บทที่ 161 เผชิญหน้า

บทที่ 161 เผชิญหน้า

ฟึบ---

ระเบิดเหนียวใยแมงมุมดัดแปลงของปีเตอร์ได้พันรอบตัวกิ้งก่ากลางอากาศ

“ใจเย็นๆ ใจเย็นๆ... อย่า...”

เมื่อมองไปที่กิ้งก่าที่ติดอยู่ในใยแมงมุม ไอ้แมงมุมหนุ่มก็เริ่มพยายามเกลี้ยกล่อมอีกฝ่าย ทว่าก่อนที่เขาจะพูดจบประโยค คอนเนอร์อีกด้านหนึ่งก็ฉีกใยแมงมุมออกจากร่างกายของตนได้อย่างง่ายดายด้วยกรงเล็บที่แหลมคมของเขา ด้วยเสียงคำรามอันดังก้อง เขากระโดดขึ้นไปบนโครงเหล็กของสะพานและวิ่งไปยังทิศทางที่แฮรี่หายตัวไปอย่างรวดเร็ว

เมื่อเห็นกิ้งก่าปีนขึ้นไปบนโครงเหล็ก สีหน้าของสไปเดอร์แมนก็เปลี่ยนไป เขาเหลือบมองคนธรรมดาที่วิ่งอยู่บนสะพานและยิงใยแมงมุมออกไปอย่างรวดเร็ว เพื่อปิดกั้นทางของคอนเนอร์

"ขอโทษที ไม่มีทางให้เดินหรอกนะ"

ไอ้แมงมุมหนุ่มมองไปที่กิ้งก่าที่อยู่ตรงหน้าเขาและยกมือขึ้นเพื่อหยุดอีกฝ่ายเอาไว้

"...ฉัน....จะ....ฆ่า...แก...!"

เนื่องจากเซรุ่มกิ้งก่า บุคลิกของคอนเนอร์จึงเปลี่ยนเป็นเลือดเย็นราวกับกิ้งก่าเช่นกัน เมื่อเห็นสไปเดอร์แมนขวางทาง เขาจึงเผยให้เห็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยฟันอันแหลมคม

กรงเล็บที่แหลมคมของเขาได้ทิ้งรอยกรงเล็บลึกไว้บนโครงเหล็ก คอนเนอร์กระโดดอย่างรุนแรงและโจมตีไอ้แมงมุม

กรงเล็บของเขาเฉือนไปทั่วโครงเหล็ก เพราะความคล่องตัวของเขา ไอ้แมงมุมหนุ่มจึงสามารถหลบการโจมตีที่รุนแรงนี้ได้ เขาเหลือบมองรอยกรงเล็บบนโครงเหล็กและตบหน้าอกของตนด้วยสีหน้าตกใจ แม้ว่าการกลายพันธุ์ในร่างกายของเขาจะเพิ่มความสามารถ แต่ก็ไม่คิดเลยว่ามันจะฟันโครงเหล็กได้

"ว้าว ผมคิดว่าคุณต้องไปตัดเล็บบ้างแล้วล่ะ"

ไอ้แมงมุมหนุ่มกล่าวนอกเรื่อง เขายกข้อมือขึ้นและเริ่มยิงใยแมงมุมที่เหนียวเหนอะหนะไปที่กิ้งก่าบนโครงเหล็ก

เมื่อของเหลวคล้ายไหมแมงมุมสัมผัสกับอากาศ มันก็ขยายตัวเป็นใยแมงมุม คอนเนอร์ในร่างของกิ้งก่าเหวี่ยงกรงเล็บไปรอบๆ และฉีกใยแมงมุมทั้งหมด ทว่าเขานั้นช้ากว่าปีเตอร์ ในเวลาต่อมา ใยแมงมุมได้ห่อหุ้มเขาอย่างแน่นหนา จนแขวนเขาไว้ตรงกลางโครงเหล็ก

“ผมคิดว่าเรามาคุยกันได้แล้วใช่ไหม?”

กิ้งก่าถูกห้อยลงมาจากโครงเหล็กของสะพาน ปีเตอร์ถอนหายใจด้วยความโล่งอกเล็กน้อยขณะที่เขามองไปยังร่างตรงหน้าที่พยายามดิ้นรนให้ตนเองเป็นอิสระ ปีเตอร์ห้อยอยู่ตรงหน้ากิ้งก่าด้วยใยแมงมุมที่เขาสร้างขึ้น จากนั้นก็จ้องเขม็งไปที่อีกฝ่าย

"ว่าแต่... คุณ? บอกผมได้ไหมว่าคุณกลายเป็น...เจ้านี้ได้ยังไง...?”

เมื่อปีเตอร์เข้ามาใกล้และมองไปที่กิ้งก่าอย่างชัดเจน เขาก็รู้สึกได้เลยว่าใบหน้าที่มีเกล็ดของอีกฝ่ายดูไม่เหมือนมนุษย์เลย แต่ดวงตาสีแดงของอีกฝ่าย กลับทำให้เขานึกถึงสัตว์เลื้อยคลานขึ้นมา

"ว่าแต่คุณเคยได้ยินชื่อบริษัทอัมเบรลล่าไหม?"

การปรากฏตัวของกิ้งก่าตนนี้ทำให้เขาคิดถึงเวน่อม เขาจึงรีบถามทันที

“ฉันจะ... ฆ่า... และกิน... แก...”

ทว่าเพราะคอนเนอร์ได้รับอิทธิพลจากเซรุ่มกิ้งก่า จึงเห็นได้ชัดว่าเขาไม่มีความคิดที่จะตอบคำถามของสไปเดอร์แมนเลย เขายังคงดิ้นรนอยู่ในใยแมงมุม พยายามที่จะหลุดพ้นออกมา

“อย่าเสียเวลาเลย นี่ไม่ใช่ใยแมงมุมธรรมดา คุณไม่สามารถกำจัดมันได้อย่างง่ายดายหรอก” เมื่อมองไปยังกิ้งก่าที่ไม่ให้ความร่วมมือ แมงมุมหนุ่มก็บอกกล่าวอย่างใจดี แม้ว่าจะมีความแตกต่างอย่างมากระหว่างสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์แปลกๆนี้ และเวน่อม แต่เขาก็ยังคงยึดมั่นในความหวังที่ริบหรี่นี้ เขาต้องการหาเบาะแสเพิ่มเติมเกี่ยวกับบริษัทอัมเบรลล่า

แต่เมื่อคำพูดของเขาจบลง...

ทันใดนั้นหางของกิ้งก่าก็ฟาดออกมา ฉีกใยแมงมุมจนหมดสิ้น

แม้ว่าปีเตอร์จะระมัดระวัง แต่ก็เห็นได้ชัดว่าเขามองข้ามความจริงที่ว่ากิ้งก่าตนนี้ไม่เหมือนศัตรูที่เขาเคยเผชิญในอดีต นี่คือสิ่งมีชีวิตที่มีหาง

ปัง--

โครงเหล็กลงบนสะพานสร้างแรงกระแทกอย่างรุนแรง มันกระแทกปล่องบนสะพานจนแตกกระจายเหมือนใยแมงมุม กิ้งก่าส่ายศีรษะ ฉีกใยแมงมุมบนร่างกายของเขาและเดินโซเซกลับไป แม้ว่าเขาจะกำจัดใยแมงมุมได้สำเร็จ แต่เขาก็ไม่ได้รับบาดเจ็บอย่างใด

ถ้าร่างกายของเขาไม่กลายพันธุ์และได้รับพลังที่เหนือมนุษย์มา คอนเนอร์คงตายจากการร่วงจากที่สูงไปแล้ว

กิ้งก่าฟื้นคืนจากความตกใจ เงยหน้าขึ้นมองสไปเดอร์แมนบนโครงเหล็ก จากนั้นเขาก็หันไปทางแฮรี่

แม้ว่าอิทธิพลของเซรุ่มกิ้งก่าจะทำให้ศาสตราจารย์คอนเนอร์เลือดเย็นและโหดร้าย แต่เขาก็ยังจำได้ว่าเขาต้องไปพบแฮรี่ ออสบอร์นให้ได้

เมื่อเห็นว่ากิ้งก่าหันหลังหนีไป ไอ้แมงมุมหนุ่มก็รีบปล่อยไหมแมงมุมในมือและกระโดดจากโครงเหล็กไปทางสะพาน

บนสะพาน เพราะการต่อสู้ระหว่างสไปเดอร์แมนกับกิ้งก่า คนธรรมดาจึงได้อพยพกันออกไปแล้ว

กิ้งก่าพลิกรถและอาละวาดไปทั่ว

ทว่าในขณะนี้เอง ชายในชุดสูทสีดำก็ปรากฏตัวต่อหน้าต่อตาเขา

"กรรร!"

เมื่อเผชิญหน้ากับชายที่ขวางทาง กิ้งก่าก็คำรามและปัดกรงเล็บใส่อีกฝ่าย

"โอ้ เวรแล้ว! ระวัง!”

บนโครงเหล็ก เมื่อไอ้แมงมุมหนุ่มได้เห็นภาพนั้น สีหน้าภายใต้หน้ากากของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างมาก แม้ว่าเขาจะไม่แน่ใจว่าทำไมถึงมีคนอยู่บนสะพานในสถานการณ์ที่อันตรายเช่นนี้ แต่เขาก็ตะโกนเตือนโดยไม่รู้ตัวพร้อมกับยกข้อมือขึ้นเพื่อยิงใยแมงมุมไปที่หลังของกิ้งก่า

ถึงเขาจะพยายามอย่างเต็มที่ในการแก้ไขสถานการณ์นี้ แต่ปีเตอร์นั้นอยู่ห่างจากกิ้งก่าไปไกลพอสมควร ใยแมงมุมปล่อยออกมาจากข้อมือของเขา ติดแน่นกับหลังของกิ้งก่า แต่ไม่สามารถหยุดการโจมตีของกิ้งก่าตนนี้ได้

กรงเล็บแหลมคมฟันไปที่ร่างของชายคนนั้น ทำให้ปีเตอร์เบือนหน้าหนีจากเหตุการณ์นองเลือดที่กำลังจะเกิดขึ้นโดยไม่รู้ตัว

เพราะการต่อสู้เมื่อครู่ เขาจึงรู้ว่าไม่มีโอกาสเลยที่มนุษย์ธรรมดาจะรอดจากการโจมตีของกิ้งก่าตนนี้ไปได้

ทว่าหลังจากผ่านไปไม่กี่วินาที เสียงกรีดร้องที่คาดคิดไว้ก็ไม่ได้เกิดขึ้น

แมงมุมหนุ่มลืมตาขึ้นและภาพที่ปรากฏตรงหน้าทำให้กรามของเขาแทบร่วงหล่นลงมา

[คะแนนชื่อเสียงจากปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ +275]

[คะแนนชื่อเสียงจากกิ้งก่า +305]