บทที่ 41: พิสูจน์
บทที่ 41: พิสูจน์
ติดตามเป็นกำลังใจให้ผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay
บทที่ 41: พิสูจน์
ลุคเคจพยายามซ่อนตัวตนของเขาเอาไว้
เขาทำงานสองงานในเวลาเดียวกัน ไม่ได้มีส่วนร่วมกับเรื่องอันตราย ไม่ยั่วยุพวกแก๊ง หลีกเลี่ยงทุกอย่างที่เป็นไปได้
แต่เขาไม่คาดคิดเลยว่าคนนอกที่จู่ๆ ก็มาที่ย่านฮาร์เล็มและปรากฏตัวในร้านตัดผมจะสามารถรู้ถึงความลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขาได้อย่างง่ายดาย
ในขณะนั้นเอง จิตใจของลุคเคจก็ยังคิดเรื่องอีกหลายเรื่องในคราวเดียวกัน
เขาถึงขั้นสงสัยว่าไรอันเป็นคนที่ถูกส่งมาเพื่อจับตัวเขาจากศูนย์กักกันที่เขาเคยถูกคุมขังมาก่อน
“นายเป็นใครกันแน่?”
"ฉันชื่ออาซิงและฉันมาจากเผิงไหล เกาะลับทางตะวันออก"
[คะแนนชื่อเสียงจากลุค เคจ +85]
[คะแนนชื่อเสียงจากเฮนรี่ +40]
การที่จะได้ค่าชื่อเสียง ก็ย่อมจำเป็นต้องวางหมากไปก่อนในวันแรก จึงจะสามารถเผด็จศึกให้ได้ผลลัพธ์เช่นนี้ได้ เมื่อทุกอย่างถูกปล่อยออกมาพร้อมกัน ก็คงทำให้อีกฝ่ายตกใจมากเป็นแน่
เมื่อมองไปที่คะแนนบนแผงระบบ ไรอันก็ไขว้เขวเล็กน้อย แต่เขาก็รวบรวมความคิดได้อย่างรวดเร็ว เพราะเขาต้องการมากกว่าคะแนนชื่อเสียง
"ตะวันออก? เผิงไหล?"
ด้วยชื่อที่ค่อนข้างยากต่อการออกเสียง ลุคเคจก็มองไรอันแปลกไป
ชายคนนั้นยังคงสวมเสื้อกันฝนสีแดงและยังมีทรงผมไร้ระเบียบเช่นเดิม ทว่ามันคล้ายกับมีบรรยากาศลึกลับปรากฏอยู่รอบตัวเขา
“ฉันคิดว่าฉันอยู่มานานพอที่จะรู้ทุกอย่างแล้วเสียอีก...” เฮนรี่ส่ายหัว "ดูเหมือนว่าจะยังมีอะไรให้รู้อีกเยอะเลยสินะ"
"อาซิง เผิงไหลเป็นสถานที่แบบไหนกัน?"
"เผิงไหลเป็นเกาะอมตะในตำนาน ของทะเลจีนตะวันออก เราอาศัยอยู่บนเกาะเผิงไหล โดยรักษาหลักการของความสันโดษและไม่ปรากฏต่อหน้ามนุษย์ ยกเว้นภายใต้สถานการณ์ที่พิเศษมาก"
ในเมื่อเขาวางเนื้อเรื่องไปแล้ว เขาก็ต้องแต่งมันให้สุดยอดที่สุดเท่าที่จะทำได้ บทนำก็ต้องเริ่มอย่างมีแบบแผน... แม้ว่าไรอันจะเป็นเพียงคนเดียวจากเผิงไหลในตอนนี้ แต่เขาก็ยังทำตัวลึกลับมากขณะที่เขาอธิบายกับลุคและป๊อป ราวกับว่าเขามาจากเผิงไหลจริงๆ
"สถานการณ์ที่พิเศษมาก?"
ลุคเคจสังเกตเห็นในคำพูดของไรอันอย่างชัดเจน โดยนึกถึงสิ่งที่เขาพูดเมื่อวันก่อนนี้ในร้านตัดผม หัวใจของเขาเต้นแรงมาก “เรื่องที่นายเล่าให้เราฟังเมื่อวันก่อนทั้งหมดเป็นเรื่องจริงเหรอ?”
“มี 'สัตว์อสูร' อยู่จริงๆ งั้นหรือ?” เมื่อนึกถึงสิ่งที่ไรอันเรียกคนคนนั้นก่อนหน้านี้ ลุคก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว "สุดยอดราชาแห่งนักฆ่า..." ชื่อฟังดูเป็นลางร้าย
“แน่นอน นายคิดว่าฉันโกหกเหรอ?!”
ไรอันรู้สึกประหลาดใจมาก เขาได้แต่ยกนิ้วให้กับลุคในใจ
ในร้านตัดผม ลุคและป๊อปมองหน้ากัน การที่บอกว่าเจ้า 'อสูร' ตัวนั้นมีอยู่จริง บอกว่าเรื่องทั้งหมดเป็นเรื่องโกหกยังเชื่อได้ง่ายกว่าเลย
“อาซิง ไม่ใช่ว่าฉันไม่เชื่อเธอ แต่สถานที่ที่เรียกว่าเผิงไหลนี้ยากที่จะเชื่อว่ามีอยู่จริง สัตว์ร้ายเองก็... มันเหมือนกับ...” เฮนรี่พูดไม่จบ แต่ความหมายของคำพูดเขาค่อนข้างชัดเจน
ถึงเขาจะเคยได้ประจักษ์เห็นถึงผิวหนังอันทนทานของลุคเคจ ที่ผิวไม่อาจตัดด้วยดาบเหมือนกับมีความแข็งแกร่งของซูเปอร์แมน พลังอันเหนือมนุษย์...
แต่เมื่อเทียบกันแล้ว สิ่งที่ไรอันพูดดูเกินจริงไปมาก
เมื่อเห็นเฮนรี่สงสัย ไรอันก็เข้าใจได้ เพราะเขาไม่มีหลักฐานเพียงพอในการทำให้สิ่งที่เขาแต่งขึ้นมาเป็นจริง ด้วยคำพูดปากเปล่า
ไรอันเหลือบมองไปที่ร้านตัดผมแล้วนั่งลงบนตู้ขายของที่มุมถนน
"แม้ว่ามันจะไม่ใช่หลักฐานที่มากนัก แต่..."
...
ณ สรวงสวรรค์ย่านฮาร์เลม
ไนท์คลับในยามกลางวันที่ไม่มีแสงสีที่สวยงามของแสงไฟเหมือนดั่งเช่นช่วงกลางคืน
'ไดมอนด์แบ็ค' -- วิลลิส สไตรเกอร์กำลังยืนอยู่บนฟลอร์เต้นรำที่ชั้นหนึ่ง มองไปที่คนที่มารวมตัวกันตรงหน้าเขา จากนั้นเขาก็หันศีรษะและโบกมือให้กับอันธพาลที่อยู่ข้างหลังเขา
พวกอันธพาลคนหนึ่งหันกลับมาและดึงร่างที่ฟกช้ำและถูกทุบตีออกมาจากมุมห้อง
เมื่อถูกลากตัวออกไป ชาเมคก็กระอักเลือดออกมาจากปากของเขาและลืมตาที่บวมเป่งเพื่อมองไปที่ฝูงชนที่รวมตัวกันอยู่ในบาร์สรวงสวรรค์ฮาร์เลม เห็นได้ชัดว่ามันไม่ใช่คืนที่น่ารื่นรมย์สำหรับเขานัก
"ไอ้หนู" เมื่อก้าวไปข้างหน้าชาเมค วิลลิสก็เอื้อมมือไปลูบแก้มที่ช้ำของเขา "แกควรจะดีใจที่แกโชคดีที่ฉันไม่ได้เอาแกไปเป็นอาหารให้สุนัขของฉัน ดังนั้นต่อจากนี้ ถ้าฉันจับได้ว่าแกโกหกฉันแม้แต่น้อย ฉันสัญญาว่าฉันจะแสดงให้แกเห็นอย่างแน่นอนว่าการความตายเป็นยังไง”
“ไม่ต้องห่วงครับ ทุกอย่างที่ผมพูดเป็นความจริง”
หลังจากได้พบเจออะไรมามากมายในหนึ่งคืน ชาเมคก็เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด เมื่อเผชิญหน้ากับคำขู่ของวิลลิส เขาก็ตอบกลับด้วยรอยยิ้มเปื้อนเลือด
"ดีแล้ว"
เมื่อผลักศีรษะของเขาออกไป วิลลิสก็ไม่สนใจชาเมคที่ล้มลงกับพื้นและหันไปทางคนของเขาที่อยู่ตรงหน้าเขาพร้อมกับตะโกนว่า "อย่างที่เราทุกคนรู้ ย่านฮาร์เล็มเป็นอาณาจักรของเรามาตลอด เป็นสวรรค์ที่ทำให้พวกคนขาวต้องตัวสั่น ทว่าเมื่อวานนี้ มีเศษสวะตัวน้อยๆ กำลังท้าทายอำนาจของเราและทำร้ายพี่น้องของเรา ดังนั้นพี่น้อง เพื่อย่านฮาร์เลมโฉมใหม่!"
"เพื่อย่านฮาร์เล็มโฉมใหม่!"
"ไปจัดการมัน!!"
...
“อาซิง เธอแน่ใจหรือว่าต้องการแสดงให้เราเห็นเกาะเผิงไหลในตำนาน...อยู่ที่นี่”
ในตรอกด้านหลังของร้านตัดผม ป๊อปมองไปที่ไรอันที่ถือกระป๋องเครื่องดื่มด้วยสีหน้าจืดชืด เขามองไปรอบๆ ครู่หนึ่งและถามออกมาด้วยสีหน้าไม่ค่อยเชื่อเท่าไร
“ถูกต้องแล้วครับ”
ไรอันพยักหน้าและจิบเครื่องดื่มกระป๋องสุดท้ายในมือ
"เผิงไหลอยู่ไกลจากนิวยอร์กเกินไป ผมจึงไม่สามารถทำให้มันปรากฏต่อหน้าต่อตาคุณได้" ไรอันหันไปมองลุคและเฮนรี่ที่ยืนอยู่ข้างๆ เขา จากนั้นจึงอธิบายอย่างจริงจัง
เผิงไหลเป็นสถานที่ลึกลับ ซึ่งมันเป็นเพียงเรื่องแต่งของไรอันเท่านั้น ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถเอามันมาโชว์ได้อยู่แล้ว แต่ไรอันก็มีวิธีอยู่
แม้ว่าเผิงไหลจะไม่สามารถสร้างขึ้นได้ แต่เขาก็สามารถพิสูจน์การมีอยู่ของเผิงไหลได้โดยการกระทำของเขา
“แต่ผมสามารถใช้วิธีอื่นเพื่อพิสูจน์ว่าทุกอย่างที่ผมพูดเป็นความจริง”
ขณะที่เขาพูด ไรอันก็ปล่อยกระป๋อง
ขาขวาของเขาถอยหลังไปหนึ่งก้าว จากนั้นขาเหล็กอันยิ่งใหญ่ก็เตะด้วยแรงเต็มกำลัง เสียงลมได้ดังขึ้น ผ่านลูกเตะที่กระทบกระป๋องที่ตกลงมา
"นั่นคือหลักฐานของผม"
ไรอันยกมือขึ้นและชี้ไปที่กระป๋องที่พุ่งตัดผ่านท้องฟ้า จากนั้นเขาก็มองกลับมาทางลุคและป๊อบที่กำลังมองดูอยู่
"..."