- หน้าแรก
- ผมเป็นหลานชายของฟิล โคลสัน
- เจ้าหน้าที่หมายเลข 171
เจ้าหน้าที่หมายเลข 171
เจ้าหน้าที่หมายเลข 171
ตอนที่ 171
จุดจบของทั้งสามคน!
เคร้ง!
ดาบปะทะกับมีดสั้นอีกครั้ง
ในช่วงไม่กี่นาทีที่ผ่านมานี้โซวานเดรู้สึกว่าการรุกของลีออนนั้นรวดเร็วขึ้นเป็นพิเศษ
ถ้าหากไม่ใช่เพราะความช่วยเหลือจากมาดามเกาเขาอาจจะถูกลีออนฟันขาดเป็นครึ่งท่อนไปตั้งนานแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ถูกดาบของลีออนไล่ต้อนอย่างต่อเนื่อง
แม้ว่าผู้นำระดับสูงของเดอะแฮนด์จะมีชีวิตอยู่มายาวนาน แต่ทักษะการต่อสู้ของพวกเขาก็สูงในระดับหนึ่งเท่านั้น ซึ่งสิ่งที่ช่วยให้พวกเขาต่อสู้กับลีออนอยู่ได้ในตอนนี้ก็คือประสบการณ์มากมายของพวกเขา
เพราะในด้านของทักษะการต่อสู้แล้วพวกเขายังด้อยกว่าลีออนเล็กน้อย!
ถ้าหากไม่ใช่เพราะเขาได้รับประสบการณ์มามากมายและการฝึกฝนส่วนตัวของตัวเอง รวมถึงทักษะพิเศษต่าง ๆ เช่นทักษะผิวหนังคงกระพันของลุค เคจ เขาคงถูกสองคนตรงหน้าโยนลงกับพื้นด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียวไปแล้ว และคงถูกโซวานเดทุบตีด้วยความโกรธแค้น!
อย่างไรก็ตามถึงแม้ว่าลีออนจะไม่มีทักษะเหนือมนุษย์แบบนี้ เขาก็มีวิธีที่จะฆ่าโซวานเดได้เช่นเดียวกัน
ใช้เวลาอีกนิด รอจังหวะที่เหมาะสม . . .
อย่างไรก็ตามสิ่งที่น่าทึ่งที่สุดในตอนนี้ก็คือ ลีออน มาดามเกา และโซวานเด พวกเขาทุกคนล้วนเชี่ยวชาญพลัง ‘ชี่’
ด้วยพลัง ‘ชี่’ นี้ทำให้พวกเขาทั้งสามคนนั้นมีความอดทนสูงกว่าคนธรรมดาหลายเท่า
ตั้งแต่วินาทีที่ลีออนปรากฏตัวขึ้นที่ชั้นบนสุดของอาคารหลังนี้ การต่อสู้ได้ดำเนินมาเกือบยี่สิบนาทีแล้ว ซึ่งโดยทั่วไปแล้ว การต่อสู้ระหว่างผู้แข็งแกร่งด้วยกันจะตัดสินผลแพ้ชนะได้อย่างรวดเร็วภายในเวลาอันสั้น
แต่การต่อสู้ครั้งนี้กลับยืดเยื้อนานออกไป!
อย่างไรก็ตามเมื่อการต่อสู้นี้สิ้นสุดลง . . .
ในขณะที่ลีออนกลิ้งไปมาเพื่อหลบฝ่ามือพลังชี่ของมาดามเกา เขาก็หันหลังกลับและเห็นว่าโซวานเดกำลังวิ่งไล่ตามเขามา ทันใดนั้นดวงตาของลีออนก็สว่างขึ้นทันที
บางทีอาจจะเป็นเพราะพลังงานถูกใช้ออกไปจำนวนมากจากการต่อสู้ที่ยืดเยื้อ ทำให้โซวานเดเผลอลืมไปชั่วขณะว่าเขาจะต้องพึ่งการโจมตีของมาดามเกาเพื่อกดดันลีออน ทำให้ในตอนนี้เขาพยายามใช้ช่วงเวลาที่ลีออนหลบการโจมตีของมาดามเกาและอาศัยโอกาสนี้ในการโจมตีลีออนด้วยมีดของเขา
อย่างไรก็ตามด้วยความรีบร้อนนี้เองมันจึงทำให้เขาทำผิดพลาดครั้งใหญ่ . . .
เขายืนอยู่ระหว่างลีออนกับมาดามเกา!
ด้วยเหตุนี้มาดามเกาจึงไม่สามารถใช้ฝ่ามือพลังชี่ช่วยเหลือโซวานเดได้!
ถึงแม้ว่ามันจะเป็นโอกาสเพียงเสี้ยววินาที แต่ลีออนก็รีบคว้าโอกาสทองนี้ไว้
‘ตอนนี้แหละ!’
เสียงคำรามดังก้องในใจของลีออนพร้อมกับดวงตาที่เบิกกว้างขึ้น ร่างกายของเขานั่งยองลงเล็กน้อย และเขากุม "จันทร์ดับ" เอาไว้ในมืออย่างแนบแน่น ก่อนที่จะหมุนตัวฟาดฟันดาบเป็นวงกลม ทำให้ดาบถังสีดำกลายเป็นเหมือนสายฟ้าฟาดตรงไปยังรอยแตกบนมีดสั้นของโซวานเดอย่างแม่นยำ!
ใบมีดที่เสียหายถูกตัดขาดอย่างรวดเร็วด้วยความเร็วที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
ด้วยการฟาดฟันเพียงครั้งเดียว มีดสั้นหนึ่งในสองของโซวานเดที่ทำจากโลหะผสมอดาแมนเทียมก็แตกสลายลง เพราะความประมาทเลินเล่อของตัวเองทันที!
ใบมีดคมกริบแตกกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยร่วงหล่นลงกับพื้น
อย่างไรก็ตามนี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น!
‘จันทร์ดับ’ ที่ทำลายมีดสั้นเสร็จก็เริ่มเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วอีกครั้ง ซึ่งภายใต้สายตาที่ตกตะลึงของโซวานเดมันได้พุ่งเข้าใส่ลำคอของเขาจากด้านล่างขึ้นสู่ด้านบน!
ชัวะ!
ใบดาบอันคมกริดเฉือนที่ลำคอของโซวานเดทิ้งรอยแผลและเลือดสีแดงสดเอาไว้
"อ็อก . . ."
เคร้ง!
โซวานเดที่ถูกเฉือดเข้าที่คอปล่อยมีดสั้นในมือร่วงหล่นลงกับพื้นอย่างอ่อนแรง ริมฝีปากสั่นระริกราวกับว่าพยายามเปล่งคำพูดออกมา แต่ด้วยเลือดจำนวนมากที่ไหลออกมาจากลำคอของเขา คำพูดทั้งหมดมันจึงถูกกลืนไปจนหมดสิ้น
มาดามเกาที่เห็นภาพนี้สีหน้าของเธอก็เต็มไปด้วยความเศร้าโศกและความโกรธ และตะโกนขึ้นมาเสียงดังลั่นว่า "โซวานเด!!"
นี่เป็นครั้งที่สองในช่วงเวลาอันสั้นที่เธอต้องเห็นเพื่อนของเธอตายด้วยคมดาบของลีออน
ชีวิตอันยาวนานที่แม้แต่ความตายก็ไม่อาจพรากไปได้ กลับถูกชายหนุ่มผมสีน้ำตาลคนนี้เก็บเกี่ยวตามใจชอบ!
สิ่งนี้ทำให้เธออดคิดไม่ได้ว่า ชายหนุ่มคนนี้เป็นยมทูตที่ถูกส่งมาโดยเทพเจ้าแห่งความตายเพื่อลงโทษพวกเขาหรือไม่?
ตึง!
ร่างของโซวานเดล้มลงนอนแน่นิ่งบนพื้นพร้อมกับแอ่งเลือดขนาดใหญ่ เลือดของโซวานเดสาดกระเด็นไปทั่วห้องเหมือนกับภาพวาดอันงดงาม
ถ้าหากให้ศพของโซวานเดกับอเล็กซานดร้าเป็นปากกาและหมึก พื้นห้องโถงนี้ก็เปรียบเสมือนกับผืนผ้าใบสีขาวขนาดใหญ่ ส่วนลีออนก็คือจิตรกรผู้ถือพู่กัน!
อย่างไรก็ตามผลงานชิ้นเอกนี้ที่ถูกเรียกว่า "การล่มสลายของเดอะแฮนด์" มันยังไม่สมบูรณ์
ตอนนี้มันยังขาดเพียงการแต่งแต้มครั้งสุดท้ายเท่านั้น . . .
ลีออนเงยหน้าขึ้น ดวงตาสีฟ้าครามของเขาจ้องมองไปที่มาดามเกาที่ยืนอยู่ไม่ไกล
ความจริงแล้วความขัดแย้งนี้มันไม่ต้องการเหตุผลมากมาย พูดตามตรงสงครามครั้งนี้ฝ่ายเดอะแฮนด์เป็นคนเริ่มก่อน โดยการส่งมือสังหารมาสังหารเขาถึงที่บ้าน
แต่สิ่งที่มาดามเกาและคนอื่น ๆ คิดไม่ถึงก็คือลีออนกลับใช้ความแข็งแกร่งของเขาสังหารนักฆ่าทั้งหมด รวมถึงผู้นำของเดอะแฮนด์ด้วยเช่นกัน
"บากูโตะถูกแกฆ่าไปแล้วใช่ไหม?" มาดามเกาถามขึ้นพร้อมกับใบหน้าเหี่ยวย่นของเธอที่เหี่ยวย่นลงไปอีก และผมที่เริ่มเปลี่ยนเป็นสีขาว
ลีออนไม่ตอบ และปล่อยให้ความเงียบเป็นคำตอบให้กับมาดามเกา เพราะเขาไม่อยากเสียเวลาอธิบายอะไรเพิ่มเติมกับมาดามเกา . . . หญิงชราที่ใกล้จะตายคนนี้!
มาดามเกาถอนหายใจเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าลีออนไม่ตอบเธอจึงถือว่าบากูโตะได้ตายไปแล้ว " พวกเราเหล่าคนที่หลงทางจากคุนหลุน อาศัยอยู่ในฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงมานานนับไม่ถ้วน ล้วนถูกแกฆ่าตายด้วยมือคู่นั้น พูดแล้วมันก็ช่างน่าขันจริง ๆ . . ."
ดูเหมือนว่ามาดามเกาจะตัดสินใจยอมรับชะตากรรมที่กำลังมาถึงเรียบร้อย
เมื่อไม่กี่เดือนก่อนเธอเคยเผชิญหน้ากับลีออนเพียงลำพัง และได้สัมผัสถึงความแข็งแกร่งอันน่าสะพรึงกลัวของเขา ดังนั้นในสายตาของมาดามเกามันจึงแทบเป็นไปไม่ได้เลยที่หญิงชราที่มีร่างกายอ่อนแออย่างเธอจะสามารถต่อสู้กับลีออนชายหนุ่มที่ว่องไวและแข็งแกร่งได้
เธอไม่มีทางเอาชนะเขาได้เลย!
ด้วยการรุมสามต่อหนึ่งเธอก็ยังพ่ายแพ้ต่อลีออน แถมตอนนี้เธอก็เหลืออยู่เพียงคนเดียว . . .
ดังนั้นมาดามเกาจึงเหลือทางเลือกเดียวเท่านั้น สู้จนตาย!!
อย่างไรก็ตามหญิงชราที่เปราะบางแบบเธอก็หวาดกลัวความตายเป็นเช่นกัน ยิ่งไปกว่านั้นเธอกำลังเผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่งที่แทบจะไม่มีจุดอ่อนแสดงออกมาให้เห็นเลย
การต่อสู้อย่างสิ้นหวังของมาดามเกาในสายตาของลีออนนั้นเป็นเพียงการดิ้นรนครั้งสุดท้ายของเธอ!
ด้วยการบิดและหมุนตัวเพียงสองสามก้าว ลีออนก็หลบฝ่ามือพลังชี่ของมาดามเกาได้อย่างง่าย ก่อนที่เขาจะก้าวขาอ้อมไปด้านหลังเธอ และใช้ดาบแทงเข้าที่ร่างกายอันบอบบางของเธอ!
หลังจากยืนมองแผ่นหลังของมาดามเกาอยู่ครู่หนึ่ง ลีออนที่เงียบงันในตอนแรกก็พูดทิ้งความสงสัยเอาไว้ให้มาดามเกาว่า "ผมขอโทษ ผมจะดูแลที่เหลือ และช่วยจัดการทุกอย่างแทนคุณเอง"
หลังจากพูดจบลีออนหันกลับมาพร้อมกับโบกสะบัดดาบถังในมือฟันคอของมาดามเกาทันที!
ศีรษะของมาดามเกาลอยขึ้นมากลางอากาศและร่วงหล่นลงกับพื้นอย่างช้า ๆ ภายในดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความสงสัยกับคำพูดของลีออนก่อนหน้านี้ ก่อนที่หลังจากนั้นไม่นานศรีษะของเธอจะหล่นลงมาอยู่ตรงกลางระหว่างศพของโซวานเดและอเล็กซานดร้า
ซึ่งมาดามเกาถือได้ว่าเป็นการแต่งเติมภาพวาดครั้งสุดท้ายของภาพวาดอันน่าสยดสยองและงดงามอันนี้ . . .
โปรดติดตามตอนต่อไป …