีกสองครั้งได้เปลี่ยนสีหน้าของเขาทันที!

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ได้รับหุ่นระดับ B เซนอิทสึ อากาสึมะ]

“มาแล้ว!”

หัวใจของเย่หลินเต้นรัวทันทีที่เขาได้ยิน

จากนั้นหุ่นตัวใหม่ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

เป็นเด็กหนุ่มผมสีบรอนด์สั้นเสื้อคลุมสีเหลือง

บนเอวของเขามีดาบที่คลายความร้อนแปลกๆ ออกมา

[เซนอิทสึ อากาสึมะ]

[หุ่นเชิดระดับ B]

[ความเชี่ยวชาญในการควบคุม: 0%]

[เซ็ตดาบพิฆาตอสูร – นักล่าอสูร]

[ทักษะ: ลมหายใจแห่งสายฟ้า, การได้ยินระดับสูง]

[ทักษะพิเศษ: สัญชาตญาณดาบ, กระบวนท่าปราณอัสนี (ความสามารถในการควบคุมถึง 100% เพื่อปลดล็อค ระดับหุ่นจะเพิ่มขึ้นเป็นระดับ A)]

“มันเป็นหุ่นเชิดดาบพิฆาตอสูรอีกแล้ว…วันนี้ฉันมีชะตากรรมกับเซ็ตนี้!”

เย่หลินพึมพำ

เห็นได้ชัดว่าหุ่นตัวนี้ไม่ได้มีความหมายกับเขามากนัก

เมื่อมีหุ่นระดับ S สามตัวอยู่ข้างหน้า แม้ว่าเซนอิทสึจะเพิ่มความสามารถถึงระดับสูงสุด มันก็ยังคงอยู่ในระดับ A ซึ่งไม่เพียงพอที่จะเทียบกับหุ่นก่อนหน้าจริงๆ

“แต่ก็ดีกว่าไม่ได้อะไรเลย”

ดังนั้นเย่หลินจึงทำได้เพียงปลอบใจตัวเองเท่านั้น ท้ายที่สุดแล้วมันเป็นหุ่นเชิดระดับ B ดีกว่าขยะระดับ D เหล่านั้นถึงหมื่นเท่าใช่ไหม

เมื่อเย่หลินกำลังคิด…

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับไอเท็มพิเศษระดับ SSS ‘คูปองเสริมพลังนิรันดร์’]

เสียงที่ดังอยู่ในหูราวกับเสียงฟ้าร้องจนแทบจะทำให้หูเขาหนวก!

“ระดับ SSS?!”

เขายังสงสัยว่าตัวเองได้ยินผิดไปหรือเปล่า

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขาเห็นไอเทมนี้ในแถบของระบบ ดวงตาของเขาแทบบอด

[คูปองเสริมพลังนิรันดร์]

[ไอเทมเสริมพิเศษระดับ SSS]

[จำนวนครั้ง: 3/3]

[คุณสมบัติ: สามารถใช้วัสดุเสริมหุ่นเชิดกับโฮสต์ได้]

การนำเสนอนั้นเรียบง่ายอย่างน่าประหลาดใจ

แต่เพียงประโยคนี้ก็ทำให้เย่หลินแทบกระโดดทันที!

ใช้วัสดุหุ่นเชิดกับโฮสต์ – เขารู้ว่ามันหมายถึงอะไร!

ต้องรู้ว่าหนึ่งในปัญหาใหญ่ที่สุดของเย่หลินในตอนนี้จริงๆ แล้วคือปัญหาเกี่ยวกับร่างกายของเขาเอง

เช่นเดียวกับปรมาจารย์หุ่นเชิดคนอื่นๆ

แม้ว่าหุ่นเชิดของเขาจะทรงพลังมาก แต่ความอ่อนแอของร่างกายผู้ควบคุมก็เป็นจุดอ่อนที่ยิ่งใหญ่มาโดยตลอด

มันโทร่าของเอเนลทำให้จุดอ่อนนี้ตกเป็นเป้าหมายได้ยาก แต่จุดอ่อนนี้ยังคงมีอยู่เสมอ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเย่หลินมีหุ่นเชิดมากขึ้นเรื่อยๆ ความอ่อนแอนี้จะเป็นอันตรายถึงชีวิตมากขึ้น

ท้ายที่สุดแล้วหุ่นเชิดต้องถูกค้นพบไม่ช้าก็เร็ว

ในเวลานั้น หากศัตรูของเย่หลินไม่สามารถจัดการกับหุ่นเชิดได้ พวกเขาต้องหาวิธีจัดการกับเย่หลินอย่างแน่นอน!

แต่ตอนนี้เย่หลินเห็นวิธีแก้ปัญหาแล้ว!

เช่นหนึ่งในวัสดุที่เขาได้รับก่อนหน้านี้ การเพิ่มประสิทธิภาพสายฟ้าของไรคาเงะรุ่นสาม

ถ้าเขาใช้มันกับตัวเอง เขาจะมีระดับวิชานินจาสายฟ้าของไรคาเงะรุ่นสาม กระโดดจากคนธรรมดาไปสู่ระดับคาเงะ!

“โอกาสแค่สามครั้งเท่านั้น…”

เย่หลินสงบลงอย่างรวดเร็ว

นอกจากนี้เขายังรู้ว่าการเสริมกำลังระดับ SSS ครั้งนี้เขาโชคดีอย่างแน่นอนที่สามารถอัญเชิญมันออกมาได้

ไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหนกว่าจะได้แบบนี้อีก

เขาต้องระมัดระวังการใช้โอกาสทั้งสามนี้ในการเสริมความแข็งแกร่ง เขาต้องเลือกวัสดุที่เหมาะสมที่สุดเพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้กับตัวเอง

“บูม!”

ขณะที่เย่หลินกำลังคิดอยู่ จู่ๆ ก็เกิดเสียงดังขึ้น

เย่หลินหันศีรษะไปมองโดยไม่รู้ตัว

เขาสังเกตเห็นว่ากล่องสวรรค์อันใหญ่โตที่อยู่ไม่ไกลกำลังพังทลายลง!

“นี่คือ…”

เย่หลินตกตะลึงเล็กน้อย

แต่ไม่นานเขาก็เข้าใจ

สัตว์ประหลาดกับพลังทั้งหมดในกล่องสวรรค์ถูกระบบดูดซับแล้วแปลงเป็นคะแนนกับวัสดุหุ่นเชิด

ในกรณีนี้ การแตกสลายตามธรรมชาติของกล่องสวรรค์มันสมเหตุสมผลเช่นกัน

“บูม!”

“บูม!”

ต่อหน้าต่อตาเย่หลิน เขาเห็นผู้คนจำนวนมากถูกขับออกจากกล่องสวรรค์ขณะที่มันแตกสลาย

คนเหล่านี้แต่ละคนสวมเสื้อผ้าหมู่บ้านนินจาที่แตกต่างกัน และการเสียชีวิตของพวกเขาช่างน่าสังเวชอย่างยิ่งโดยไม่มีข้อยกเว้น มีสีหน้าบิดเบี้ยวหวาดกลัว

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ร่างกายของพวกเขาเกือบไม่สมบูรณ์อย่างเห็นได้ชัด ราวกับว่าพวกเขาถูกกัดกินโดยบางสิ่ง!

“คนพวกนี้…คือนินจาที่หมู่บ้านคุสะสังเวยให้กับกล่องสวรรค์งั้นเหรอ?

เย่หลินรู้ทันทีว่านินจาเหล่านี้ต้องเป็นนินจาที่ถูกหมู่บ้านคุสะลักพาตัวจากสถานที่ต่างๆ ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาและสังเวยให้กับกล่องสวรรค์!

ในตอนท้ายเย่หลินเห็นเด็กผมดำถูกพ่นออกมา!

แตกต่างจากผู้คนก่อนหน้าตรงที่ร่างกายของเด็กชายผมดำคนนี้ซีดมาก แต่เห็นได้ชัดว่าเขายังมีชีวิตอยู่

“เด็กคนนี้…ลูกชายมุอิ?”

เย่หลินจำได้ทันทีว่าชายหนุ่มคนนี้คือมุกุ ลูกชายของมุอิ!

“ตามเนื้อเรื่องเดิมเด็กคนนี้ควรกลายเป็นปีศาจในที่สุด”

“ไม่น่าแปลกใจเลยที่เขายังมีสติอยู่”

เย่หลินเลือกมองมุกุและเข้าใจทันที

เดิมทีสัตว์ประหลาดในกล่องเลือกมุกุเป็นร่างสถิตของมัน ดังนั้นมุกุจึงกลายเป็นคนเดียวที่ยังคงมีสติท่ามกลางเหยื่อทั้งหมดในกล่องสวรรค์

“แต่ไม่มีพลังชีวิตจริงๆ”

เย่หลินส่ายหัว

เขาสามารถเห็นได้ว่าร่างกายของมุกุในเวลานี้ไม่มีพลังอีกต่อไป ไม่ต่างกับการตายไปแล้ว

สำหรับจิตสำนึกของเขามันถูกรักษาไว้เพียงเพราะอิทธิพลของสัตว์ประหลาด แต่ตอนนี้มันสลายไปอย่างรวดเร็วอย่างเห็นได้ชัด

เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ เย่หลินเหลือบมองหุ่นโคคุชิโบที่อยู่ข้างๆ

มีแสงสว่างวาบแวบเข้ามาในดวงตา

ผ่านการควบคุม หุ่นโคคุชิโบเดินเข้ามาใกล้มุกุอย่างช้าๆ

เมื่อเผชิญกับการจ้องมองของเด็กชาย อสูรร้ายหกตาถามขึ้นอย่างแผ่วเบา

“เจ้าอยากมีชีวิตอยู่หรือเปล่า?”

เมื่อได้ยินคำพูดที่ไม่แยแสของโคคุชิโบ ความหวังพุ่งขึ้นมาในดวงตาของมุกุที่ค่อยๆ สูญเสียความแวววาวไป

เห็นได้ชัดว่าเขาต้องการมีชีวิตอยู่

หลังจากประสบกับความทรมานภายในกล่องสวรรค์เขาปรารถนาที่จะมีชีวิตอยู่มากกว่าใครๆ!

ชั่วครู่ต่อมา โคคุชิโบยื่นมือออกไปด้านหน้า

ผิวหนังบนนิ้วแตก เลือดสีม่วงเข้มหยดหนึ่งค่อยๆ ไหลออกมา

“ถ้าอย่างนั้น กินซะ”

……………………