บทที่ 70: ความช่วยเหลือ
บทที่ 70: ความช่วยเหลือ
ติดตามเป็นกำลังใจให้ผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay
บทที่ 70: ความช่วยเหลือ
[คะแนนชื่อเสียงจากแดร์เดวิล +170]
[คะแนนชื่อเสียงจากลุค เคจ +115]
คะแนนพวกนี้มาจากการแนะนำตัวเขาผ่านเจสซิก้า....
ก่อนหน้านี้ไรอันได้ใช้ชื่อของภาคีและ [กระสุนโค้ง] เพื่อเอาคะแนน แต่ตอนนี้เขาได้เข้าร่วมกับดีเฟนเดอร์สเพราะเรื่องแต่งที่เขาสร้างขึ้นมา พวกเขากำลังเตรียมพร้อมที่จะล้างแค้นให้อาซิงและต่อสู้กับเดอะแฮน
ทว่าในทางเทคนิคแล้ว ทั้งอาซิงและเวสลีย์คือไรอัน
ดังนั้นการแก้แค้นให้ตัวเองจึงเป็นความรู้สึกที่น่าอึดอัดใจยิ่ง
...
ครึ่งเดือนต่อมา ในเฮลคิทเช่น ฐานที่มั่นของเดอะแฮน
การต่อสู้ได้เกิดขึ้นที่นี่
กระสุนที่กำลังพุ่งไปได้โค้งอย่างน่าทึ่งกลางอากาศและพุ่งเข้าใส่ศีรษะของนินจาฝ่ายตรงข้ามด้วยมุมที่น่าเหลือเชื่อ
เมื่อมองดูนินจาที่ล้มลงตรงหน้าเขา ลุคก็ถึงกับเลิกคิ้วขึ้น
แม้ว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ลุคได้เห็นความสามารถของเวสลีย์ แต่ทุกครั้งที่เขาเห็นมัน เขาก็ยังรู้สึกทึ่งเหลือเกิน
เพราะความสามารถในการทำให้วิถีกระสุนโค้งนั้นเป็นสิ่งที่มหัศจรรย์มาก
ทว่าเขาก็คงลืมไปแล้วว่าตัวเขามีร่างกายคงกระพันที่มหัศจรรย์ไม่แพ้กัน
ปัง--
เขาหลบหลีกเคียวโซ่ที่บินมา ยกของหนักที่อยู่ใกล้เขาแล้วโยนมันใส่พวกนินจา ด้วยประสบการณ์การต่อสู้ที่เพิ่มมากขึ้น เจสซิก้าก็ค้นพบวิธีการต่อสู้ที่เหมาะสมที่สุดของเธอเอง ด้วยประสบการณ์การต่อสู้และพลังพิเศษที่มีอยู่ เธอจึงค่อยๆ คุ้นเคยกับการต่อสู้
"ระวังตัวด้วย บูลส์อายกำลังจะโจมตีแล้ว"
แมตต์หันไปด้านข้างโดยใช้ไม้นำทางเพื่อป้องกันดาบที่กำลังฟันเข้ามา เขาสัมผัสได้ถึงเสียงที่ผิดเพี้ยนมาจากกลางอากาศ และจึงรีบเตือนทั้งสามคนทันที
เมื่อได้ยินคำเตือนของแมตต์ สีหน้าของเจสซิก้าก็เปลี่ยนไป เธอพยายามบังคับให้ตัวเองสงบสติอารมณ์ลงและต่อสู้กับนินจาที่เหลือต่อไป
เธอยังไม่ลืมการต่อสู้ที่ท่าเรือ เจสซิก้าต้องการแก้แค้นไอ้ตัวประหลาดที่สวมชุดกางเกงรัดรูปสีดำ
ทว่าถึงแม้ไอ้คนที่ชื่อบูลส์อายนี้มันจะดูแต่งตัวประหลาด แต่ความสามารถในการขว้างปาของเขาเรียกได้น่าทึ่งมาก แม้ว่าเขาไม่มีความสามารถในการหักวิถีกระสุนที่เวสลีย์ทำ แต่เขาก็ยังคงเป็นอุปสรรคสำคัญต่อดีเฟนเดอร์สอยู่ดี
"ให้ผมจัดการเขาเอง"
เวสลีย์กล่าวแล้วหันอาวุธไปทางร่างสีดำที่ยืนอยู่ห่างออกไปไม่ไกล
เมื่อสังเกตเห็นปืนที่เวสลีย์หันมาทางเขา สีหน้าของบูลส์อายก็แข็งค้างไป เขาหันไปด้านข้างเพื่อซ่อนร่างกายของเขาให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ในขณะที่เปลี่ยนไพ่ที่เขาถืออยู่และหยิบปืนพกขึ้นมา
แม้ว่าบูลส์อายจะมีความสามารถในการขว้างที่แสนน่าทึ่ง แต่เขาก็ยังต้องระวัง [กระสุนโค้ง] ที่เหมือนกับเวทย์มนตร์ของเวสลีย์ด้วย ในการต่อสู้ครั้งก่อน ถ้าเขาไม่ตอบสนองได้เร็วพอที่จะหลีกเลี่ยงกระสุนหักโค้ง เขาคงไม่ได้มีชีวิตอยู่ที่นี่ในตอนนี้
เมื่อนึกถึงการต่อสู้ครั้งก่อน บูลส์อายก็ไม่ลังเลเลยสักนิดเดียว เมื่อเผชิญกับภัยคุกคามของเวสลีย์ เขาจึงตัดสินใจที่จะเปิดฉากโจมตีก่อน ความสามารถในการขว้างของเขาไม่เพียงแต่ใช้ได้กับไพ่เท่านั้น เขายังสามารถใช้กับอาวุธธรรมดาได้อีกด้วยเมื่อจำเป็น
เมื่อได้ยินเสียงปืนของบูลส์อาย เวสลีย์ก็ไม่ได้ดูกังวลเลยสักนิดเดียว
ประการแรก เขาเหมือนกับอาซิงที่เป็นเพียงร่างโคลน แม้ว่ากระสุนจะโดนเขาจริงๆ แต่ก็ไม่มีทางที่จะทำร้ายไรอัน ซึ่งอยู่ไกลออกไปในร้านขายของเก่าได้ ประการที่สอง เขามี [เร่งอะดรีนาลีน] ซึ่งทำให้บูลส์อายจะโจมตีเขาได้ยากขึ้นไปอีก
อีกฝ่ายหลบกระสุนที่พุ่งเข้ามาด้วยการเอียงตัวเพียงเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าถึงทักษะของบูลส์อายนั้นจะน่าทึ่ง แต่การโจมตีที่ตรงไปตรงมาของเขานั้นก็หลบได้ไม่ยากเท่ากับ [กระสุนโค้ง]
เวสลีย์ยิงกระสุนโค้งออกมาสวนไปทันที
ด้วยมองเห็นที่เหนือมนุษย์ บูลส์อายมองเห็นกระสุนที่พุ่งออกมาจากปืนของเวสลีย์ได้อย่างง่ายดาย ทว่าสีหน้าของเขาเป็นกังวลยิ่ง มันราวกับว่าเขาได้พบเข้ากับศัตรูตัวฉกาจที่สุด
เขายกมือขึ้นเล็งไปที่กระสุนที่กำลังพุ่งเข้ามา กระสุนของบูลส์อายได้ออกจากรังเพลิง เขาตั้งใจจะใช้มันเพื่อกั้นกระสุนที่กำลังบินมาหาเขา
ในสายตาของคนทั่วไป การใช้กระสุนเพื่อป้องกันกระสุนนั้นคงจะมีแต่เรื่องแต่ง
ทว่าด้วยมือของบูลส์อายที่มีความสามารถในการขว้างที่ยอดเยี่ยมและสายตาที่เหนือกว่าคนธรรมดาทั่วไป ทุกอย่างย่อมเป็นไปได้
ปัง--
ด้วยแรงกระแทก กระสุนของเวสลีย์จึงเปลี่ยนวิถีและสูญเสียความสามารถในการหมุนไป
'มันได้ผล!'
เมื่อเห็นภาพตรงหน้า บูลส์อายก็ยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว
ทว่าก่อนที่รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาจะเบิกกว้างขึ้น กระสุนก็ได้พุ่งเข้ามาหาเขาอีก
'บัดซบ!'
เมื่อเห็นเช่นนั้น นัยน์ตาของบูลส์อายก็หดลงทันที อารมณ์สงบของเขาได้เริ่มผันผวนอย่างรุนแรง
ไม่มีกฎเกณฑ์ที่บอกว่า [กระสุนโค้ง] สามารถใช้ได้ครั้งละหนึ่งนัดเท่านั้น เมื่อต้องเผชิญกับภัยคุกคามจากกระสุนโค้งหลายนัด แม้แต่บูลส์อายที่ภูมิใจในความสามารถของตนเองอย่างมากก็ยังรู้สึกกังวล เขาก้มศีรษะลงเพื่อหลบกระสุนพวกนี้อย่างสุดกำลัง
เมื่อเวสลีย์ปรากฏตัวขึ้น กระทั่งมือสังหารที่เก่งกาจที่สุดของคิงพินก็ไม่สามารถกดดันดีเฟนเดอร์สได้ หลังจากผ่านนั้น ลุคก็ป้องกันการโจมตีส่วนใหญ่ของนินจาและคนของคิงพินด้วยความคงกระพันของเขา สร้างโอกาสให้แมตต์เผาสิ่งของส่วนใหญ่ในฐานได้
...
"นี่พวกมันมากี่ครั้งกันแล้วมาดามเกา? ทุกอย่างจะไม่ราบรื่นอย่างที่คุณบอกมาไม่มีผิด"
เมื่อไม่ได้ยินบูลส์อายกล่าวตอบกลับมาผ่านเครื่องมือสื่อสาร คิงพินก็มองไปยังร่างที่บอบบางของมาดามเกาและพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
หลังจากการต่อสู้กับดีเฟนเดอร์สหลายครั้งติดต่อกัน เขาก็ได้สูญเสียคนไปจำนวนมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการต่อสู้สองครั้งล่าสุด มันเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่ ถึงจะเป็นคิงพินเองก็ยังถือว่ามาก ไม่เพียงแต่เรื่องการเงินเท่านั้น แต่ยังรวมถึงอำนาจของเขาในเฮลคิทเช่นด้วย ตอนนี้ถึงขั้นมีใครหลายคนตั้งคำถามถึงเรื่องความแข็งแกร่งของเขา
"มันไม่ใช่แค่คุณหรอกนะที่สูญเสีย คิงพิน พวกเขาได้พบเข้ากับผู้ช่วย ผู้ที่สามารถควบคุมวิถีกระสุนได้ นินจาของฉันหลายคนเสียชีวิตจากกระสุนของเขา"
"ผมไม่ได้เชิญคุณมาที่นี่เพื่อฟังคำแก้ตัวพวกนี้จากคุณนะมาดามเกา"
คิงพินลุกขึ้น เดินเข้ามาหามาดามเกาพร้อมด้วยไม้เท้า มองลงไปที่หญิงชราผอมแห้ง "ถ้าให้ผลลัพธ์ไม่ได้ ผมก็คิดว่าคงถึงเวลาที่จะต้องพิจารณาเรื่องความร่วมมือของเราอีกครั้งแล้ว"
ในอดีต มาดามเกาไม่กลัวภัยคุกคามจากคิงพินเลย แต่ตอนนี้ด้วยพลังแห่งความเป็นอมตะที่ค่อยๆ เลือนหายไปจากร่างกายของเธอ มาดามเกาก็ดูเหมือนจะสูญเสียความสงบที่เคยมีไปด้วย การกระทำของพวกดีเฟนเดอร์สส่งผลกระทบอย่างมากต่อแผนการของเดอะแฮน นี่เป็นช่วงเวลาวิกฤติ เธอไม่สามารถสูญเสียการสนับสนุนจากคิงพินได้
มาดามเกาขมวดคิ้วอยู่ครู่หนึ่ง ด้วยเหตุผลบางอย่าง ทันใดนั้นมาดามเกาก็พลันนึกถึงฉากการพบกันครั้งก่อนของเธอกับอาซิง
"บางทีเราอาจหาคนมาช่วยได้"
"หาคนมาช่วยงั้นเหรอ?" คำพูดของมาดามเกาทำให้คิงพินก้มหัวลง
รอยยิ้มอันบางเบาได้ปรากฏบนใบหน้าของหญิงชรา "ใช่แล้ว ผู้ช่วยเหลือที่แสนแข็งแกร่งและทรงพลัง"