บทที่ 750 ปืนยิงมิติพิเศษ – การแข่งขันทำอาหาร

【แปลโดยฝีมือ...ยักษาแปร...มาติดตามได้ที่แฟนเพจหรือเพื่อติดตามเอาข่าวสารได้นะ】

【แค่ คอมเมนต์ ก็เหมือนการให้กำลังใจแล้วนะครับ รบกวน comment กันหน่อยน๊า ;-;】

【Thai-novelจะทำการลงไวกว่าที่อื่นทุกที่ เป็นจำนวน 5 ตอน แต่เรื่องราคาแพงกว่าที่อื่นนิดหน่อย】

บทที่ 750 ปืนยิงมิติพิเศษ – การแข่งขันทำอาหาร

“แค่ก แค่ก……”

ภายในร้านขายของเก่า ประตูมิติขนาดมหึมาปรากฏขึ้นพร้อมแสงวาบ แสงสีเขียวอ่อน ๆ สะท้อนไปทั่วร้าน เคลือบไปบนของโบราณและของสมัยใหม่จนดูราวกับมีม่านบาง ๆ ปกคลุมอยู่

ไรอันก้าวข้ามประตูมิติ มือยังถือปืนยิงมิติ เขาโบกมือเบา ๆ สายตาพิจารณารอบ ๆ ร้าน

จากฝุ่นบาง ๆ ที่เกาะบนชั้นวางไม้ ดูเหมือนว่าร้านแห่งนี้จะไม่ได้รับการดูแลมาเนิ่นนานแล้ว

“หรือว่าในจักรวาลคู่ขนานนี้จะไม่มีตัวฉันอยู่?”

ความคิดนี้ผุดขึ้นมาในหัว ไรอันจึงผลักประตูไม้เก่า ๆ ออกแล้วเดินออกไปบนถนน

……

“เกี่ยวกับการแข่งขันทำอาหารครั้งนี้ ซึ่งจัดขึ้นโดยคุณโทนี่ สตาร์ค คุณเนสเตอร์มีความเห็นอย่างไรบ้างครับ?”

สถานีโทรทัศน์ NBC กำลังรายงานข่าวสารล่าสุดจากบริษัทสตาร์คอินดัสตรีส์

“ผมคิดว่านี่เป็นแค่การโฆษณาทางการค้าธรรมดา ๆ อย่างที่เรารู้กันดีว่าโทนี่ สตาร์ค นอกจากจะเป็นสมาชิกอเวนเจอร์ส ไอรอนแมน ซูเปอร์ฮีโร่แล้ว เขายังเป็นประธานบริษัทสตาร์คอินดัสตรีส์ด้วย ช่วงนี้บริษัทสตาร์คอินดัสตรีส์กำลังปรับเปลี่ยนธุรกิจอยู่ หรือว่า ‘เทศกาลแข่งขันทำอาหารโอชะ’ นี่อาจเป็นหนึ่งในความพยายามนั้นก็เป็นได้”

“ฉันไม่เห็นด้วยกับความคิดเห็นของคุณเนสเตอร์เลย ตรงกันข้าม ฉันว่าโทนี่ สตาร์คกลับมาเป็นคนเดิมอีกแล้ว เริ่มทำตัวบ้าบอแล้วล่ะ”

“อ้าว คุณเชอรี่พูดอย่างนั้นได้ยังไงล่ะครับ?”

ทางสถานีโทรทัศน์เชิญแขกรับเชิญมา ก็เพื่อเรตติ้งเป็นหลัก ดังนั้นจึงไม่ต้องสงสัยเลยว่าเชอรี่คือคนที่จะจุดกระแส และเธอก็รับบทบาทนี้ได้อย่างยอดเยี่ยม

“เรารู้กันดีอยู่แล้วว่าโทนี่ สตาร์ค นอกจากจะเป็นซูเปอร์ฮีโร่แล้ว จริง ๆ แล้วเขาก็ไม่ได้เป็นคนน่าทึ่งอะไรนัก ตรงกันข้าม อดีตของเขามีเรื่องราวที่เป็นที่ถกเถียงมากมาย เรื่องบ้า ๆ บอ ๆ ก็มากมายนับไม่ถ้วน หรือว่า ‘เทศกาลแข่งขันทำอาหารโอชะ’ ครั้งนี้ ก็เป็นสิ่งที่โทนี่ สตาร์คคิดขึ้นมาตอนเมาเหล้าจนหัวทิ่มหัวตำ”

“คุณเชอรี่ ผมว่านี่เป็นแค่ความลำเอียงของคุณเองนะครับ โทนี่ สตาร์คเปลี่ยนไปแล้ว ตอนนี้เขาเป็นซูเปอร์ฮีโร่ เป็นถึงไอรอนแมน ผมไม่คิดว่าเขาจะทำอะไรไร้สาระแบบนั้นหรอกครับ”

“คุณรู้ได้ยังไงล่ะ จำปาร์ตี้ต่าง ๆ ของโทนี่ สตาร์คไม่ได้เหรอ? คิดเหรอคะว่า ‘เทศกาลแข่งขันทำอาหารโอชะ’ ที่เขาจัดมันจะเป็นปาร์ตี้ทั่วไป”

……

“คุณแน่ใจนะ ว่าวิธีนี้ได้ผล?”

ตึกอเวนเจอร์ส

ในฐานะผู้จัดงาน ‘เทศกาลแข่งขันทำอาหารโอชะ’ แต่โทนี่กลับดูไม่มีความมั่นใจเท่าไรนัก

“‘เทศกาลแข่งขันทำอาหารโอชะ’ เป็นประเพณีเก่าแก่ของวงการปรุงอาหาร มีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่าพันปี ถึงจะไม่รู้ว่าทำไมครั้งนี้ผู้จัดการแข่งขันถึงเลือกนิวยอร์กเป็นสถานที่จัด แต่เมื่อสถานที่ได้ถูกกำหนดแล้ว ก็ไม่มีการเปลี่ยนแปลง มีเพียงการจัด ‘เทศกาลแข่งขันทำอาหารโอชะ’ ให้สมบูรณ์แบบเท่านั้น จึงจะยุติเรื่องราวทั้งหมดได้”

เซียนจากเผิงไหลหันหน้าเล็กน้อย แล้วตอบโทนี่ด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ

“คือว่า…พวกคุณไม่รู้สึกว่ามันแปลกไปบ้างเหรอ?”

ฟอลคอนมองเซียนตาบอดที่เคลื่อนไหวคล่องแคล่วราวกับไม่มีอะไรผิดปกติ หลังได้ยินคำตอบของเซียน เขาก็อดไม่ได้ที่จะพูดขึ้น “เทศกาลแข่งขันทำอาหารโอชะเนี่ยนะที่สามารถทำลายโลกได้?”

“นี่โลกบ้าไปแล้วหรือไงเนี่ย เมื่อกี้เรายังอยู่แคนาดา กำลังต่อสู้กับ【จ้าวศักดิ์สิทธิ์】อยู่เลย พริบตาเดียวก็มี ‘เทศกาลแข่งขันทำอาหารโอชะ’ ที่คุกคามโลกโผล่มาอีก ฉันหมายถึงอาหารนะ คำ ๆ นี้มันยอดเยี่ยมขนาดไหนกันถึงได้มาเกี่ยวข้องกับหายนะได้……”

“ดูท่าทางแล้ว หนุ่มน้อยคนนี้ไม่ค่อยเชื่อคำพูดของตาแก่ตาบอดอย่างฉันสักเท่าไหร่สินะ?” ฟูจิโทระเห็นฟอลคอนแสดงท่าทีสงสัย จึงยิ้มอ่อนโยน แต่แฝงไปด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้น “งั้นก็ลองวัดกันดูหน่อยไหมล่ะหนุ่มน้อย กล้าเดิมพันกับตาแก่คนนี้บ้างไหม?”

“ท่านเซียน ท่านประมุขเกาะสั่งไว้แล้ว ห้ามท่านไปพนันข้างนอกนะครับ” ยิปมันพูดขึ้นมาอย่างจริงจัง เมื่อได้ยินฟูจิโทระพูดจบ

“ฮ่า ๆ ๆ แค่ลองเสี่ยงโชคดูนิดหน่อยเอง แค่ครั้งเดียว ยิปมันน้อย รู้ใช่ไหมว่าตาแก่บ้า ๆ อย่างฉันไม่มีอะไรสนใจนอกจากการพนัน”

เซียนจากเผิงไหลหัวเราะเสียงดังลั่น ท่ามกลางเสียงคัดค้านของยิปมัน ก่อนจะกล่าวต่อ

“คุณฟูจิโทระ คุณไม่ควรพนันอีกแล้ว ตอนที่อยู่ลาสเวกัส ถ้าคุณไม่ดื้อดึงจะไปคาสิโน เราก็คงมาถึงนิวยอร์กเร็วกว่านี้ อาจารย์ยิปใจดีเกินไป เลยตามใจคุณฟูจิโทระ ทำให้คุณฟูจิโทระพนันจนเงินที่อาจารย์ยิปเตรียมไว้ใช้หมดเกลี้ยง ผมอุตส่าห์ตั้งใจจะเอาเงินนั้นไปกินอาหารอร่อย ๆ ด้วยนะ”

อาโปพูดพลางกัดกินแฮมเบอร์เกอร์อย่างเอร็ดอร่อย ตั้งแต่ก่อนไปเผิงไหล ตัวอ้วนขึ้นเป็นเท่าตัว ดูท่าจะกลมกลิ้งเหมือนลูกบอลเสียแล้ว มันจึงอดไม่ได้ที่จะบ่นออกไป

“เอ่อ…”

แม้แต่ฟูจิโทระก็อดไม่ได้ที่จะหน้าแดง เมื่อเจอกับคำบ่นที่ไร้เดียงสาของอาโป จึงรีบไอเพื่อกลบเกลื่อนความเขินอาย

“อาโปเอ๋ย การพนันครั้งก่อน ๆ ฉันแค่เล่นสนุก ๆ ไม่ได้จริงจังอะไรมากมายหรอก…”

อาโปไม่ได้โต้แย้งคำแก้ตัวของฟูจิโทระ แต่หยิบไก่ทอดชิ้นโตขึ้นมากินพลางส่งสายตาเหยียดหยามให้เขาเล็กน้อย

“จะว่าไป…บางทีผมน่าจะเคยได้ยินเกี่ยวกับ ‘เทศกาลแข่งขันทำอาหารโอชะ’ นี้มาก่อน”

แจ็ค ไซมอน ผู้อยู่กลุ่ม ‘ผู้ปลดปล่อยแห่งความวุ่นวาย’ คีบบุหรี่ไว้ในปาก สายตาคมกริบกวาดมองเหล่าอเวนเจอร์สในอาคารอเวนเจอร์ส ก่อนจะหยุดนิ่งที่เซียนจากเผิงไหล เขาคาบปลายบุหรี่พลางกล่าวออกมา

“คุณรู้งั้นเหรอคะ?”

นาตาชาตอบแจ็ค ไซมอนเป็นคนแรก

“ถูกต้อง ถ้าผมจำไม่ผิด ‘เทศกาลแข่งขันทำอาหารโอชะ’ ครั้งนี้คล้ายกับบันทึกสิ่งผิดปกติหลายอย่างที่ผมเคยเห็นในสถาบัน SCP”

“【SCP-654 เทศกาลแข่งขันทำอาหารโอชะ】 SCP-654 คือเทศกาลเฉลิมฉลองยิ่งใหญ่ที่ปรากฏขึ้นเป็นระยะ ๆ หรืออย่างที่เซียนจากเผิงไหลพูดนั่นแหละ การแข่งขัน ทั้งเวลาและสถานที่จัดการแข่งขันไม่แน่นอน เคยปรากฏที่เมือง xxx ถนน xxxx และหมู่บ้าน xxxxx ในประเทศจีน ช่วงเวลาที่ปรากฏตัวก็แตกต่างกันไป ตั้งแต่หนึ่งเดือนจนถึงสามปี เมื่อการแข่งขันเริ่มต้นขึ้น รัศมี 300 เมตรถึง 3 กิโลเมตรรอบ ๆ จะบิดเบือนกลายเป็นสถานที่จัดการแข่งขันทำอาหารอย่างยิ่งใหญ่ พร้อมด้วยผู้ชม คณะกรรมการ ผู้ดำเนินรายการ และวัตถุดิบกับอุปกรณ์ทำอาหารจำนวนมาก ปัจจุบันยังตรวจสอบที่มาของวัตถุดิบเหล่านั้นไม่ได้”

“สถาบัน SCP เคยร่วมการแข่งขันทำอาหารในงานเทศกาลอาหาร ‘SCP-654’ มาแล้วครั้งหนึ่ง ผู้เข้าร่วมเล่าว่า SCP-654 ไม่ได้ขัดขวางใคร แต่มีเพียงเชฟผู้มีความสามารถเท่านั้นจึงจะปรุงอาหารของ SCP-654 ได้สำเร็จ เมื่อเชฟปรุงอาหารครบตามจำนวนที่ SCP-654 กำหนด การแข่งขันจึงเริ่มต้นขึ้น ระหว่างการแข่งขัน ห้ามขัดขวางโดยเด็ดขาด มิฉะนั้นจะเกิดเหตุการณ์น่ากลัวอย่างที่สุด”

“สถาบันเคยพยายามยุติการแข่งขันทำอาหารที่กำลังดำเนินอยู่ แล้ว……”

เมื่อแจ็ค ไซมอน พูดถึงผลลัพธ์จากการยุติการแข่งขัน คำพูดของเขาสะดุดไป

“แล้วเกิดอะไรขึ้น?”

ฟอลคอน แซม ที่นั่งอยู่ตรงข้ามอดใจไม่ไหว ถามแทรกขึ้นมา

“ไม่รู้ สถาบันลบส่วนนั้นไป แต่ถ้าดูจากอัตราการรอดชีวิตของทีมปฏิบัติการชุดนั้นแล้ว ผลลัพธ์ก็ชัดเจนอยู่แล้ว”

แจ็ค ไซมอนส่ายหัว ยกมือขึ้นแสดงความไม่รู้ ก่อนจะกลับไปเล่ารายละเอียดเกี่ยวกับข้อมูลของ SCP-654 ต่อ

“จากบันทึกหลังเหตุการณ์ เจ้าหน้าที่สถาบันและเจ้าหน้าที่ระดับ D หลายคนที่รอดชีวิตจาก SCP-654 จะมีอาการเบื่ออาหารเป็นระยะเวลาหนึ่ง อาหารทุกอย่างไร้รสชาติสำหรับพวกเขา แม้แต่จานระดับมิชลินสตาร์ก็ไม่อาจดึงดูด เหมือนเศษอาหารไร้ค่า และเมื่อเวลาผ่านไป ผู้รอดชีวิตเริ่มหมดหวัง พวกเขาคิดว่าจะไม่มีวันได้ลิ้มลองอาหารอร่อยอีกแล้ว”

“จากข้อมูลของสถาบัน สรุปได้ว่าสิ่งผิดปกติ【SCP-654 เทศกาลอาหาร】เป็นปรากฏการณ์พิเศษผิดปกติอย่างยิ่ง เนื่องจากเวลาและสถานที่ปรากฏตัวไม่แน่นอน แม้แต่สถาบันเองก็ไม่สามารถควบคุมหรือกักกันได้ ยิ่งไปกว่านั้น พื้นที่ส่วนใหญ่ที่ SCP-654 ปรากฏตัวอยู่ประเทศจีน และด้วยอิทธิพลของเผิงไหล ทำให้สถาบันแทรกแซงไม่ได้เท่าที่ควร”

“สิ่งผิดปกติ?”

แจ็ค ไซมอน อธิบายจบ ฟูจิโทระหันไปทางนั้น แม้จะมองไม่เห็น แต่ทุกคนในอาคารอเวนเจอร์สรู้สึกเหมือนถูกสายตาที่มองไม่เห็นสอดส่องอยู่

ใบหน้าของฟูจิโทระหันมาหยุดที่แจ็ค ไซมอน เขาเผยรอยยิ้มอ่อนโยน ก่อนเอ่ยขึ้น

“ฉันว่าแทนที่จะใช้คำว่า ‘สิ่งผิดปกติ’ ฉันชอบเรียกว่า ‘แดนสวรรค์’ หรือ ‘ดินแดนแห่งโชคลาภ’ แทน ‘เทศกาลแข่งขันทำอาหารโอชะ’ จะดีกว่านะ”

“บันทึกกล่าวว่า ‘เทศกาลแข่งขันทำอาหารโอชะ’ นั้น แม้จะอันตราย แต่ก็เป็นโอกาสทอง ใครชนะการแข่งขันจะได้ของรางวัล นั่นคือสมบัติล้ำค่าต่าง ๆ พูดง่าย ๆ ก็คือ ของพวกนี้มีพลังวิเศษ สามารถฟื้นฟูร่างกายที่เน่าเปื่อย ยืดอายุ หรือแม้แต่คืนชีพก็ทำได้”

“คืนชีพ?”

กัปตันอเมริกาได้ยินคำอธิบายของฟูจิโทระ แววตาที่เคยสับสนก็กลับมาสดใสอีกครั้ง

“คุณฟูจิโทระ คุณพูดจริงเหรอเปล่า? ‘การแข่งขันทำอาหาร’ นี้ มีพลังที่ทำให้คนคืนชีพได้จริง ๆ งั้นเหรอ?!”

“แน่นอนสิ”

ฟูจิโทระพยักหน้าตอบสตีฟอย่างไม่ลังเล

เมื่อฟูจิโทระตอบอย่างมั่นใจ สตีฟก็รู้สึกถึงประกายแห่งความหวังที่พุ่งพล่านขึ้นมาในใจทันที

“ขอโทษนะ กัปตัน ผมเองก็ไม่อยากทำลายความหวังของคุณ”

แต่ในจังหวะนั้น แจ็ค ไซมอนก็พ่นควันบุหรี่ออกมาพลางกล่าวแทรกด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“แต่ถ้า SCP-654 ถูกจัดว่าเป็นสิ่งผิดปกติ นั่นก็หมายความว่ามันอันตราย ไม่งั้นบรรดาเซียนผู้เฒ่าจากเผิงไหลคงไม่ต้องเดินทางมาไกลถึงนิวยอร์กหรอก”

“ตรงนี้ เธอพูดถูกต้องแล้ว”

ฟูจิโทระไม่ได้ปฏิเสธ

“การได้มาซึ่งสมบัติล้ำค่าขึ้นอยู่กับความสำเร็จของ ‘เทศกาลแข่งขันทำอาหารโอชะ’ แต่ถ้า ‘เทศกาลแข่งขันทำอาหารโอชะ’ ล้มเหลว กรรมการที่ไม่ได้ชิมอาหารจะกลายเป็นปีศาจร้าย อันตรายไม่แพ้กับ【อสูรร้ายจากต่างมิติ】ที่ถูกขังอยู่ในหอคุมปีศาจเผิงไหลเลย”

“ดังนั้น อาจารย์ยิปจึงฝากฉันมาประชาสัมพันธ์ ‘การแข่งขันทำอาหาร’ เพื่อรวบรวมเชฟฝีมือดีสินะคัรบ”

ได้ยินดังนั้น โทนี่ก็เข้าใจทุกอย่าง

“ถูกต้องแล้ว มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่ ‘เทศกาลแข่งขันทำอาหารโอชะ’ จะราบรื่น ส่วนสถานที่จัดการแข่งขันก็ไม่คาดคิดเลยว่าจะเป็นที่นี่ ถ้าอาจารย์ยิปไม่เกิดอารมณ์อยากทำนายดวงชะตาขึ้นมา เราคงไม่รู้เลยว่า ‘การแข่งขันทำอาหาร’ จะจัดที่นิวยอร์ก”

“แน่นอน จำนวนผู้เข้าร่วม ‘เทศกาลแข่งขันทำอาหารโอชะ’ สำคัญ แต่ถ้าอยากได้แชมป์ ต้องมีฝีมือทำอาหารที่ยอดเยี่ยม”

ทันทีที่ยิปพูดจบ ร่างที่คุ้นเคยก็ปรากฏตัวขึ้นในตึกอเวนเจอร์ส

สามวันต่อมา

สถานที่จัดการแข่งขัน ‘การประกวดอาหาร’ คึกคักไปด้วยเชฟมากมายที่มารวมตัวกัน ณ ที่แห่งนี้

ในกลุ่มคนเหล่านั้น มีเชฟฝีมือระดับท็อปของนิวยอร์กครบถ้วน

สาเหตุที่พวกเขามาร่วมการแข่งขันที่ไม่คุ้นหูคุ้นตา ก็เพราะเงินทุนสนับสนุนจากโทนี่นั่นเอง

โทนี่ ในฐานะไอรอนแมน เงินคือสิ่งที่เขาไม่เคยขาดเลย

“ท่านเซียน ผู้เข้าร่วม ‘เทศกาลแข่งขันทำอาหารโอชะ’ มาครบแล้ว ต่อไป……”

มองผู้คนมากมายตรงหน้า โทนี่ก็รู้สึกใจไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัว

ถึงแม้ฟูจิโทระและยิปมันจะรับประกันซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า ตราบใดที่ไม่ฝ่าฝืนกฎของ ‘เทศกาลแข่งขันทำอาหารโอชะ’ ทุกคนจะปลอดภัย

แต่โทนี่ก็ยังรู้สึกไม่สบายใจ

เพราะมันผิดปกติ

ถ้าไม่รู้ว่าความล้มเหลวของ ‘เทศกาลแข่งขันทำอาหารโอชะ’ จะนำมาซึ่งหายนะ โทนี่คงไม่เอาคนมากมายมาเสี่ยงอันตรายขนาดนี้หรอก

“ต่อไป ก็แค่รอ…อืม…”

พยักหน้ารับคำ โทนี่ ฟูจิโทระกำลังจะพูดต่อ แต่ก็ขมวดคิ้ว มองไปทางข้าง ๆ เหมือนรู้สึกถึงแขกไม่ได้รับเชิญ

“นี่มัน…เก้าอเวจี!”

ตามสายตาของฟูจิโทระ โทนี่เห็นชายสวมเสื้อคลุมดำ หน้ากากซีดจาง ปรากฏตัวขึ้นในกลุ่มคนอย่างเงียบเชียบ ข้าง ๆ เขาคือชายชราแต่งชุดเชฟ หนวดเคราสีขาวฟู ยืนอยู่ข้างอี้เทียนด้วยสีหน้านิ่ง

เมื่ออี้เทียนก้าวเข้าไปในห้องประชุม เหล่าอเวนเจอร์สแห่งการล้างแค้นต่างก็เตรียมตัวรับมือราวกับกำลังเผชิญหน้ากับศัตรูที่ดุร้าย

โทรุที่ยืนอยู่ข้างฟูจิโทระ จ้องมองเงาข้างกายของจักรพรรดิสวรรค์ มือที่กำไม้เท้าแน่นขึ้น

“ยูดา!”

“ใจเย็น ๆ ถ้าคนแก่ตาบอดอย่างฉันเดาไม่ผิด เก้าอเวจีคงหมายปองตำแหน่งแชมป์ ‘การแข่งขันทำอาหาร’ ครั้งนี้นั่นแหละ” ฟูจิโทระคลายคิ้วที่ขมวดมุ่นลง ปลอบประโลมสมาชิกอเวนเจอร์สแห่งการล้างแค้นที่กำลังตึงเครียด

แต่คำพูดของฟูจิโทระยังไม่ทันจะจบ

ประตูไม้เก่าสีชมพูบานใหญ่ ก็ปรากฏขึ้นในห้องประชุมอย่างไม่รู้สาเหตุ

เมื่อประตูเปิดออก ชายร่างท้วมจมูกโตก็ปรากฏตัวออกมา พร้อมรอยยิ้มที่ดูสิ้นหวัง ใบหน้าเปื้อนไปด้วยความทุกข์

“ซวยแล้ว ซวยแล้ว ซวยแล้ว…”

ตามหลังชายจมูกโต ชายชราผอมแห้งเดินออกมา พลางดันแว่นตาขึ้นไปบนจมูก บ่นพึมพำไม่หยุด

“มังกร ป๋าเตรียมน้ำยาเวทมนตร์พิเศษไว้ให้แกแล้วนะ ระวังตัวให้ดี ๆ”

“ดูท่าจะมีคนหมายตา ‘การแข่งขันทำอาหาร’ ครั้งนี้ไม่น้อยเลยนะ” แจ็ค ไซมอนที่อมบุหรี่อยู่ ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นลุงมังกรและป๋าปรากฏตัว

(จบตอน)

ติดตามผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:ยักษาแปร ผู้แปลลงแค่ในMy-NovelและThai-novelเท่านั้น หากอ่านที่อื่นรบกวนมาสนับสนุนทีนะครับผม หรือจะมากดไลก์แฟนเพจก็ได้ กระซิกกระซิก ;-;_