เจ้าหน้าที่หมายเลข 172

ตอนที่ 172

ยึดครองเดอะแฮนด์!

"ในที่สุด . . . จบลงเสียที . . ."

ลีออนพึมพำเบา ๆ และหันมองไปรอบ ๆ ห้องโถงที่ไม่มีศัตรูเหลืออยู่อีกต่อไป

หลังจากตัดหัวของมาดามเกาเรียบร้อยแล้ว ลีออนก็เดินไปที่ศพของโซวานเดและตัดหัวของเขาออกเช่นกัน

ผู้นำของเดอะแฮนด์ทั้งห้าคนนั้นพวกเขานั้นมีความสามารถในการฟื้นฟูตัวเองราวกับอมตะ เนื่องจากการใช้พลังของกระดูกงูมาเป็นเวลานาน ทำให้ตามปกติแล้วไม่ว่าจะได้รับบาดเจ็บสาหัสมากแค่ไหน ร่างกายของพวกเขาจะค่อย ๆ ฟื้นฟูอย่างช้า ๆ แต่เมื่อศีรษะถูกตัดขาด พวกเขาถึงจะสามารถกลับสู่อ้อมกอดเทพีแห่งความตายได้อย่างแท้จริง

หลังจากที่ลีออนส่งสามชีวิตที่อยู่มานานมากเกินพอแล้วไปหาเทพีแห่งความตายเสร็จ เขาก็ไม่ได้เสียเวลาอยู่ที่นี่อีกต่อไป และเดินออกจากอาคารหลังนี้ทันที

เขาจะต้องรีบทำตามแผนการขั้นสุดท้ายของเขาให้เรียบร้อย ซึ่งก็คือการปล่อยบากูโตะออกมาและสั่งให้เขาควบคุมเดอะแฮนด์เอาไว้ ก่อนที่ปลาเล็กตัวอื่น ๆ จะมากลืนกินสิ่งของที่เป็นของเขาไป

อย่างไรก็ตามก่อนที่จะไปหาบากูโตะ ลีออนยังมีอีกสิ่งหนึ่งที่ต้องจัดการให้เสร็จเสียก่อน

. . .

"คุณลีออน?!"

คอลลีนเปิดประตูห้องเปิดออก และมองร่างของลีออนที่ยืนเปื้อนเลือดอยู่ด้วยสีหน้าตกใจ ก่อนที่จะอุทานขึ้นมาว่า "พระเจ้าช่วย! เกิดอะไรขึ้นกับคุณ?!"

ลีออนยิ้มให้เธออย่างอ่อนโยน และอธิบายว่า "ไม่ต้องกังวล เลือดพวกนี้ไม่ใช่ของฉัน"

ลีออนเดินเข้าไปในอพาร์ตเมนต์มุ่งหน้าตรงไปยังห้องนอนของตัวเอง ส่วนคอลลีนก็มองตามแผ่นหลังของลีออนไป และเหลือบไปเห็นดาบสีดำสนิท ‘จันทร์ดับ’ ที่เปื้อนเลือดอยู่ในมือของลีออน และไหนจะคราบเลือดบนเสื้อผ้าและกางเกงของลีออนก่อนหน้านี้อีก

ทันใดนั้นคลื่นความกังวลก็ถาโถมเข้าใส่คอลลีน และเริ่มจินตนาการถึงภารกิจยามค่ำคืน การต่อสู้กับเหล่าร้าย และชัยชนะที่ได้มาอย่างยากลำบาก!

คอลลีนไม่ได้ถามอะไรขึ้นมา และเดินเข้าไปหาลีออนอย่างกล้าหาญแย่งดาบ ‘จันทร์ดับ’ ออกมาจากมือของลีออนพร้อมกับพูดขึ้นมาว่า "ให้ฉันทำแผลให้คุณก่อน"

ลีออนมองเธอด้วยแววตาไร้ความรู้สึก และพูดปฏิเสธขึ้นมาว่า "ไม่เป็นไร ขอบคุณนะ"

ลีออนปล่อยดาบให้กับคอลลีนเพื่อให้เธอนำไปวางเอาไว้ที่ห้องนั่งเล่นก่อน ส่วนเขานั้นก็เดินเข้าไปในห้องนอนและปิดประตูล็อคทันที

ความอยากรู้อยากเห็นเริ่มกัดกินจิตใจคอลลีน ทำให้เธอแอบไปมองผ่านช่องว่างใต้ประตู ทันใดนั้นเธอก็เห็นภาพที่ทำให้เธอตกตะลึง

ลีออนเปลือยกายท่อนบน นั่งหลับตาบนเตียง ฝ่ามือประกบกันวางไว้บริเวณหน้าท้อง ร่างกายของเขาเปล่งประกายราวกับห้องซาวน่า พร้อมกับไอระเหยสีขาวพวยพุ่งออกมาจากร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่อง

ภาพมหัศจรรย์นี้ยิ่งสร้างความสับสนให้กับคอลลีนมากขึ้นไปอีก!

ลีออน โคลสัน เขาเป็นใครกันแน่?!

‘การแอบมอง’ ของคอลลีน ลีออนที่มีประสาทสัมผัสไวกว่ามนุษย์ธรรมดาหลายเท่าย่อมรับรู้มันโดยธรรมชาติ

          อย่างไรก็ตามตอนนี้เขากำลังใช้สมาธิเพื่อควบคุมพลัง ‘ชี่’ กำจัดพิษในร่างกายของเขาอยู่ ดังนั้นเขาจึงไม่มีเวลามาสนใจเรื่องนี้

เรื่องนี้ไม่ใช่สิ่งที่ต้องปิดบังอะไร!

ในอนาคตคอลลีนย่อมต้องรู้ความจริงเกี่ยวกับพลังพิเศษของเขาในไม่ช้า . . .

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ลีออนก็รีบควบคุมพลัง ‘ชี่’ ของเขาเพื่อขับพิษในร่างกายของเขาออกไปทีละเล็กน้อย

สิบนาทีต่อมาพลัง "ชี่" ในร่างกายของเขาก็เริ่มมีประสิทธิภาพมากขึ้น และกำจัดพิษออกจากร่างกายของเขาได้อย่างต่อเนื่อง

หลังจากจัดการเรื่องสำคัญที่สุดเสร็จเรียบร้อย ลีออนก็ลุกไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ และเดินออกจากห้องนอน

ลีออนมองไปที่คอลลีนที่กำลังนอนขดตัวอยู่บนโซฟา กำรีโมททีวีเอาไว้ไว้แน่น เปลี่ยนช่องทีวีไปมาอย่างไม่สนใจใยดี ทำให้ลีออนที่เห็นเช่นนั้นก็ยิ้มขึ้นมาเล็กน้อยและเดินเข้าไปหาเธอ

เขาไม่ได้เปิดโป่งเรื่องที่เธอแอบดูเขา และพูดขึ้นมาเบา ๆ ว่า "ฉันยังมีธุระต้องจัดการ และอาจจะกลับมาดึกสักหน่อย ถ้าหากหิวก็เอาครีมพายในตู้เย็นมากินรอฉันก่อนก็ได้ ฉันเพิ่งทำเอาไว้เมื่อวานนี้"

"หรือจะสั่งอาหารมากินที่บ้านก็ได้ บนตู้เย็นมีชื่อร้านและเบอร์โทรของร้านอาหารแถวนี้ติดเอาไว้อยู่ . . . "

หลังจากพูดจบลีออนก็เห็นคอลลีนพยักหน้าให้เขาเล็กน้อย เขาจึงเดินออกจากอพาร์ตเมนต์ ขับรถเชฟโรเลตของเขามุ่งหน้าไปยังสำนักงานใหญ่ของกรมตำรวจนิวยอร์ก

. . . . . .

ห้องสอบสวน

          เมื่อเห็นลีออนปรากฎตัวต่อหน้าเขาอีกครั้ง บากูโตะก็สังเกตเห็นความผ่อนคลายระหว่างคิ้วและดวงตาของลีออนอย่างชัดเจน

บากูโตะที่ถูกขังอยู่ในห้องใต้ดินโดยไม่ได้รับข่าวสารอะไรทั้งสิ้น เมื่อเห็นลีออนผ่อนคลายขนาดนี้มันก็มีเหตุผลเดียวเท่านั้น นั่นก็คือเขาเพิ่งส่งมาดามเกากลับคืนสู่อ้อมกอดของเทพีแห่งความตาย

ไม่นานหลังจากนั่งลงลีออนก็เอ่ยขึ้นก่อนว่า "ฉันมีทั้งข่าวดีและข่าวร้ายมาบอกนาย นายอยากฟังอันไหนก่อนดี?"

บากูโตะที่กลายเป็นนักโทษของลีออนย่อมไม่กล้าที่จะเลือกฟังข่าวดีก่อนอย่างแน่นอน ดังนั้นเขาจึงพูดขึ้นมาว่า "ข่าวร้ายก่อน . . . "

"ข่าวร้ายก็คือ . . ."

ลีออนกางมือออก และพูดขึ้นด้วยใบหน้าเรียบเฉยว่า "น่าเสียดายที่สหายที่เหลืออยู่ของนายไม่ว่าจะเป็น มาดามเกา โซวานเด และอเล็กซานดร้า ถูกฉันฆ่าตายทั้งหมดแล้ว!!"

ถึงแม้ว่าจะเอ่ยคำว่า ‘น่าเสียดาย’ แต่น้ำเสียงและสีหน้าของลีออนกับปราศจากร่องรอยของความเสียใจเลยสักนิด

คำพูดที่ผุดออกมาจากปากของลีออนอย่างแผ่วเบา เปรียบเสมือนระเบิดลูกใหญ่ที่พุ่งเข้าใส่หัวใจของบากูโตะอย่างรุนแรง!

รูม่านตาของบากูโตะเบิกกว้างขึ้นหลายเท่าราวกับคนตาโตพร้อมกับสีหน้าที่ตกตะลึง

"ส่วนข่าวดีก็คือ . . ."

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ลีออนก็ปรบมืออย่างรวดเร็วและพูดกับบากูโตะที่ยังไม่ฟื้นสติว่า "ขอแสดงความยินดีด้วย ตอนนี้นายได้กลายเป็นผู้นำเพียงคนเดียวของเดอะแฮนด์แล้ว!"

ทันใดนั้นเสียงปรบมือก็ดังก้องไปทั่วห้องขังอันคับแคบ เรียกสติของบากูโตะให้ค่อย ๆ ฟื้นตัวจากความโศกเศร้าที่เพิ่งเสียเพื่อนไป

บากูโตะจ้องมองลีออนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามด้วยความสงสัย และถามขึ้นมาด้วยความงุนงงว่า "คุณต้องการทำอะไรกันแน่?!"

เมื่อได้ยินคำถามนี้ ลีออนก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มและโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย "ไม่สิ ฉันต่างหากที่ต้องถามนายว่า . . . นายต้องการอะไรกันแน่?!"

"ลองจินตนาการดูสิ เดอะแฮนด์ในปัจจุบันเป็นมังกรที่ไม่มีผู้นำ และนายเป็นคนเดียวที่เหลืออยู่ และอุปสรรคทั้งหมดก็ถูกกำจัดออกไปหมดแล้ว ตอนนี้นายสามารถกุมบังเหียนขององค์กรระดับโลกนี้ไว้ในมือได้อย่างง่ายดาย ทำในสิ่งที่นายเคยใฝ่ฝันแต่ทำไม่ได้"

"นายไม่สนใจจริง ๆ หรอ?"

บากูโตะจ้องมองชายหนุ่มที่เปรียบเสมือนกับปีศาจตรงหน้า และกระซิบถามขึ้นมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือว่า "นี่คือจุดประสงค์ที่แท้จริงของแกใช่ไหม . . ."

ความหมายแฝงที่ซ่อนอยู่ในคำพูดของลีออนมันชัดเจนจนไม่รู้จะชัดยังไงแล้ว

ตอนนี้ผู้นำระดับสูงของเดอะแฮนด์ทั้งหมดห้าคนเหลือเพียงแค่เขาคนเดียวเท่านั้น ทำให้ตอนนี้เขามีสองทางเลือกเท่านั้น . . .

หนึ่งยึดครองกองกำลังที่เหลือของเดอะแฮนด์และยอมจำนนต่อลีออน

สองไปรวมตัวกับมาดามเกาและคนอื่น ๆ ในนรกภูมิ

เมื่อหันหน้าไปเผชิญกับดวงตาสีฟ้าครามของลีออนที่ค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นเย็นชา บากูโตะก็อ้าปากค้างและพยายามจะเอ่ยอะไรบางอย่างออกมา แต่ทว่าเขากลับพบว่าตัวเองไม่สามารถเปล่งเสียงใด ๆ ออกมาได้เลย

เขารู้ดีว่าถ้าหากเขายังไม่ยอมจำนนต่อลีออน ความตายจะเป็นจุดจบอันน่าสยดสยองของเขา . . .

ซึ่งเขายังไม่อยากตาย!

เมื่อถูกบีบคั้นด้วยแรงกดดันจากลีออน บากูโตะผู้สิ้นหวังจึงจำต้องก้มศีรษะลงเพื่อยอมจำนน และกลายเป็นลูกน้องของลีออนในที่สุด

"เข้าใจแล้ว . . ."

"จากนี้ไปฉันและเดอะแฮนด์จะยอมจำนนต่อคุณ . . ."

โปรดติดตามตอนต่อไป …