เจ้าหน้าที่หมายเลข 127

ตอนที่ 127

พลังพิเศษช่างน่าปวดหัว!

เมื่อพิจารณาจากสีหน้าที่เรียบเฉยบนใบหน้าของฟิวรี่ ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะไม่ได้แปลกใจกับเรื่องที่เขาพูดขึ้นมาเลย ทำให้ลีออนยิ่งมั่นใจขึ้นไปอีกว่าอีกฝ่ายน่าจะรู้เรื่องนี้อยู่ก่อนแล้ว และรอให้เขาพูดขึ้นมาด้วยตัวเองเท่านั้น เปรียบเสมือนกับเป็นบททดสอบหนึ่งว่าลีออนคู่ควรกับความไว้วางใจของเขาหรือไม่ . . .

ขณะเดียวกันฟิวรี่ที่รู้สึกว่าสีหน้าของตัวเองอาจจะดูเย็นชาก่อนไปหน่อย ดังนั้นเขาจึงกระตุกยิ้มที่มุมปากเล็กน้อยและถามขึ้นมาด้วยน้ำเสียงอ่อนลงว่า "ฉันอยากรู้ว่าพลังพิเศษของนายคืออะไร? มันสามารถทำอะไรได้บ้าง? และมันทำงานยังไง?"

เมื่อได้ยินคำถามของฟิวรี่ลีออนก็ใช้เรื่องราวเดียวกันกับที่เล่าให้กับโคลสันฟังทันที แต่ครั้งนี้เขาได้ปรับเปลี่ยนมันเล็กน้อย โดยเขาได้เล่าให้ฟิวรี่ฟังว่าพลังพิเศษของเขาสามารถดูความทรงจำของคนอื่นหรือได้รับทักษะของคนคนนั้นผ่านการสัมผัสตัว แต่เป็นความสามารถในการเรียนรู้ที่ทรงพลังแทน!

ไม่ว่าจะเป็นพลังพิเศษแบบไหน หรือทักษะอะไรถ้าหากเขามีความรู้เชิงทฤษฎีและมีเวลามากเพียงพอเขาก็สามารถเรียนรู้มันได้ ซึ่งถึงแม้ว่าคำอธิบายนี้มันจะฟังดูไร้สาระเล็กน้อย แต่มันก็ไม่มีใครรู้ว่ามันจะมีพลังพิเศษแบบนี้อยู่จริง ๆ อยู่หรือเปล่า ดังนั้นลีออนจึงแต่งเรื่องได้อย่างแนบเนียน เพราะถึงอย่างไรแล้วฟิวรี่ก็ไม่ใช่โคลสัน . . .

ถ้าหากดูจากค่าความชอบของพวกเขาทั้งสองคนนี้ที่มีต่อเขาของโคลสันคือ ‘ทุ่มเท’ ในขณะที่ฟิวรี่เป็นเพียงแค่ ‘สนใจ’ เท่านั้น ดังนั้นสำหรับฟิวรี่แล้วลีออนจึงไม่อยากเปิดเผยความลับอะไรกับฟิวรี่มากนัก และขอให้พลังพิเศษของเขามันแข็งแกร่งพอที่ฟิวรี่จะหมอบหมายภารกิจที่สำคัญให้กับเขาได้ก็พอ

เมื่อได้ยินคำพูดของลีออนแม้แต่ฟิวรี่ที่เคยเจอกัปตันมาร์เวลมาแล้วก็ยังอดแสดงความประหลาดใจออกมาทางสีหน้าไม่ได้ "ฉันไม่คิดเลยว่าพลังพิเศษของนายจะทรงพลังมากขนาดนี้ . . . "

"โคลสันรู้เรื่องนี้แล้วหรือยัง?"

บททดสอบอีกแล้ว!

เมื่อได้ยินคำถามนี้ของฟิวรี่ ลีออนก็รู้ทันทีว่าฟิวรี่กำลังทดสอบเขาอีกครั้ง แน่นอนว่าลีออนไม่กลัวว่าฟิวรี่จะไปสอบถามกับโคลสันภายหลังเกี่ยวกับพลังพิเศษของเขาและนำมาเปรียบเทียบกับสิ่งที่เขาพูดหรือไม่ เพราะระหว่างเดินทางกลับมาที่วอชิงตัน ลีออนไม่เพียงแต่จะบอกเรื่องเกี่ยวกับพลังพิเศษของเขากับลุงของตัวเองเท่านั้น แต่เขายังเชื่อใจโคลสันด้วยว่าลุงของเขาจะไม่มีวันบอกใครเกี่ยวกับพลังพิเศษของเขาอย่างแน่นอน และถึงแม้ว่าโคลสันจะต้องบอกเรื่องนี้กับฟิวรี่เขาก็จะบอกแค่ว่าพลังพิเศษของลีออนเป็นเพียงแค่ความสามารถในการเรียนรู้ที่ทรงพลังเท่านั้น!

การโกหกฟิวรี่เล็กน้อยเพื่อหลานชายของตัวเองนั้นมันไม่มีอะไรเลยกับโคลสัน!

ในใจของโคลสันนั้นสถานะของลีออนมันอยู่สูงกว่าฟิวรี่อย่างแน่นอน ถึงแม้ว่ามันจะค่อนข้างซับซ้อนและลำบาก แต่เพื่อปกป้องความลับของตัวเองแล้วลีออนรู้สึกว่ามันช่างคุ้มค่า

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ลีออนก็พยักหน้าเพื่อให้คำตอบกับฟิวรี่และพูดขึ้นมาว่า "เขาก็เพิ่งรู้เหมือนกันครับ"

ด้วยความเฉลียวฉลาดและการช่างสังเกตในช่วงสี่ปีที่ผ่านมาฟิวรี่ค่อนข้างจับความผิดสังเกตของลีออนได้อย่างง่ายดาย ดังนั้นมันจึงไม่น่าแปลกใจเลยที่ลีออนจะมีความรู้และทักษะการต่อสู้ของเขาที่พัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็วจนน่าตกตะลึง

ปรากฏว่าทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณความช่วยเหลือจากพลังพิเศษ . . .

ถึงแม้ว่าฟิวรี่จะเริ่มเชื่อคำพูดของลีออนเล็กน้อย แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังมีบางสิ่งที่ไม่สามารถมองข้ามได้อยู่ ในฐานะที่เขาเป็นหัวหน้าสายลับทั่วโลกและมีประสบการณ์มามากมายได้บอกกับเขาว่าเขาไม่ควรเชื่อใจคนใดคนหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์

สุดยอดสายลับที่มีพลังพิเศษ?

เขามีประโยชน์!

แต่ว่าเขาก็จะต้องคอยสังเกตการณ์ต่อไป!

"เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในนิวเม็กซิโกครั้งนี้มาให้ฉันฟังหน่อย"

หลังจากหัวข้อเกี่ยวกับพลังพิเศษจบลง ฟิวรี่ก็ไม่ลืมถามเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่นิวเม็กซิโกในครั้งนี้

เมื่อเห็นว่าฟิวรี่เปลี่ยนข้อเป็นภารกิจที่นิวเม็กซิโกลีออนก็เล่าเรื่องตั้งแต่ที่เขาได้ติดต่อครั้งแรกกับชาวแอสการ์ดให้เขาฟัง . . .

. . .

หลังจากใช้เวลากว่าครึ่งชั่วโมงในห้องทำงานของผู้อำนวยการและรายงานข้อมูลเกี่ยวกับเหตุการณ์ในนิวเม็กซิโกทั้งหมดรวมถึงตัวตนของธอร์ ลีออนก็ได้รับคำพูดปล่อยตัวจากฟิวรี่ว่า "ขอบคุณที่ทำงานหนักเจ้าหน้าที่ลีออน กลับไปพักผ่อนได้"

หลังจากลีออนเดินออกมาจากห้องทำงานของผู้อำนวยการอย่างเงียบ ๆ ฟิวรี่ก็อดไม่ได้ที่จะยืนขึ้นมองออกไปยังนอกหน้าต่างพร้อมกับคิ้วของเขาที่บางครั้งก็ขมวดขึ้นแสดงออกถึงการครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

หลังจากผ่านไปประมาณห้านาทีคิ้วที่ขมวดของฟิวรี่ก็ค่อย ๆ คลายลงราวกับว่าคิดอะไรบางอย่างออกแล้วและหันหลังกลับมานั่งลงที่เก้าอี้ตามเดิมพร้อมกับเอื้อมมือไปเปิดลิ้นชักหยิบแฟ้มเอกสารที่มีปกสีขาวออกมา โดยบนหน้าปกของแฟ้มเอกสารฉบับนี้ถูกเขียนเอาไว้ว่า ‘โครงการอเวนเจอร์ส’ ด้วยตัวอักษรตัวหนาอย่างชัดเจน!

เมื่อมองไปที่แฟ้มเอกสารในมือฟิวรี่ก็พึมพำขึ้นกับตัวเองว่า "ดูเหมือนว่าความคาดหวังของฉันจะไม่สูญเปล่า . . . "

. . . . . .

หลังจากจัดการเรื่องทางฝั่งของฟิวรี่เสร็จลีออนก็ไม่ได้ตั้งใจจะรอโคลสันอยู่ที่นี่ แต่ตรงไปยังโรงจอดรถใต้ดินและขับรถของตัวเองกลับไปที่นิวยอร์กทันที

ถ้าหากสังเกตจากความเร็วของฝีเท้าในตอนนี้จะรู้ได้ทันทีว่าลีออนแทบจะรอไม่ไหวแล้วที่จะกลับไปที่นิวยอร์กและไปยังอพาร์ตเมนต์ของเขา!

แน่นอนว่าว่าไม่ใช่เพราะว่าเขาคิดถึงเตียงใหญ่นุ่ม ๆ ในอพาร์ตเมนต์ของเขาหรือโลกที่มีสีสันในนิวยอร์ก แต่เป็นสถานที่ปลอดภัยที่ไม่มีคนเพื่อดูว่าเขาได้รับอะไรมาบ้างจากเหตุการณ์ในนิวเม็กซิโกในครั้งนี้!

เมื่อนึกถึงทักษะที่ทรงพลังของธอร์ลีออนก็อดรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาไม่ได้ . . .

อย่างไรก็ตามเมื่อลีออนที่ตื่นเต้นเดินมาถึงล็อบบี้ของสำนักงานใหญ่เฝ้าเท้าของเขาก็หยุดลงอย่างกะทันหัน!

สีหน้าของลีออนค่อย ๆ เริ่มเปลี่ยนเป็นความโศกเศร้าอย่างรวดเร็ว ตอนนี้เขาเพิ่งนึกขึ้นมาได้ว่ารถปอร์เช่คันใหม่ของเขาเพิ่งถูกทุบเป็นเศษเหล็กที่บริดจ์ทาวน์!

นอกจากนี้ที่สำนักงานใหญ่เขาก็ไม่ได้เก็บรถคันอื่นเอาไว้ที่นี่เลย กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือถ้าหากเขาต้องการกลับไปที่นิวยอร์กที่อยู่ห่างไกลออกไปมากกว่า 300 กิโลเมตรเขาจะต้องหาเพื่อนใจดีสักคนพาเขาไปสั่งที่นั่น . . .

ทันใดนั้นเสียงที่ฟังดูเหมือนมีแม่เหล็กดึงดูดก็ดังขึ้นมาจากทางด้านหลังของลีออน

"ลีออน!"

เมื่อลีออนหันหลังกลับมาเขาก็มองเห็นคนที่เขาคาดไม่ถึงอยู่ข้างหลัง

"เวิร์ด?!"

คนที่เรียกลีออนคือสุดยอดสายลับที่มีทักษะการแสดงที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดา MCU แกรนท์ เวิร์ด!!

อย่ามองว่ารอยยิ้มที่ประดับอยู่บนใบหน้าและท่าทางกล้าหาญจะคิดว่าเขาคนนี้เป็นคนอารมณ์ดี เพราะจริง ๆ แล้วภายในหัวใจของสุดยอดสายลับคนนี้รู้สึกหดหู่มาก

ถ้าหากถามว่าทำไมเขาถึงหดหู่ เรื่องทั้งหมดมันก็เป็นเพราะลีออน . . .

นับตั้งแต่ลีออนเข้าร่วมชีลด์และสร้างชื่อเสียงให้ตัวเองเมื่อปีที่แล้วไฮดราก็ได้ส่งคนเข้าไปพยายามตีสนิทกับลีออนเพื่อสังเกตชายหนุ่มที่ฟิวรี่ให้ความสำคัญคนนี้อย่างใกล้ชิด แต่ถึงอย่างนั้นลีออนก็ไม่เคยอยู่เป็นหลักเป็นแหล่งเลย เพราะทันทีที่เขากลับมาพักได้กี่วันเขาก็จะถูกส่งออกไปทำภารกิจใหม่ทันที ทำให้เวิร์ดแทบไม่มีโอกาสได้พบเขาเลย!

ดังนั้นเมื่อคราวนี้เขาเห็นลีออนปรากฎตัวขึ้นที่สำนักงานใหญ่ของชีลด์ เวิร์ดก็ไม่พลาดที่จะใช้โอกาสนี้พูดคุยกับเขาอย่างรวดเร็ว แต่ก่อนที่เขาจะได้ถามอะไรลีออนก็ชิงพูดขึ้นมาก่อนว่า "นายมาพอดีเลย! ช่วยไปส่งฉันที่อพาร์ตเมนต์หน่อยได้ไหม?"

โปรดติดตามตอนต่อไป …