เจ้าหน้าที่หมายเลข 123

ตอนที่ 123

กำไรมหาศาล!

เมื่อเห็นธอร์คนที่แปลกไปจากเดิมเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าของเธอดวงตาของเจนก็เต็มไปด้วยความระมัดระวังและพูดขึ้นมาว่า "นี่คือชุดที่คุณใส่ประจำหรอ?"

"ประมาณนั้น!"

เมื่อเห็นคนสองคนกำลังจีบกัน ลีออนที่มีโคลสันช่วยพยุงอยู่ข้าง ๆ ก็อดไม่ได้ที่จะพูดขัดจังหวะความรักของพวกเขาทั้งสองคนขึ้นมาว่า "โอ๊ย!! ได้โปรดสนใจคนที่บาดเจ็บอย่างผมด้วยครับ!"

เมื่อได้ยินเสียงของลีออนทุกคนภายในก็นึกขึ้นมาได้ว่าพวกเขาลืมลีออนที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสไปสนิทเลย . . .

เมื่อเห็นว่าความสนใจของทุกคนถูกดึงกลับมาที่ตัวเอง ลีออนก็ยิ้มเล็กน้อยและพูดติดตลกขึ้นมาว่า "มีใครช่วยเรียกรถพยาบาลหรือหมอให้ผมหน่อยได้ไหม?"

เมื่อเห็นคราบเลือดที่มุมปาก บาดแผลบนหน้าผาก และร่างกายที่เต็มไปด้วยบาดแผลของลีออน ทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะตกใจเล็กน้อย

ธอร์ใช้ชีวิตของตัวเองเพื่อช่วยชีวิตของลีออน นี่เป็นการกระทำที่ยอดเยี่ยมมาก แต่การที่ลีออนได้ช่วยเหลือทุกคนเอาไว้และถ่วงเวลาเดสทรอยเยอร์แทบตายกับไม่มีใครจำวีรกรรมของเขาได้เลย

โดยเฉพาะฉากสุดเท่ที่เขาเอาตัวเองเพื่อช่วยเหลือซิฟเอาไว้ ทันใดนั้นทุกคนก็ถอนหายใจออกมาเล็กน้อย . . . ช่างน่าสงสาร!

ภายใต้สายตาที่เต็มไปด้วความประหลาดใจของโคลสันและลีออน ธอร์ค่อย ๆ ก้าวออกมาข้างหน้าและยืนอยู่ตรงหน้าของลีออน พร้อมกับอ้าแขนกอดลีออนเอาไว้

อย่างไรก็ฉากแห่งมิตรภาพนี้มันกับถูกทำลายด้วยเสียงร้องเจ็บปวดของลีออนที่ดังขึ้นมาว่า "ซีด . . . เจ็บชิบ!"

เมื่อได้ยินเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดของลีออน ธอร์ก็รีบปล่อยลีออนทันีท และอธิบายขึ้นมาอย่างหมดหนทางว่า "ขอโทษ ข้าลืมไปว่าเจ้าบาดเจ็บอยู่ . . . "

ลีออนรีบโบกมือด้วยรอยยิ้ม "ไม่เป็นไร ผมไม่ตายง่ายขนาดนั้นหรกอ . . . "

คำพูดของลีออนไม่มีการถ่อมตัวเลยแม้แต่น้อย เพราะหลังจากที่เขาถูกโจมตีอย่างรุนแรงจากเดสทรอยเยอร์เขาก็เริ่มหมุนเวียนพลัง ‘ชี่’ ในร่างกายของตัวเองเพื่อรักษาตัวเองเอาไว้อย่างต่อเนื่อง ทำให้หลังจากผ่านไปไม่นานอาการบาดเจ็บของเขาก็ค่อย ๆ คงที่ในที่สุด

อย่างน้อยอาการบาดเจ็บของเขาในตอนนี้ก็ไม่ได้ร้ายแรงอย่างที่คิด . . .

ทันใดนั้นลีออนก็ยกกำปั้นขวาขึ้นมาและต่อยไปที่หน้าอกของลีออนเบาพร้อมกับพูดขึ้นมาอย่างเคร่งขรึมว่า "เพื่อนของข้า ข้าจะไม่ลืมสิ่งที่เจ้าทำวันนี้ ไม่ว่าจะเพื่อซิฟ หรือ เพื่อแอสการ์ด!"

"ลีออน โคลสัน ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปเจ้าจะเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของข้า ธอร์ โอดินสัน และมิตรสหายตลอดกาลของแอสการ์ด!"

หลังจากนั้นธอร์ก็กอดลีออนอย่างเล่าร้อนอีกครั้ง แต่เมื่อเขานึกได้ว่าลีออนบาดเจ็บอยู่เขาก็รีบปล่อยร่างของลีออนทันทีพร้อมกับยิ้มเจื่อนเล็กน้อย

ขณะเดียวกันด้วยคำพูดของธอร์ และค่าความชอบ : สนใจ ที่อยู่บนหัวมันก็ทำให้ทั่วทั้งร่างของลีออนผ่อนคลายลงทันที ตอนนี้หินก้อนใหญ่ที่อยู่ภายในใจของเขาได้ถูกยกออกไปแล้ว!

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้เหตุผลที่เขายอมรับการโจมตีของเดสทรอยเยอร์แทนซิฟนั้นไม่ใช่เพราะว่าเขาอยากเป็นพระเอกช่วยสาวงามหรือต้องการเสียสละตัวเองอะไร ต้องรู้ก่อนว่าในฐานะที่ซิฟเป็นชาวแอสการ์ดถึงแม้ว่าเธอจะถูกเดสทรอยเยอร์ต่อยเข้าอย่างจังมันก็ไม่ได้ทำให้เธอได้รับบาดเจ็บรุนแรงมากถึงขนาดนั้น

ดังนั้นเหตุผลที่เขายอมทำแบบนั้นจริง ๆ แล้วมันก็คือการแสดงฉากหนึ่ง!

ใช่! สิ่งที่เขาทำมันเหมือนกับการแสดงละครฉากหนึ่ง รวมถึงการถ่วงเวลาเดสทรอยเยอร์ก่อนหน้านี้ ต่อสู้กับเดสทรอยเยอร์พร้อมกับนักรบทั้งสี่ของแอสการ์ด หรือแม้แต่รับการโจมตีแทนซิฟทั้งหมดที่เขาทำไปล้วนเพื่อให้ตัวเองดูดีในสายตาของธอร์!

แน่นอนว่าเขาก็ไม่ใช่คนโง่เช่นกัน!

ตอนที่เขากำลังจะโดนการโจมตีของเดสทรอยเยอร์แทนซิฟในตอนนั้นเขาได้ใช้ดาบถังเป็นตัวช่วยในการรับแรงกระแทกส่วนใหญ่ ทำให้อาการบาดเจ็บของเขามันไม่ได้รุนแรงมากขนาดนั้น เมื่อเห็นว่าความเหนื่อยยากต่าง ๆ นา ๆ ของเขาได้รับการตอบแทนอย่างมหาศาล ลีออนก็รู้สึกว่าทุกสิ่งที่เขาทำไปมันไม่ได้เปล่าประโยชน์!!

ลีออนชกกำปั้นไปที่ชุดเกราะของธอร์เช่นกัน และพูดขึ้นมาว่า "พวกเราทุกคนต่างต่อสู้เพื่อปกป้องโลกนี้ ซึ่งนอกเหนือจากเป็นเพื่อนแล้วการเป็นพันธมิตรกันก็สำคัญไม่แพ้กัน เรื่องนี้คุณคิดว่าไง?"

ลีออนไม่ลืมที่จะสานสัมพันธ์อันดีระหว่างชีลด์และกษัตริย์แห่งแอสการ์ดในอนาคต

"เจ้าพูดถูก" ธอร์พยักหน้าเห็นด้วย ก่อนที่จะเหลือบมองโคลสันที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ลีออนและพูดขึ้นมาว่า "แต่ข้าจะยอมตกลงก็ต่อเมื่อเจ้ายอมคืนของที่เอาจากเจนไปกลับคืนมา"

เจนที่ยืนอยู่ไม่ไกลเมื่อได้ยินคำพูดของธอร์เธอก็รีบพูดเสริมขึ้นมาด้วยความโกรธว่า "มันถูกขโมยไป!"

แน่นอนว่าเจนย่อมไม่สามารถสู้กับโคลสันที่มีอารมณ์คมคายเป็นเลิศได้อยู่แล้ว ก่อนที่โคลสันจะตอบขึ้นมาอย่างหน้าด้าน ๆ ว่า "ขอยืมไป!"

"คุณจะได้อุปกรณ์ของคุณคืน คุณจะต้องใช้มันเพื่อค้นคว้าต่อไป"

หลังจากทำตามสัญญาที่ให้เอาไว้กับเจนเสร็จเรียบร้อยธอร์ก็แทบจะรอไม่ไหวแล้วที่จะกลับไปที่แอสการ์ด เพราะที่แอสการ์ดมันยังมีเรื่องของน้องชายที่ยังไม่ได้จัดการอยู่ . . .

"เจ้าอยากไปดูสะพานสายรุ้งนั้นไหม?"

ธอร์หันไปถามกับเจนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ

"แน่นอนสิ!" เจนตอบขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม เพราะนี่เป็นสิ่งที่เธอใฝ่ฝันอยู่แล้ว

"ข้าต้องขอตัวก่อน ข้าจะต้องรีบกลับไปที่แอสการ์ดเพื่อยุติเรื่องทั้งหมด"

หลังจากอำลาลีออน ธอร์ก็เอื้อมมือไปกอดเจนและบินหายไปบนท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว

เมื่อมองไปยังร่างของธอร์ที่กลายเป็นจุดสีดำบนท้องฟ้าโคลสันก็พูดขึ้นมาด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย "ฉันไม่คิดเลยว่าเขาจะเป็นเทพเจ้า . . . "

ธอร์ต้องกลับไปที่แอสการ์ดเพื่อตามหาโลกิและชำระบัญชีแค้น ดังนั้นนักรบทั้งสี่ของแอสการ์ดก็ต้องกลับไปด้วยเช่นกัน ซึ่งก่อนที่จะจากกันซิฟได้เดินมาหาลีออนและแสดงความขอบคุณที่ลีออนช่วยเหลือเธอเอาไว้

เมื่อเห็นค่าความชอบของซิฟที่เพิ่มขึ้นเป็นระดับ ‘สนใจ’ ลีออนก็มีความสุขที่แผนการครั้งนี้ของเขามันได้กำไรมหาศาลจริง ๆ . . .

เนื่องจากตำแหน่งเทเลพอร์ตของสะพานสายรุ้งมันอยู่ด้านนอกเมือง และนักรบทั้งสี่ของแอสการ์ดก็ไม่มีความสามารถในการบินบนท้องฟ้าเหมือนธอร์ได้ ดังนั้นอีลิคและดาร์ซีจึงตัดสินใจขับรถออฟโรดพาพวกเขาทั้งสี่คนไปส่งยังที่เทเลพอร์ตของสะพานสายรุ้ง

ทำให้ตอนนี้มีเพียงกลุ่มเจ้าหน้าที่ของชีลด์เท่านั้นที่ถูกทิ้งเอาไว้ในเมืองเตรียมพร้อมสำหรับการซ่อมแซมเมืองที่พังพินาศ . . .

เมื่อยืนมองยังถนนสายหลักที่เต็มไปด้วยอาคารที่เสียหาย รถยนต์ที่ถูกทำลายมากมายเกือบครึ่งเมือง ลีออนและโคลสันก็เหลือบมองหน้ากันเล็กน้อย "เราจะทำยังไงกับสถานการณ์ตรงหน้าดี?"

ทำยังไง?

ปล่อยให้ธอร์เป็นคนรับผิดชอบค่าเสียหาย? มันเป็นไปไม่ได้เลย!

โคลสันหันหลังกลับออกคำสั่งกับซิทเวลล์ที่ยืนอยู่ข้างหลังว่า "ซิทเวลล์แจ้งไปยังแผนกโลจิสติกส์ให้มาลากเจ้าตัวใหญ่นี่กลับไป ส่งคนไปคุยกับชาวเมือง และปิดกั้นข่าวทั้งหมดไม่ให้แพร่กระจายออกไปจากที่นี่!"

"ครับท่าน"

หลังจากที่ซิทเวลล์รับคำสั่งและหันหลังเดินจากไป ทันใดนั้นลีออนก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ และรีบวิ่งไปดูข้างอาคารหลังหนึ่งที่พังทลายลงมาโดยไม่สนอาการบาดเจ็บของตัวเอง ทำให้โคลสันที่เห็นท่าทางของลีออนก็สับสนเล็กน้อย ก่อนที่หลังจากนั้นไม่นานโคลสันจะได้ยินเสียงกรีดร้องของลีออนดังก้องไปทั่วเมือง

"อ๊ากกก ~~~ รถที่เพิ่งซื้อมาใหม่ของฉัน!!!"

โปรดติดตามตอนต่อไป …