บทที่ 166 กองทัพไซบอร์ก (ตอน 2)

บทที่ 166 กองทัพไซบอร์ก (ตอน 2)

"ดูเหมือนว่าเราต้องใช้ไอ้ตัวใหญ่เพื่อล้างสนามแล้วสิ"

แฟรงค์ตบหลังเคจขณะที่เขาพูดอย่างนั้น สีหน้าของแฟรงค์ค่อนข้างแย่ เพราะเขาถูกข้าศึกระดมยิงตลอด

"ไอ้ตัวใหญ่?" ในขณะที่พยายามอดทนต่อปืนที่กระหน่ำเข้ามา พอเขาได้ยินคำพูดของแฟรงค์ ใบหน้าของเคจก็เต็มไปด้วยความสับสน

"ฉันจะไปที่รถ คุ้มกันฉัน!"

แม้จะรู้สึกสงสัย แต่เคจก็ให้ความร่วมมือกับคำขอของแฟรงค์ เขาย้ายไปที่ด้านข้างของรถฮัมเมอร์ขณะที่เผชิญหน้ากับลูกเห็บกระสุน

“เข้าใจแล้ว” แฟรงค์ตบเคจที่ด้านหลังอีกครั้งและบอกให้เขาหยุด

แฟรงค์กลิ้งและหลบเข้าในฮัมเมอร์ ห่าฝนกระสุนที่ตกตามเขาทำให้กระจกแตกออก พวกมันทำให้เกิดรอยขีดข่วนลึกและตื้นบนใบหน้าของพันนิชเชอร์ แต่เขาไม่สนใจบาดแผลบนใบหน้า เขายิ้มเมื่อพบเครื่องยิงจรวดที่เขาเตรียมไว้ เขาเล็งไปที่กองทัพไซบอร์กทันที "ของเล่นเท่ดี แต่ตอนนี้ถึงตาฉันแล้ว"

พอกล่าวจบ เขาจึงเหนี่ยวไกปืน ด้วยการกดปุ่มสลักยิง จรวดถูกขับออกมาพร้อมกับควันสีขาว

พันนิชเชอร์หยิบเครื่องยิงจรวดออกมาอีกเครื่องหนึ่ง โดยไม่ได้ดูผลลัพธ์ของลูกก่อนหน้านี้เลย

บูม บูม

จรวดสองลูกติดต่อกัน มันกลืนกินกองทัพไซบอร์กจากแรงระเบิดโดยตรง

คลื่นกระแทกทำให้ชุดของคิงพินกระพือ เขาหันหน้าไปมองอีวาน ผู้ซึ่งดูมั่นใจและตอบมา "ไม่ต้องห่วงครับ การระเบิดแบบนั้นจะไม่ทำลายพวกมันเลย"

เมื่อไฟและควันจากการระเบิดหายไป กองทัพไซบอร์กก็ยังคงด้วยสภาพสมบูรณ์ต่อหน้าพวกดีเฟนเดอร์สอย่างแน่นอน แต่จะบอกว่าสมบูรณ์โดยไม่บุบสลายก็คงจะเกินจริงไปหน่อย การระเบิดจากเครื่องยิงจรวดทำให้เกิดความเสียหายในระดับหนึ่งต่อไซบอร์ก ไซบอร์กบางตัวสูญเสียส่วนผิวของใบหน้า เผยให้เห็นกล้ามเนื้อครึ่งท่อนและเครื่องจักรภายใน ทว่าหลังจากที่อีวานปรับเปลี่ยนพวกเขา พวกเขาก็ไม่รู้สึกเจ็บปวดอีกต่อไป ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องความเสียหายเหล่านี้เลย

“อะไรกัน?!”

เมื่อเห็นเช่นนั้น แม้แต่พันนิชเชอร์ก็ยังขมวดคิ้ว กองทัพไซบอร์กที่อยู่ตรงหน้าเขารับมือยากกว่าที่คิดไว้เสียอีก

โชคดีที่หลังจากใช้เครื่องยิงจรวดไปแล้ว พวกกองทัพไซบอร์กก็ดูเหมือนจะได้รับผลกระทบอยู่ พวกเขาต้องเปลี่ยนอาวุธและไปใช้โหมดการต่อสู้อื่นแทน

"ปัง--"

เมื่อเขาต่อยหนึ่งในไซบอร์ก ลุคเคจก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว  "ระวัง พวกมันถึกกว่าที่เห็น"

"พวกมันไม่ใช่แค่ถึกเท่านั้น"

เมื่อเหวี่ยงหมัดที่เรืองแสงไปที่ไซบอร์ก สีหน้าของแดนนี่ก็เปลี่ยนไปชั่วขณะ "พวกมันแข็งแกร่งมาก"

ไซบอร์กเพียงตัวเดียวก็สามารถทำให้เคจผู้อยู่ยงคงกระพันและแดนนี่ต้องกังวล เมื่อมองไปยังกองทัพไซบอร์กเบื้องหน้าที่เดินขบวนอยู่ เคจและแดนนี่ก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองกันและกัน ทั้งคู่มองตากัน มันเต็มไปด้วยร่องรอยความกลัวปรากฏขึ้น

"ดูเหมือนว่าเรากำลังมีปัญหาใหญ่กันแล้วสิ"

"ปัญหาใหญ่เลยล่ะ"

ทันใดนั้นกระสุนลูกหนึ่งก็ถูกเล็งเข้าตาของไซบอร์ก แม้ว่าจะมีการดัดแปลงมากมาย แต่ส่วนเนื้อหนังใบหน้าของพวกเขายังคงเป็นจุดอ่อนอยู่ดี พิมพ์เขียวนั้นทำเพียงแค่ดัดแปลงไซเบอร์บนร่างกายมนุษย์เท่านั้น ไม่รวมถึงการดัดแปลงสมอง

อีวานเปลี่ยนแปลงพิมพ์เขียวมากมาย ด้วยประสบการณ์อันยาวนานของเขา ทว่าก็เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้เปลี่ยนแปลงส่วนหลักของร่างกายที่เป็นสมองของมนุษย์มากนัก

เพราะการดัดแปลงสมองนั้นอันตรายเกินไป การเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อย อาจทำให้การทดลองทั้งหมดล้มเหลว

พอหยุดไซบอร์กต่อหน้าร่างแยกของเขาได้สำเร็จ ในร้านขายของเก่า ไรอันก็ไม่มีท่าทีดีใจแม้แต่น้อย

สถานการณ์ปัจจุบันค่อนข้างชัดเจนมาก คิงพินและอีวานไม่ได้ร่วมมือกันเพื่อดัดแปลงร่างของบูลส์อายเท่านั้น แต่พวกเขายังได้สร้างกองทัพไซบอร์กอีก! ซึ่งหมายความว่าดีเฟนเดอร์สไม่สามารถเอาชนะพวกนี้ได้เลย

และถ้าเขาไม่ระวัง ดีเฟนเดอร์สอาจจะได้ตายจริงๆ ในวันนี้

เมื่อพิจารณาถึงสถานการณ์และคะแนนชื่อเสียง ไรอันก็ไม่สามารถนั่งดูเฉยๆ ได้อีกต่อไปได้ เพราะหากสมาชิกดีเฟนเดอร์สทุกคนตายไปแม้เพียงหนึ่ง ก็แสดงว่าคะแนนที่ไรอันได้รับจะน้อยลง

แต่ในสถานการณ์ที่เกิดขึ้น ไม่มีทางเลยที่เขาจะพาดีเฟนเดอร์สชนะได้

'ดูเหมือนว่าคงไม่มีทางอื่นแล้ว ฉันจะต้องนำ [อาจารย์โรชิ] หรือตัวละครอื่นๆ ออกมาช่วย'

ไรอันขมวดคิ้ว เขาเริ่มจัดเตรียมแผนสำรอง

ทว่าก่อนหน้านั้น เขาก็ทำให้ร่างแยกของเขาเงยหน้าขึ้นมองบูลส์อายและเจสซิก้าที่กำลังต่อสู้อยู่กลางอากาศ ลุคเลิกคิ้วขึ้นแล้วยิงขึ้นไปในอากาศ

ปัง--

เห็นได้ชัดว่ามันเป็นเพียงการยิงธรรมดา แต่ด้วยผลของ [โชคดีที่หนึ่ง] มันขัดจังหวะการโจมตีของบูลส์อายที่กำลังโจมตีใส่เจสซิก้า บังเอิญมันดันไปติดอยู่ที่แขนของบูลส์อาย ในรอยต่อบนข้อต่อของเขา

"อะไรกัน?"

เมื่อมองไปที่แขนของเขาที่จู่ๆ ก็ไม่สามารถขยับได้ ใบหน้าที่เย็นชาของบูลส์อายก็เผยให้เห็นความสับสน เขายกมืออีกข้างขึ้นเพื่อใช้ใบมีดและดึงกระสุนที่ติดขัดออกมา เมื่อเขาก้มศีรษะลง เขาก็ได้เห็นคาวบอยคนหนึ่งกำลังยกสหมวกสีขาวทักทายเขา

"เป็นแกนั่นเอง!"

เมื่อมองไปที่คาวบอยที่อยู่บนพื้น ความทรงจำของบูลส์อายก็แจ่มชัดขึ้น เขาจำได้ว่าคาวบอยข้างล่างนั้นมีส่วนเกี่ยวข้องที่ทำให้เขามีสภาพเช่นนี้

เมื่อคิดได้ดังนั้น สีหน้าของเขาก็เริ่มบิดเบี้ยว เขาละทิ้งการต่อสู้กับเจสซิก้าและบินตรงไปหาลุค

แต่ในระหว่างที่กำลังบินไป จู่ๆ เขาก็หยุดการเคลื่อนไหวของเขา สีหน้าเดิมที่บิดเบี้ยวบนใบหน้าของเขา ได้เปลี่ยนกลับเป็นแววตาอันเย็นยะเยือก

ไม่เพียงแต่บูลส์อายเท่านั้น แต่ไซบอร์กทั้งหมดที่อยู่ด้านหน้าของอาคารก็หยุดเคลื่อนไหวเช่นกัน

แมตต์หอบหายใจ เมื่อสัมผัสได้ว่าไซบอร์กหยุดโจมตีในทันที เขาก็ดูสับสนยิ่ง

"ได้ที่แล้ว”

ทันใดนั้น อีวานที่ยืนอยู่ข้างคิงพินก็ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมอง มุมริมฝีปากของเขายกขึ้น รอยยิ้มอันน่าเกลียดประดับอยู่บนใบหน้าขณะที่เขากระซิบเป็นสำเนียงอังกฤษแปร่งๆ