เจ้าหน้าที่หมายเลข 112

ตอนที่ 112

อุกกาบาต!

"เอาเหมือนเดิมนะอิซซี่!"

"พวกคุณพลาดเรื่องตื่นเต้นที่หลุมอุกกาบาต พวกเขาบอกว่าดูเหมือนจะมีดาวเทียมตกลงกลางทะเลทราย . . . "

"ใช่ พวกเรากำลังขุดกันมันไปเลยจนกระทั่งเจ้าหน้าที่โพล่มา . . . "

ค้อนโยนเนียร์?!

เมื่อได้ยินบทสนทนาของชายร่างใหญ่สองคนที่เพิ่งเดินเข้ามาในร้านลีออนก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว

ส่วนเจนที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้อยู่แล้วก็ถามขึ้นมาเสียงดังว่า "ขอโทษค่ะ คุณหมายถึงดาวเทียมตกใช่ไหมคะ?"

"ใช่"

ซึ่งคำพูดต่อจากนี้ของชายร่างใหญ่จะทำให้ธอร์เดาได้ว่าดาวเทียมที่พวกเขาหมายถึงเป็นค้อนของเขาเอง ทำให้ธอร์ลุกขึ้นไปถามว่าเจ้าสิ่งนั้นมันอยู่ที่ไหน ก่อนที่จะเดินออกจากร้านไปตามพล็อตเดิมของเนื้อเรื่อง

เมื่อเห็นสิ่งนี้เจนก็ไม่สนที่จะถามกับชายร่างใหญ่สองคนอีกต่อไป และรีบวิ่งตามธอร์ไปทันที

ทำให้ดาร์ซีที่สีหน้าเต็มไปด้วยมึนงงก็หันไปถามกับลีออนว่า " ‘ลูกพี่ลูกน้อง’ คนนี้ของคุณเขาจะไปไหน?"

"ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน"

ลีออน อีลิค และดาร์ซีรีบออกจากร้านอาหารตามธอร์และเจนไปทันที

เมื่อมองไปยังธอร์ที่ถูกเกือบรถชนครั้งเล่าขณะเดินไปบนถนน ลีออนก็ยิ้มขึ้นมาอย่างขมขื่นและเริ่มสงสัยแล้วว่าการเดินทางมาที่นี่คนเดียวมันเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องหรือไม่

เดิมทีเหตุผลที่เขาและโคลสันแยกตัวออกเป็นสองกลุ่มและตามหาตัวของธอร์ล่วงหน้าก็เพื่อเพิ่มค่าความชอบของเขาที่มีต่อธอร์ ซึ่งถูกลดฐานะจากเจ้าชายแห่งแอสการ์ดกลายเป็นมนุษย์ธรรมดาคนหนึ่ง

ท้ายที่สุดแล้วเวลาก็ไม่เคยรอใคร!

ถ้าหากเขาไม่ใช้ประโยชน์ก่อนที่พลังของธอร์จะกลับคืนมาและสร้างความสัมพันธ์ที่ดีเอาไว้ จนกระทั่งพลังของธอร์กลับคืนมาและเขากลับไปที่แอสการ์ด ลีออนเจ้าหน้าที่ตัวน้อยของชีลด์ก็ไม่มีโอกาสที่จะได้ติดต่อกับธอร์ที่อยู่ในอีกโลกหนึ่งได้อย่างแน่นอน ดังนั้นทักษะของธอร์ที่เขาควรได้มันก็จะหายไปเช่นกัน . . .

นี่คือผลลัพธ์ที่ลีออนรับไม่ได้!

ดังนั้นถึงแม้ว่าเขาจะรู้ว่าธอร์เป็นคนที่หุนหันพลันแล่นและหยิ่งผยอง แต่ลีออนก็ยอมทนเพื่อที่จะอยู่เคียงข้างเขาและช่วยเขาจนกว่าเขาจะสามารถใช้ค้อนโยเนียร์ได้อีกครั้ง

ใครใช้ให้ระบบของเขามันเป็นระบบที่เกี่ยวโยงกับความสัมพันธ์เล่า . . .

"คุณจะไปไหน?"

"ทางตะวันตกห้าสิบไมล์"

"ไปทำไม?"

"ไปเอาของที่เป็นของข้า"

. . .

ลีออนปล่อยให้ธอร์และเจนได้มีเวลาในการสานสัมพันธ์กันตามเนื้อเรื่อง ในขณะที่ลีออนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็ครุ่นคิดแผนการต่อไปของเขา

อย่างไรก็ตามลีออนไม่ได้สังเกตเลยว่าตอนนี้มีดวงตาคู่หนึ่งกำลังจับตามองมาที่เขาตั้งนานแล้ว

อีลิค เซลวิก คิดมาตั้งแต่แรกแล้วว่าธอร์ผู้ชายคนนี้จะต้องมีอาการผิดปกติทางจิตอย่างแน่นอน ถึงแม้ว่าการปรากฏตัวของลีออนจะทำให้เขาเชื่อคำพูดของลีออนชั่วขณะหนึ่ง แต่ภายใต้การสังเกตอย่างระมัดระวังของเขาความสัมพันธ์ระหว่างลีออนและธอร์ดูเหมือนจะไม่ใช่ ‘ลูกพี่ลูกน้อง’ อย่างที่ลีออนบอกเลย

ตอนที่อยู่สถาบันวิจัยและร้านอาหารเขาสังเกตเห็นว่าลีออนเงียบมาก ลีออนเป็นเหมือนผู้คุมความประพฤติไม่ให้ลูกพี่ลูกน้องของเขาออกไปก่อปัญหาข้างนอกซะมากกว่า

ราวกับว่าลีออนรู้อยู่แล้วว่าธอร์จะทำอะไร . . .

ซึ่งสิ่งที่น่าสงสัยมากที่สุดก็คือการสื่อสารของพวกเขาทั้งสองคนมันน้อยเกินไป!

ในเมื่อลีออนบอกกับเขาว่าพวกเขาทั้งสองคนออกมาเที่ยวด้วยกัน แสดงมันว่ามันจะต้องสนิทสนมกันระดับหนึ่ง แต่สิ่งที่แสดงออกมาทุกอย่างมันดันตรงข้ามกันหมดเลย ด้วยสิ่งต่าง ๆ ที่น่าสงสัยมากมายนี้เองทำให้อีลิคเริ่มสงสัยในตัวของลีออน

ในขณะเดียวกันธอร์ก็ได้ให้ข้อเสนอหนึ่งกับเจน "พาข้าไปที่นั่น และข้าจะบอกเจ้าทุกอย่างที่เจ้าอยากรู้"

"ทุกอย่างเลย?"

"ใช่ คำตอบจะเป็นของเจ้าถ้าข้าได้โยเนียร์ของข้ากลับมา"

"โยเนียร์? โยเนียร์คืออะไร?"

ในขณะที่ลีออนกำลังพูดขัดจังหวะคำถามของเจน ทันใดนั้นเสียงของอีลิคก็พูดขัดจังหวะลีออนขึ้นมาก่อนว่า "ขอคุยหน่อยเจน!"

เจนถูกอีลิคลากตัวออกมาโดยไม่มีโอกาสให้เธอได้พูดเลย ก่อนที่เธอจะได้ยินอีกฝ่ายพูดขึ้นมาว่า "อย่าทำตามคำพูดของเขาเลยน่ะ!"

"คุณก็เห็นเหมือนฉันเมื่อคืนนี้ มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ เราต้องรู้ให้ได้ว่าในหลุมนั่นมันมีอะไร"

"ฉันไม่ได้พูดถึงหลุม ฉันกำลังพูดถึงพวกเขาทั้งสองคน!"

ประโยคนี้ไม่เพียงแต่เจนเท่านั้นที่มึนงง แต่รวมถึงดาร์ซีที่เพิ่งเดินเข้ามารวมกลุ่มด้วยก็ไม่เข้าใจเช่นกัน "คุณหมายความว่ายังไง?"

"ฟังฉันนะ ฉันคิดว่าลีออนน่าสงสัยมาก"

"ห๊ะ?! ทำไมคุณถึงพูดแบบนั้น" ดาร์ซีและเจนเหลือบมองลีออนที่ยืนอยู่ไม่ไกลเล็กน้อย

"ดาร์ซี ตอนที่เธอพบ เขาเมื่อปีที่แล้วเขาได้บอกเธอไหมว่าเขาทำอาชีพอะไรหรือข้อมูลอื่น ๆ ของเขาบ้างไหม?"

"เอ่อ . . . " ดาร์ซีก้มหน้าคิดอยู่ครู่หนึ่งและพูดขึ้นมาว่า "ฉันรู้เพียงแค่ว่าเขาชื่อลีออนและเป็นคนอเมริกัน"

หลังจากพูดจบดาร์ซีก็นึกขึ้นมาได้ว่าคำพูดของเธออาจจะทำให้คนอื่น ๆ เข้าใจผิดได้ ดังนั้นเธอจึงพูดเสริมขึ้นมาอีกนิดว่า "แต่ฉันเชื่อว่าเขาไม่ใช่คนไม่ดี"

แน่นอนว่าอีลิคที่สงสัยในตัวของลีออนมาตั้งแต่แรกไม่ได้สนใจคำพูดของดาร์ซีและพยายามพูดเกลี้ยกล่อมต่อว่า "ตอนที่พวกเราเจอเขามันก็เหมือนกับเธอในตอนนั้น เขาบอกแค่ชื่อของตัวเองเท่านั้น นอกจากนั้นเราไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเขาเลย"

คำพูดของอีลิคเริ่มทำให้เจนสงสัยในตัวของลีออนขึ้นมาเล็กน้อย

หลังจากที่พ่อของเธอเสียชีวิตอีลิคก็ปฏิบัติกับเธอเหมือนลูกสาว ดังนั้นในความคิดของเธอสถานะของอีลิคภายในใจจึงสูงกว่าชายผมบลอนด์ที่เต็มไปด้วยความลึกลับและเพิ่งเจอกันไม่นานมาก

ในที่สุดภายใต้การเกลี้ยกล่อมของอีลิค เจนก็เดินเข้าไปหาธอร์และพูดขอโทษขึ้นมาว่า "เอิ่ม . . . ขอโทษด้วยนะ แต่ฉันพาคุณไปไม่ได้"

ในขณะที่ธอร์กำลังจะเอ่ยคำพูดกล่าวลา ทันใดนั้นลีออนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็รีบพูดขัดจังหวะขึ้นมาอย่างรวดเร็วว่า "ในเมื่อเป็นอย่างนั้น งั้นผมจะพาคุณไปที่นั่นเอง!"

ธอร์จ้องหน้าลีออนเล็กน้อย และพูดขึ้นมาว่า "ขอบคุณ"

ก่อนที่หลังจากนั้นธอร์จะหันหน้ามองไปที่เจนด้วยรอยยิ้มและพูดว่า "งั้นคงต้องกล่าวลากันแล้ว"

ทันทีที่พูดจบธอร์ก็เอื้อมมือไปจับมือของเจนขึ้นมาและจูบลงไปที่หลังมือของเธอเบา ๆ ทำให้ใบหน้าของเจนเปลี่ยนเป็นแดงเล็กน้อยด้วยความเขินอาย

"เจน ฟอสเตอร์ อีลิค เซลวิก ดาร์ซี จงโชคดี!"

หลังจากพูดจบธอร์ก็หันหลังกลับ และเตรียมตัวก้าวเดินไปข้างหน้าไปยังจุดหมายของเขา

อย่างไรก็ตามหลังจากที่ธอร์เดินไปได้สองก้าวเสียงแผ่วเบาของลีออนก็ดังขึ้นมาจากทางด้านหลังของเขาว่า "รถอยู่ทางนี้ . . ."

เมื่อเห็นร่างของธอร์ที่แข็งทื่ออยู่กับที่ และหันหลังกลับมาด้วยความเขินอายพร้อมกับเดินตามลีออนไปอย่างรวดเร็ว มันก็ทำให้เจนและดาร์ซียิ้มกันขึ้นมาอย่างพร้อมเพียง

ผู้ชายคนนี้น่ารักจริง ๆ . . .

หลังจากบอกลาพวกเขาทั้งสามคนลีออนและธอร์ก็เดินเคียงกันไปยังลานจอดรถขนาดใหญ่นอกเมือง

ในขณะที่กำลังเดิน ๆ อยู่ธอร์ก็ถามขึ้นมาอย่างกะทันหันว่า "เจ้าดูเหมือนจะแตกต่างจากชาวมิดการ์ดคนอื่น ๆ . . . "

"ก็อาจจะใช่ . . . ผมค่อนข้างหล่อกว่าพวกเขาพอตัว" ลีออนตอบด้วยรอยยิ้ม

"ข้าไม่เข้าใจว่าทำไมเจ้าถึงช่วยข้า?" ธอร์ถามขึ้นมาด้วยสีหน้าจริงจัง

‘เพราะคุณเป็นลูกพี่ลูกน้องที่โง่เขลาของฉันยังล่ะ’

แน่นอนว่าลีออนจะไม่พูดแบบนั้นออกไป ไม่งั้นมันจะเปลี่ยนจากมิตรกลายเป็นศัตรูได้! ลีออนหยุดเดินและมองไปที่ธอร์ด้วยสีหน้าจริงจังพร้อมกับตอบว่า "เพราะผมเชื่อในสิ่งที่คุณพูด"

"ทำไม?"

"เพราะคุณไม่ใช่ชาวแอสการ์ดคนแรกที่ผมรู้จัก!"

โปรดติดตามตอนต่อไป …