บทที่ 6 เฒ่าเฉินฆ่ามอนส์รัวๆ บังเอิญเจอบอส!

"คุณจางตอบกลับมาแล้ว!"

"พี่คุนเกอมีเส้นสายจริงๆ ดูเร็วว่าพูดว่าไง"

คุนเกอได้ยินแล้วยิ้ม ยกมือเปิดกล่องข้อความ

แต่พอเห็นข้อความในนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าก็แข็งค้างทันที

คนที่เหลือเห็นสีหน้าเขาแบบนั้นก็ใจไม่ดี "คุณจางว่าไงบ้าง?"

คุนเกอเหมือนลูกโป่งที่ถูกปล่อยลม หน้าตาซึมเซาพูดว่า "คุณจางบอกว่า ช่วงบุกเบิกอย่าไปหาเรื่องใคร ให้ตั้งใจเลเวลดีกว่า..."

"อะไรกัน..." เฉินฝานถึงกับอึ้ง

หลิวหรูหยุนหน้าบึ้งทันที เม้มปากบ่นว่า "ก็เพราะนายนั่นแหละ จะไปหาเรื่องคุณลุงคนนั้นทำไม เห็นผลแล้วใช่ไหมล่ะ!"

"ฉัน..."

"เฮ้อ อย่าทะเลาะกันเลย รีบไปเลเวลกันดีกว่า พวกเราตกอันดับหมดแล้ว"

นักธนูผอมๆ หน้าเต็มไปด้วยความกังวล เดินไปทางนอกหมู่บ้าน

คุนเกอถอนหายใจ เดินตามไปเงียบๆ

หลิวหรูหยุนมองเฉินฝานด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะเดินจากไปอย่างโมโห

เฉินฝานยืนหน้าดำอยู่กับที่ กำมือแน่น...

"ไอ้แก่ คอยดูเถอะ"

......

อีกด้านหนึ่ง เฉินเป่ยซวนมาถึงพื้นที่เลเวล 5 แล้ว

ตอนนี้พลังสายฟ้าของเขาสร้างความเสียหายได้ราว 500 แต้ม การฆ่ามอนส์ที่เลเวลสูงกว่าถึงจะคุ้มค่า

มองรอบๆ ในพื้นที่เลเวล 5 ไม่มีแม้แต่เงาของผู้เล่น

มีแต่ฝูงหมูป่าโหดร้าย ถือขวานหิน ดูดุร้าย

——————

หมูป่าโหดร้าย: เลเวล 5

เลือด: 800

พลังโจมตี: 75

การป้องกันกายภาพ: 20

ต้านทานเวท: 20

ทักษะ: ขว้างขวานหิน, พุ่งชนอย่างป่าเถื่อน

——————

"ทักษะโจมตีระยะไกล?"

เห็นทักษะขว้างขวานหิน เฉินเป่ยซวนขมวดคิ้ว

ในใจเริ่มระวังตัวขึ้นมาเล็กน้อย

"พลังสายฟ้า!"

โครม——

-153, -57

โจมตีต่อ +1!

-153, -57

สายฟ้าสี่สายฟาดลงบนตัวหมูป่าโหดร้าย รวมความเสียหายทั้งหมด 438 แต้ม!

หมูป่าโหดร้ายมีต้านทานเวท 20 แต้ม แต่ละสายฟ้าคำนวณแยกกัน

ทำให้ความเสียหายลดลงไปมาก แต่ก็ยังน่ากลัวอยู่ดี

โดนโจมตี หมูป่าโหดร้ายก็คำรามเสียงดัง!

มือที่ถือขวานหินเหวี่ยงใส่เขาสุดแรง!

"เป็นการโจมตีระยะไกลจริงๆ..."

เฉินเป่ยซวนเตรียมพร้อมไว้แล้ว บิดตัวหลบขวาน

พอคูลดาวน์หมด ก็ปล่อยพลังสายฟ้าออกไปอีกครั้ง!

หมูป่าโหดร้ายร้องครวญครางหนึ่งที ล้มลงกับพื้น

[ติ๊ง! คุณสังหาร [หมูป่าโหดร้าย เลเวล 5] ที่เลเวลสูงกว่า ได้รับ 90 (โบนัส 200%) แต้มประสบการณ์! เหรียญทองแดง +4!]

"ตัวเดียวได้ 90 แต้มประสบการณ์ ฆ่ามอนส์เลเวลสูงกว่านี่มันฟินจริงๆ..."

แต่ละเลเวลที่สูงกว่าจะได้ประสบการณ์เพิ่มหนึ่งเท่า สูงสุด 10 เท่า

แค่ฆ่าอีก 4 ตัวก็จะขึ้นเลเวลแล้ว!

ลุยต่อ!

เฉินเป่ยซวนยิ้มกว้าง ฆ่ามอนส์ต่อไป...

ในขณะเดียวกัน

ทีมบุกเบิกของคุณจางกำลังจัดการกับมอนส์เลเวล 3 อยู่

คุณจางเป็นชายอ้วนอายุราวสามสิบกว่า อาชีพนักธนู

ตอนนี้กำลังสั่งการไปด้วย ยิงธนูโจมตีไปด้วย

"เร็ว ต้านไว้ กินยาถ้าไม่ไหว หมอรีบรักษา คนอื่นโจมตีสุดกำลัง!"

อัศวินที่นำหน้าชูโล่ต้านมอนส์

แถบเลือดเหนือหัวพุ่งขึ้นลง น่าตื่นเต้นมาก

พวกเขาเป็นเลเวล 2 ใกล้ถึง 3 เป็นทีมหลักของกิลด์

โชคดีได้อุปกรณ์ดรอปมาบ้าง เลยลองฆ่ามอนส์เลเวล 3

มอนส์เลเวล 3 มีพลังโจมตี 65 แต้ม ต้องอาศัยการร่วมมือกันของทีมมาก

พลาดนิดเดียวก็พลิกได้

พอคุณจางยิงธนูออกไป แถบเลือดมอนส์ก็หมด ล้มลงกับพื้น

"ฮ่าๆ แบบนี้แหละ ฆ่าเลเวลสูงกว่าได้โบนัสประสบการณ์ ฆ่าอีกไม่กี่ตัวเราก็จะถึงเลเวล 3 แล้ว"

คุณจางหน้าอ้วนกลมยิ้มจนเกิดรอยย่น

อัศวินไอดีเจว๋จีเสียโร่วซาน ยิ้มพูดว่า "พวกเราต้องเป็นทีมแรกที่ฆ่ามอนส์เลเวล 3 ได้แน่ๆ! นำห่างเลย!"

"อย่าประมาท กิลด์ใหญ่ๆ ทุกกิลด์ต่างก็ทุ่มสุดตัว พวกเราแค่โชคดีกว่าเท่านั้น"

คุณจางจู่ๆ ก็ทำหน้าจริงจังพูดต่อว่า

"เกมเพิ่งเริ่มต้น สถานการณ์ช่วงบุกเบิกเปลี่ยนแปลงทุกวัน"

"วันนี้อันดับหนึ่ง พรุ่งนี้อาจจะเป็นอันดับสุดท้ายก็ได้ ดังนั้นห้ามประมาทเด็ดขาด!"

"คุณจางพูดถูกครับ!"

จอมเวทผู้ช่วยรีบพูดตาม ยิ้มเออออด้วย

"อืม ไม่ต้องพูดอะไรมาก รีบทำต่อเถอะ"

คุณจางยิ้มพลางจบบทสนทนา

แต่หางตาเหลือบเห็นอะไรบางอย่าง ดึงความสนใจของเขา

เขาหรี่ตามองไกลๆ อุทานด้วยความแปลกใจ

"เอ๊ะ? พวกนายดูตรงโน้นสิ ทำไมเหมือนมีคนกำลังฆ่ามอนส์อยู่นะ?"

ทุกคนได้ยินก็เงยหน้ามองไปด้วยความสงสัย

เมื่อเห็นภาพตรงนั้นชัดๆ พวกเขาก็ชะงักไปหมด

"มีคนฆ่ามอนส์จริงๆ ด้วย แต่ว่า... ตรงนั้นมันพื้นที่เลเวล 5 นะ เกิดอะไรขึ้น..."

"ดูทักษะแล้วน่าจะเป็นจอมเวท แถมดูเหมือนคนเดียวด้วย นี่มันเป็นไปได้ยังไง?"

ทุกคนตกตะลึงในใจ

พวกเขาทั้งกลุ่มยังต้องระวังตัวขนาดนี้กับมอนส์เลเวล 3 แต่คนนั้นเริ่มฆ่ามอนส์เลเวล 5 แล้ว

สิ่งที่พวกเขาคิดไม่ถึงที่สุดคือ

จอมเวทคนเดียว ทำได้ยังไง?

"เสี่ยวหวัง เจ้าเคลื่อนที่เร็ว ไปดูหน่อยว่าเกิดอะไรขึ้น พยายามอย่าก่อเรื่อง"

"ครับ คุณจาง"

นักฆ่าที่ชื่อเสี่ยวหวังพุ่งตัวออกไป วิ่งไปทางนั้น...

......

ฝั่งของเฉินเป่ยซวน

หลังจากสังหารหมูป่าอย่างรวดเร็วและสะอาด การแจ้งเตือนก็ดังขึ้น

[ติ๊ง! คุณสังหาร [หมูป่าโหดร้าย เลเวล 5] ที่เลเวลสูงกว่า ได้รับ 90 (โบนัส 200%) แต้มประสบการณ์! เหรียญทองแดง +4!]

[ติ๊ง! เลเวลของคุณเพิ่มขึ้นเป็น 4 ได้รับแต้มคุณสมบัติอิสระ 3 แต้ม!]

[ติ๊ง! พรสวรรค์ [ค่าเสริมพลัง] ทำงาน ได้รับค่าพลังระดับทอง [แท่นป้องกัน]!]

[แท่นป้องกัน]: คุณภาพระดับทอง

คำอธิบายผลลัพธ์: หลังปล่อยทักษะป้องกัน จะสร้างแท่นพลังรัศมี 5 เมตรรอบตัว เพิ่มการต้านทานทั้งสองแบบ 18 (พลังโจมตีเวท × 50%) แต้ม คงอยู่ 10 วินาที เคลื่อนที่ได้ ไม่สามารถซ้อนกัน

เฉินเป่ยซวนตาเป็นประกาย

ทักษะเทพจริงๆ!

เห็นประโยชน์ของการป้องกันได้จากตัวมอนส์แล้ว

คือการลดความเสียหายที่ได้รับโดยตรง

ถ้าเขารักษาการนำหน้าไว้ได้ พลังโจมตีก็จะนำหน้าไปด้วย

ครึ่งหนึ่งของพลังโจมตีเวทจะเปลี่ยนเป็นการต้านทานทั้งสองแบบ

ผู้เล่นคนอื่นคงโจมตีจนตายก็ยังเจาะการป้องกันเขาไม่ได้!

"ดีมาก แต่ว่า... ทักษะป้องกันนี่..."

เฉินเป่ยซวนครุ่นคิดครู่หนึ่ง ยกมือเปิดตลาดประมูลดูทักษะจอมเวท

มีวางขายอยู่สามเล่ม แต่น่าเสียดายไม่มีทักษะป้องกัน

เขาส่ายหน้าปิดตลาดประมูล เก็บค่าพลังไว้ก่อน

ตั้งใจว่าจะรอให้มีทักษะป้องกันค่อยใส่

ลงแต้มคุณสมบัติให้สติปัญญา พลังโจมตีเวทเพิ่มเป็น 42 แต้ม

ตอนนี้ เขาสังเกตเห็นว่าในกลุ่มหมูป่าโหดร้ายมีตัวใหญ่อยู่ตัวหนึ่ง

ร่างกายสูงใหญ่กว่าหมูป่าตัวอื่นๆ อย่างเห็นได้ชัด ใต้ร่างมีวงแสงสีเขียวเจิดจ้า!

เป็นบอส!

เฉินเป่ยซวนสายตาจ้องนิ่ง เดินเข้าไปใกล้สองก้าวแล้วใช้การสอดแนม

——————

ราชาหมูป่าโหดร้าย: เลเวล 5 บอสระดับเหล็กดำ

เลือด: 3000

พลังโจมตี: 120

การป้องกันกายภาพ: 30

ต้านทานเวท: 30

ทักษะ: คลั่ง, ขว้างขวานหิน, เรียกพรรคพวก

ความสามารถพิเศษของบอส:

[ความทนทานระดับต้น]: เพิ่มเลือด 50%

หมายเหตุ: ระดับของบอสมีหกระดับคือ เหล็กดำ ทองแดง เงิน ทอง เพชร ราชา

——————

"คุณสมบัติสูงจัง..."

เฉินเป่ยซวนใจหายใจคว่ำ

เขาคำนวณดู หักต้านทานเวทแล้ว พลังสายฟ้าทีหนึ่งจะทำความเสียหายได้ราว 500 แต้ม

ต้องใช้พลังสายฟ้าอย่างน้อยหกครั้งถึงจะสังหารได้!

"ยากหน่อย แต่ไม่เป็นไร..."

หลังวิเคราะห์อย่างง่ายๆ เฉินเป่ยซวนก็ได้ข้อสรุป

เขาดีใจที่ในที่สุดก็มีโอกาสแสดงทักษะการเล่นเกม แทนที่จะใช้แค่ตัวเลขถล่มอย่างเดียว

ถึงแม้ว่า...

การเป็นตัวละครที่แรงด้วยตัวเลขก็สนุกดี...

"ลุยกันเลย!"

เฉินเป่ยซวนสายตามุ่งมั่น ยกไม้เท้าขึ้นเตรียมร่ายเวท...

(จบบท)