บทที่ 5 เฒ่าเฉินทนไม่ไหว ซัดลูกอกตัญญู!

"ถ้าแกชวนเขาเข้าทีม นั่นก็เท่ากับแกเป็นศัตรูกับกิลด์เจว๋จีของพวกเรา!"

เสียงดังมาจากทางนั้น

เห็นเฉินฝานเดินมาด้วยสีหน้าบึ้งตึง โดยมีหลิวหรูหยุนและคนอื่นๆ ตามหลังมาติดๆ

เฉินเป่ยซวนขมวดคิ้ว

เขาสังเกตเห็นว่าในทีมของพวกนั้นมีจอมเวทเพิ่มมาอีกคน ไอดีคือเจว๋จีเสียคุนเกอ

ลู่สื่อหมิงขมวดคิ้วเล็กน้อย

เขาก้าวไปยืนบังเฉินเป่ยซวนไว้ด้านหลัง พลางหัวเราะเยาะ

"กูจะทำอะไรมันเรื่องของมึงด้วย? กิลด์เจว๋จีเหรอ? ไม่เคยได้ยินชื่อ..."

"ไอ้...!"

เฉินฝานหายใจติดขัด

กำลังจะลงมือ แต่ถูกเจว๋จีเสียคุนเกอห้ามไว้

"ใจเย็นๆ ฝั่งนั้นคนเยอะกว่า ถ้าต่อยกันตอนนี้พวกเราเสียเปรียบ"

เฉินฝานได้สติเมื่อได้ยินคำเตือน เพิ่งสังเกตว่าสมาชิกทีมฝั่งตรงข้ามเริ่มเข้ามาใกล้

รวมไอ้แก่นั่นด้วยมีหกคน มากกว่าพวกเขาสองคน

ถ้าต่อยกันจริงๆ ตำแหน่งที่เขายืนอยู่คงโดนส่งกลับจุดเกิดเป็นคนแรกแน่ๆ

คิดได้ดังนั้น เขาจึงสงบสติอารมณ์

เหลือบมองเฉินเป่ยซวนแวบหนึ่ง แล้วแค่นเสียงฮึ

"มึงโชคดีนะไอ้แก่ เดี๋ยวได้เจอกันอีกแน่!"

จากนั้นเขาก็จ้องลู่สื่อหมิงเขม็ง พร้อมทิ้งคำขู่

"มึงด้วย กูจำหน้ามึงได้แล้ว สักวันกูต้องมาเคลียร์บัญชีกับมึง ไปกัน!"

"เดี๋ยวก่อน!"

ตอนที่พวกเขากำลังจะเดินจากไป เฉินเป่ยซวนก็เรียกไว้

ทุกคนหันไปมองเขาพร้อมกัน

ไม่รู้ว่าเขาจะทำอะไร...

เฉินเป่ยซวนก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว สายตาเย็นชา

"ในเมื่อสักวันก็ต้องเคลียร์ งั้นมาจัดการกันตอนนี้เลย!"

"พลังสายฟ้า!"

เขาโบกไม้เท้า จู่โจมเร็วดั่งสายฟ้า!

เฉินฝานและคนอื่นๆ ยังไม่ทันตั้งตัว สายฟ้าสี่สายก็พุ่งลงมาจากฟ้า พุ่งเป้าใส่เฉินฝานพอดี!

โครม——

-169

สายล่อฟ้าทำงาน!

-73

โชคดีคอมโบ +1!

โครม โครม——

-169, -73

เฉินฝานเป็นแค่นักรบเลเวล 2 ต่อให้ลงแต้มพลังกายทั้งหมด เลือดก็ไม่น่าจะเกิน 300 แน่นอน ไม่มีทางรับความเสียหายขนาดนี้ไหว

[ติ๊ง! คุณโจมตี [เจว๋จีเสียเยี่ยฝาน] ค่าความชั่วเพิ่ม +1!]

[ติ๊ง! คุณสังหาร [เจว๋จีเสียเยี่ยฝาน] ค่าความชั่วเพิ่ม +10!]

[ติ๊ง! ค่าความชั่วปัจจุบันของคุณคือ 11 แต้ม เข้าสู่สถานะชื่อเหลือง จะถูกการ์ดเมืองโจมตี สามารถลดค่าความชั่วได้โดยการฆ่ามอนสเตอร์!]

การแจ้งเตือนดังขึ้นต่อเนื่อง

ไอดีของเฉินเป่ยซวนเปลี่ยนเป็นสีเหลือง

เฉินฝานหน้าตาตกใจ ถูกฟ้าผ่าแตกเป็นเสี่ยงๆ กลับไปที่จุดเกิด!

เมื่อเห็นตัวเลขความเสียหายที่ยังไม่จางหายเหนือหัวเฉินฝาน คุนเกอและอีกสามคนถึงกับตะลึง!

นี่มันความเสียหายบ้าอะไร?

พลังสายฟ้าทีเดียวทำความเสียหาย 169?

นี่มันความเสียหายที่ควรมีในช่วงนี้เหรอ?

แล้วความเสียหาย -85 ที่ตามมาคืออะไร?!

พลังสายฟ้าครั้งเดียว ทำไมถึงมีสายฟ้าสี่สาย???

เกมนี้มีโปรแกรมโกงด้วยเหรอ???

ก่อนที่พวกเขาจะคิดออก

ลู่สื่อหมิงก็หัวเราะลั่น ถือดาบเหล็กพุ่งเข้าไป!

"พูดดีนัก! จะเคลียร์เมื่อไหร่ก็เคลียร์ตอนนี้แหละ เข้าไปพร้อมกัน!"

พอได้ยินคำพูดของเขา เพื่อนร่วมทีมคนอื่นๆ ก็พากันโจมตี!

เพียงชั่วพริบตาก็รุมสังหารคุนเกอที่ยืนอยู่หน้าสุด!

ตอนนี้ สกิลของเฉินเป่ยซวนคูลดาวน์เสร็จแล้ว

เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อย เล็งใส่หลิวหรูหยุนแล้วปล่อยสกิลทันที!

โครม!

-171

เลือดของนักบุญยิ่งน้อยกว่า โดนสายฟ้าแค่ทีเดียวก็ไปแล้ว

สายฟ้าอีกสามสายไม่จำเป็นต้องใช้!

เหลือแค่นักธนูผอมๆ คนเดียว ไม่มีทางสู้ได้

สุดท้ายก็โดนลู่สื่อหมิงฟันสองดาบส่งกลับจุดเกิด

เฉินเป่ยซวนสังเกตว่าความเสียหายของเขาค่อนข้างสูง น่าจะได้พรสวรรค์ที่ไม่ธรรมดา

"ฮ่าๆ สะใจ!"

ลู่สื่อหมิงหัวเราะลั่นพลางวิ่งมาหาเขา สีหน้าเต็มไปด้วยความนับถือ

"ลุงเท่มาก ว่าจะทำก็ทำเลย ไม่มีอิดออด ผมนับถือๆ"

"ในเมื่อเป็นศัตรูกันถึงที่สุดแล้ว ก็ไม่มีเหตุผลที่จะปล่อยไป แต่ก็เป็นเหตุให้พวกเจ้าต้องพลอยเดือดร้อนด้วย" เฉินเป่ยซวนยิ้มน้อยๆ พูด

เขาตั้งใจว่าจะลงมือช้ากว่านี้

แต่เมื่อกี้เห็นหน้าไอ้ลูกอกตัญญู ก็ทนไม่ไหวจริงๆ

ส่วนหนุ่มคนนี้ที่ยืนบังเขาไว้ ทำให้เขารู้สึกขอบคุณอยู่บ้าง

ทำให้น้ำเสียงที่พูดด้วยอ่อนลงไปหลายส่วน

ลู่สื่อหมิงไม่สนใจเรื่องที่จะถูกจองเวรเลย โบกมือปัดๆ พูดว่า

"กิลด์เจว๋จีอะไรนั่น ผมไม่เห็นจะแคร์"

"...แต่ว่าลุง ทำไมถึงมีเรื่องกับพวกเขาล่ะ?"

"อาจเป็นเพราะฉันปฏิเสธคำชวนเข้าทีมของพวกเขา เลยแค้นเคืองก็ได้" เฉินเป่ยซวนครุ่นคิดพลางคาดเดา

ลู่สื่อหมิงพยักหน้า แล้วเปลี่ยนเรื่องพูดชวนว่า "ลุง จะมาร่วมทีมผมไหม? มีผมอยู่ ไม่มีใครกล้าแตะต้องลุงหรอก"

น้ำเสียงของเขาแฝงความมั่นใจอย่างแรงกล้า มีความมั่นใจเต็มเปี่ยม ทำให้เฉินเป่ยซวนแปลกใจเล็กน้อย

ไอ้หมอนี่ไม่ธรรมดาจริงๆ...

ขณะที่เขากำลังคิดว่าจะปฏิเสธด้วยเหตุผลอะไรดี

ลู่สื่อหมิงเหมือนได้รับข้อความอะไรบางอย่าง สีหน้าเปลี่ยนไป

"ลุง รอผมแป๊บนึงนะ"

พูดจบ เขาก็กดๆ จิ้มๆ ตรงหน้า

เห็นได้ชัดว่ากำลังเปิดฟังก์ชั่นอะไรบางอย่าง

ไม่นาน

ตำราสกิลก็ปรากฏในมือเขา!

"ฮ่าๆ ได้มาแล้ว!"

ลู่สื่อหมิงดีใจสุดๆ

เขารอจนวินาทีสุดท้ายเพื่อประมูล จนในที่สุดก็ได้ตำราสกิลเล่มนี้มา

พอหันกลับมา

กลับพบว่าลุงกำลังจ้องตำราสกิลในมือเขาอยู่ สีหน้าดูแปลกๆ

"เป็นอะไรหรือเปล่าครับลุง?"

เขาทำหน้างุนงง

แล้วก้มลงมองตำราสกิล สัญลักษณ์เครื่องหมายคำถามผุดขึ้นเหนือหัว

หรือตำราสกิลมีปัญหาอะไรหรือเปล่า?

เฉินเป่ยซวนกลืนน้ำลาย สุดท้ายก็ไม่ได้พูดออกมา

เปลี่ยนเรื่อง ตอบคำถามก่อนหน้าแทน

"ฉันยังไม่มีแผนจะเข้าร่วมทีม ขอบใจนะที่มีน้ำใจ"

เขาสามารถเดี่ยวได้ การเข้าทีมจะทำให้ช้าลงเท่านั้น

มีแค่รักษาระดับให้นำหน้า ของที่ดรอปถึงจะขายได้ราคาดี

"แต่ว่าลุง..."

ลู่สื่อหมิงอยากถามว่าลุงจะไหวเหรอ

แต่นึกถึงความเสียหายสุดโหดที่ลุงทำได้เมื่อกี้

คำถามนี้ดูจะเกินจำเป็น...

"งั้นก็ได้... เป็นเพื่อนกันก็แล้วกัน ถ้าพวกเจว๋จีมารังแก ก็เรียกผมได้เลย"

"ได้เลย"

เฉินเป่ยซวนไม่ปฏิเสธ ยิ้มตอบรับ

มีเพื่อนเพิ่มก็เพิ่มทางเลือก ยิ่งเป็นเพื่อนรวยด้วยแล้ว

เห็นข้อความจากตลาดประมูล และเหรียญทอง 1 เหรียญ เงิน 4 เหรียญ

เฉินเป่ยซวนยิ้มจนตาหยี...

ในขณะเดียวกัน ที่จุดเกิดในหมู่บ้านผู้เริ่มต้น

คนที่ถูกสังหารฟื้นคืนชีพแล้ว

ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเลเวลตกไปอยู่ที่ 1 ทั้งหมด สีหน้าบึ้งตึง

เฉินฝานโกรธจนหน้าเขียว คว้าดาบผู้เริ่มต้นฟันพื้นระบายอารมณ์

"ทำไม! ทำไมความเสียหายมันถึงสูงขนาดนั้น!"

"ทำไม! ทำไมมันถึงเลเวลอัพเร็วกว่ากู!"

"ทำไม!!!"

โครม——

ดาบเหล็กฟาดลงพื้น แผ่นหินบนพื้นแตกร้าว!

การ์ดโผล่มาจากไหนไม่รู้ สีหน้าเย็นชา

"ทำลายทรัพย์สินสาธารณะ ปรับ 10 เหรียญทองแดง!"

ไม่ทันได้เถียง

การ์ดก็ริบเหรียญทองแดง 10 เหรียญที่เหลืออยู่ในกระเป๋าไป จากไปอย่างร่าเริง...

"กูจะ..."

เฉินฝานเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน ยกดาบขึ้นอีกครั้ง

แต่ลังเลอยู่ครู่ใหญ่ก็ไม่ได้ฟาดลง สุดท้ายได้แต่แหงนหน้าตะโกนระบายความโกรธในใจ

"อ๊าาาาา!!!! โมโห!"

เห็นเฉินฝานทำท่าเหมือนคนบ้า หลิวหรูหยุนและอีกสามคนก็หน้าบึ้งเช่นกัน

ไม่คิดว่าไอ้แก่นั่นจะมีความเสียหายสูงขนาดนั้น แถมยังขึ้นเลเวล 3 แล้ว

คำเยาะเย้ยและคำโอ่อวดก่อนหน้านี้กลายเป็นเรื่องตลก รู้สึกหน้าร้อนผ่าว

"ไม่ได้ เรื่องนี้จะปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้ ฉันจะส่งข้อความหาคุณจาง!"

คุนเกอสีหน้าเย็นชา เตรียมติดต่อคุณจาง

ตาของหลิวหรูหยุนเป็นประกาย

เฉินฝานยังไม่มีเส้นสายถึงคุณจาง แต่คุนเกอกลับมี!

ถ้าติดต่อคุณจางให้ออกโรงได้ แน่นอนว่าต้องช่วยพวกเขาแก้แค้นได้!

เฉินฝานได้ยินคำพูดของเขา ก็รีบเข้ามาใกล้

ทั้งสี่คนต่างรอคอยคำตอบจากคุณจางอย่างใจจดใจจ่อ

ไม่นานนัก

คุณจางก็ส่งข้อความมา...

(จบบท)