เจ้าหน้าที่หมายเลข 91 [ฟรี]

ตอนที่ 91

ตามหาคุนหลุน (1)

คุนหลุนไม่ได้เป็นสถานที่เหมือนแห่งอื่น ๆ แต่เป็นหนึ่งในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของศิลปะการต่อสู้ภูเขาคุนหลุน โดยคุนหลุนนั้นตั้งอยู่ใกล้กับประเทศจีนและใกล้กับเทือกเขาหิมาลัย

ซึ่งเมื่อพูดถึงเรื่องนี้มันมีผู้แข็งแกร่งบางคนในโลกมาร์เวลที่ชอบสร้างบ้านใกล้เทือกเขาหิมาลัย โดยคนที่มีชื่อเสียงมากที่สุดก็คือ แอนเชี่ยนวัน!

โดยเหตุผลที่พวกเขามักจะสร้างบ้านหรือสำนักเอาไว้บนเทือกเขาหิมาลัยอาจจะเป็นเพราะว่ามันมันเข้าถึงได้ยาก หรือบางทีมันอาจจะมีสมบัติหรือพลังงานบางอย่างที่ซ่อนอยู่ที่นั่น

นอกจากนี้คุนหลุนยังเป็นที่กล่าวขวัญว่าคล้ายกับวาคานด้าที่สามารถแยกตัวออกจากโลกภายนอกเหมือนย้ายไปอยู่ในอีกมิติหนึ่งได้

คุนหลุนถูกก่อตั้งโดย ‘ราชามังกร’ ซึ่งเป็นเผ่านพันธุ์นอกโลกที่มาเยือนโลกเมื่อหลายล้านปีก่อน และต่อมาก็ถูกปกครองโดยลูกหลานจากรุ่นสู่รุ่น หลังจากผ่านไปเนิ่นนานคุนหลุนก็ค่อย ๆ พัฒนาแบ่งออกเป็นเจ็ดเมือง ซึ่งเรียกว่า ‘เมืองหลวงทั้งเจ็ดแห่งคุนหลุน’

เมืองหลวงทั้งเจ็ดแห่งคุนหลุน ในแต่ละเมืองจะมีสัตว์ร้ายเป็นผู้พิทักษ์ โดยแต่ละเมืองจะคัดเลือกคนที่แข็งแกร่งที่สุดผ่านการต่อสู้มาเป็นสัตว์ร้ายผู้พิทักษ์เมือง

คุนหลุนก็เป็นหนึ่งในเจ็ดเมืองเช่นกัน

สำหรับ ‘ไอรอนฟิสต์’ ที่เน้นใช้พลังชี่ (ลมปราน) ใส่เข้าไปในกำปั้นและปล่อยคลื่นความร้อนออกมาเพื่อโจมตี เขาก็เป็นหนึ่งในผู้พิทักษ์ของเมืองคุนหลุน!

ซึ่งเท่าที่ลีออนพอรอมามรดกศิลปะการต่อสู้ของคุนหลุนนั้นไม่เคยถูกทำลาย พวกเขาสามารถสอนศิลปะการต่อสู้ได้ลึกซึ้งและหลากหลายมาก

โดยการที่จะเรียนศิลปะการต่อสู้จากพวกเขานั้นจะต้องเข้าไปที่คุนหลุนและได้รับการยอมในฐานะลูกศิษย์ของชาวคุนหลุน . . .

อย่างไรก็ตามการที่เข้าไปที่คุนหลุนนั้นมันไม่ได้ง่ายดายเหมือนกับการซื้อตั๋วเข้าไปในโรงหนัง เพราะอุปสรรคที่ใหญ่ที่สุดก็คือคุนหลุนจะเปิดรับสมัครลูกศิษย์ครั้งเดียวในทุก ๆ 15 ปี และจะเปิดเพียงแค่ 3 วันเท่านั้น

ถ้าอ้างอิงจากเวลาที่ไอรอนฟิสต์กลับมาที่นิวยอร์ก คุนหลุนได้เปิดรับสมัครลูกศิษย์ครั้งสุดท้ายเมื่อปี 2001 หรือเจ็ดปีที่แล้ว

กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือถ้าหากลีออนต้องการตามหาคุนหลุนเขาก็จะต้องรอจนกว่าจะถึงปี 2016 หรืออีกแปดปีต่อจากนี้!

ถ้าหากจะให้เขารอจนถึงตอนนั้นเขาคงหมดความสนใจที่จะเรียนรู้วิชาดาบแล้ว . . .

แน่นอนว่าภายใต้ข้อกำหนดที่เข้มงวดมันย่อมมีข้อยกเว้นบางอย่างอยู่

แม้แต่ ‘พระราชวัง’ ของแอสการ์ด และวาคานด้า ที่ได้รับการป้องกันอย่างแน่นหนาก็ยังโดนเทคโนโลยีสมัยใหม่หาทางเข้าไปได้ในที่สุด ดังนั้นจะนับประสาอะไรกับคุนหลุน?

ถ้าหากลีออนต้องการเข้าร่วมกับคุนหลุนล่วงหน้า และออกจากคุนหลุนหลังจากเรียนรู้วิชาดาบเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาจะต้องหาคนที่รู้ทางเข้าและทางออกลับของคุนหลุนให้เจอ และบังเอิญว่าลีออนก็รู้จักคนคนนี้ที่อยู่นิวยอร์กพอดี!

มาดามเกา!

มาดามเกามีชีวิตอยู่มาเกือบ 400 ปีและมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับคุนหลุนมาก ลีออนเชื่อว่าเธอจะต้องรู้วิธีเข้าคุนหลุนและทางออกลับอย่างแน่นอน แถมที่อยู่ของเธอก็หาได้ไม่ยากด้วย

ท้ายที่สุดแล้วด้วยลักษณะของหญิงชราชาวเอเชียผิวเหี่ยวย่นและใช้มือเท้ามันก็ชัดเจนมากเกินไปในการระบุตัวตน

คนแบบนี้มีไม่กี่คนในนิวยอร์ก . . .

ตราบใดที่ลีออนใช้ดาวเทียมทางทหารของชีลด์เชื่อมต่อกับกล้องวงจรปิดทั้งหมดในนิวยอร์ก จากนั้นก็ใช้เครื่องมือในการค้นหาตัวของเธอ ลีออนเชื่อว่าจะต้องตามหาเธอเจอภายในสองสามวันอย่างแน่นอน

อย่างไรก็ตามครั้งนี้ลีออนไม่ต้องการให้ชีลด์เข้ามาเกี่ยวข้อง

ดังนั้นเขาจึงเหลือเพียงวิธีโง่ ๆ ที่ใครก็สามารถคิดได้เท่านั้น!

"ดูเหมือนว่าฉันจะต้องไปหาราชาโลกใต้ดินของนิวยอร์กเพื่อพูดคุยกระชับมิตรกันสักหน่อย . . . "

. . . . . .

ค่ำคืนของนิวยอร์กทำให้ผู้คนมึนเมาอยู่เสมอ

อย่างไรก็ตาม เจมส์ เวสลีย์ กับไม่ได้ออกไปท่องเที่ยวบนตึกสูงเหมือนกับคนทั่วไป เขากับอาศัยอยู่ที่บ้านทางตะวันออกของ เซนเตอร์ปาร์ค ในแมนฮัตตัน

แสงสะท้อนจากโคมไฟสว่างไสวภายในห้อง แสงไฟยามค่ำคืนของนิวยอร์กถูกปิดกั้นด้วยกระจกเพียงชั้นเดียว ถึงแม้ว่าตอนนี้จะดึกมากแล้วแต่เจมส์ เวสลีย์ก็ยังคงนั่งทำงานอยู่บนโต๊ะและคิดหากลยุทธ์ในการพัฒนาธุรกิจไปขั้นเพื่อเจ้านายของเขา

ถึงแม้ว่าเขาจะอยู่ที่บ้านแต่เขาก็ยังสวมชุดสูทและเทคไทที่ถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบราวกับว่าการแต่งชุดนี้ของเขามันฝังอยู่ในสายเลือดของเขาไปเรียบร้อยแล้ว

"ถ้าที่ดินผืนนี้ถูกรื้อถอน เราสามารถ . . . "

ในขณะที่หยิบเอกสารขึ้นมาดูและเตรียมตัวจะตรวจสอบมัน ทันใดนั้นเสียงเคาะประตู ‘ก๊อก ก๊อก ก็อก’ ก็ดังมาจากทางประตู

เวสลีย์ขมวดคิ้วเล็กน้อยพร้อมกับวางเอกสารลงบนโต๊ะ ก่อนที่จะลุกขึ้นเดินไปที่ประตู "เกล็น ฉันบอกว่าอย่ามารบกวนฉันตอนกลางคืน . . . "

อย่างไรก็ตามเมื่อเวสลีย์เปิดประตูเขาก็พบว่าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าไม่ใช่เกล็ดบอดี้การ์ดของเขา แต่เป็นใบหน้าของชายคนหนึ่งที่ไม่คุ้นเคย

อีกฝ่ายสวมชุดสูทที่แพงพอ ๆ กับตัวเขาเอง ซึ่งข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวก็คืออีกฝ่ายไม่ได้สวมเนคไท

เวสลีย์เหลือบมองบอดี้การ์ดของตัวเองที่นอนอยู่บนพื้นไม่ไกลและถามอย่างใจเย็นว่า "นายเป็นใคร?"

ชายหนุ่มที่ยืนอยู่หน้าประตูแสดงร้อยยิ้มอันอบอุ่นและอ่อนโยนออกมา "สวัสดีตอนเย็นคุณเวสลีย์! ผมมีเรื่องบางอย่างที่อยากจะขอความช่วยเหลือจากคุณ . . . "

. . .

ภายใต้ความกดดันมากมายในที่สุดลีออนก็ได้นัดพบกับเจ้านายของเวสลีย์ วิลสัน ฟิสก์ ราชาแห่งโลกใต้ดินนิวยอร์กผ่านเวสลีย์ชายผู้ซื่อสัตย์ โดยสถานที่นัดพบของพวกเขาคือร้านอาหารฝรั่งเศสที่ฟิสก์เป็นเจ้าของ

ครึ่งชั่วโมงต่อมาลีออนก็พาเวสลีย์ผู้เป็น ‘ตัวประกัน’ มาถึงสถานที่นัดพบที่ได้นัดกันเอาไว้ เมื่อเดินเข้ามาในร้านอาหารเขาก็มองเห็นชายรูปร่างใหญ่โตหัวโล้นคนหนึ่งกำลังนั่งรออยู่ด้านในและมีอันตพาลที่อยู่คุ้มกันอยู่รอบ ๆ ทำให้ลีออนที่เห็นดังนั้นเขาก็ยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย

ภายใต้สายตาที่ไม่เป็นมิตรลีออนค่อย ๆ พาเวสลีย์ที่ยังอยู่ในอาการตกใจเดินไปยังโต๊ะที่ตั้งอยู่ตรงกลางห้องโถงที่เดียวกับที่ชายร่างใหญ่นั่งอยู่

ชายร่างใหญ่คนนี้สวมชุดสูทสีดำมือถือมีดและส้อมกับตัดสเต็กใส่ปากอย่างประณีต ใช่แล้วผู้ชายร่างใหญ่คนนี้ก็คือคนที่ลีออนกำลังตามหา - วิลสัน ฟิสก์!

ลีออนปล่อยร่างของเวสลีย์ให้เป็นอิสระ และดึงเก้าอี้ตัวหนึ่งออกมานั่งลงฝั่งตรงข้ามกับชายร่างใหญ่หัวโล้น

แกรก!

แกรก!

อย่างไรก็ตามทันทีที่ลีออนปล่อยตัวของเวสลีย์อันตพาลที่ยืนอยู่รอบ ๆ ก็ชักปืนที่เอวออกมาอย่างรวดเร็ว ปลดสลักนิรภัยชี้ปากกระบอกปืนไปทางลีออนอย่างพร้อมเพียง

ลีออนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้เหลือบมองปืนหลายสิบกระบอกที่เล็งมาทางเขาเล็กน้อย แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังคงทำสีหน้าเรียบเฉย ก่อนที่เขาจะมองไปที่วิลสัน ฟิสก์ที่กำลังกินสเต็กและถามขึ้นมาด้วยรอยยิ้มว่า "คุณฟิสก์ นี่คือวิธีการต้อนรับแขกของคุณอย่างนั้นหรอ?"

วิลสัน ฟิสก์ไม่ได้ตอบ และตัดสเต็กใส่ปากของตัวเองต่อไป

บรรยากาศดูเหมือนจะเริ่มเย็นลง และเริ่มตึงเครียดขึ้นเรื่อย ๆ . . .

หลังจากนั้นไม่นานวิลสัน ฟิสก์ก็กินสเต็กในจานของตัวเองหมด หลังจากเช็ดปากด้วยผ้าเขาก็อ้าปากเล็กน้อยพูดขึ้นมาว่า "นายมีสองทางเลือก"

"หนึ่งคือบอกฉันว่าใครส่งนายมา สองคือให้ลูกน้องของฉันเล่นกับนาย และให้พวกเขาค่อยมาบอกฉัน . . . "

เมื่อได้ยินคำพูดของฟิสก์ ลีออนก็หรี่ตาลงพร้อมกับโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อยและพูดขึ้นมาอย่างแผ่วเบาว่า "อ๋อ! ทำยังไงดีนะ . . . พอดีผมอยากเลือกตัวเลือกที่สาม"

ทันทีที่เสียงเงียบลงลีออนก็ขยับตัวอย่างกะทันหัน

โปรดติดตามตอนต่อไป …