เจ้าหน้าที่หมายเลข 110

ตอนที่ 110

ลูกพี่ลูกน้อง!

รอสเวลล์ นิวเม็กซิโก

โรงพยาบาลภายในเมืองบริดจ์ทาวน์

ในขณะที่ไอรีนกำลังนั่งดูข้อมูลของคนไข้อยู่ทันใดนั้นเธอก็ได้ยินเสียงไพเราะนุ่มลึกดังขึ้นมาในหูของเธอว่า "สวัสดีครับคุณพยาบาล ผมขอสอบถามหน่อยได้ไหมครับว่าที่นี่มีคนไข้ที่ชื่อ ‘ธอร์’ อยู่ไหมครับ"

ไอรีนเงยหน้าขึ้นมองไปยังชายหนุ่มรูปหล่อผมยาวสีน้ำตาลที่กำลังยืนอยู่ตรงหน้าของเธอด้วยดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย

"คุณคือ . . . "

"อ้อ!" ชายหนุ่มเอื้อมมือเข้าไปในเสื้อแจ็คเก็ตของตัวเองหยิบบัตรประจำตัวเจ้าหน้าที่เอฟบีไอออกมาและมองไปที่พยาบาลสาว "ผมเจ้าหน้าที่ลีออน เอฟบีไอ ธอร์เกี่ยวข้องกับคดีบางอย่าง ดังนั้นผมจึงจะมาพาตัวเขากลับไปสอบสวน"

ชายหนุ่มรูปหล่อที่เดินทางมาหลายพันไมล์จากนิวยอร์กมายังนิวเม็กซิโกคนนี้ก็คือ ลีออน!

เมื่อพยาบาลสาวเห็นรูปถ่ายบนบัตรตรงกับคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าของเธอ เธอก็เชื่อคำพูดของลีออนทันทีและเริ่มเล่าขึ้นมาด้วยสีหน้าทำอะไรไม่ถูกเล็กน้อยว่า "เฮ้อ . . . โชคดีที่คุณมาพาตัวเขาไป ก่อนหน้านี้เขาอาละวาดจนทำให้วอร์ดวุ่นวายไปหมด ทำให้คุณหมอจะต้องล็อกตัวของเขาเอาไว้กับเตียงและให้ยากล่อมประสาทเพื่อทำให้เขาสงบลง . . . "

"หลังจากนี้เดี๋ยวผมจัดการต่อเองครับ" หลังจากปลอบโยนพยาบาลสาวเล็กน้อย ลีออนก็ถามเลขห้องจากพยาบาลสาว และเดินตรงไปที่ห้องที่ธอร์กำลังพักอยู่

หลังจากมาถึงหน้าห้องของธอร์หูของลีออนกระดิกเล็กน้อย เขาได้ยินเสียงอะไรบางอย่างที่กำลังตะกุยตะกายอยู่ภายในห้องพร้อมกับเสียงตะโกนขึ้นมาว่า "ปล่อยข้า!!"

เมื่อได้ยินเสียงนี้ลีออนยิ้มและพึมพำว่า "ย่ำจนรองเท้าเหล็กสึกไม่พบพาน ยามได้มากลับไม่เสียเวลาเลย"[1]

ก่อนที่หลังจากนั้นลีออนจะบิดลูกบิดประตูก้าวเดินเข้าไปในห้องทันที

ภายในห้องมีเตียงเหล็กสีเทาตั้งวางอยู่โดยมีธอร์ที่สวมชุดโรงพยาบาลกำลังนอนอยู่บนเตียงพร้อมกับใช้แรงทั้งหมดพยายามดิ้นรนอย่างรุนแรงเพื่อให้เชือกที่พันมือและเท้าทั้งสองข้างหลุดออก

เมื่อเห็นฉากนี้ลีออนก็อดไม่ได้ที่จะส่งเสียงหัวเราะออกมาดัง ๆ

เมื่อได้ยินเสียงหัวเราะดังขึ้นภายในห้องธอร์ก็หันหน้าไปมองด้านข้างทันที สายตาของเขาจับจ้องไปที่ลีออนที่จู่ ๆ ก็เข้ามาในห้องโดยไม่ได้รับอนุญาตและถามขึ้นมาว่า "เจ้าเป็นใคร!"

"ผมชื่อลีออน ผมมาที่นี่เพื่อช่วยเหลือคุณ"

ธอร์มองสำรวจลีออนขึ้นลงและพบว่ามือของอีกฝ่ายว่างเปล่าและไมได้มีอาวุธอะไร ทันใดนั้นเขาก็พูดสั่งขึ้นมาอย่างหยิ่งผยองว่า "เจ้าช่วยข้าแกะเชือกพวกนี้ออกให้หน่อย"

ลีออนยักไหล่เล็กน้อยและเดินเข้าไปปลดเชือกที่รัดตามแขนและขาของธอร์ออก

ธอร์เอามือนวดแขนเล็กน้อยและลุกขึ้นยืนมาจากตื่นพร้อมกับพึมพำว่า "ร่างกายในตอนนี้ของข้าอ่อนแอมาก ข้าจะต้องรีบหาค้อนให้เร็วที่สุดและกลับไปที่แอสการ์ด . . . "

ถึงแม้ว่าลีออนจะรู้อยู่แล้วว่าคนอย่างธอร์เป็นคนที่เอาแต่ใจและหยิ่งผยองมาก แต่เมื่อเขาได้ลองมาสัมผัสกับธอร์ตัวเป็น ๆ ที่อยู่ตรงหน้ามันก็ทำให้ลีออนรู้ทันทีว่าธอร์ก็เป็นเพียงแค่เด็กที่ถูกตามใจมาตั้งแต่เด็ก ทำให้เขาในตอนนี้ถึงเสียผู้เสียคนแบบนี้

หลังจากพึมพำเสร็จธอร์ที่สวมชุดโรงพยาบาลก็เตรียมตัวเดินออกจากห้องเพื่อไปตามหาค้อนของเขาทันที แน่นอนว่าลีออนไม่ยอมปล่อยตัวปัญหาแบบนี้ไปเดินเพ่นพล่านข้างนอกโดยไม่มีคนคุมแน่นอน

นอกจากนี้เขาต้องการให้ธอร์อยู่ที่โรงพยาบาลไปก่อนจนกว่าเจน ฟอสเตอร์จะมาถึงที่นี่!

ท้ายที่สุดแล้วเจน ฟอสเตอร์ก็เป็นอีกคนหนึ่งที่มีอิทธิพลอย่างมหาศาลที่จะทำให้ธอร์เติบโตขึ้นไปอีกขั้น . . .

"หยุดก่อน!"

เสียงฝีเท้าของธอร์หยุดชะงักทันที และหันกลับมาถามกับลีออนว่า "มีอะไร?"

"ถ้าหากคุณออกไปทั้งแบบนี้ ผมเกรงว่าพวกยามจะต้องหยุดคุณเอาไว้อย่างแน่นอน ดังนั้นผมคิดว่าคุณควรจะรออยู่กับผมที่นี่อีกสักพักหนึ่ง และผมจะพาคุณออกไปจากที่ . . ."

ก่อนที่คำพูดของลีออนจะจบลง ธอร์ก็พูดขัดจังหวะขึ้นมาว่า "ห๊ะ! ข้าบุตรแห่งโอดิน ข้าจะเกรงกลัวชาวมิดการ์ดอย่างพวกเจ้าไปทำไม!!"

เมื่อทิ้งคำพูดเหล่านี้เอาไว้ให้ลีออน ธอร์ก็เดินออกจากห้องทันที ทำให้ลีออนที่เห็นเช่นนั้นก็สาปแช่งธอร์ขึ้นมาในใจและรีบวิ่งตามไป

บริเวณโถงทางเดินของโรงพยาบาลเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของโรงพยาบาลหลายคนเริ่มสังเกตเห็นธอร์ที่อยู่ในห้องพักเมื่อกี้เดินออกมาข้างนอก ทันใดนั้นพวกเขาก็หยิบไม้กระบองออกมาจากเอวทันทีและเตรียมจะเดินเข้าไปหาธอร์เพื่อจัดการ ‘ผู้ป่วย’ หัวรุนแรงคนนี้

ส่วนทางด้านของธอร์ก็เห็นพวกยามแล้วเช่นกัน แต่ถึงอย่างนั้นธอร์ก็เดินเข้าไปหาอย่างไม่เกรงกลัว

ลีออนที่เพิ่งตามธอร์มาติด ๆ ก็มองเห็นเหตุการณ์ทุกอย่างเช่นกันและเขาจะไม่ปล่อยให้เหตุการณ์แบบนั้นเกิดขึ้นอย่างแน่นอน

ลีออนเร่งฝีเท้าของตัวเองมาหยุดอยู่ตรงหน้าของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของโรงพยาบาล และหยิบบัตรประจำตัวเอฟบีไอออกมา "เขาเป็นพยานคนสำคัญของคดี ผมจะต้องพาตัวของเขาไป ขอบคุณสำหรับความร่วมมือครับ"

ชื่อของ ไอบีไอ ยังคงมีประโยชน์มากในสถานการณ์แบบนี้

ยามทุกคนค่อย ๆ ลดไม้กระบองในมือลง และปล่อยให้ธอร์กับลีออนเดินผ่านไป

เมื่อเห็นลีออนเจรจากับยามพวกนั้นจนทำให้พวกเขาเดินผ่านมาได้อย่างง่ายดาย ธอร์ก็อดไม่ได้ที่จะถามขึ้นมาด้วยความสงสัยว่า "พวกเขาเป็นลูกน้องของเจ้า?"

"ไม่ใช่"

หลังจากตอบขึ้นมาหนึ่งประโยคในที่สุดพวกเขาทั้งสองคนก็เดินออกมาจากประตูโรงพยาบาลทีละคน

ซึ่งตอนนี้ลีออนกำลังพยายามเค้นสมองอย่างหนักว่าจะทำให้ธอร์และเจน ฟอสเตอร์มาพบกันได้อย่างไร ทันใดนั้นลีออนก็ได้ยินเสียงดัง ‘ตูม’ ดังขึ้นพร้อมกับร่างของธอร์ที่ถูกรถออฟโรดสีขาวที่กำลังถอยหลังชนกระเด็นจนล้มลงกับพื้น

เมื่อฉากที่คุ้นเคยตรงหน้าลีออนก็อดไม่ได้ที่จะอุทานขึ้นมาว่า "เชี้ยอะไรวะเนี้ย!!"

ในขณะที่ลีออนกำลังตกตะลึงอยู่ เจน ฟอสเตอร์ ผู้เป็นเจ้าของรถก็รีบเปิดประตูลงมาจากรถเพื่อตรวจสอบอาการของธอร์อย่างรวดเร็ว ก่อนที่หลังจากนั้นไม่นาน อีริค เซลวิก ที่มีเส้นผมที่น่าเป็นห่วง และสาวแว่น . . .

หืม?!

หน้าตาของสาวแว่นคนนี้ทำให้ลีออนนึกถึงใครบางคน

"มันจะบังเอิญเกินไปไหมเนี้ย?!!!" ลีออนรีบเดินเข้าไปหาธอร์ทันที

"ฉันขอโทษจริง ๆ ฉันสาบานได้ว่าฉันไม่ได้ตั้งใจชนคุณ . . . " เจน ฟอสเตอร์มองธอร์ที่นอนสลบอยู่บนพื้นด้วยสีหน้าขอโทษ

"นี่มัน! พวกคุณตั้งใจขับรถชนคน?!" ลีออนรีบฉวยโอกาสนี้พูดเข้าข้างธอร์เอาไว้ทันที

"ฉันไม่ได้ตั้งแต่ ฉันแค่ . . . "

ก่อนที่เจน ฟอสเตอร์จะอธิบายเหตุผลให้ลีออนฟังอย่างชัดเจนน ทันใดนั้นสาวแว่นที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็อุทานขึ้นมาด้วยความประหลาดใจว่า "ลีออน?!"

เมื่อลีออนและสาวแว่นสบสายตากัน พวกเขาทั้งสองก็ยืนยันตัวตนของกันและกันได้ทันที

ใช่แล้ว! สาวแว่นที่ยืนอยู่ตรงหน้าของลีออนคือสาวผมน้ำตาลที่มีหน้าอกหน้าใจใหญ่มากที่เขาพบตอนไปพักร้อนที่ลอสแองเจลิสเมื่อปีที่แล้ว

นอกจากนี้เธอยังเป็นนักศึกษาฝึกงานของเจน ฟอสเตอร์ . . . ดาร์ซี ลิวอิส!

แน่นอนว่าลีออนพอจะรู้อยู่แล้วว่าหญิงสาวในตอนนั้นและสาวแว่นในตอนนี้เป็นคนเดียวกัน ดังนั้นลีออนจึงแกล้งทำเป็นแปลกใจว่า "ดาร์ซี?! ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ?"

เจน ฟอสเตอร์ และ อีริค เซลวิก ต่างก็สับสนกับบทสนทนาของพวกเขาทั้งสองคนเล็กน้อย

เจนดึงร่างของดาร์ซีที่ตกใจเล็กน้อยมายืนข้าง ๆ เธอและชี้นิ้วไปที่ลีออนที่กำลังนั่งยอง ๆ ตรวจดูอาการบาดเจ็บของธอร์อยู่บนพื้นและถามขึ้นมาเบา ๆ ว่า "ดาร์ซี เธอรู้จักเขาหรอ?"

"เขาคือคนที่ฉันบอกคุณในตอนนั้นไง . . . "

"คนที่เธอและนิโคลเจอเขาที่ลอสแองเจลิสอย่างนั้นหรอ?"

"ใช่"

ลีออนไม่สนใจเสียง ‘กระซิบกระซาบ’ ของหญิงสาว และใช้มือตรวจชีพจรของธอร์จนกระทั่งหลังจากยืนยันได้แล้วว่าเขาปลอดภัย ลีออนก็ลุกขึ้นยืน

ขณะเดียวกันตอนนี้เจน ฟอสเตอร์ก็ได้รับรู้ตัวตนของลีออนจากดาร์ซีแล้วเช่นกัน ก่อนที่เธอจะเดินเข้ามาถามด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักว่า "เอ่อ . . . ขอโทษนะ ฉันขอถามได้ไหมว่าคุณกับเขาเป็นอะไรกัน . . . "

"ให้ผมแนะนำตัวเองก่อน ผมชื่อ ลีออน"

หลังจากพูดจบลีออนก็ชี้ไปที่ธอร์ที่นอนสลบอยู่และพูดแนะนำตัวขึ้นมาว่า "ส่วนคนที่นอนอยู่บนพื้นคนนี้เขาชื่อว่า ธอร์ เป็นลูกพี่ลูกน้องของผมเอง"

โปรดติดตามตอนต่อไป …

[1] พยายามหาแทบตายไม่เจอ พอเลิกหาหรือสนใจกลับเจอง่าย ๆ แบบคาดไม่ถึง