บทที่ 26: เจสซิก้า โจนส์
บทที่ 26: เจสซิก้า โจนส์
ติดตามเป็นกำลังใจให้ผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay
บทที่ 26: เจสซิก้า โจนส์
เสียงกระแทกของประตูอย่างรุนแรงทำให้ไรอันที่อยู่ในร้านขายของเก่าย่นคิ้วโดยไม่รู้ตัว
เขาหันศีรษะกลับมาและสิ่งแรกที่เขาได้กลิ่นคือกลิ่นฉุนของแอลกอฮอล์
"คุณเป็นเจ้าของร้านนี้เหรอ?"
จากนั้นเขาก็เห็นหญิงสาวสวมเสื้อฮู้ด ผมยุ่งเหยิงถือขวดไวน์เดินโซเซเข้ามา
"ใช่"
ไรอันเงยหน้าขึ้นมองผู้หญิงตรงหน้า อีกฝ่ายดูบอบบาง แต่เธอมักจะขมวดคิ้วเหมือนหญิงชราขี้บ่น
"ช่วยฉันดูหน่อยสิว่าสิ่งนี้มีค่าแค่ไหน"
เมื่อพูดจบ หญิงสาวจึงดึงแหวนออกมาจากกระเป๋าเสื้อโค้ทและโยนมันลงบนโต๊ะต่อหน้าไรอัน จากนั้นก็ยกขวดขึ้นและหยิบขึ้นมาทำท่าเหมือนคนเมา
ไรอันหยิบแหวนเบื้องหน้าขึ้นมาด้วยคิ้วที่ยกขึ้น จากนั้นเขาก็เงยหน้ามองคนเมาฝั่งตรงข้ามพร้อมกับอ้าปากและตอบว่า "อย่างมากก็ 100"
อึก--
"หนึ่งร้อยเหรอ? เอิ๊ก…”
เสียงเรอเฮือกใหญ่ได้ดังขึ้น หญิงสาวลดขวดลงและดูไม่พอใจกับราคาที่ไรอันเสนอ ด้านล่างของขวดกระแทกกับโต๊ะเสียงดังสนั่น จากนั้นหญิงสาวก็เอื้อมมือไปดึงไรอันที่อยู่ตรงข้ามเธอออกมาพร้อมกับมองด้วยใบหน้ามึนเมาและตั้งคำถาม "คุณคิดว่าเพราะฉันเมาเลยจะหลอกฉันได้เหรอ?"
ไรอันหันศีรษะหนีเพื่อหลีกเลี่ยงกลิ่นฉุนของแอลกอฮอล์ที่กระแทกเข้ากับใบหน้าและขยับร่างกายออกเพื่อที่จะเป็นอิสระ เขาพบว่าความแข็งแกร่งของหญิงสาวนั้นมากพอสมควร จนเขาไม่สามารถหนีไปจากเธอได้อย่างง่ายดายเลย สิ่งนี้ทำให้ดวงตาของเขาหยุดนิ่งและเขาก็เริ่มมองตรงไปที่แขกผู้มาเยือนไม่คาดคิดที่อยู่ตรงหน้าเขา
"แหวนวงนี้ไม่ได้อยู่ในสภาพที่ดีและมีรอยขีดข่วนที่มองเห็นได้บนวง 100 ดอลลาร์เป็นราคาที่สมเหตุสมผลที่สุดที่ฉันจะสามารถเสนอได้"
แม้ว่าจะประหลาดใจกับความแข็งแกร่งของหญิงสาว ซึ่งตรงกันข้ามกับรูปลักษณ์บางๆ ของเธอ แต่ไรอันก็ไม่ได้ดูตื่นตระหนกเลย เขาเพียงแค่ตอบผลการประเมินของตัวเองด้วยน้ำเสียงที่สงบ
“ถ้าคุณไม่พอใจกับราคาก็ไม่เป็นไรที่จะไปที่อื่น ลองขอความเห็นจากร้านอื่นได้เลย แต่ผมว่าคงไม่ต่างจากที่นี่สักเท่าไร”
หญิงสาวเบิกตาขึ้นด้วยความมึนเมาและจ้องมองไปที่ไรอันอย่างเงียบๆ ครู่หนึ่ง ก่อนที่เธอจะปล่อยมือด้วยแววตาหมดความอดทน เธอเกาผมที่ยุ่งเหยิงของเธอในขณะที่เธอยังคงหัวเราะเบาๆ กับเครื่องดื่มของเธอ "เวร ก็ได้ 100 ก็ 100 ไอ้สารเลวนั่นมันกล้าหลอกฉันนะ ถ้าฉันได้เจอตัวมันอีก ฉันจะ...”
หลังจากสบถอยู่พักหนึ่ง หญิงสาวก็หยิบเงินที่ไรอันส่งให้และยัดเข้าไปในกระเป๋าของเธอ
จากนั้นเธอก็มองไปที่ร้านขายของเก่าด้วยสายตาอันเซื่องซึม เมื่อเธอเดินเข้ามาก่อนหน้านี้ เธอแค่เห็นว่าร้านข้างทางร้านนี้ดูน่าสนใจดีและไม่ได้คิดอะไรมาก ทว่าตอนนี้เมื่อมองดูอีกครั้ง เธอก็สังเกตเห็นว่ามีหลายสิ่งหลายอย่างในร้านขายของเก่านี้
ส่วนใหญ่เป็นของปลอม
แต่จากความเฉียบแหลมที่เป็นนักสืบเอกชน หญิงสาวสามารถมองเห็นได้อย่างรวดเร็วว่าสิ่งของส่วนใหญ่ในร้านเป็นเพียงของเลียนแบบเท่านั้น
เมื่อมองไปรอบๆ ร้านขายของเก่า หญิงสาวก็หมดความสนใจอย่างรวดเร็ว เธอเก็เงินที่เธอเพิ่งได้รับเข้าไปในกระเป๋า ซึ่งเป็นเงินเพียง 100 ดอลลาร์ที่เหลืออยู่ในกระเป๋าของเธอแล้ว เธอหันไปมองไรอันในร้านพร้อมกับพูดด้วยความลังเลว่า "คุณสนใจเป็นหุ้นส่วนกันไหม?"
"หุ้นส่วนเหรอ?" ไรอันเงยหน้าขึ้นมองผู้หญิงตรงหน้า
“ถูกต้องแล้ว” หลังจากดื่มไวน์จิบสุดท้ายในขวด หญิงสาวก็โยนขวดลงในถังขยะ "ฉันชื่อเจสซิก้า โจนส์ นักสืบเอกชนที่อยู่ในย่านเฮลคิทเช่น งานประจำของฉันเกี่ยวข้องกับการหยุดการทะเลาะกันระหว่างคู่รัก ยกตัวอย่างเช่นภรรยาของใครกำลังนอกใจหรือสามีของใครกำลังมีชู้อยู่... "
'เจสซิก้า โจนส์ นักสืบเอกชนผู้มีความแข็งแกร่งที่ผิดปกติ...' ในที่สุดไรอันก็จำตัวตนของอีกฝ่ายได้ เมื่อได้ยินชื่อของผู้หญิงคนนั้น
หนึ่งในสมาชิกในอนาคตของดีเฟนเดอร์ส ซูเปอร์ฮีโร่หญิงที่มีอดีตอันน่าเศร้า
แน่นอนว่าไม่มีอะไรสำคัญ สิ่งสำคัญสำหรับไรอันคือการปรากฏตัวของเจสซิก้า โจนส์ต่างหาก ที่เธอกำลังเป็นเป้าหมายใหม่ในการเก็บคะแนนชื่อเสียงของเขา
นอกจากนี้ เธอยังมาที่ประตูด้วยตัวเอง
“...ฉันอาจจะพูดมากเกินไปหน่อย” หลังจากพูดจาโผงผางอยู่พักหนึ่ง เจสซิก้า โจนส์ก็ดูเหมือนจะรู้ตัวว่าตนกลายเป็นคนช่างพูดมากเกินไปเพราะอิทธิพลของแอลกอฮอล์ เธอลูบหัวที่บวมอย่างคลุมเครือแล้วพูดต่อ “อันที่จริงจุดมุ่งหมายของฉันธรรมดามาก ในอนาคตถ้ามีของให้แลกเหมือนกับแหวนวงนี้ คุณช่วยฉันแลกเป็นเงินอย่างที่ทำในวันนี้ได้ไหม?”
เนื่องจากความเรื่องราวมากมายและบุคลิกภาพของเธอเอง การทำงานเป็นนักสืบเอกชนของเจสซิก้า โจนส์จึงไม่ราบรื่นนัก บางครั้งเมื่อเธอได้รับการว่าจ้าง สุดท้ายเธอก็ไม่ได้รับเงินเพราะเธอทำมากเกินไปอีก
"ถ้าคุณเอาของมาได้ ผมก็ไม่มีปัญหาอะไร"
เมื่อพิจารณาถึงตัวตนของเจสซิก้าและสิ่งที่เธอจะสามารถให้เขาได้ในอนาคต ไรอันย่อมไม่ปฏิเสธมันอยู่แล้ว
"ถ้าอย่างนั้นก็ตกลงสินะ!" การมีสถานที่ที่แน่นอนในการแลกเปลี่ยนสิ่งของเป็นเงิน ทำให้คิ้วขมวดของเจสซิก้าผ่อนคลายลงเล็กน้อย และเธอก็จับมือของไรอันพร้อมกับเรอออกมาอีกที จากนั้นเธอก็หยิบจานออกจากชั้นวางร้านขายของเก่าพลางมองไปมาสองสามครั้งและพูดว่า "นี่เป็นของดีเลย ฉันจะถือว่ามันเป็นที่ใช้เป็นหลักฐานสำหรับการเป็นหุ้นส่วนของเรา”
"เฮ้ นั่นไม่ใช่จานที่ถูกเลยนะ..."
เมื่อเห็นเจสซิก้า โจนส์เอาของจากร้านของเขาไป ไรอันก็เปิดปากพูดอะไรบางอย่างออกมาโดยไม่รู้ตัว แต่เธอก็วิ่งออกไปนอกประตูโดยไม่หันกลับมามอง
"...นั่นหนึ่งดอลลาร์เลยนะ"
เมื่อมองไปที่เจสซิก้า ซึ่งรีบออกไป ไรอันก็กระซิบประโยคครึ่งหลังของเขาอย่างเงียบๆ
อย่างที่กล่าวไว้ก่อนหน้านี้ ของส่วนใหญ่ในร้านขายของเก่าของไรอัน ไม่สิ มันควรจะบอกว่า 99% เป็นสินค้าขายส่งจากไชน่าทาวน์ รวมถึงจานที่เจสซิก้าเอาไปด้วย
...
เขาได้แต่ละสายตาออกจากเจสซิก้าที่ออกไป...
แม้ว่าเขาจะรับรู้ถึงตัวตนของอีกฝ่ายและรู้ว่าในอนาคตเธอจะกลายเป็นหนึ่งในดีเฟนเดอร์ส ที่ต่ำกว่าอเวนเจอร์สหน่อย...
แต่ไรอันก็ไม่ได้คิดเลยว่าจะได้คะแนนชื่อเสียงจากเจสซิก้า โจนส์ทันทีหลังจากพบเธอ
มีหลายวิธีที่จะได้รับคะแนนชื่อเสียง โดยธรรมชาติแล้ว วิธีที่ง่ายที่สุดคือการต่อสู้กับพวกเขาอย่างตรงไปตรงมา เช่นเดียวกับที่เขาทำกับฮัลค์ พลังพิเศษของเจสซิก้า โจนส์นั้นดีมาก แต่ก็ยังมีช่องว่างระหว่างเธอกับฮัลค์ ดังนั้นถ้าไรอันใช้สติ เขาก็จะได้รับคะแนนชื่อเสียงมากมายจากเธออย่างแน่นอน
ทว่ามีสิ่งหนึ่งต้องพึงระลึกไว้ ไรอันไม่มีทางจะใช้แผนการประมาทเลินเล่อเช่นนี้เป็นแน่
ประการที่สอง เขาพอใจมากกับสถานะปัจจุบันของเขาในฐานะเจ้าของร้านขายของเก่านี้และไม่ต้องการเปิดเผยตัวตนในเร็วๆ นี้ด้วย
เมื่อส่ายศีรษะไปมา ไรอันก็หันไปหยิบขวดไวน์เปล่าที่เจสซิก้า โจนส์ทิ้งไว้ในถังขยะของร้านและกำลังจะทิ้งลงในถังรีไซเคิล
ทันใดนั้น เขาก็ได้ยินเสียงระฆังดังขึ้น
เมื่อได้ยินเสียงระฆังที่ประตู ชายในชุดสูทสีม่วงก็เดินเข้ามา
...