ตอนที่ 1033-1034 วันที่โชคร้าย

“ทรัพยากรถือว่ามีความสำคัญมากก็จริง แต่ตัวดาราเองมีความสำคัญมากเช่นกัน ไม่ใช่ว่าจะดังได้ ถ้าเธอไม่พยายาม จริงไหมล่ะ”

“อีกอย่ง แม้ว่าแฟนของเธอจะเป็นเหมาเยซื่อ ประธานจ้าวให้โอกาสเธอเพราะเขา แต่ถ้าเธอไม่พยายาม เธอก็คงไม่มีโอกาสดังใช่ไหมล่ะ”

“ยังไงซะ บริษัทก็ต้องหากำไร จะดังไม่ดังก็ขึ้นอยู่กับตัวเธอเอง เมียนเมียน บริษัทให้โอกาสกับเธอได้ แต่ทั้งหมดก็ขึ้นอยู่กับตัวเธอเองนะ”

“เข้าใจที่ฉันพูดใช่ไหม?”

“ถ้าอยากจะพิสูจน์ตัวเองก็ไม่จำเป็นต้องพึ่งพาตัวเองไปเสียทุกอย่าง มีโอกาสดี ๆ เข้ามาก็ขว้าไว้ ทำไมต้องปฏิเสธโอกาสดี ๆ ด้วยล่ะ แค่เราหาโอกาสพิสูจน์ตัวเองก็ได้แล้วนี่”

“ถ้าเธอแสดงได้ดี ทำให้คนดูได้เห็นฝีมือการแสดงของเธอ นั่นก็เท่ากับว่าเธอได้พิสูจน์ความสามารถของตัวเองแล้ว”

เฉียวเมียนเมียนมองไปที่ลินดา

เธอรู้สึกว่าคำถามที่กวนใจเธอ ได้รับคำตอบแล้ว

เธอกำลังคิดว่าเธอควรทำอย่างไรดี เพื่อพิสูจน์ให้คนดูรู้ถึงความสามารถการแสดงของเธอ

ตอนนี้เธอเข้าใจแล้ว

ในฐานะนักแสดง วิธีเดียวที่จะพิสูจน์ความสามารถของเธอ นั่นก็คือการแสดง

เธอต้องการให้ผู้ชมได้รับรู้ทุกบทบาทที่เธอเล่น

คำพูดของลินดาได้กระตุ้นเธอ

หลังจากคิดทบทวนแล้ว เธอรู้สึกว่าความคิดก่อนหน้านี้ของเธอดื้อรั้นเกินไป

“พี่เซี่ยคะ ขอบคุณนะคะพี่บอกฉัน” เฉียวเมียนเมียนพิจารณาอย่างจริงจังก่อนจะตอบเธอ

“ฉันจะเชื่อพี่ค่ะ ต่อไปก็ฝากพี่ด้วยนะคะ”

ลินดายิ้มอย่างโล่งใจ

โชคดีจริง ๆ ที่เฉียวเมียนเมียนไม่ดึงดันจะยกเลิกสัญญา

ไม่อย่างนั้นคงได้เสียดาราฝีมือดีไปอย่างน่าเสียดาย

เธอยิ้มและเอื้อมมือออกไปจับมือเธอ “ถ้าอย่างนั้น เรามาร่วมงานกันอย่างมีความสุขนะ”

เฉียวเมียนเมียนยิ้มและจับมือเธอ “ค่ะ ร่วมงานกันอย่างมีความสุข”

...

หลังจากทานอาหารเย็นแล้ว เฉียวเมียนเมียนเดินออกจากห้องรับรองพร้อมกับลินดา

เธอส่งข้อความ wechat ถึง เหมาเยซื่อไว้ก่อนแล้ว ทั้งสองคนตกลงจะไปทานอาหารกันที่ร้านอาหารร้านหนึ่ง เมื่อสักครู่เฉียวเมียนเมียนทานอาหารกับลินดาไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

ที่ประตูทางออก

โทรศัพท์ของเฉียวเมียนเมียนดังขึ้น เธอหยิบขึ้นมาอ่านข้อความ

เขาบอกว่าเขาจะถึงภายใน 10 นาที

เฉียวเมียนคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบ : [ไม่ต้องรีบ ขับรถระวังด้วย]

เหมาเยซื่อตอบทันที : [ที่รัก ผมเข้าใจแล้ว]

เฉียวเมียนเมียนอดไม่ได้ที่จะยิ้มเมื่อเห็นคำตอบนั้น

“เอ๊ะ?” ลินดาทำหน้างุนงง

เฉียวเมียนเมียนหันกลับมาและถามเธอ “เกิดอะไรขึ้นคะพี่เซี่ย”

ลินดาหยุดเดินและมองไปอีกทาง “วันนี้ถือเป็นวันโชคร้ายของฉันจริง ๆ ไม่ควรออกมาเลย”

เฉียวเมียนเมียนตกตะลึงอีกครั้ง เธอเงยหน้าขึ้นและเห็นคู่สามีภรรยาเดินเข้ามาหาพวกเขา

หลังจากนั้นก็รู้สึกว่าเป็นลางร้ายเช่นกัน

“บ้าบออะไรแบบนี้ เขาเปลี่ยนผู้หญิงควงได้เร็วเหลือเกิน” ลินดูดูขยะแขยง

“เมียนเมียน เจ้านี่ที่พยายามจะกลับมาขอคบกับเธอที่ถนนเมื่อไม่นานมานั้น ดูตอนนี้สิ ควงผู้หญิงคนอื่นซะแล้ว”

“ดูเหมือนว่าเธอจะตัดสินใจถูกที่ทิ้งเขาไป ตอนนั้นเฉียวอันซินคงคิดว่าตัวเองได้พบกับคนหนุนหลังที่น่าเชื่อถือและจะได้แต่งเข้าตระกูลร่ำรวย มีฐานะเป็นคุณผู้หญิงของตระกูลนั้นล่ะสิ ฉันล่ะสงสัยว่าเขาเคยคิดบ้างไหม ว่าตัวเองจะต้องกลายเป็นแบบนี้เข้าสักวัน”

“นี่ล่ะ กรรมตามทันแล้ว”

“แย่งผู้ชายของคนอื่น ตอนนี้ก็ถูกผู้หญิงคนอื่นแย่งผู้ชายของตัวเองบ้าง”

เฉียวเมียนเมียนเม้มริมฝีปากและนิ่งเงียบ

ทั้งคู่เดินเข้ามาหาใกล้ก็คือซูเจ๋อและหญิงสาวในชุดรัดรูปสีชมพู

เฉียวเมียนเมียนเคยเห็นเธอมาก่อน

ซูเจ๋ออยู่กับผู้หญิงคนนี้ก่อนที่เขาจะขอคืนดีกับเธอในที่สาธารณะ

เขายังบอกอยู่เลยว่า พวกเขาเป็นเพื่อนกัน

ดูตอนนี้สิ...

เฉียวเมียนเมียนอยากจะหัวเราะเยาะเขา

พวกเขาจับมือกันขนาดนั้น เป็นแค่เพื่อน?

เฉียวเมียนเมียนไม่เคยรังเกียจใครมาก่อน เท่าซูเจ๋อเลย

ตอนที่พวกเขาเห็นซูเจ๋อ ซูเจ๋อเองก็มองมาที่พวกเขาเช่นกัน

ซูเจ๋อขมวดคิ้วเมื่อเห็นลินดายืนอยู่ที่ประตูทางเข้า

เมื่อเห็นเฉียวเมียนเมียนยืนอยู่ข้างเธอ ท่าทางของเขาก็เปลี่ยนไป

ซูเจ๋อและเฉียวเมียนเมียนรู้จักกันมากว่า 10 ปี

แม้ว่าเฉียวเมียนเมียนจะสวมแว่นกันแดดและหน้ากากอนามัยปิดบังใบหน้า เขาก็จำเธอได้ทันที

เขาดูตื่นเต้นมาก กระทั่งผู้หญิงที่อยู่ข้าง ๆ สามารถรู้สึกได้

หญิงสาวในชุดสีชมพูมองมาที่เขาด้วยความสับสน จากนั้นจึงจ้องมองมาที่เฉียวเมียนเมียน

หญิงสาวขมวดคิ้ว

หลังจากที่ซูเจ๋อเห็นเฉียวเมียนเมียนดวงตาของเขาก็จับจ้องไปที่เธอ

สิ่งที่ไม่ได้มาคอบครองนั่นคือสิ่งที่ดีที่สุด

ต่อหน้าซูเจ๋อ เฉียวเมียนเมียนเป็นดั่งแสงจันทร์นวลผ่องในใจเขา ไม่มีผู้หญิงคนไหนที่จะแทนที่เธอได้

หลังจากได้พบกับเฉียวเมียนเมียน เขาก็หมดความสนใจต่อผู้หญิงที่อยู่ข้าง ๆ

ทำให้เขาไม่ได้สังเกตเห็นความโกรธและความเสียใจในแววตาของเธอเลย

เรื่องนี้ทำให้เธอยิ่งรู้สึกแย่มากขึ้นไปอีก

ผู้หญิงไม่ว่าใครก็คงโกรธ หากถูกคู่เดทเมินเฉย

ผู้หญิงคนนั้นจ้องมาที่เฉียวเมียนเมียนชั่วขณะ เมื่อเห็นว่าซูเจ๋อยังคงจ้องมาที่เฉียวเมียนเมียนอยู่อย่างนั้น เธอทนไม่ไหวอีกต่อไป “คุณรู้จักผู้หญิงสองคนนั้นเหรอคะ จะไม่แนะนำพวกเขาให้ฉันรู้จักหน่อยเหรอ?”

ซูเจ๋อได้สติคืนกลับมา เมื่อได้ยินเสียงของเธอ

เขาเพ่งมองอย่างไม่เต็มใจและหันกลับมามองหญิงสาวที่อยู่ข้าง ๆ ทว่าความสนใจที่มีต่อเธอได้มลายหายไปแล้ว

แม่ซูแนะนำผู้หญิงคนนี้ให้กับเขา

เธอเป็นลูกสาวจากครอบครัวที่ร่ำรวยเท่า ๆ กับครอบครัวซู

ซูเจ๋อไม่ได้รู้สึกอะไรกับผู้หญิงคนนี้มากนัก แต่ด้วยภูมิหลังและหน้าตาของครอบครัวเธอ เขาจึงตัดสินใจยอมรับและคบหากับเธอ

และวันนี้พวกเขามีนัดทานอาหารเย็นด้วยกันที่นี่